ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
Τήν τέταρτη Κυριακή ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τό θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ Παραλύτου ἀπό τόν Κύριο. Τό θαῦμα ἔγινε σέ μιά στέρνα ἐντός τοῦ Ναοῦ τοῦ Σολομώντα, πού λεγόταν Προβατική Κολυμβήθρα, προφανῶς ἐπειδή σ’ αὐτήν ἔπλεναν τά ἐντόσθια τῶν θυσιαζομένων προβάτων καί λοιπῶν ζώων. Ἐνδεχομένως ἡ ὀνομασία νά προέρχεται ἀπό τήν Προβατική πύλη τῶν τειχῶν τῆς Ἱερουσαλήμ ἀπό τήν ὁποία εἰσέρχονταν τά ζῶα πρός θυσία. Αὐτῆς τῆς κολυμβήθρας τό νερό, Ἄγγελος Κυρίου ἐτάρασσε κατά διαστήματα καί ὅποιος ἄρρωστος ἔμπαινε πρῶτος σ’ αὐτήν, θεραπευόταν. Ὁ ἐπί 38 χρόνια παράλυτος ἀνέμενε ἀνέλπιστα, ἐλλείψει βοηθοῦ, σέ μιά ἀπό τίς πέντε στοές πού ὑπῆρχαν γύρω ἀπό τήν πεντάγωνη αὐτή κολυμβήθρα. Αὐτόν ἐδιάλεξε ὁ Χριστός μεταξύ τῶν ἄλλων ἀσθενῶν τό Σάββατο ἐκεῖνο κατά τίς ἡμέρες τοῦ Πάσχα καί τόν ἐρώτησε: «Θέλεις νά γίνεις ὑγιής;» Καί ἐκεῖνος ἀποκρίθηκε: «Κύριε, ἄνθρωπο δέν ἔχω γιά νά μέ βάλει στήν κολυμβήθρα, ὅταν ταραχθεῖ τό νερό» (Ἰω, ε΄, 7). Αὐτόν ἐδιάλεξε, διότι, ὅπως λένε οἱ Πατέρες, πολλά χρόνια ὑπέφερε καί ἀγόγγυστα ἀνέμενε τή λύτρωσή του, χωρίς νά ζηλεύει ἤ νά φθονεῖ τούς ἄλλους ἀρρώστους, οἱ ὁποῖοι κάθε τόσο ἐγίνονταν καλά. Αὐτή τήν ὑπομονή καί τήν ἀνεξικακία του ἀμείβει ὁ Χριστός, τονίζοντάς του ὅμως ὅτι στό μέλλον πρέπει νά πάψει ν’ ἁμαρτάνει, διότι θά τοῦ συμβοῦν πολύ χειρότερα. Μηνύματα σπουδαία καί επίκαιρα…
Πηγή: ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ Στοιχεῖα Ἀγωγῆς γιά τήν τάξη καί τή Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας , Γεώργιος Σ. Κουγιουμτζόγλου Πρεσβύτερος, ΣΤ΄ΕΚΔΟΣΗ
ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΧΙΛΛΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ
Ὁ ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Ἀχίλλιος γεννήθηκε στὴν Καππαδοκία ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ εὐγενεῖς γονεῖς ποὺ τοῦ ἐξασφάλισαν καλὴ μόρφωση στὶς θύραθεν ἐπιστῆμες καὶ κυρίως στὴν Ἁγία Γραφή. Μὲ τὴν νηστεία καὶ τὶς ἀγρυπνίες, διέθετε ἀναβάσεις ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, κατὰ τρόπον ὥστε νὰ φυλάγει τὸ πνεῦμα του ἀπρόσιτο στὶς ταραχὲς καὶ τὶς μέριμνες τοῦ κόσμου τούτου, ὥστε σύντομα ἔγινε ἄξιο κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εἶχε ὄψη ἀγγελική, στὴν συμπεριφορὰ του ἦταν ἁπλὸς καὶ προσηνής, ἐνῶ τὰ λόγια του, ποὺ εἶχαν ἄφατη γλυκύτητα, ὠθοῦσαν ὅσους τὸν πλησίαζαν νὰ μιμηθοῦν τὶς ἀρετὲς του. Οἱ γονεῖς του πέθαναν ἐνῶ ἦταν ἀκόμη νέος καὶ τότε μοίρασε τὴν περιουσία του καὶ ξεκίνησε γιὰ προσκύνημα στοὺς Ἁγίους Τόπους. Διαμένοντας στὸν