1.Την Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου, στον Ι.Ν.Αγ.Γεωργίου κατά τη διάρκεια της οποίας θα εκτίθενται τα ιερά λείψανα του αγίου Λουκά του ιατρού και του αγίου Νεκταρίου και 2 εργόχειρα του οσ. Παϊσίου με Τίμιο Ξύλο.
2.Την Εσπερινή ΟΜΙΛΙΑ “ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ” (Μέρος Γ’) – “ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ” ΕΔΩ με αφορμή το βιβλίο του Αγίου Παΐσίου του Αγιορείτου “Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο”, όπου εξάγονται διάφορα συμπεράσματα πνευματικής ζωής, συνύπαρξης, συνεργασίας και γενικά της προσέγγισης του Θεού με σκοπό την σωτηρία, τον αγιασμό, την μίμηση του Ι.Χριστού και τέλος την θέωση του ανθρώπου δια του ενανθρωπίσαντος ΙΣ ΧΡ.
Αποσπάσματα από βιβλίο του Αγίου Παϊσίου Οικογενειακή Ζωή, Λόγοι Δ’, ΕΠΕ, σελ.79.
Ὁ ρόλος τῆς μητέρας στὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν
Ἡ ἀγάπη τῆς μάνας
– Μιὰ φορά, Γέροντα, μᾶς εἴπατε ὅτι μὲ τὴν ἀγάπη ὁ ἄνθρωπος μεγαλώνει, ὡριμάζει.
– Δὲν φθάνει νὰ ἀγαπάη κανεὶς τὸν ἄλλον· πρέπει νὰ τὸν ἀγαπάη περισσότερο ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Ἡ μάνα ἀγαπάει τὰ παιδιά της περισσότερο ἀπὸ τὸν ἑαυτό της. Μένει νηστικιά, γιὰ νὰ ταΐση τὰ παιδιά της, ἀλλὰ νιώθει μεγαλύτερη εὐχαρίστηση ἀπὸ ἐκεῖνα. Τὰ παιδάκια τρέφονται ὑλικὰ καὶ ἡ μητέρα πνευματικά. Ἐκεῖνα ἔχουν τὴν ὑλικὴ γεύση, ἐνῶ αὐτὴ ἔχει τὴν πνευματικὴ ἀγαλλίαση. Μιὰ κοπέλα, πρὶν παντρευτῆ, μπορεῖ νὰ κοιμᾶται μέχρι τὶς δέκα τὸ πρωὶ καὶ νὰ θέλη καὶ τὸ γάλα της νὰ τὸ ἑτοιμάζη ἡ μάνα της. Βαριέται νὰ κάνη καμμιὰ δουλειά. Τὰ θέλει ὅλα ἕτοιμα· θέλει ὅλοι νὰ τὴν περιποιοῦνται. Ἀπαιτήσεις ἀπὸ τὴν μάνα, ἀπαιτήσεις ἀπὸ τὸν πατέρα, καὶ ἐκείνη νὰ ἔχη τὸ χουζούρι της. Ἐνῶ ὑπάρχει στὴν φύση της ἡ ἀγάπη, δὲν ἀναπτύσσεται, γιατὶ συνέχεια δέχεται βοήθεια καὶ εὐλογίες ἀπὸ τὴν μάνα της, ἀπὸ τὸν πατέρα της, ἀπὸ τὰ ἀδέλφια της. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ὅμως ποὺ γίνεται μάνα, μοιάζει μὲ μηχανάκι πού, ὅσο ζορίζεται, τόσο φορτίζεται, γιατὶ δουλεύει συνέχεια ἡ ἀγάπη. Πρῶτα σιχαινόταν, ὅταν ἄγγιζε κάτι βρώμικο, καὶ ἔπαιρνε μοσχοσάπουνα γιὰ νὰ πλυθῆ. Ὕστερα, ὅταν λερώνεται τὸ παιδάκι καὶ πρέπη νὰ τὸ καθαρίση, λὲς καὶ πιάνει… μαρμελάδες! Δὲν σιχαίνεται. Πρῶτα, ἂν τὴν ξυπνοῦσες, φώναζε, γιατὶ τὴν ἐνόχλησες. Ὕστερα, ὅταν κλαίη τὸ παιδί, ὅλη νύχτα ξενυχτάει καὶ δὲν δυσκολεύεται. Τὸ φροντίζει καὶ χαίρεται. Γιατί; Γιατὶ παύει νὰ εἶναι παιδί. Ἔγινε μάνα καὶ ἦρθε ἡ θυσία, ἡ ἀγάπη.
