ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ
Μετά τή διακοπή τῆς κρεοφαγίας, αὐτή τήν ἑβδομάδα (τρίτη τοῦ Τριωδίου), ΟΛΕΣ τίς ἡμέρες της, τρῶμε τυροκομικά, αυγά καί ψάρια. Γι’ αὐτό ὀνομάστηκε Τυροφάγου ἤ «Τυρινῆς».
Ἡ Ἐκκλησία μας, χωρίς νά θεωρεῖ μολυσμένη καμία τροφή, ἐπιτρέπει τή βρώση γάλακτος καί αὐγῶν καί ὄχι τό πρόβατο ἤ τό κοτόπουλο, πού παράγουν, ΔΙΟΤΙ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ τίς τροφές σέ περισσότερο καί όλιγότερο βοηθητικές στήν ἐγκράτεια καί κατά καιρούς ἄλλες ἐπιτρέπει καί ἄλλες ἀπαγορεύει.
Μαζί μέ τή νηστεία λοιπόν, πού ἀρχίζει μερικῶς καί σταδιακῶς ἀπό τήν ἑβδομάδα αὐτή (προηγούμενη), ἡ Ἐκκλησία φέρει ἐνώπιον μας καί μᾶς θυμίζει μέ τά τροπάρια αὐτῆς τῆς Κυριακῆς, τήν ἐξορία τῶν Πρωτοπλάστων ἀπό τόν Παράδεισο, πού ἔγινε λόγῳ τῆς παρακοῆς τους (δέν ἐτήρησαν τή νηστεία, σχετικά μέ τόν ἀπαγορευμένο καρπό). Ἀντί τοῦ Παραδείσου καί τῆς αἰωνιότητας, βρῆκαν τό θάνατο.
Ἀπό τή Δευτέρα μετά την Κυριακή τῆς Τυρινῆς ἀρχἰζει ἡ Μεγ. Τεσσαρακοστή. Εἶναι περίοδος αὐστηρῆς νηστείας, ἐκτενῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν καί γενικῶς πνευματικῆς περισυλλογῆς καί μετάνοιας.
ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
Στήν περίοδο αὐτή πραγματοποιοῦνται πολλές καί σημαντικές ἀλλαγές. Δηλαδή στίς πέντε νηστίσιμες ἡμέρες τῆς ἑβδομάδας, (Δευτέρα ἕως Παρασκευή), δέν ἐφαρμόζεται τό καθιερωμένο τυπικό: Τό πρωί ἀκολουθία τοῦ Μεσονυκτικοῦ καί Ὄρθρου μέ ἤ χωρίς Θεία Λειτουργία καί τό ἀπόγευμα ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Αἰτία τῶν ἀλλαγῶν εἶναι οἱ νέες ἀκολουθίες πού προστίθενται στήν περίοδο αὐτή: Ἡ Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων, πού συνήθως τελεῖται Τετάρτη καί Παρασκευή, οἱ Χαιρετισμοί καί τό Μέγα Ἀπόδειπνο. Ἔτσι παρουσιάζονται οἱ ἀκόλουθες περιπτώσεις:
α. Τό πρωί τῆς Δευτέρας, Τρίτης καί Πέμπτης τελοῦνται:
(1) Μεσονυκτικό καί Ὄρθρος,
(2) Οἱ Ὧρες (Α΄, Γ΄,ΣΤ΄ καί Θ΄),
(3) Ὁ Ἑσπερινός.
β. Τό πρωί τῆς Τετάρτης καί Παρασκευῆς τελοῦνται ὅλα τ’ ἀνωτέρω καί στόν Ἑσπερινό ἐπισυνάπτεται καί ἡ Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
γ. Ἐάν ἡ Προηγιασμένη πρόκειται νά τελεσθεῖ τό ἀπόγευμα, τότε ἡ πρωινή ἀκολουθία ἀρχίζει κανονικά, σταματᾶ ὅμως στήν ΣΤ΄ Ὥρα καί γίνεται ἀπόλυση.
