ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΑΛΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΤΡΟΥ
Περὶ τὸ ἔτος 43, ὁ βασιλέας τῶν Ἑβραὶων Ἡρώδης Ἀγρίππας, βλέποντας νᾶ καρποφορεῖ τὸ κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων, κατελήφθη ἀπὸ αἱμοδιψῆ μανία κατὰ τῶν χριστιανῶν καὶ διέταξε νὰ θανατωθεῖ διὰ μαχαίρας ὁ ἅγιος Ἰάκωβος [30 Απρ.], ἀδελφὸς τοῦ Ἰωάννη. Διαπιστώνοντας ὅτι ἡ διαταγὴ αὐτὴ ἔφερε ἰκανοποίηση στοὺς Ἑβραίους, διέταξε νὰ συλλάβουν καὶ τὸν ἅγιο Πέτρο, τὸν πρωτοκορυφαῖο τῶν Ἀποστόλων, καὶ νὰ τὸν ρίξουν στὴν φυλακή, μὲ σκοπό νὰ τὸν θυσιάσει πρὸς τέρψιν τοῦ λαοῦ, μετὰ τὸ Πάσχα. Ἀπὸ φόβο μήπως δραπετεύσει, τοῦ πέρασαν δύο χοντρές ἀλυσίδες μὲ τὶς ὀποῖες τὸν ἔδεσαν μὲ τοὺς δύο στρατιῶτες ποὺ τὸν φρουροῦσαν, καὶ ἔβαλαν φρουροὺς σὲ κάθε πύλη τῆς φυλακῆς. Τὴν ἴδια νύχτα ὅμως, χάρη στὶς προσευχὲς τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Θεὸς ἔστειλε ὁλολαμπρο ἄγγελο ποὺ ὅταν παρουσιάστηκε, το κελλί τῆς φυλακῆς πλημμύρισε φῶς. Ὁ ἄγγελος ξύπνησε τὸν Πέτρο ποὺ εἶχε ἀποκοιμηθεῖ καὶ τὸν σήκωσε ὄρθιο∙ παρευθὺς οἱ ἁλυσίδες ἔπεσαν ἀπὸ τὰ χέρια του καταγῆς. Χωρίς καλὰ καλὰ νὰ καταλάβει τί συνέβαινε, νομίζοντας ὅτι κοιμόταν ἀκόμη, ὁ Πέτρος ἔβαλε τὴν ζώνη του, ἔδεσε τὰ σανδάλια του καὶ ὁδηγούμενος ἀπὸ τὸν ἄγγελο πέρασε ἀπὸ ὅλους τοὺς φρουροὺς χωρὶς κανένα ἐμπόδιο. Ὅταν τέλος ἔφθασαν στὴν πὸλη, ὁ ἄγγελος, ἔχοντας ὁλοκληρώσει τὴν ἀποστολή του τὸν ἄφησε, καὶ ὀ Πέτρος βγαίνοντας ἀπὸ τὴν νάρκη του εὐχαρίστησε τὸν Θεό. Ἔτρεξε τότε στὸ σπίτι τῆς Μαρίας, τῆς μητέρας τοῦ Ἰωάννη, τοῦ ἐπονομαζόμενου Μάρκου, ὅπου οἱ συναγμένοι χριστιανοί τὸν ὑποδέχθηκαν μὲ μεγάλη χαρά (Πραξ. 12, 1-19).
Τὶς ἁλυσίδες ποὺ εἶχαν πέσει ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου τὶς μάζεψαν εὐσεβεῖς χριστιανοὶ καὶ παραδόθηκαν ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεὰ μέχρις ὅτου ὁ αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου τὶς ἔφερε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου κατατέθηκαν στὸν ναὸ τοῦ Ἁγίου Πέτρου κοντὰ στὴν Ἁγία Σοφία καὶ ἐπιτέλεσαν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες πλῆθος θαυμάτων καὶ ἰάσεων.
