Θεία Λειτουργία – Αγίου Αθανασίου & Κυρίλλου 18/1/2021 7:30-9:00π.μ.
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).
Απολυτίκιον
Ήχος γ’. θείας πίστεως.
Στύλος γέγονας Ορθοδοξίας, θείοις δόγμασιν υποστηρίζων την Εκκλησίαν, ίεράρχα Αθανάσιε, τω γαρ Πατρί τον Υιών ομοούσιον, ανακηρύξας κατήσχυνας Άρειον. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΙΛΛΟΥ
Ἀπό τούς δύο αὐτούς Πατέρες ἡμῶν, ὁ μέν Ἅγιος Ἀθανάσιος, ἔζησε στά χρόνια τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, κατά τό ἔτος 318, καί ἦταν παρών στήν Πρώτη Οἰκουμενική Σύνοδο, πού ἔγινε τήν Νίκαια κατά τό ἔτος 325, Διάκονος ὄντας τήν θέσι του τότε Ἀλεξανδρείας Ἀλεξάνδρου, ὅπου καί καταντρόπιασε τόν δυσσεβῆ Ἄρειο μέ λόγους σοφίας καί μέ ἀποδείξεις τῶν θείων Γραφῶν.
Ἀφοῦ ἐκοιμήθη ὁ μακάριος Ἀλέξανδρος, ἔγινε τῆς Ἀλεξανδρείας Ἀρχιεπίσκοπος. Καί ἐπειδή ὁ Κωνστάντιος, ὁ υἱός τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου ἦταν Ἀρειανός, γι’αὐτό ἐξώρισε σέ διαφόρους τόπους αὐτόν τόν Μέγα Ἀθανάσιο. Καί ὑπομένοντας ὁ μακάριος τούς διωγμούς σαράντα χρόνια πρός Κύριο ἐξεδήμησε.
Ὁ Ἅγιος Κύριλλος ἔζησε στά χρόνια τῆς βασιλείας Θεοδοσίου τοῦ μικροῦ κατά τό ἔτος 415, ἀνεψιός ὄντας τοῦ Θεοφίλου, Ἀρχιεπισκόπου Ἀλεξανδρείας καί ἔγινε διάδοχος τοῦ θρόνου του. Αὐτός ἦταν ἔξαρχος καί προστάτης τῆς ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Τρίτης Συνόδου, πού συγκροτήθηκε στήν Ἔφεσο, κατά τό ἔτος 431 καί καθαίρεσε τόν δυσσεβῆ Νεστόριο, ὁ ὁποῖος πολλά βλάσφημα δογμάτισε ὁ κακόδοξος κατά τῆς Ἁγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου. Καί ἀφοῦ ἕλλαμψε μέ πολλά κατορθώματα καί ἀρετές αὐτός ὁ Ἅγιος Κύριλλος, πρός Κύριον ἐξεδήμησε.
Ἧταν δέ ὡς πρός τόν χαρακτῆρα τοῦ σώματος, ὁ μέν Ἅγιος Ἀθανάσιος, μέτριος κατά τό μέγεθος καί τήν ἡλικία, λίγο πλατύς, σκυπτός, χαρούμενος στό πρόσωπο, ἔχοντας ὄμορφο χρῶμα, φαλακρός στήν κεφαλή, καί τήν μύτη τήν εἶχε κυρτή, σάν τοῦ γερακιού. Δέν εἶχε τό πρόσωπο μακρουλό, εἶχε πλατειά τά σιαγόνια, τό γένιο μέτριο καί τό στόμα μικρό.Δέν ἦταν πολλύ ἄσπρος, ἀλλά ἔλαμπε μέ ἕνα χρῶμα ὑπόξανθο.
Ὁ δέ Ἅγιος Κύριλλος, εἶχε λίγο πιό ὅμορφο τό χρῶμα τοῦ προσώπου, εἶχε φρύδια πυκνά καί μεγάλα καί στρογγυλά μέ εὐαρμοστία. Ἦταν μακρομύτης, εἶχε τά μάγουλα μακρυά καί τά χείλη παχέα, ἦταν φαλακρός, εἶχε τό μέτωπο μικρό καί τό γένι πυκνό καί μακρύ, εἶχε τά μαλλιά συνεστραμμένα καί σγουρά, ἦταν λίγο ξανθός, εἶχε τίς τρίχες ἀνακατεμένες, δηλαδή ἄσπρες μέ μαῦρες. Τελεῖται ἡ Σύναξί τους στήν ἁγιωτάτη Μεγἀλη Ἐκκλησία.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Β΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.