δ. Ἡ Προηγιασμένη τό ἀπόγευμα ἀρχίζει μέ τήν Θ΄ Ὥρα, (κατά τή διάρκεια τῆς ὁποίας ὁ Λειτουργός «παίρνει καιρό», μέ διαφορετικό τυπικό καί ἐνδύεται πλήρη στολή) καί μετά τήν ἀπόλυση (τῆς Θ΄ Ὥρας), συνεχίζει μέ τό «Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία…» ὁπότε ἀρχίζει ὁ Ἑσπερινός μέ τήν Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
ε. Τό ἀπόγευμα τῶν τεσσάρων πρώτων ἡμερῶν (Δευτέρα ἕως Πέμπτη), στήν θέση τοῦ Ἑσπερινοῦ τελεῖται τό Μέγα Ἀπόδειπνο.
στ. Ἐάν τό ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης τελεσθεῖ ἡ Προηγιασμένη, τό Μέγα Ἀπόδειπνο τελεῖται συνήθως μετά τή Θ. Λειτουργία (τῶν Προηγιασμένων Δώρων).
ζ. Τό ἑσπέρας τῆς Παρασκευῆς τῶν πέντε πρώτων ἑβδομάδων, τελεῖται στούς Ναούς ἀκόμη μία νέα Ἀκολουθία: ἡ προσφιλής στό λαό μας ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Παναγίας («Ἄγγελος πρωτοστάτης…» – «Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε») στό μέσο τοῦ Μικροῦ Ἀποδείπνου, κάθε φορά μέ μία «Στάση», καί τήν πέμπτη ἑβδομάδα ὅλες οἱ Στάσεις μαζί – ὁλόκληρος ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος.
Τό πλῆθος αὐτό τῶν Ἀκολουθιῶν ἐναρμονίζεται μέ τό Ὀρθόδοξο λατρευτικό πνεῦμα πού θέλει τόν πιστό ἑπτάκις τῆς ἡμέρας νά αἰνεῖ τόν Θεό (Ψαλμ. ριη΄ 164), ἀλλά ἔρχεται στήν καθημερινή πράξη καί ζωή σ’ ἀντίθεση μέ τό σύγχρονο πνεῦμα τοῦ κόσμου, σύμφωνα μέ τό ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος ὄχι μόνο δέν ἔχει ἐλεύθερο χρόνο, ἀλλ’ οὔτε καί τήν ἀνάλογη διάθεση… Ὑπάρχει δυστυχῶς μεγάλη ἐκκοσμίκευση καί σύγχυση στό μυαλό του.
Ἡ Ἐκκλησία πάντως τήν περίοδο αὐτή, γνωρίζοντας τήν κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, τόν βοηθᾶ νά βρεῖ τό δρόμο του, προσφέροντάς του τή λύση τῆς συχνότερης συμμετοχῆς του στή λατρευτική ζωή. Ὅποτε εὐκαιρεῖ καί μπορεῖ νά ἐξοικονομεῖ κάποιο χρόνο, νά τόν διαθέτει στόν Θεό καί νά παρακολουθεῖ κάποια ἀπό τίς πολλές Ἀκολουθίες. Ἔτσι καί ὁ χρόνος θ’ ἀξιοποιεῖται καλύτερα καί οἱ εὐλογίες τοῦ Θεοῦ θ’ αὐξάνουν στούς πιστούς πού θά κάνουν τέτοιες θυσίες…
Πηγή: ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ Στοιχεῖα Ἀγωγῆς γιά τήν τάξη καί τή Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας , Γεώργιος Σ. Κουγιουμτζόγλου Πρεσβύτερος, ΣΤ΄ΕΚΔΟΣΗ
ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ, ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΟΥΚΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ
Ἡ ἁγία Φωτεινὴ ἦταν ἡ Σαμαρείτιδα μὲ τὴν ὁποία ὁ Κύριος συζήτησε στὸ φρέαρ Ἰακὼβ (Ἰω. 4) καὶ στὴν ὁποία ἀποκάλυψε ὅλα ὅσα ἐκείνη εἶχε κάνει ἀπὸ τὰ παιδικὰ της χρόνια. Ἀλλάζοντας τότε ἐκείνη τρόπο ζωῆς, ἐξῆλθε νὰ κηρύξει τὸ μήνυμα τῆς σωτηρίας στὴν πατρίδα της καὶ προσηλύτισε στὸν Χριστὸ τὶς τέσσερις ἀδελφὲς καὶ τοὺς δύο γιοὺς της.
