ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Ή τολμάς ή αναβάλλεις;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ”
Μαρκ. 15,43-16,8

ΚΕΙΜΕΝΟ

43 ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. 44 ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· 45 καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ. 46 καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. 47 ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΣΤ

1 ΚΑΙ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. 2 καὶ λίαν πρωΐ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. 3 καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; 4 καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. 5 καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. 6 ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. 7 ἀλλ’ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. 8 καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

43ήρθε ο Iωσήφ, μέλος ευυπόληπτο του συνεδρίου, που καταγόταν από την Aριμαθαία, ο οποίος προσδοκούσε επίσης τη βασιλεία του Θεού, και παίρνοντας το θάρρος παρουσιάστηκε στον Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Iησού. 44Kι ο Πιλάτος απόρησε που είχε κιόλας πεθάνει. Έτσι, φώναξε τον εκατόνταρχο και τον ρώτησε αν είχε πολλή ώρα που πέθανε. 45Kι αφού το διαπίστωσε από τον εκατόνταρχο, χάρισε το σώμα στον Iωσήφ. 46Tότε εκείνος, αφού αγόρασε ένα σεντόνι, κατέβασε τον Iησού, τον τύλιξε στο σεντόνι και τον τοποθέτησε σε μνήμα που ήταν λαξεμένο σε βράχο. Kύλισε έπειτα μια πέτρα στο στόμιο του μνήματος. 47Στο μεταξύ, η Mαρία η Mαγδαληνή και η Mαρία, η μητέρα του Iωσή παρακολουθούσαν σε ποιο μέρος τον τοποθετούσαν.  

Κεφάλαιο 16

   1Kι αφού είχε περάσει πια το Σάββατο, η Mαρία η Mαγδαληνή, η Mαρία η μητέρα του Iάκωβου και η Σαλώμη αγόρασαν αρώματα για να πάνε και να τον αλείψουν. 2Έτσι, πολύ νωρίς το πρωί της πρώτης ημέρας της εβδομάδας, έρχονται στο μνήμα, την ώρα που είχε ανατείλει ο ήλιος, 3κι έλεγαν μεταξύ τους: “Ποιος θα κυλίσει για μας την πέτρα από το στόμιο του μνήματος;” 4Mα όταν κοίταξαν, βλέπουν ότι η πέτρα είχε κυλιστεί μακριά από τη θέση της! Kαι ήταν η πέτρα αυτή πάρα πολύ μεγάλη. 5Kι όταν μπήκαν στο μνήμα, είδαν έναν νέο που καθόταν στα δεξιά, ντυμένο με λευκή στολή? και καταλήφθηκαν από ένα ανάμεικτο αίσθημα έκπληξης και φόβου. 6Aλλ’ εκείνος είπε σ΄ αυτές: “Mη φοβάστε. Tον Iησού ζητάτε, τον Nαζωραίο, που έχει σταυρωθεί. Aναστήθηκε! Δεν είναι εδώ! Nα, κοιτάξτε τον τόπο που τον είχαν βάλει! 7Πηγαίνετε, λοιπόν, να πείτε στους μαθητές του και στον Πέτρο ότι ο Iησούς πηγαίνει πριν από σας στη Γαλιλαία. Eκεί θα τον δείτε, όπως σας το είπε”. 8Bγήκαν τότε από το μνήμα κι έφυγαν γρήγορα, ενώ τις είχε κυριεύσει τρόμος και κατάπληξη. Kαι σε κανέναν δεν είπαν τίποτε, γιατί φοβόνταν.

Κυριακή, 26 Απριλίου 2026

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ , Μαρκ.15,43-16,8

Ή τολμάς, ή αναβάλλεις;

Σήμερα έχουμε των μυροφόρων γυναικών. Οι μυροφόρες τι έκαναν; Πήγανε στον τάφο, να συναντήσουν έναν νεκρό. Γι’ αυτό και πήραν μαζί τους μύρα, για ν’ αλείψουν τον νεκρό.

Και ξέρετε, είναι χαρακτηριστικό ότι αν και σε άλλες περικοπές οι Απόστολοι θέτουν αλλιώς την επίσκεψη των μυροφόρων στον τάφο, διάλεξαν, οι πατέρες μας, επίτηδες αυτήν την περικοπή και θα το δούμε γιατί. Αυτήν την περικοπή διάλεξαν.

Πήγανε λοιπόν στον τάφο, δε βρήκαν κανέναν. Είδαν μόνο έναν άγγελο. Τις λέει:

– Τι ζητάτε; Τον Κύριο; Ανέστη, δεν υπάρχει εδώ. Καθώς σας είπε.