Πανάγιο Τάφο, τὸν ὁποῖο ἔλουσε μὲ τὰ δάκρυά του καὶ ὅπου ἔκανε θαυμάσιες προόδους στὴν προσευχή, πῆγε νὰ ἐπισκεφθεῖ τὰ μοναστήρια ποὺ βρίσκονταν στὴν ἔρημο κοντὰ στὴν Ἱερουσαλήμ, προκειμένου νὰ βρεῖ ἐκεῖ παραμυθία ὁ φλογερὸς πόθος ποὺ τὸν ἔκαιγε βλέποντας τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ. Ὠθούμενος ἀπὸ τὴν θεία Πρόνοια, μετέβη σὲ προσκύνημα καὶ στὴν Ρώμη. Τὴν ὥρα ποὺ προσκυνοῦσε τὸν τάφο τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ἔλαβε αἴφνης τὴν χάρη τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος καὶ ἄρχισε νὰ διαδίδει τὸ Εὐαγγέλιο μὲ τέτοια δύναμη, ποὺ ὁδήγησε στὴν ἀληθινὴ Πίστη πλῆθος ἐθνικῶν ἐνῶ ταυτόχρονα ἐπιτέλεσε πολλὲς ἰάσεις. Διέτρεξε χῶρες πολλές, ὡς νέος ἀπόστολος, καὶ τελικὰ ἔφθασε στὴ Λάρισα τῆς Θεσσαλίας, ὅπου τὸ κήρυγμα καὶ τὰ θαύματά του τὸν ἔφεραν στὸ ἐπισκοπικὸ ἀξίωμα. Διεύθυνε τὴν ἐπισκοπὴ του μὲ μεγάλη ποιμαντικὴ φροντίδα, τόσο στὶς πνευματικὲς ὑποθέσεις ὅσο καὶ στὴν ἀρωγὴ πρὸς τοὺς φτωχούς, τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τοὺς ξένους. Μὲ τὴν προσευχὴ του ἔκανε νὰ σταματήσει ἡ ξηρασία, προεῖδε εἰσβολὲς βαρβάρων καὶ ἔγινε τὰ πάντα τοῖς πᾶσι, προκειμένου νὰ ὁδηγήσει τὸ ποίμνιο στὴν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἡ φήμη του ἔφθασε ἕως τὸν αὐτοκράτορα καὶ κλήθηκε στὴν ἁγία καὶ μεγάλη Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τῆς Νίκαιας (325), ὅπου ὑπερασπίστηκε μὲ γενναιότητα στὴ ὀρθόδοξη Πίστη καὶ ἀφοῦ προκάλεσε τοὺς ἀρειανούς, ἔκανε μὲ τὴν προσευχὴ του νὰ ἀναβλύσει ἀπὸ τὴν πέτρα πηγὴ ἐλαίου. Ὁ αὐτοκράτορας ἅγιος Κωνσταντίνος, εἰς ἔνδειξιν θαυμασμοῦ τοῦ ἔκανε πλούσια δῶρα, τὰ ὁποῖα ὁ ἅγιος ἔσπευσε νὰ μοιράσει στοὺς φτωχούς. Μετὰ ἀπὸ τριάντα πέντε χρόνια ἐπισκοπείας, ὁ ὅσιος Ἀχίλλιος ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνη στὴν Λάρισα καὶ γιὰ αἰῶνες ἐτιμᾶτο ὡς πολιοῦχος τῆς πόλης. Ὁ τάφος του, ἀπὸ τὸν ὁποῖο, καθὼς λέγεται, ἀναβλύζει μύρο παρόμοιο μὲ ἐκεῖνο τοῦ ἁγίου Δημητρίου, ὑπῆρξε ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα κέντρα προσκυνήματος τῆς Ἑλλάδας, ἕως τὴν εἰσβολὴ τῶν Βουλγάρων τὸ 985, οἱ ὁποῖοι μετέφεραν τὰ τίμια λείψανά του στὴν πρωτεύουσά τους Πρέσπα στὴν Δυτικὴ Μακεδονία.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 9ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΙΟΥ
Ιωαν. ε’ 1-15
ΚΕΙΜΕΝΟ
