ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ’ ΛΟΥΚΑ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:
“Πάντα όσα έχεις πώλησον”.

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής ΙΓ’ΛΟΥΚΑ ΕΔΩ

ΒΙΟΣ ΟΣΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ

Αὐτός ὁ πολύαθλος ὁμολογητής Στέφανος ἔζησε στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορος Ἀναστασίου, ὁ ὁποῖος ὠνομαζόταν καί Ἀρτέμιος, κατά τό ἔτος 713, τοῦ Πατριάρχου δέ Γερμανοῦ, γέννημα καί θρέμμα τῆς βασίλισσας τῶν πόλεων καί υἱός Χριστιανῶν γονέων τοῦ Ἰωάννου καί τῆς Ἄννης. Ἀπό τήν νεαρή του ἀκόμη ἡλικία ἀσχολεῖτο μέ τά ἱερά γράμματα καί καθημερινά παραμένοντας στήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ μαζί μέ τήν μητέρα του, ταλαιπωροῦσε τόν ἑαυτό του μέ τήν νηστεία καί τήν σκληραγωγία. Γι’ αὐτό κατά τό 16ο ἔτος τῆς ἡλικίας του ντύνεται τό μοναχικό σχῆμα. Ἔτσι ἀπό τότε περισσότερο παρέδωσε τόν ἑαυτό του στούς πνευματικούς ἀγῶνες, πολεμῶντας ὅλες τίς κακές ἐπιθυμίες τοῦ σώματος. Ἐν τῶ μεταξύ δέν πέρασε καιρός πολύς καί ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης ὁ καθηγούμενος τοῦ Ἁγίου, ἀναπαύθηκε εἰρηνικά. Τότε ὁ μακάριος Στέφανος ἐγχειρίσθηκε τήν ἐπιστασία τῆς ἡγουμενίας στό περίφημο βουνό τοῦ Ἁγίου Αὐξεντίου καί ἐκεῖ ἀγωνιζόταν στό τῆς ἀσκήσεως στάδιο. Ἐπειδή ὅμως ὁ σπορέας τῶν ζιζανίων Διάβολος θέλησε νά κεσηκώση μεγάλο πόλεμο καί αἵρεσι κατά τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή, τό νά μή προσκυνοῦνται οἱ ἅγιες καί σεβάσμιες εἰκόνες· γιά τόν σκοπό αὐτό ἀρχικά χρησιμοποίησε ὡς ὄργανο τοῦ πολέμου αὐτοῦ καί τῆς αἱρέσεως τόν Λέοντα τόν Ἴσαυρο, ὁ ὁποῖος ὠνομαζόταν καί Κόνων, κατά τό ἔτος 716. Ἀλλά  αὐτός μέν ἔφυγε ἀπό τήν παροῦσα ζωή, ἀφοῦ ἀποστράφηκε καί ἀρκετά ἐλέγχθηκε ἀπό τό τότε Πατριάρχη Ἅγιο Γερμανό. Ὁμως τό ἀπάνθρωπο καί φοβερό γέννημα ἐκείνου, ὁ Κωνσταντῖνος, λέω, ὁ Κοπρώνυμος, πού βασίλευσε κατά τό ἔτος 741, προξένησε μεγαλύτερα κακά ἀπό τόν πατέρα του, πολεμῶντας καί καταστρέφοντας τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί κατακαίγοντας τίς ἅγιες εἰκόνες καί έξορίζοντας τούς Μοναχούς καί τιμωρῶντας τους μέ διάφορα βάσανα.
Αὐτός λοιπόν ὁ ἀλιτήριος, ὅταν ἔμαθε καί γι’ αὐτόν τόν Ἅγιο Στέφανο, ὅτι προσκυνεῖ τίς ἅγιες εἰκόνες καί ὅτι ὀνομάζει αἱρετικό τόν βασιλιά, πού δέν προσκυνεῖ τίς σεπτές εἰκόνες καί δέν πείθεται σ’αὐτόν, οὔτε δέχεται νά ὑπογράψη στήν αἵρεσί του, ὅταν ἔμαθε αὐτά, λέω, ὁ δυσσεβής, ἔστειλε ἀνθρώπους καί τόν ἔφερε μπροστά του. Καί ἀφοῦ τόν καταταλαιπώρησε μέ δάφορους τρόπους, τόν ἔκλεισε στήν φυλακή, πού λεγόταν πραιτώριο, μέσα στήν ὁποία ἦταν φυλακισμένοι καί ἄλλοι Μοναχοί, πρόσκριτοι καί ἐκλεκτοί, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώθηκαν ἀπό διάφορους τόπους γιά τήν ὑπόθεσι τῶν ἁγίων εἰκόνων. Ἦταν δέ ὅλοι στόν ἀριθμό σαράντα δύο. Ἐπίσης ἦταν καί ἄλλοι μέ τόν ὁσιώτατο Πέτρο καί Ἀνδρέα, στόν ἀριθμό τριακόσιοι. Αὐτοί γιά τίς ἅγιες εἰκόνες, ἄλλοι εἶχαν κομμένες τίς μύτες, ἄλλοι τά αὐτιά, ἄλλοι τά χέρια καί τά γένεια καί ἄλλοι εἶχαν βγαλμένα τά μάτια. Ὅλους λοιπόν αὐτούς βρίσκοντας ὁ μακάριος Στέφανος στήν φυλακή, καταφιλοῦσε καί τούς παρακινοῦσε στούς ἀγῶνες, κάνοντας κάθε μοναχική ἀκολουθία καί κανόνα στήν φυλακή, σάν νά βρισκόταν σέ Μοναστήρι. Μαθαίνοντας ὅμως ὁ βασιλιάς, ὅτι ἡ φυλακή τοῦ πραιτωρίου ἔγινε Μοναστήρι μέ τόν Στέφανο, προστάζει νά βγάλουν τόν Ἅγιο ἀπό τήν φυλακή. Στήν συνέχεια ἀφοῦ κάθισε σ’αὐτήν ἕνδεκα μῆνες καί τόν παρουσίασε μπροστά του, διατάζει καί τόν ρίχνουν στήν γῆ. Ἔπειτα τόν κτυπούν μέ πέτρες καί τόν δέρνουν μέ ξύλα. Ἕνας πάλι φονικός καί θηριόγνωμος ἄνθρωπος, παίρνοντας ἕνα ξύλο, κτύπησε τόν Ἅγιο στό κρανίο καί ἔτσι τόν σκότωσε, διότι ἡ ἁγία του κεφαλή σχίσθηκε σέ δύο ἀπό τό κτύπημα ἐκεῖνο καί ἔτσι παρέδωσε τήν ἁγία του ψυχή στά χέρια τοῦ Θεοῦ καί ἔλαβε τόν τῆς ὁμολογίας στέφανο.
Οἱ δέ ἄλλοι δήμιοι ἔσυραν τό τίμιο λείψανό του νεκρό καί γυμνό μέσα στήν ἀγορά, ὁπότε τά τίμια χέρια του καί πόδια, κτυπώμενα ἐδῶ καί ἐκεῖ στίς πέτρες, συντρίφθηκαν καί τά νύχια βγῆκαν ἀπό τά δάκτυλα, ἕως ὅτου ἕνας ὁ πλέον ἀπανθρωπότερος, θέλοντας τάχα νά εὐχαριστήση περισσότερο τόν βασιλιά, πῆρε μία μεγάλη πέτρα και, ἀφοῦ τήν ἔρριξε ἐναντίον τοῦ ἁγίου λειψάνου, ἔσχισε τήν κοιλιά του καί ἀμέσως χύθηκαν στήν γῆ ὅλα του τά ἐντόσθια. Ἀλλά καί ἕνας κάπηλος παίρνοντας  ἕναν δαυλό ἀπό τήν φωτιά, κτύπησε ἐπάνω στήν κεφαλή τοῦ ἁγίου λειψάνου καί ἀφοῦ τήν χώρισε μέ τελειότητα σέ δύο μέρη, ἔκανε νά χυθπη στήν γῆ καί αὐτός ὁ ἐγκέφαλος, τό δέ τίμιο λείψανό τοῦ Ἁγίου ρίχθηκε στό πέλαγος, τό ὁποῖο ἀργότερα ἐνταφιάσθηκε ἀπό κάποιους εὐλαβεῖς Χριστιανούς, στόν τόπο ἐκεῖνο, στόν ὁποῖο τῶρα βίσκεται.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Β΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Λουκ.ιη’ 18-27