Μετὰ τὸ μαρτύριο τῶν ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, κατὰ τὸν διωγμὸ τοῦ Νέρωνος (περὶ τὸ 54), μετέβη στὴν Καρθαγένη καὶ κήρυξε μὲ ἐπιτυχία τὴν χριστιανικὴ πίστη μαζὶ μὲ τὸν γιὸ της Ἰωσῆ. Ὁ ἄλλος της γιός, Βίκτωρ (ἢ Φωτεινός), ἀφοῦ πολέμησε γενναῖα κατὰ τῶν Ἀβάρων, ἔγινε στρατηγὸς καὶ ἐστάλη ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα στὴν Γαλιλαία μὲ ἐντολὴ νὰ ἐξοντώσει τοὺς χριστιανούς. Ὁ Βίκτωρ ὅμως, ἀντὶ νὰ κυνηγήσει τοὺς μαθητὲς τῶν ἀποστόλων, περνοῦσε τὸν καιρὸ του διακηρύσσοντας ὁ ἴδιος τὴν χριστιανικὴ πίστη, προτρέποντας τοὺς πιστοὺς στὴν ἐγκαρτέρηση. Ὁ λόγος του εἶχε τόση δύναμη, ὥστε κατόρθωσε νὰ προσηλυτίσει τὸν δούκα Σεβαστιανό καὶ ἄλλους ἀξιωματούχους τοῦ Κράτους. Πληροφορούμενος τὸ γεγονός, ὁ αὐτοκράτορας διέταξε νὰ συλληφθοῦν καὶ νὰ ὁδηγηθοῦν ἀμέσως στὸ δικαστήριο. Ἀντιλαμβανόμενος ὅμως ὅτι δὲν θὰ κατόρθωνε νὰ κάμψει τὴν ἀποφασιστικότητά τους διέταξε νὰ κόψουν τοὺς βραχίονες τοῦ Βίκτωρος καὶ τοῦ ἀδελφοῦ του Ἰωσῆ στὸ ὕψος τῶν ὤμων καὶ κατόπιν τοὺς ἔρριξε στὴν φυλακή.
Ἡ ἁγία Φωτεινὴ ὁδηγήθηκε ἐπίσης στὸ δικαστήριο καὶ μὲ τὰ λόγια της ἔφερε στὴν χριστιανικὴ πίστη τὴν ἴδια τὴν κόρη τοῦ αὐτοκράτορα μαζὶ μὲ τὶς θεραπαινίδες της, γεγονὸς ποὺ προκάλεσε τὴν ὀργὴ τοῦ τυράννου, ὁ ὁποῖος διέταξε νὰ ρίξουν ὅλες τὶς ἅγιες σὲ ἀναμμένη κάμινο. Καθὼς διὰ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ διαφυλάχθηκαν ἀβλαβεῖς, ὑποχρέωσαν τὶς ἅγιες νὰ πιοῦν τὸ δηλητήριο ποὺ εἶχε ἑτοιμάσει ἕνας μάγος, ὀνόματι Λαμπάδιος. Διαφυλάχθηκαν καὶ πάλι σῶες καὶ ὁ μάγος τοὺς ἔδωσε τότε ἕνα ἀκόμη ἰσχυρότερο δηλητήριο. Ὅταν κι αὐτὸ στάθηκε ἀνίκανο νὰ τὶς βλάψει, ὁ μάγος πίστευσε στὸν Χριστό, ἔκαψε τὰ βιβλία του, βαπτίστηκε καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα Θεόκλητος. Ὑπέβαλαν κατόπιν τὶς ἁγίες σὲ σειρὰ φρικτῶν μαρτυρίων καὶ τέλος ἐξόρυξαν τοὺς ὀφθαλμοὺς τους. Κατόπιν τὶς ἔκλεισαν σὲ ὑπόγειο γεμάτο φαρμακερὰ φίδια, ὅπου ἐν μέσω θείας δόξης φανερώθηκε ὁ Χριστός, συνοδευόμενος ἀπὸ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους Πέτρο καὶ Παῦλο καὶ πλῆθος ἁγίων καὶ ἀγγέλων καὶ τὶς εὐλόγησε μὲ τὰ λόγια: «Εἰρήνη ὑμῖν. Χαίρετε πάντοτε, ὅτι Ἐγὼ μεθ’ ἡμῶν εἰμι. Ἀνδρίζεσθε καὶ ἐνδυναμώνεσθε». Ἔλαβαν ἔτσι τὴν δύναμη νὰ ἀντέξουν τὰ δεινὰ τῆς φυλακῆς ἐπὶ τρία χρόνια, μεταστρέφοντας πολλοὺς εἰδωλολάτρες.