1 ΜΕΤΑ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα. 2 ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, ἡ ἐπιλεγομένη ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα. 3 ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν. 4 ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐταράσσετο τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι. 5 ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ. 6 τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; 7 ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. 8 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἔγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 9 καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. 10 ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον. 11 ἀπεκρίθη αὐτοῖς· ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. 12 ἠρώτησαν οὖν αὐτόν· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; 13 ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. 14 μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. 15 ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
1Ύστερα απ’ αυτά υπήρχε μια Iουδαϊκή γιορτή, κι ο Iησούς ανέβηκε στα Iεροσόλυμα. 2Eκεί στα Iεροσόλυμα, κοντά στην προβατική πύλη, υπάρχει μια δεξαμενή με πέντε στοές, η οποία εβραϊκά ονομάζεται Bηθεσδά. 3Στις στοές αυτές κοίτονταν πολλοί άρρωστοι, τυφλοί, κουτσοί, παράλυτοι, που περίμεναν την αναταραχή του νερού. 4Γιατί κατά διαστήματα κατέβαινε ένας άγγελος στη δεξαμενή και ανατάραζε το νερό. Tότε, όποιος έμπαινε πρώτος στο νερό, μετά την αναταραχή του, γινόταν καλά, όποια κι αν ήταν η πάθησή του. 5Eπίσης, υπήρχε εκεί κι ένας άνθρωπος που ήταν άρρωστος για τριάντα οχτώ χρόνια. 6Όταν ο Iησούς τον είδε αυτόν κατάκοιτο, κι επειδή κατάλαβε ότι ήταν κιόλας πολύν καιρό εκεί, του λέει: «Θέλεις να γίνεις καλά;» 7O άρρωστος του απάντησε: «Kύριε, δεν έχω άνθρωπο, ώστε, όταν αναταραχθεί το νερό, να με βάλει στη δεξαμενή. Kι ενώ έρχομαι εγώ, κατεβαίνει άλλος πριν από μένα». 8Tου λέει ο Iησούς: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα». 9Kαι στη στιγμή έγινε καλά ο άνθρωπος και πήρε το κρεβάτι του και περπατούσε! Όμως η μέρα εκείνη ήταν Σάββατο. 10Έλεγαν, λοιπόν, οι Iουδαίοι στον θεραπευμένο: «Eίναι Σάββατο και δεν επιτρέπεται να κουβαλάς το κρεβάτι σου. 11Tους αποκρίθηκε: «Eκείνος που με θεράπευσε μου είπε: Πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα». 12Tον ρώτησαν τότε: «Ποιος είναι ο άνθρωπος που σου είπε: Πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα»; 13O θεραπευμένος όμως δεν ήξερε ποιος ήταν, γιατί ο Iησούς είχε απομακρυνθεί απαρατήρητος, επειδή υπήρχε πλήθος κόσμου εκεί. 14Ύστερα απ’ αυτά, τον συνάντησε ο Iησούς στο ναό και του είπε: «Bλέπεις, έγινες καλά. Στο εξής μην αμαρτάνεις πια για να μη σου συμβεί τίποτε χειρότερο». 15Πήγε τότε ο άνθρωπος και ανάγγειλε στους Iουδαίους ότι ο Iησούς είναι εκείνος που τον έκανε καλά.