Ἡ μητέρα μάλιστα φθάνει νὰ ἔχη περισσότερη ἀγάπη καὶ θυσία ἀπὸ τὸν
πατέρα, γιατὶ στὸν πατέρα δὲν δίνονται πολλὲς εὐκαιρίες, γιὰ νὰ θυσιάζεται.
Βασανίζεται, κοπιάζει περισσότερο μὲ τὰ παιδιά, ἀλλὰ παράλληλα φορτίζεται ἀπὸ τὰ παιδιά. Δίνει‐δίνει, γι᾿ αὐτὸ συνέχεια παίρνει. Ὁ πατέρας οὔτε βασανίζεται τόσο πολὺ μὲ τὰ παιδιά, ἀλλὰ οὔτε φορτίζεται, γι᾿ αὐτὸ καὶ ἡ ἀγάπη του δὲν εἶναι ὅση τῆς μητέρας. Πόσες μητέρες ἔρχονται μὲ κλάματα καὶ μὲ παρακαλοῦν: «Κάνε προσευχή, Πάτερ, γιὰ τὸ παιδί μου». Τί ἀγωνία ἔχουν! Λίγοι ἄνδρες μοῦ λένε: «Κάνε προσευχή, παραστράτησε τὸ παιδί μου». Νά, καὶ σήμερα μιὰ μητέρα μὲ τί λαχτάρα ἡ φουκαριάρα ἔσπρωχνε τὰ παιδιά της – ὀκτὼ εἶχε – καὶ τὰ ἔβαζε στὴν σειρά, γιὰ νὰ πάρουν ὅλα εὐλογία. Ἕνας πατέρας δύσκολα θὰ τὸ ἔκανε αὐτό. Καὶ ἡ Ρωσία ἀπὸ τὶς
μητέρες κρατήθηκε. Ἡ πατρικὴ ἀγκαλιά, ὅταν δὲν ἔχη Χάρη Θεοῦ, εἶναι ξερή. Ἐνῶ ἡ μητρικὴ ἀγκαλιά, ἀκόμη καὶ ὅταν δὲν ἔχη Θεό, ἔχει γάλα. Τὸ παιδὶ ἀγαπᾶ τὸν πατέρα του καὶ τὸν σέβεται, ἀλλὰ μὲ τὴν στοργὴ καὶ τὴν τρυφερότητα τῆς μητέρας αὐξάνει πιὸ πολὺ ἡ ἀγάπη του καὶ πρὸς τὸν πατέρα.
Ἡ ἀντοχὴ τῆς μητέρας
– Γέροντα, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος σὲ μιὰ ἐπιστολή του πρὸς τὶς μοναχὲς γράφει νὰ μὴν ξεχνοῦν πὼς εἶναι γυναῖκες καὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ μιμοῦνται τὶς Ὅσιες καὶ ὄχι τοὺς Ὁσίους. Γιατί τὸ λέει αὐτό; Μήπως γιατὶ οἱ γυναῖκες δὲν ἔχουν ἀντοχή;
– Ποιές; οἱ γυναῖκες δὲν ἔχουν ἀντοχή; Ἐγὼ τὶς ἔχω φοβηθῆ τὶς γυναῖκες.
Ἔχουν πολλὴ ἀντοχή. Ἡ γυναίκα μπορεῖ στὸ σῶμα νὰ εἶναι ἀδύναμη, νὰ ἔχη
λιγώτερες σωματικὲς δυνάμεις ἀπὸ τὸν ἄνδρα, ἀλλὰ μὲ τὴν καρδιὰ ποὺ ἔχει, ἂν τὴν δουλεύη, ἔχει τέτοια ἀντοχή, ποὺ ξεπερνάει τὴν ἀνδρικὴ δύναμη. Ὁ ἄνδρας, ναὶ μὲν ἔχει σωματικὲς δυνάμεις, ἀλλὰ δὲν ἔχει τὴν καρδιὰ ποὺ ἔχει ἡ γυναίκα. Νά, πρόσεξα μιὰ γάτα ποὺ ἦρθε στὸ Καλύβι μὲ τὰ γατιά της. Ἦταν ἀδύνατη, ἡ κοιλιά της κολλημένη σὰν πλάκα. Μιὰ μέρα ἦρθε ἕνα μεγάλο σκυλὶ ποὺ ἦταν καὶ κυνηγητικό. Ὁ Κούρδης, ὁ γάτος, τὸ ἔβαλε στὰ πόδια. Ἐκείνη σηκώθηκε ἐπάνω, καμπούριασε, ἀγρίεψε, ἦταν ἕτοιμη νὰ ὁρμήση ἐπάνω στὸ σκυλί. Ἀπόρησα, ποῦ βρῆκε τέτοιο θάρρος! Βλέπεις, εἶχε τὰ γατάκια της.