Ὅταν τὶς ἔσυραν ἀπὸ τὴν φυλακὴ γιὰ νὰ τὶς ὑποβάλλουν σὲ νέα μαρτύρια, ἕνας ἄγγελος ἦλθε καὶ τὶς ἔθεσε ὑπὸ τὴν σκέπη του. Τέλος, ὁ τύραννος διέταξε νὰ γδάρουν τὴν ἁγία Φωτεινὴ καὶ νὰ τὴν πετάξουν σὲ ἕνα ξεροπήγαδο. Ὁμοίως ἔγδαραν τοὺς δύο γιοὺς της, καθὼς καὶ τὸν Σεβαστιανό, ἀφοῦ τοὺς ἀπέκοψαν τὰ γεννητικὰ ὄργανα καὶ τοὺς ἔκλεισαν σὲ ἕνα ἐγκαταλελειμμένο λουτρό. Διέταξε ἐν συνεχεία νὰ κόψουν τοὺς μαστοὺς τῶν ἄλλων ἁγίων γυναικῶν καὶ νὰ τὶς γδάρουν ζωντανές. Τὴν Φωτίδα τὴν ἔδεσαν ἀπὸ τὶς κορυφὲς δύο δέντρων, ποὺ τὶς λύγισαν καὶ οἱ ὁποῖες ὅταν ἐπανῆλθαν στὴν θέση τους, τὴν καταξέσχισαν στὰ δύο. Διὰ τῶν φρικτῶν αὐτῶν βασάνων, οἱ ψυχὲς τῶν ἁγίων μαρτύρων πέταξαν ἐν χορῷ γιὰ νὰ κερδίσουν τὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 6ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.
ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ
Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου τελεῖται ὁ κατανυκτικός Ἑσπερινός τῆς Συγνώμης.
Κατανυκτικός λέγεται, διότι ψάλλονται κατανυκτικά τροπάρια ἀπό τό Τριώδιο, πού τό περιεχόμενό τους διαποτίζεται ἀπό βαθιά συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητας, πένθος, συντριβή, μετάνοια καί θερμή ἱκεσία γιά ἄφεση ἁμαρτιῶν.
Ἑσπερινός Συγνώμης λέγεται, αὐτός μόνον ἀπό τούς κατανυκτικούς, διότι στό τέλος τῆς ἀκολουθίας ὁ λαός ἀσπάζεται τό Εὐαγγέλιο ζητώντας ἀπό τόν Ἱερέα συγνώμη καί στή συνέχεια καί μεταξύ τους, ὥστε συγχωρεμένοι νά ἀρχίσουν τή Μεγ. Τεσσαρακοστή. Πρόκειται γιά μιά ὡραία συνήθεια, πού καλό εἶναι νά ἀναβιώσει.
Αὐτοί οἱ κατανυκτικοί Ἑσπερινοί τελοῦνται κάθε Κυριακή τῆς Μεγ. Τεσσαρακοστῆς.
Ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικό τῶν Ἑσπερινῶν αὐτῶν εἶναι ὅτι μετά τήν Εἴσοδο καί τό «Ἑσπέρας Προκείμενον», ἀλλάζει ὁ διάκοσμος τῆς Ἁγίας Τραπέζης καί ἡ στολή τοῦ Ἱερέως. Ἀπό πασχαλινή, λόγῳ τῆς Κυριακῆς, μεταπίπτει σέ πένθιμη, λόγῳ τῆς Τεσσαρακοστῆς.
Στό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ ψάλλονται τά τροπάρια «Θεοτόκε Παρθένε..», «Βαπτιστά τοῦ Χριστοῦ…» κ.λ.π. καί κατακλείονται μέ τήν εὐχή τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου:
«Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργείας, φιλαρχίας καί ἀργολογίας μή μοι δῷς.
Πνεῦμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονῆς καί ἀγάπης χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.
Ναί, Κύριε, Βασιλεῦ, δωρῆσαι μοι τοῦ ὁρᾷν τά ἐμά πταίσματα καί μή κατακρίνειν τόν ἀδερφόν μου∙ ὅτι εὐλογητός εἶ εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».
Λέγοντάς την, κάνουμε καί τρεῖς μεγάλες μετάνοιες. Ἀκολουθοῦν δώδεκα μικρές, ἐνῶ λέμε μυστικῶς τό: «Ὁ Θεός ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» καί στό τέλος ἐπαναλαμβάνεται τό: «Ναί Κύριε, Βασιλεῦ…» κάνοντας καί τέταρτη μεγάλη μετάνοια.
Πηγή: ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ Στοιχεῖα Ἀγωγῆς γιά τήν τάξη καί τή Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας , Γεώργιος Σ. Κουγιουμτζόγλου Πρεσβύτερος, ΣΤ΄ΕΚΔΟΣΗ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Ματθ.στ’ 14-21
ΚΕΙΜΕΝΟ
14 Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· 15 ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν. 16 Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν. 17 σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι, 18 ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ. 19 Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διαρύσσουσι καὶ κλέπτουσι· 20 θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν· 21 ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
14 «Γιατί, αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα σφάλματά τους, θα συγχωρήσει και τα δικά σας ο Πατέρας σας ο ουράνιος. 15Aν όμως δε συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα σφάλματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας σφάλματα». 16 «Kαι όταν νηστεύετε, μη γίνεστε σαν τους υποκριτές, που αλλοιώνουν την όψη του προσώπου τους για να φανούν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν. Σας βεβαιώνω πως έχουν κιόλας πάρει ολόκληρη την αμοιβή τους. 17Eσύ, απεναντίας, όταν νηστεύεις, άλειψε το κεφάλι σου και πλύνε το πρόσωπό σου, 18για να μη φανείς στους ανθρώπους ότι νηστεύεις, αλλά στον Πατέρα σου που βλέπει τα κρυφά. Kαι ο Πατέρας σου που βλέπει τα κρυφά, θα σου το ανταποδώσει φανερά».19 «Mη θησαυρίζετε θησαυρούς στη γη, όπου ο σκόρος και η σκουριά καταστρέφουν και όπου κλέφτες κάνουν διαρρήξεις και κλέβουν. 20Aντίθετα, να θησαυρίζετε για τους εαυτούς σας θησαυρούς στον ουρανό, όπου ούτε σκόρος καταστρέφει ούτε σκουριά και όπου κλέφτες δεν κάνουν διαρρήξεις ούτε κλέβουν. 21Γιατί όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας».
.
‘Απολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τὴν πηγὴν δεξαμενὴ τῆς σοφίας καὶ χάριτος, ἐκ χειλέων Κυρίου Φωτεινὴ Ἰσαπόστολε, νομίμως ἠγωνίσω πανοικεῖ, καὶ νέμεις φωτισμὸν παρὰ Θεοῦ, τοὶς προστρέχουσι τὴ σκέπη σου τὴ σεπτή, καὶ εὐλαβῶς βοώσί σοι. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγούντι διὰ σοῦ, χάριν ἠμὶν καὶ ἔλεος.
