ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ
Τῆς ἀλειψάσης τόν Κύριον μύρω ἁμαρτωλῆς γυναικός, μνείαν ποιούμεθα
Ἀγαπῶντες
“Ὅτι ἠγάπησε πολύ…” Ματθ. κσ’6-16, Λουκ.ζ΄36-48
Ἀγάπη – Προδοσία.
Οἱ δύο πόλοι τῆς καρδιᾶς.
Ἥ θά ἀγαπᾶς τόν Ἰησοῦν, ἥ θά τόν προδίδης.
Τρίτη κατάστασις δέν ὑπάρχει. Κανείς δέν στάθηκε ἀδιάφορος μέσα στήν Ἱστορία ἀπέναντί στόν Ἰηδοῦν. Κάποια ὁπωσδήποτε στάσι θά ἔχης πάρει ἀπέναντί Του. Ἤ θά τοῦ πλένης τά πόδια μέ τά μῦρα τῆς ἀγάπης σου ἤ θά τόν προδίδης μέ τήν ἰκανοποίησι τοῦ ἐγωισμού σου.
Ἁμαρτωλή Γυναίκα – ‘Ιούδας.
Ἡ πρώτη, ἀμαρτωλή καί μακρυά ἀπ’τό Θεό, φθάνει μέχρι τά πόδια τοῦ Ἰησοῦ ἀδειάζοντας σ’αὐτά τό ἀλάβαστρο τῆς καρδιᾶς της. Ὁ δεύτερος, μαθητής καί κοντικός τοῦ Ἰησοῦ, άνοίγει τό χέρι νά δεχθῆ τά ἀργύρια τῆς προδοσίας του.
Ἀδελφή ψυχή, σέ ποιό πόλο τοῦ συναισθηματικοῦ σου ἄξονα στάθηκες;
Ὁ Λόγος, άπό άγάπη ντύνεται τήν ἀνθρώπινη φύσι, γιά νά μάθη ἐσένα νά ντύνεσαι τό ἔνδυμα τοῦ Θεοῦ, τήν ἀγάπη.
Ὁ Θεός εἶναι Φῶς.
Ὁ Θεός εἶναι Ἀγάπη.
Ἡ Ἀγάπη εἶναι Φῶς. Αὐτός πού ἀγαπᾶ, εἶναι Φῶς.
Στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἔνας Νόμος μόνον θά ὑπάρχη: ὁ Νόμος τῆς Ἀγάπης. Ἧ μᾶλλον δέν θά ὑπάρχη κανένας Νόμος. Τόν ξεπερνᾶ.
Αὐτός πού ἀγάπησε ἐδῶ στή γῆ πολύ τόν Ἰησοῦν, ἐκεῖ θά συναντήση ὁλοκάθαρα τό αἰώνιο πρόσωπο τῆς Σαρκωμένης Ἀγάπης.
Ἡ ψυχή μου, Κύριε, θέλει πολύυ νά σέ ἀγαπήση.
“Ὅτι ἠγάπησε πολύ…” Τά λόγια σου αὐτά μέ πυρώνουν.
Ὅσο στόν κόσμο αὐτόν θά ζῶ, θέλω κεράκι εὐλαβικό στήν ἄκρη τῆς ἄγιας Σου Εἰκόνος νά φωτίζει, λυώνοντας ἀπό δάκρυα ἀγάπης…..