ΚΕΙΜΕΝΟ

18 Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 19 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. 20 τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. 21 ὁ δὲ εἶπε· ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. 22 ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. 23 ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. 24 ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! 25 εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. 26 εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες· καὶ τίς δύναται σωθῆναι; 27 ὁ δὲ εἶπε· τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

18Tον ρώτησε τότε ένας άρχοντας:  «Δάσκαλε αγαθέ, τι θα πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω ζωή αιώνια;» 19Kι ο Iησούς του απάντησε:  «Γιατί με λες αγαθό; Kανένας δεν είναι αγαθός παρά μονάχα ένας, ο Θεός. 20Tις εντολές τις ξέρεις: Mη μοιχέψεις, Mη φονεύσεις, Mην κλέψεις, Mην ψευδομαρτυρήσεις, Tίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου». 21Kι εκείνος του είπε:  «Aυτά, όλα, τα τήρησα από τα νιάτα μου». 22Kαι σαν τ’άκουσε αυτά ο Iησούς, του είπε:  «Aκόμα ένα σου λείπει: Πούλησε όλα όσα έχεις και διαμοίρασέ τα σε φτωχούς και θ’αποκτήσεις θησαυρό στον ουρανό, κι έλα εδώ κι ακολούθα με». 23Mα εκείνος, όταν τα άκουσε αυτά, βαριοθύμησε, γιατί ήταν πολύ πλούσιος. 24Kι όταν τον είδε ο Iησούς που βαριοθύμησε, είπε:  «Πόσο δύσκολα θα μπουν στη βασιλεία του Θεού εκείνοι που έχουν τα χρήματα! 25Γιατί είναι ευκολότερο να περάσει μια καμήλα από την τρύπα της βελόνας παρά ένας πλούσιος να μπει στη βασιλεία του Θεού»! 26Kι είπαν εκείνοι που τ’άκουσαν:  «Tότε ποιος μπορεί να σωθεί;» Kι εκείνος απάντησε: 27 «Eκείνα που για τους ανθρώπους είναι αδύνατα, για το Θεό είναι δυνατά». 

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἀσκητικῶς προγυμνασθεὶς ἐν τῷ ὄρει, τὰς νοητὰς τῶν δυσμενῶν παρατάξεις, τῇ πανοπλίᾳ ὤλεσας παμμάκαρ τοῦ Σταυροῦ. Αὖθις δὲ πρὸς ἄθλησιν, ἀνδρικῶς ἀπεδύσω, κτείνας τὸν Κοπρώνυμον, τῷ τῆς Πίστεως ξίφει· καὶ δι᾽ ἀμφοῖν ἐστέφθης ἐκ Θεοῦ, Ὁσιομάρτυς ἀοίδιμε Στέφανε.