Δὲν ὑπάρχει τίποτε παράξενο στὸ γεγονὸς ὅτι ὄχι μόνο τὰ ὀστὰ τῶν ἁγίων ἐνεργοῦν θαύματα, ἀλλὰ καὶ τὰ ροῦχα τους ἢ τὰ ἀντικείμενα ποὺ ἔχουν ἀγγίξει. Ἡ Ἁγία Γραφὴ μᾶς λέει ὅτι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ἐπιτέλεσε παρόμοια θαύματα διὰ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: ἀρκοῦσε οἱ κάτοικοι τῆς Ἐφέσου νὰ ἐπιθέτουν στοὺς ἀρρώστους μαντήλια ἢ προσόψια ποὺ εἶχαν ἀγγίξει τὸ σῶμα τοῦ ἀγίου Ἀποστόλου, γιὰ νὰ ἰαθοῦν καὶ νὰ τρέψουν σὲ φυγὴ τὰ πονηρὰ πνεύματα (Πραξ. 19, 11-12). Ἡ ἄκτιστη χάρη τοῦ Θεοῦ, ποὺ πληροῖ τὴν καθαρμένη ψυχὴ τῶν ἁγίων, διαχέεται ὄντως στὸ σῶμα τους, ἀπὸ τὸ σῶμα στὰ ἐνδύματά τους καὶ ἀπὸ τὰ ἐνδύματα ἀκόμη καὶ στὴν σκιά τους γιὰ νὰ ἐπιτελέσει θαύματα. Ἔτσι στὶς Πράξεις διαβάζουμε ἀκόμη σχετικὰ μὲ τὸν Ἀπόστολο Πέτρο, ὅτι πολλοὶ ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἔφθαναν στὸ σημεῖο νὰ μεταφέρουν τοὺς ἀρρώστους στοὺς δρόμους καὶ νὰ τοὺς βάζουν καταγῆς, ὥστε ἡ σκιὰ τοῦ ἁγίου νὰ τοὺς σκεπάσει καθὼς θὰ περνοῦσε καὶ νὰ τοὺς θεραπεύσει, ἢ νὰ τοὺς ἐνδυναμώσει στὴν καρτερικότητα καἲ τὴν ἐλπίδα (Πραξ. 5, 15). Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία κληρονόμησε τὴν εὐσεβῆ συνήθεια νὰ μὴν προσκυνᾶ μόνο τὸ σῶμα τῶν ἁγίων ὡς φορέα τῆς χάριτος, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐνδύματά τους, τὰ οἰκεῖα τους ἀντικείμενα ἢ τὰ ὄργανα διὰ τῶν ὁποίων μαρτύρησαν γιὰ τὸν Κύριο.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 5ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
Λουκ.ιζ’ 12-19
ΚΕΙΜΕΝΟ
12 καὶ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν, 13 καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς. 14 καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν. 15 εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν, 16 καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης. 17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ; 18 οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος; 19 καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
12Kαθώς, λοιπόν, έμπαινε σ’ένα χωριό, τον συνάντησαν δέκα λεπροί άντρες, που στάθηκαν σε απόσταση 13κι άρχισαν να φωνάζουν δυνατά: «Iησού, Kύριε, σπλαχνίσου μας». 14Kι αφού τους είδε, τους είπε: «Πηγαίνετε να σας δουν οι ιερείς». Kαι την ώρα που πήγαιναν, καθαρίστηκαν. 15Tότε ένας απ’αυτούς, μόλις είδε ότι γιατρεύτηκε, γύρισε πίσω δοξολογώντας τον Θεό με δυνατή φωνή 16κι έπεσε μπρούμυτα στα πόδια του Iησού ευχαριστώντας τον. Kι αυτός ήταν Σαμαρείτης. 17Tου μίλησε τότε ο Iησούς και του είπε: «Δεν καθαρίστηκαν και οι δέκα; Oι άλλοι εννιά πού είναι; 18Δε βρέθηκαν άλλοι να επιστρέψουν και να δοξάσουν το Θεό, παρά μόνο αυτός ο αλλογενής;» 19Έπειτα του είπε: «Σήκω και πήγαινε. H πίστη σου σε έσωσε».
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Τήν Ῥώμην μή λιπών, πρός ἡμᾶς ἐπεδήμησας, δι᾽ ὧν ἐφόρεσας τιμίων Ἁλύσεων, τῶν Ἀποστόλων Πρωτόθρονε, ἃς ἐν πίστει προσκυνοῦντες δεόμεθα, ταῖς πρός Θεόν πρεσβείαις σου, δώρησαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.
