1.Την Ι.ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ της Υπεραγίας Θεοτόκου, στον Ι.Ν.Αγ.Γεωργίου για να είναι η ζωή μας κάτω από την σκέπη και την προστασία του Θεού και για προστασία από λοιμώδη ασθένεια.
“παροικήσω ἐν τῷ σκηνώματί σου εἰς τούς αἰῶνας,
σκεπασθήσομαι ἐν σκέπει τῶν πτερύγων σου”
(Ψαλμός 60ος Στιχ.5).
Κατά τη διάρκεια της παράκλησης θα εκτίθενται τα ιερά λείψανα του αγίου Λουκά του ιατρού και του αγίου Νεκταρίου και 2 εργόχειρα του οσ. Παϊσίου με Τίμιο Ξύλο.
2. Την Εσπερινή ΟΜΙΛΙΑ “ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ” με αφορμή το βιβλίο του Αγίου Παΐσίου του Αγιορείτου “Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο”, όπου εξάγονται διάφορα συμπεράσματα πνευματικής ζωής, συνύπαρξης, συνεργασίας και γενικά της προσέγγισης του Θεού με σκοπό την σωτηρία, τον αγιασμό, την μίμηση του Ι.Χριστού και τέλος την θέωση του ανθρώπου δια του ενανθρωπίσαντος ΙΣ ΧΡ.
2-4-2020 20η Εσπερινή ΟΜΙΛΙΑ του Α΄ΚΥΚΛΟΥ ΟΜΙΛΙΩΝ “ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ”
ΘΕΜΑ: …“Για να μην έχουμε άγχος”
Οσ.Παϊσίου Λόγοι Α΄
Μέ πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο.
Κεφάλαιο 3 – Ἁπλοποιῆστε τὴν ζωή σας, γιὰ νὰ φύγη τὸ ἄγχος
Ἀπὸ τὴν κοσμική εὐτυχία βγαίνει τὸ κοσμικό ἄγχος
Ὅσο ἀπομακρύνονται οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν φυσική ζωή, τὴν ἁπλή, καὶ προχωροῦν στὴν πολυτέλεια, τόσο αὐξάνει καὶ τὸ ἀνθρώπινο ἄγχος. Καὶ ὅσο ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὸν Θεό, ἑπόμενο εἶναι νὰ μή βρίσκουν πουθενά ἀνάπαυση. Γι’ αὐτὸ γυρίζουν ἀνήσυχοι ἀκόμη καὶ γύρω ἀπὸ τὸ φεγγάρι –σάν τὸ λουρί τῆς μηχανῆς γύρω ἀπὸ τὴν τρελλή ρόδα[1] –, γιατί ὁλόκληρος ὁ πλανήτης μας δὲν χωράει τὴν πολλή τους ἀνησυχία.
Ἀπὸ τὴν κοσμική καλοπέραση, ἀπὸ τὴν κοσμική εὐτυχία, βγαίνει τὸ κοσμικό ἄγχος. Ἡ ἐξωτερική μόρφωση μὲ τὸ ἄγχος ὁδηγεῖ καθημερινῶς ἑκατοντάδες ἀνθρώπων (ἀκόμη καὶ μικρά παιδιά μὲ ἄγχος) στὶς ψυχαναλύσεις καὶ στούς ψυχιάτρους καὶ κτίζει συνεχῶς Ψυχιατρεῖα καὶ μετεκπαιδεύει ψυχιάτρους, ἐνῶ πολλοί ψυχίατροι οὔτε Θεό πιστεύουν οὔτε ψυχή παραδέχονται. Ἑπομένως, πῶς εἶναι δυνατόν αὐτοί οἱ ἄνθρωποι νὰ βοηθήσουν ψυχές, ἀφοῦ καὶ οἱ ἴδιοι εἶναι γεμάτοι ἀπὸ ἄγχος; Πῶς εἶναι δυνατόν ὁ ἄνθρωπος νὰ παρηγορηθῆ ἀληθινά, ἄν δὲν πιστέψη στὸν Θεό καὶ στὴν ἀληθινή ζωή, τὴν μετά θάνατον, τὴν αἰώνια; Ὅταν συλλάβη ὁ ἄνθρωπος τὸ βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς τῆς ἀληθινῆς, τότε φεύγει ὅλο τὸ ἄγχος του καὶ ἔρχεται ἡ θεία παρηγοριά, καὶ θεραπεύεται. Ἄν πήγαινε κανεὶς στὸ Ψυχιατρεῖο καὶ διάβαζε στούς ἀσθενεῖς τὸν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, θὰ γίνονταν καλά ὅσοι πιστεύουν στὸν Θεό, γιατί θὰ γνώριζαν τὸ βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς.