Πού ήταν το μυαλό τους; Πριν από λίγες μέρες τους το είπε. Πού ήταν το μυαλό τους;

– Λοιπόν, άντε τώρα πάτε στους μαθητές και πείτε τους ότι προάγει, θα σας συναντήσει στη Γαλιλαία. (Και πάλι) Καθώς είπεν υμίν.

Πάτε στους μαθητές και πείτε. Και όμως: «Αυτές εφοβούντο και ουδενί ουδέν είπον». Και δεν είπαν σε κανέναν τίποτα. Και ξέρετε τι έγινε εδώ; Έχασαν την ευκαιρία. Δεν τόλμησαν. Δεν τόλμησαν. Έχασαν την ευκαιρία να ονομαστούν και “Ζωηφόρες“. Λέγονται μυροφόρες. Το μήνυμα της ζωής δεν το μετέφεραν. Το μετέφεραν άλλες μέρες. Αλλά το πρώτο θέλημα του Θεού έχει αξία. Δεν το τόλμησαν, φοβήθηκαν. «Ζήσαν μια έκσταση, λέει. Τι είναι αυτά που γίνονται;» Αν και τα άκουσαν και ήξεραν τι θα γίνει.

Δείτε παράλληλα. Η Υπεραγία Θεοτόκος και αυτή δέχθηκε μήνυμα Αγγέλου. Και δεν εξεπλάγει. Δεν τρόμαξε. Δεν επαναστάτησε. Δεν είπε: «Καλά να το σκεφτώ, τι είναι αυτό που μου λες;» Ρώτησε μεν, αλλά αμέσως είπε: «Ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτο μοι κατά το ρήμα Σου» (Λουκ,1,38). Και ο Άγγελος έφυγε. Δεν είχε να πει τίποτα άλλο. Ήδη πήρε την απάντηση από την Υπεραγία Θεοτόκο, η οποία τόλμησε.

Θα μπορούσαν και οι μυροφόρες να τολμήσουν και να αντικαταστήσουν το μήνυμα που είπε ο Αδάμ στην Εύα ότι: «Αν φάμε θα πεθάνουμε» (Γεν.2,16) -μήνυμα θανάτου-, να το αντικαταστήσουν με το μήνυμα της ζωής.

Για να μην λένε ότι ο Κύριος μεροληπτεί στους άνδρες ή στις γυναίκες. Δεν τόλμησαν, την έχασαν αυτή την ευκαιρία. Το έκαναν άλλες μέρες. Αλλά δεν το τόλμησαν.

Ξέρετε ότι στη ζωή μας υπάρχουν ευκαιρίες για τη σωτηρία μας, που αν το τολμήσουμε, μπαίνουμε σε κάποιον άλλον δρόμο, λυτρωτικό. Υπάρχει όμως περίπτωση και να μην το τολμήσουμε.

Για δείτε, οι μαθητές τους βρήκε να ψαρεύουν με πλοία, με δίχτυα, με περιουσία, με γονείς, κτλ. «Ελάτε, λέει, και θα σας κάνω αλιείς ανθρώπων» (Λουκ.5,11). Και ευθέως -αμέσως- άφησαν τα δίχτυα, τόλμησαν, τα άφησαν, μάνα, πατέρα κτλ. και ακολούθησαν τον Κύριο. Τόλμησαν.

Το ίδιο μήνυμα της Αναστάσεως, μετέφερε και ο Απόστολος Παύλος στους Αθηναίους και οι Αθηναίοι έλεγαν: «Ε, θα σε ξανακούσουμε». Δεν το τόλμησαν να πουν: «Ναι». Μόνο δυο το τόλμησαν και είπαν «Ναι, αυτό που λες είναι αλήθεια». Χρόνια ολόκληρα περιμέναν την Αλήθεια, την άκουσαν και είπαν: «Ε, θα σε ξανακούσουμε» (Πρξ.17, 32). Ανέβαλαν. Προσέξτε, ανέβαλαν.

Και ο Πιλάτος ήξερε ότι ο Ιησούς Χριστός δεν είχε καμία αμαρτία και είπε: «Δεν βρίσκω τίποτα σε Αυτόν» (Ιω.18,38). Αλλά για τον Αυτοκράτορα δε θα ήσουν φίλος του Καίσαρος. Ανέβαλε. Δεν έκανε τίποτα. Δεν τόλμησε.

