ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ & ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ
Ὁ Κυπριανός ζοῦσε στὴν Ἀντιόχεια κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Δεκίου (περὶ τὸ 250). Ἦταν πλούσιος καὶ ἀπὸ γενιὰ ἀρχοντική, ἄκρως καταρτισμένος στὴ φιλοσοφία καὶ στὶς τέχνες τῆς μαγείας. Τὴν ἴδια ἐποχή, ζοῦσε στὴν Ἀντιόχεια ἡ Ἰούστα, νεαρὰ παρθένος ἐκθαμβωτικοῦ κάλλους, κόρη τοῦ Αἰδεσίου, ἱερέα τῶν εἰδώλων. Ἡ Ἰούστα ἄκουσε μιὰ μέρα τὸ κήρυγμα τοῦ διακόνου Πραϋλίου, ποὺ ἦρθε νὰ διαδώσει τὸν λόγο τῆς αἰωνίου ζωῆς στὸν λαό, καὶ τόση ἐντύπωση τῆς ἔκαναν τὰ λόγια του ποὺ πίστεψε ἀμέσως μὲ ὅλη της τὴν ψυχὴ στὸν Χριστό. Ἡ πίστη καὶ ἡ ἀγάπη της πρὸς τὸν Θεὸ σὲ τέτοιο βαθμὸ τὴν μεταμόρφωσαν ποὺ προσηλύτισε τὴν μητέρα της, ἡ ὁποία μὲ τὴ σειρὰ της ἔπεισε τὸν σύζυγό της καὶ ἔτσι πῆγαν καὶ οἱ τρεῖς στὸν ἐπίσκοπο Ὀπτάτιο καὶ ζήτησαν νὰ βαπτισθοῦν. Στὴ συνέχεια, ἡ Ἰούστα ἀποφάσισε νὰ ἀφιερώσει τὴν ζωὴ της στὸν Κύριο καὶ νὰ περάσει ὅλη τὴν ὑπόλοιπη ζωὴ της ἐν παρθενία, μὲ νηστεία καὶ προσευχή.
Ἕνας νεαρὸς εἰδωλολάτρης, ὀνόματι Ἀγλαΐδας, ἐρωτεύτηκε σφοδρὰ τὴν Ἰούστα. Καθὼς ὅλες του οἱ ἀπόπειρες ἀποκρούονταν, ἀπελπισμένος στράφηκε στὸν Κυπριανό, ζητώντας του νὰ ἀνάψει μὲ τὰ τεχνάσματα τῆς μαγικῆς τέχνης στὸ σῶμα τῆς κόρης ἐρωτικὴ ἐπιθυμία. Ἀφοῦ μελέτησε τὰ βιβλία του, ὁ Κυπριανός ἐπικαλέσθηκε τὰ δαιμόνια, τὶς ὑπηρεσίες τῶν ὁποίων εἶχε ἐξασφαλίσει. Τίποτα ὅμως δὲν στάθηκε δυνατὸ νὰ προκαλέσει λάγνο πόθο στὴν κόρη, τόσο ἔνθερμος ἦταν ὁ ἔρως της γιὰ τὸν οὐράνιο Νυμφίο. Τρεῖς φορὲς ἔστειλε τὰ δαιμόνια στὴν Ἰούστα, καὶ τὶς τρεῖς φορὲς ἡττήθηκαν ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ∙ ἀναγνώρισε τότε ὁ Κυπριανός ὅτι ἡ πίστη τῶν Χριστιανῶν ἦταν πιὸ δυνατὴ ἀπ’ ὅλα τὰ τεχνάσματα τῆς δαιμονικῆς του τέχνης. Πίστεψε κι ἐκεῖνος στὸν Θεό, πῆγε στὸν ἐπίσκοπο Ἄνθιμο καὶ βαπτίσθηκε, ἐγκατέλειψε τὴ σκοτεινὴ τέχνη του κι ἔκαψε δημοσίως τὰ βιβλία τῆς μαγείας. Στὴ συνέχεια, ἔγινε ἐπίσκοπος καὶ χειροτόνησε τὴν Ἰούστα διακόνισσα, δίδοντάς της τὸ ὄνομα Ἰουστίνα. Ὅταν ὁ αὐτοκράτορας Δέκιος ἄρχισε τὸν διωγμὸ τῶν χριστιανῶν, τοὺς συνέλαβαν καὶ τοὺς δύο καὶ τοὺς πῆγαν στὴ Δαμασκὸ γιὰ νὰ τοὺς ὑποβάλουν σὲ βασανιστήρια. Τοὺς μετέφεραν κατόπιν στὴ Νικομήδεια, ὅπου μὲ διαταγὴ τοῦ αὐτοκράτορος ἀποκεφαλίσθηκαν.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος δεύτερος. Εκδόσεις ΙΝΔΙΚΤΟΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Λουκ. στ’31-36
ΚΕΙΜΕΝΟ
31 καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως. 32 καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι. 33 καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. 34 καὶ ἐὰν δανείζητε παρ’ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα. 35 πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς. 36 Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
31Kι όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να τους συμπεριφέρεστε κι εσείς. 32ʼλλωστε, αν αγαπάτε μόνο εκείνους που σας αγαπούνε, τότε ποια είναι η χάρη που σας έχει δοθεί; Γιατί και οι αμαρτωλοί αγαπούν εκείνους που τους αγαπάνε. 33Kαι αν κάνετε καλό μόνο σ’εκείνους που σας κάνουν καλό, ποια είναι η χάρη που σας έχει δοθεί; Γιατί το ίδιο κάνουν και οι αμαρτωλοί. 34Kι αν δανείζετε σ’εκείνους από τους οποίους ελπίζετε να ξαναπάρετε, ποια είναι η χάρη που σας έχει δοθεί; Γιατί και οι αμαρτωλοί δανείζουν σε αμαρτωλούς για να τύχουν την ίδια μεταχείριση. 35Aντίθετα, ν’αγαπάτε τους εχθρούς σας και να κάνετε το καλό και να δανείζετε χωρίς να ελπίζετε οτιδήποτε, και θα είναι ο μισθός σας μεγάλος και θα γίνετε γιοι του Yψίστου, γιατί αυτός φέρεται με έλεος στους αχάριστους και στους κακόβουλους. 36Nα είστε λοιπόν σπλαχνικοί, όπως είναι σπλαχνικός ο Πατέρας σας».