Πᾶνε νὰ ἠρεμήσουν οἱ ἄνθρωποι εἴτε μὲ ἠρεμιστικά εἴτε μὲ θεωρίες γιόγκα, καὶ τὴν πραγματική ἠρεμία, ποὺ ἔρχεται, ὅταν ταπεινωθῆ ὁ ἄνθρωπος, δὲν τὴν ἐπιδιώκουν, γιὰ νὰ ἔρθη ἡ θεία παρηγοριά μέσα τους. Καὶ οἱ διάφοροι τουρίστες, ποὺ ἔρχονται ἀπὸ ξένες χῶρες καὶ περπατοῦν στούς δρόμους, μέσα στὸν ἥλιο, στὴν ζέστη, μέσα στὴν σκόνη, μέσα σὲ τόση φασαρία, σκέψου πόσο ὑποφέρουν! Τί ζόρισμα, τί σφίξιμο ἐσωτερικό ἔχουν, ὥστε τὸ σκάσιμο αὐτὸ τὸ ἐξωτερικό τὸ θεωροῦν ἀνάσα! Πόσο τούς διώχνει ὁ ἐαυτός τους, ποὺ θεωροῦν ἀνάπαυση ὅλη αὐτήν τὴν ταλαιπωρία!
Ὅταν δοῦμε ἄνθρωπο μὲ μεγάλο ἄγχος, στενοχώρια καὶ λύπη, ἐνῶ τὰ ἔχει ὅλα – τίποτε δὲν τοῦ λείπει –, πρέπει νὰ γνωρίζουμε ὅτι τοῦ λείπει ὁ Θεός. Τελικά, οἱ ἄνθρωποι βασανίζονται καὶ ἀπὸ τὸν πλοῦτο, γιατί τὰ ὑλικά ἀγαθά δὲν τούς γεμίζουν, εἶναι διπλό βάσανο. Ξέρω ἀνθρώπους πλούσιους, ποὺ τὰ ἔχουν ὅλα, δὲν ἔχουν καὶ παιδιά καὶ βασανίζονται. Βαριοῦνται ποὺ κοιμοῦνται, βαριοῦνται νὰ περπατήσουν, βασανίζονται ἀπὸ ὅλα. «Εντάξει, ἀφοῦ ἔχεις ἐλεύθερο χρόνο, λέω σὲ κάποιον, Κάνε πνευματικά. Διάβασε μία Ὥρα, διάβασε λίγο ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο». «Δὲν μπορῶ», λέει. «Κάνε ἕνα καλό, πήγαινε σὲ κανένα νοσοκομεῖο καὶ δές κανέναν ἄρρωστο». «Ποὺ νὰ πάω ὡς ἐκεῖ, σοῦ λέει, καὶ τί θὰ βγῆ;». «Πήγαινε νὰ βοηθήσης κανέναν φτωχό στὴν γειτονιά σου». «Όχι, δὲν μ’ εὐχαριστεῖ, λέει, οὔτε αὐτό». Νὰ ἔχη ἐλεύθερο χρόνο, νὰ ἔχη ἕνα σωρό σπίτια, νὰ ἔχη ὅλα τὰ καλά, καὶ νὰ βασανίζεται! Ξέρετε πόσοι τέτοιοι ἄνθρωποι ὑπάρχουν; Καὶ βασανίζονται, μέχρι νὰ τούς στρίψη τὸ μυαλό. Φοβερό! Καὶ ἄν τυχόν δὲν δουλεύουν, ἀλλὰ μόνον ἀπὸ τὶς περιουσίες ἔχουν εἰσοδήματα, εἶναι οἱ πιὸ βασανισμένοι ἄνθρωποι. Ἐνῶ, ἄν ἔχουν τουλάχιστον μία δουλειά, εἶναι καλύτερα.
[1]. Στὰ παλιά μηχανοστὰσια «τρελλή ρόδα» ὀνόμαζαν τὴν ρόδα ποὺ δὲν παρῆγε ἔργο, ἀλλὰ τὴν χρησιμοποιοῦσαν ἁπλῶς γιὰ νὰ περνοῦν τὸ λουρί τοῦ τροχοῦ, ὅταν ἤθελαν νὰ τὸν ἀπενεργοποιήσουν.
ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ αΓ.νΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.
(Λόγος ζ΄,3)
Ὅτι ¨η ζωή τοῦ χριστιανοῦ εἶναι παλαίστρα καί στάδιο ο δε παρών καιρός εἶναι γιά σπορά.
