Αὐτή ἡ Ὁσία Ἐλισάβετ ἀπό τήν νεαρή ἡλικία μπῆκε σέ ἀσκητικούς ἀγῶνες, γι’αὐτό καί ἔλαβε ἀπό τόν Κύριο τήν χάρι τῶν ἰαμάτων καί λοιπόν θεράπευε διάφορα πάθη καί ἀσθένειες. Αὐτῆς τῆς Ὁσίας ἡ γέννησις φανερώθηκε ἀπό ψηλά με θεία άποκάλυψι καί προμηνύθηκε ἀπό τόν Θεό, ὅτι πρόκειται νά γίνη σκεῦος ἐκλογής. Φοροῦσε δέ ἡ μακαρία ἕναν μόνο χιτών, γι’αύτά ταλειπωρεῖτο ἀπό τήν ψύχρα καί τόν παγετό τοῦ χειμῶνα. Δεν ἔπλυνε ποτέ τό σῶμα της μέ νερό. Ἔμεινε νηστική γιά σαράντα ἡμέρες. Τρία χρόνια εἶχε ὁλοκληρωτικά προσηλωμένο τόν νοῦ της στόν Θεό καί μέ τά σωματικά μάτια της δέν εἶδε καθόλου τό κάλλος καί τό μέγεθος τοῦ οὐρανοῦ. Θανάτωσε μέ τήν προσευχή της ἔνα φαρμακερό καί πολύ μεγάλο φίδι. Δέν γεύθηκε λάδι γιά διάστημα πολλῶν χρόνων. Δέν φόρεσε στά πόδια της υποδήματα. Μέ αὐτά λοιπόν καί τά παρόμοια κατορθώματα καί τίς ἀρετές, ἀφοῦ διέλαμψε θεάρεστα ἡ τρισευλογημένη, ἀναπαύθηκε ἐν Κυρίω, αὐτή μέχρι καί σήμερα χαρίζει σ’ ἐκείνους πού προστρέχουν σ’ αὐτήν  μέ πίστι, χάρι πολλῶν θαυμάτων καί ἱαμάτων. Διότι καί χῶμα μόνο ἀπό τόν τάφο της, πού λαμβάνεται μέ εύλάβεια, θεραπεύει κάθε άσθένεια.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Δ΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.