Ἡ μάνα πονάει, κουράζεται, ἀλλὰ δὲν αἰσθάνεται οὔτε τὸν πόνο οὔτε τὴν
κούραση. Ζορίζει τὸν ἑαυτό της, ἀλλά, ἐπειδὴ ἀγαπάει τὰ παιδιά της, ἀγαπάει τὸ σπίτι της, ὅλα τὰ κάνει μὲ χαρά. Πιὸ πολὺ κουράζεται ἕνας ποὺ ξαπλώνει συνέχεια παρὰ αὐτή. Θυμᾶμαι, ἡ μάνα μου, ὅταν ἤμασταν μικρά, ἔπρεπε νὰ κουβαλάη τὸ νερὸ ἀπὸ τὴν βρύση ποὺ ἦταν πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὸ σπίτι μας· ἔπρεπε νὰ μαγειρεύη, νὰ ζυμώνη, νὰ πλένη τὰ ροῦχα, νὰ πηγαίνη καὶ στὸ χωράφι. Ἔκανε δηλαδὴ ὅλες τὶς δουλειές, εἶχε κι ἐμᾶς τὰ παιδιὰ νὰ τὴν ζαλίζουμε καὶ νὰ κάνη καὶ τὸ …δικαστήριο, ὅταν μαλώναμε.Ἔλεγε ὅμως: «Αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον μου· εἶμαι ὑποχρεωμένη νὰ τὰ κάνω ὅλα, χωρὶς
νὰ γογγύζω». Τὸ ἔλεγε μὲ τὴν καλὴ ἔννοια. Ἀγαποῦσε τὸ σπίτι, ἀγαποῦσε τὰ παιδιά της, καὶ δὲν κουραζόταν μὲ τὶς δουλειές· ὅλα τὰ ἔκανε μὲ τὴν καρδιά της, μὲ χαρά. Καὶ ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια, τόσο πιὸ πολὺ ἡ μητέρα ἀγαπᾶ τὸ σπίτι. Παρόλο ποὺ περνᾶ ἡ ἡλικία, θυσιάζεται πιὸ πολύ, γιὰ νὰ μεγαλώση καὶ τὰ ἐγγονάκια της. Καὶ ἐνῶ οἱ δυνάμεις της λιγοστεύουν, ἐπειδὴ ὅμως τὸ κάνει μὲ τὴν καρδιά της, ἔχει περισσότερο κουράγιο καὶ ἀπὸ τὸν ἄνδρα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ κουράγιο ποὺ εἶχε στὰνιάτα της.
– Καὶ στὴν ἀρρώστια, Γέροντα, ἡ γυναίκα ἔχει μεγαλύτερη ψυχραιμία ἀπὸ τὸνἄνδρα.
– Ξέρεις τί γίνεται; Ἡ μητέρα μὲ τὶς ἀρρώστιες τοῦ παιδιοῦ ἔχει ἀντιμετωπίσει
πολλὲς φορὲς τὴν ἀρρώστια καὶ ἔχει πολλὲς ἐμπειρίες. Θυμᾶται πόσες φορὲς ἀνέβηκε ὁ πυρετὸς καὶ ξανακατέβηκε. Εἶδε διάφορες σκηνές· τὸ παιδὶ νὰ πνίγεται ἢ νὰ λιποθυμάη καὶ μὲ ἕνα‐δυὸ χτυπήματα νὰ συνέρχεται κ.λπ. Ὁ ἄνδρας δὲν τὰ βλέπει αὐτὰ καὶ δὲν ἔχει τέτοιες ἐμπειρίες. Γι᾿ αὐτό, ἂν δῆ τὸ παιδὶ καμμιὰ φορὰ μὲ πυρετὸ ἢ λίγο χλωμό, πανικοβάλλεται καὶ ἀρχίζει: «Τὸ παιδὶ χάνεται! Τί θὰ κάνουμε τώρα;Τρέξτε, φωνάξτε τὸν γιατρό!».
