ΠΕΜΠΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Τήν Κυριακή αὐτή τιμᾶται ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία, πού παρ’ ὅτι ἑορτάζεται τήν 1η Ἀπριλίου, προβάλλεται σήμερα πρός διέγερση τῶν ραθύμων καί ἁμαρτωλῶν σέ μετάνοια.
Ἀπό 12 χρονῶν ἡ Μαρία ἄρχισε νά ζεῖ ἄσωτα. Ὅταν στά 29 τῆς χρόνια πῆγε στούς Ἁγίους Τόπους γιά προσκύνηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, δέν κατάφερε νά εἰσέλθει στό Ναό, ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι, ἐπειδή αἰσθανόταν μία ἀόρατη δύναμη νά τήν ἐμποδίζει. Τότε συναισθάνθηκε τήν ἁμαρτωλότητά της καί ὑποσχέθηκε ν’ ἀλλάξει ζωή. Ἔτσι μέ τή βοήθεια τῆς Παναγίας προσκύνησε τόν Τίμιο Σταυρό καί ἀνεχώρησε γιά τήν ἔρημο, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ὅπου ἔζησε ἄλλα 47 (!) χρόνια. Τά πρῶτα 17 μέ πολλούς πειρασμούς καί δυσκολίες, ἐνῶ τά λοιπά 30 σάν ἐπίγειος ἄγγελος. Ἀπό τά λίγα πού μάθαμε ἀπό τόν Ἅγιο Ζωσιμά πού τήν ἀνακάλυψε τό 46ο ἔτος διαμονῆς της στήν ἔρημο καί τήν ἑπόμενη χρονιά τήν κοινώνησε, γνωρίζουμε ὅτι σ’ ὅλα αὐτά τά χρόνια δέ συνάντησε ἄνθρωπο καί ζοῦσε μέ τά θηρία. Ἄν καί ἀγράμματη τελείως, ἐγνώριζε ἀπ’ ἔξω τήν Ἁγία Γραφή, ἱκανώθηκε νά γράφει, νά περπατᾶ ἐπάνω στά ὕδατα, νά μετακινεῖται ἀστραπιαῖα σάν πνεῦμα καί προικίσθηκε μέ τό διορατικό χάρισμα. Ἕνα χρόνο μετά τή Θ. Μετάληψή της, ὁ Ἅγιος Ζωσιμάς τήν βρῆκε πλησίον τῆς σπηλιᾶς της νεκρή καί δίπλα της γραμμένα: «Ἀββά Ζωσιμά, θάψον ὧδε τό σῶμα τῆς ἀθλίας Μαρίας. Ἀπέθανον τήν αὐτήν ἡμέραν, καθ’ ἥν ἐκοινώνησα τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Εὔχου ὑπέρ ἐμοῦ». Αὐτά ἔγιναν τό 378, ἤ κατ’ ἄλλους τό 437.
Ἡ Ὁσία Μαρία, μαζί μέ τήν Ὁσία Πελαγία, τόν Ὅσιο Μωυσῆ τόν Αἰθίοπα, τόν Ἱερό Αὐγουστίνο καί ἄλλους, εἶναι ζωντανά παραδείγματα τῆς δυνάμεως τῆς μετανοίας. Ἄς μήν ἀπελπιζόμαστε λοιπόν. Μποροῦμε νά γίνουμε, μέ τή δύναμη τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ κατάλευκοι ὡς Ἄγγελοι, ἀρκεῖ νά μετανοήσουμε, ὅπως ἡ Ὁσία Μαρία.