Ο καιρός αυτής της ζωής είναι καιρός πένθους και δακρύων και ας αλλάξουμε τρόπους ζωής, διότι αυτός ο καιρός είναι όπως είπαμε καιρός να δακρύζουμε και να πενθούμε και όχι να γελούμε και να γλεντάμε. Δεν βλέπεις, λέει ο ιερός Χρυσόστομος, ότι οι στρατιώτες που βρίσκονται στον πόλεμο έχουν τα πρόσωπά τους λυπημένα, τα μάτια τους αυστηρά, τα φρύδια τους συμμαζεμένα, την καρδιά τους ξυπνητή και γεμάτη αγωνία, το νου συμμαζεμένο, τη γλώσσα σε σιωπή. Δεν βλέπεις πώς έχουν όλα τα μέλη του σώματός τους σε μία τάξη και δεν περιφέρονται εδώ και εκεί ούτε λένε ανόητα πράγματα αλλά είναι έτοιμοι για τον πόλεμο και εσείς δεν κάνετε το ίδιο τη στιγμή που εχθρός σας είναι αόρατος και νοητός; Εσείς κάθεστε και αισχρολογείτε ή λέτε ανοησίες και γελάτε και παίζεται τυχερά παιχνίδια και δεν μαθαίνεται από τον Ιώβ και από τον Απόστολο Παύλο ότι η ζωή του ανθρώπου είναι ένα στάδιο και μία παλαίστρα μέσα στην οποία γίνονται τα αγωνίσματα και οι μάχες και ο αγώνας της ζωης; Ο ίδιος ο Χριστός είναι ο αθλοθέτης οι δε χριστιανοί οι αγωνιστές και αντίπαλος ο διάβολος και οι δαίμονες. Θεατές δε αυτής της μάχης και των αγώνων είναι οι άγγελοι.
Ο ιώβ έλεγε οτι δεν είναι για περίπατο αυτή η ζωή του ανθρώπου επί της γης (7,)1 ο δε Απόστολος Παύλος προσπαθεί να ξυπνήσει τους χριστιανούς και να τους γεμίσει με όπλα και με πνευματικά εφόδια λέγοντας «ντυθείτε την πανοπλία του Θεού για να μπορείτε να αντιστέκεστε προς τα τεχνάσματα του διαβόλου, διότι η μάχη δεν είναι σώμα με σώμα αλλά είναι μία μάχη με τις αρχές και τις εξουσίες του κοσμοκράτορα του σκότους αυτού του αιώνος και παλεύουμε για να κρατήσουμε σταθερά τα πνευματικά και τα επουράνια εφόδια (Εφεσίους 6,12). Τα επουράνια αγαθά είναι αυτά που περιμένουν να κληρονομήσουν οι χριστιανοί που παλεύουν με τους δαίμονες. Στον κόσμο αυτό λοιπόν όσοι χριστιανοί θέλουν να νικήσουν και να κερδίζουν στεφάνια από τον αγωνοθέτη Χριστό πρέπει να κρατούν το στόμα τους μακριά από τις αισχρολογίες, τα μάτια τους μακριά από ανηθικότητες, τις σκέψεις τους μακριά από βρωμιές. Οσοι δεν κάνουν έτσι οδηγούνται στον θάνατο. Ο καιρός αυτός είναι καιρός σποράς και όχι θερισμού. Όπως οι φρόνιμοι γεωργοί σπέρνουν το φθινόπωρο και περιμένουν να έρθει το καλοκαίρι για να θερίσουν έτσι και εμείς τώρα σπέρνουμε με κόπους με ιδρώτες και με θυσίες για να περιμένουμε τον καιρό του θερισμού και να χαρούμε θερίζοντας τους καρπούς που βγήκαν με ιδρώτα και με κόπο. Πρέπει να φυτέψουμε μες στην καρδιά μας, στο νου και στις επιθυμίες μας τα σπέρματα των αρετών. Εμείς τις σπαίρνουμε; κινητά, tablet, τηλεοράσεις και ότι πιο βρώμικο βρούμε στο δρόμο της ζωής μας και το μαζεύουμε για να καθίσουμε να το απολαύσουμε όταν θα είμαστε αργόσχολοι και δεν θα έχουμε να κάνουμε κάτι αξιόλογο σπέρνουμε αγκάθια, σπέρνουμε βρωμιές και τί θα θερίσουμε; Όποιος δεν σε παίρνει τώρα αρετές είναι ανόητος γιατί τώρα γελάει αλλά όταν έρθει η ώρα του θερισμού θα κλαίει γιατί φύτρωσαν στο χωράφι της ψυχής του αγκάθια. Όσοι τώρα περνούν γελώντας και διασκεδάζοντας και απολαμβάνοντας τώρα ηδονές και απολαύσεις, όταν έλθει ο νυμφίος και ζητήσει από μας τα λυχνάρια μας να είναι αναμμένα και εμείς δεν θα έχουμε αρετές για να ανάψουμε τα λυχνάρια μας και μας αφήσει έξω από τη βασιλεία του, τότε θα είναι καιρός πολύ μεγάλης λύπης, αλλά θα είναι πλέον αργά. Εσείς όμως αδελφοί μου, ως καλοί χριστιανοί, ως παιδιά του Θεού μη ζείτε όπως ζει ο κόσμος αλλά να ζείτε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