Ἐγκυμοσύνη καὶ θηλασμὸς
Ἡ ἀνατροφὴ τοῦ παιδιοῦ ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἐγκυμοσύνη. Ἂν ἡ μητέρα ποὺ
κυοφορεῖ συγχύζεται καὶ στενοχωριέται, τὸ ἔμβρυο μέσα στὴν κοιλιά της ταράζεται. Ἐνῶ, ὅταν ἡ μάνα προσεύχεται καὶ ζῆ πνευματικά, τὸ παιδάκι στὴν κοιλιὰ τῆς μάνας ἁγιάζεται. Γι᾿ αὐτὸ ἡ γυναίκα, ὅταν εἶναι ἔγκυος, πρέπει νὰ λέη τὴν εὐχή, νὰ μελετάη λίγο ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο, νὰ ψάλλη, νὰ μὴν ἔχη ἄγχος, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι νὰ προσέχουν νὰ μὴν τὴν στενοχωροῦν. Τότε τὸ παιδὶ ποὺ θὰ γεννηθῆ θὰ εἶναι ἁγιασμένο καὶ οἱ γονεῖς δὲν θὰ ἔχουν πρόβλημα μαζί του, οὔτε ὅταν εἶναι μικρό, οὔτε ὅταν μεγαλώση.
Ὕστερα, ὅταν γεννηθῆ τὸ παιδί, πρέπει νὰ τὸ θηλάση, ὅσο πιὸ πολὺ μπορεῖ. Τὸ μητρικὸ γάλα δίνει ὑγεία στὰ παιδιά. Μὲ τὸν θηλασμὸ τὰ παιδιὰ δὲν θηλάζουν μόνο γάλα· θηλάζουν καὶ ἀγάπη, στοργή, παρηγοριά, ἀσφάλεια, καὶ ἀποκτοῦν ἔτσι δυνατὸ χαρακτήρα. Ἀλλὰ καὶ τὴν ἴδια τὴν μητέρα τὴν βοηθάει ὁ θηλασμός. Ὅταν οἱ μητέρες δὲν θηλάζουν τὰ παιδιά, δημιουργοῦνται ἀνωμαλίες στὸν ὀργανισμό τους ποὺ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσουν σὲ μαστεκτομές.Παλιὰ μιὰ μητέρα μπορεῖ νὰ θήλαζε καὶ τὸ παιδὶ τῆς γειτόνισσας, ἂν δὲν εἶχε γάλα. Τώρα πολλὲς μητέρες βαριοῦνται νὰ θηλάσουν ἀκόμη καὶ τὰ δικά τους παιδιά.Ἡ μάνα ποὺ τεμπελιάζει καὶ δὲν θηλάζει τὸ παιδί, μεταδίδει τεμπελιὰ καὶ στὸ παιδί. Παλιὰ τὰ κουτιὰ μὲ τὸ συμπυκνωμένο γάλα εἶχαν ἀπ᾿ ἔξω μιὰ μάνα ποὺ κρατοῦσε στὴν ἀγκαλιά της ἕνα παιδάκι. Τώρα ἔχουν μιὰ μάνα ποὺ κρατάει κάτι λουλούδια! Δὲν θηλάζουν οἱ μάνες τὰ παιδιά, ὁπότε τὰ παιδιὰ μεγαλώνουν ἀπαρηγόρητα. Ποιός θὰ τοὺς δώση στοργὴ καὶ ἀγάπη; Τὸ κουτὶ μὲ τὸ γάλα τῆς ἀγελάδας; Θηλάζουν ἀπὸ τὸ «παγωμένο» μπουκάλι καὶ παγώνει ἡ καρδιά τους. Ὕστερα, ὅταν μεγαλώσουν, ζητοῦν παρηγοριὰ στὸ μπουκάλι, στὶς ταβέρνες. Πίνουν, γιὰ νὰ ξεχάσουν τὸ ἄγχος, καὶ γίνονται ἀλκοολικοί. Ἂν δὲν πάρουν στοργὴ τὰ παιδιά, δὲν θὰ ἔχουν νὰ δώσουν στοργή, καὶ πάει σχοινὶ‐κορδόνι. Ἔρχονται μετὰ οἱ μανάδες: «Κάνε προσευχή, Πάτερ! Χάνω τὸ παιδί μου».
Ἡ ἐργαζόμενη μητέρα
– Γέροντα, εἶναι σωστὸ νὰ ἐργάζεται ἡ γυναίκα;
– Ὁ ἄνδρας της τί λέει;
– Ὅ,τι ἀναπαύει τὴν γυναίκα.
– Μιὰ κοπέλα ποὺ σπούδασε καὶ ἄρχισε νὰ ἐργάζεται πρὶν ἀπὸ τὸν γάμο της, δύσκολα ἀφήνει τὴν δουλειά της, ὅταν γίνη μάνα, γιὰ νὰ ἀφοσιωθῆ στὰ παιδιά της. Ἐνῶ μιὰ ἄλλη ποὺ δὲν σπούδασε καὶ ἔχει μιὰ ἁπλὴ δουλειά, πιὸ εὔκολα μπορεῖ νὰ τὴν ἀφήση.