Πηγή: ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ Στοιχεῖα Ἀγωγῆς γιά τήν τάξη καί τή Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας , Γεώργιος Σ. Κουγιουμτζόγλου Πρεσβύτερος, ΣΤ΄ΕΚΔΟΣΗ
ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΙΤΟΥ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ
Ἀφιερωμένος στὸ Θεὸ ἀπὸ τὴν παιδικὴ του ἡλικία, ὁ ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Τίτος εκάρη μοναχὸς σὲ μόνη τῆς περιοχῆς τῆς Κωνσταντινούπολης, πιθανότατα ἐπὶ Εἰκονομαχίας. Ἡ ἀκτινοβολία τῶν ἀρετῶν του, ἡ ἀπόλυτη ὑπακοὴ καὶ ἡ ἀνυπόκριτη ταπεινοφροσύνη του τὸν ἔκαναν σύντομα νὰ ξεπεράσει ὄχι μόνο τοὺς συμμοναστές του ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς μοναχοὺς τῆς ἐποχῆς του. Ἔγινε κατόπιν ἠγούμενος καὶ καθοδήγησε τὸ ποίμνιο του μὲ μεγάλη πραότητα καὶ στοργικὴ φροντίδα, μεταδίδοντας στοὺς ἀδελφοὺς τὴν χαρὰ καὶ τὸν θεῖο ἔρωτα ποὺ τὸν κατέφλεγε. Ἡ ἀγγελικὴ ἁγνότης του τὸν ἀξίωσε νὰ ἐπιτελέσει πολυάριθμα θαύματα, ἐξαιτίας τῶν ὁποίων ἔλαβε τὴν προσωνυμία τοῦ Θαυματουργοῦ. Ἔχοντας ὁλοκληρώσει τὴν ἐπίγεια πορεία του, ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνη, κληροδοτώντας στοὺς μαθητὲς του τὸ ὑπόδειγμα τῆς ἁγίας τοῦ βιοτής ὡς ζῶσα εἰκόνα πληρότητας τῶν εὐαγγελικῶν ἀρετῶν.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 8ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Μαρκ.ι’ 32-45
ΚΕΙΜΕΝΟ
32 Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, καὶ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν, 33 ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι, 34 καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται. 35 Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν ποιήσῃς ἡμῖν. 36 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν; 37 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. 38 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; 39 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δυνάμεθα. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· 40 τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται. 41 καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου. 42 ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν· 43 οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ’ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, 44 καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· 45 καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
32Στο μεταξύ, βάδιζαν στο δρόμο ανεβαίνοντας προς τα Iεροσόλυμα, κι ο Iησούς προχωρούσε μπροστά απ΄αυτούς. Kι αυτοί ένιωθαν να τα έχουν χαμένα και καθώς τον ακολουθούσαν φοβόνταν. Kι αφού ξαναπήρε μαζί του τους δώδεκα, άρχισε να τους λέει τα όσα επρόκειτο να του συμβούν. 33Έλεγε: “Bλέπετε τώρα, ότι ανεβαίνουμε στα Iεροσόλυμα. Eκεί, λοιπόν, ο Γιος του Aνθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και στους νομοδιδασκάλους και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο και θα τον παραδώσουν στους ειδωλολάτρες, 34και θα τον χλευάσουν και θα τον μαστιγώσουν και θα τον φτύσουν και θα τον θανατώσουν, και την τρίτη μέρα θ΄ αναστηθεί”. 35Tον πλησιάζουν τότε ιδιαιτέρως ο Iάκωβος και ο Iωάννης, οι γιοί του Zεβεδαίου, και του λένε: ” Δάσκαλε, θέλουμε αυτό που θα σου ζητήσουμε να μας το κάνεις”. 36″Tι θέλετε να σας κάνω;” τους ρώτησε εκείνος. 37Kι εκείνοι του είπαν: ” Δώσε μας το προνόμιο να καθήσουμε ο ένας στα δεξιά σου κι ο άλλος στα αριστερά σου στη δόξα σου”. 38Tότε ο Iησούς τους είπε: “Δεν ξέρετε τι ζητάτε. Mπορείτε να πιείτε το ποτήρι που εγώ πίνω, και το βάφτισμα που εγώ βαφτίζομαι να βαφτιστείτε;” 39″Mπορούμε”, του απάντησαν εκείνοι. Kι ο Iησούς τους είπε: “Tο ποτήρι που εγώ πίνω θα το πιείτε, βέβαια, και το βάφτισμα που εγώ βαφτίζομαι θα βαφτιστείτε. 40Tο προνόμιο όμως να καθίσετε στα δεξιά μου και στ΄ αριστερά μου, δεν είμαι εγώ που θα αποφασίσω να σας το δώσω, αλλά θα δοθεί σ΄ εκείνους για τους οποίους έχει ετοιμαστεί”. 41Kι όταν τ΄ άκουσαν οι δέκα, άρχισαν να αγανακτούν για τον Iάκωβο και τον Iωάννη. 42Tους κάλεσε τότε ο Iησούς κοντά του και τους λέει: “Tο ξέρετε πως εκείνοι που έχουν την πρόθεση να είναι οι άρχοντες των εθνών επιβάλλουν την κυριαρχία τους πάνω σ αυτά, και οι μεγάλοι απ΄ αυτούς, επιβάλλουν πάνω τους την εξουσία τους. 43M΄ εσάς όμως δε θα είναι το ίδιο, αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, θα είναι υπηρέτης σας. 44Kαι όποιος από σας θέλει να είναι πρώτος, θα είναι υπηρέτης όλων. 45Aφού και ο Γιος του Aνθρώπου δεν ήρθε για να υπηρετηθεί αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για χάρη πολλών”.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἀνατεθεῖς ἀπὸ παιδὸς τῷ Κυρίῳ, ἀγγελικῶς ἐπολιτεύσω ἐν κόσμῳ, καὶ τῶν θαυμάτων εἴληφας τὴν χάριν ἐκ Θεοῦ, ὅθεν ἐχρημάτισας, Μοναζόντων ἀλείπτης, Τίτε παμμακάριστε, καὶ σοφὸς οἰκονόμος. Ἄλλα μὴ παύση Πάτερ ἐκτενῶς, ὑπὲρ τοῦ κόσμου, Θεὸν ἰλεούμενος.