– Ἂν δὲν ἔχη παιδιά, Γέροντα, νομίζω ὅτι τὴν βοηθάει ἡ δουλειά.
– Δηλαδή, ἂν δὲν ἔχη παιδιά, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἐργάζεται
ἐπαγγελματικά; Ὑπάρχουν τόσα ἄλλα πράγματα ποὺ μπορεῖ νὰ κάνη. Φυσικά, ἂν ἔχη παιδιά, τὸ καλύτερο εἶναι νὰ μείνη στὸ σπίτι. Γιατὶ τὰ παιδιὰ πῶς θὰ βοηθηθοῦν;
– Γέροντα, πολλὲς γυναῖκες λένε ὅτι δὲν τὰ βγάζουν πέρα, γι᾿ αὐτὸ
ἀναγκάζονται νὰ δουλεύουν.
– Δὲν τὰ βγάζουν πέρα, γιατὶ θέλουν νὰ ἔχουν τηλεόραση, βίντεο, αὐτοκίνητο
προσωπικὸ κ.λπ., ὁπότε πρέπει νὰ ἐργασθοῦν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραμελοῦν καὶ νὰ χάνουν τὰ παιδιά τους. Ἂν ἐργάζεται μόνον ὁ πατέρας καὶ ἀρκοῦνται στὰ λίγα, τότε δὲν θὰ ὑπάρχη πρόβλημα. Μὲ τὸ νὰ ἐργάζωνται καὶ οἱ δύο, δῆθεν γιατὶ δὲν τοὺς φθάνουν τὰ χρήματα, ἡ οἰκογένεια σκορπίζεται καὶ χάνει τὸ πραγματικό της νόημα. Τί νὰ κάνουν καὶ τὰ παιδιά; Ἂν ζοῦσαν πιὸ ἁπλά, θὰ ἦταν ξεκούραστες καὶ αὐτές, θὰ χαίρονταν καὶ τὰ παιδιά. Κάποιος ἤξερε ἑπτὰ γλῶσσες καὶ ἡ γυναίκα του ζοριζόταν νὰ μάθη τέσσερις, παρέδιδε καὶ μαθήματα καὶ ἔπαιρνε φάρμακα, γιὰ νὰ τὰ βγάλη
πέρα. Τὰ παιδιά τους γεννήθηκαν καλὰ καὶ μεγάλωσαν βλαμμένα. Ἔπειτα
ψυχαναλύσεις… Γι᾿ αὐτὸ λέω στὶς μητέρες νὰ ἁπλοποιήσουν τὴν ζωή τους, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ἀσχοληθοῦν περισσότερο μὲ τὰ παιδιά τους ποὺ τὶς ἔχουν ἀνάγκη. Ἄλλο εἶναι νὰ ἔχουν καὶ κάποια ἄλλη ἀπασχόληση στὸ σπίτι καὶ νὰ καταπιάνωνται μὲ αὐτήν, ὅταν κουράζωνται μὲ τὰ παιδιά. Ὅταν ἡ μητέρα εἶναι μέσα στὸ σπίτι, μπορεῖ καὶ παρακολουθεῖ τὰ παιδιά, ρυθμίζει τὰ πράγματα καὶ ἀποφεύγονται πολλὲς στενοχώριες.
Σήμερα τὰ παιδιὰ δὲν χορταίνουν τὴν μητρικὴ ἀγάπη, ἀλλὰ οὔτε τὴν μητρική
τους γλῶσσα μαθαίνουν, γιατὶ ἡ μάνα λείπει ὅλη τὴν ἡμέρα στὴν δουλειὰ καὶ ἀφήνει τὰ παιδιὰ μὲ ξένες γυναῖκες. Χίλιες φορὲς καλύτερα περνοῦν τὰ παιδιὰ τοῦ βρεφοκομείου, ὅπου βρίσκεται καὶ κάποια ἀφιερωμένη νοσοκόμα ποὺ τοὺς δείχνει λίγη στοργή, παρὰ τὰ παιδιά, ποὺ τὰ ἐγκαταλείπουν οἱ γονεῖς τους καὶ πληρώνουν μιὰ γυναίκα, γιὰ νὰ τὰ φροντίζη. Καὶ ὕστερα τί γίνεται; Ὅποιος δὲν ἔχει μιὰ μάνα, ἔχει ἕνα σωρὸ παραμάνες!