Και δύο λησταί ήταν στον Σταυρό. Ο ένας τόλμησε και λέει: «Μνήσθητι μου, εν τη Βασιλεία σου» (Λουκ.23,42). Ο άλλος δεν το τόλμησε. Σου λέει: «Τι πράγματα είναι αυτά, άσε να καθίσουμε, να το ξαναδούμε, να το ξανακουβεντιάσουμε».

Αγαπητοί μου, στη ζωή μας μάς δίδονται ευκαιρίες. Ή τολμάμε και αρπάζουμε την ευκαιρία αυτή, ή δεν τολμάμε και αναβάλλουμε.

Ξέρετε, η αναβολή είναι χειρότερη και από το να πω: «Α, δεν πιστεύω». Γιατί δε λένε: «Δεν αρνούμαστε το γεγονός». Αλλά: «Θα το σκεφτώ». Θα μπει η λογική μας.

Η Υπεραγία Θεοτόκος σκεφτότανε αυτά που έλεγε ο Λόγος του Θεού και κρατούσε στην καρδιά της μέσα τα λόγια ότι: «Θα έρθει ο Κύριος» και κρατούσε το μήνυμα (Λουκ.2,51). Γιατί και μέσα στα Άγια των Αγίων που ήταν, ήτανε για αυτόν ειδικά τον Λόγο. Δεν τολμούσε να μπει καμία γυναίκα.

Οι γυναίκες όμως, στο μυαλό τους είχαν έναν νεκρό. Άσε τον νεκρό άνθρωπέ μου, άσε τον νεκρό εαυτό σου. Δες για πού σε καλεί ο Κύριος. Στην Ανάσταση σε καλεί ο Κύριος.

Αλλά η Ανάσταση δεν είναι μία θεωρία. Είναι μία πράξις, είναι ένα τόλμημα που σημαίνει. Ξέρετε τι σημαίνει; Αλλαγή τρόπου ζωής. Έστω σε ένα. Έστω σε ένα. Γιατί ο άνθρωπος που δε θέλει να τολμήσει και αναβάλλει ή βολεύεται: «Καλά είμαι, καλά περνώ. Τι να κάνω τώρα; Να αλλάξω; Πάω εκκλησία, κάνω τούτο, με δέχονται, κουβεντιάζω, μιλάω τα θέματά μου, τα συζητώ, τα ξανασυζητώ. Καλά είμαι. Τι να αλλάξω, να γίνει τι;» Δεν πόνεσε, δε νοστάλγησε μέσα, δεν αγάπησε. Με το ζόρι δε γίνεται.

Και η πρώτη αλλαγή του ανθρώπου που λέει: «Ναι, πρέπει κάτι να κάνω», είναι η μετάνοια. Θα κάνουμε λάθη ξανά. Ξεκινάω με την μετάνοια και λέω: «Κύριε, ό,τι έκανα και έκανα μέχρι τώρα, συγχώρεσέ με. Θέλω να προσπαθήσω να κάνω άλλη ζωή. Δε θα φύγω από τον κόσμο. Δε θα αλλάξω τίποτα. Θα αρχίσω να πειθαρχώ στο θέλημά Σου».

Εάν όμως δε σε βολεύει αυτό, γιατί θα χάσεις τα κεκτημένα που έχεις, τις ανέσεις που έχεις, τα χαμόγελα των ανθρώπων, δεν το τολμάς και μένεις πίσω και κινδυνεύεις να μην το τολμήσεις ποτέ. Περιμένει ο Κύριος βέβαια, αλλά θα είναι δεύτερη, τρίτη, τέταρτη ευκαιρία. Την πρώτη και βασική ευκαιρία θα την έχεις χάσει, γιατί ή θα είσαι βολεμένος, σε αυτό που βρίσκεσαι. Και όταν λέει ο Χριστός:

– Έλα.

– Ναι, αλλά αύριο.

– Νήστεψε, λέει ο πνευματικός.

– Ναι, από αύριο θα αρχίσω να νηστεύω, από αύριο.

Το αύριο οδηγεί στη “χώρα του ποτέ”. Το «θα το κάνω», το σπείραν, λέει, και δε φύτρωσε. Άρα λοιπόν, τώρα, τώρα, νυν, νυν, τώρα, καιρός ευπρόσδεκτος, νυν ημέρα σωτηρίας λέει, όχι αύριο. Άρα λοιπόν, ή βολεύτηκες και δε θέλεις να αλλάξεις, γιατί θα χάσεις τα κεκτημένα που έχεις, ή είσαι δέσμιος σε κάποιο σύστημα και ντρέπεσαι και δε θέλεις να αλλάξεις και να ομολογήσεις Χριστό, όπως έκαναν οι μάρτυρες, τα θυσίασαν όλα και δεν τους ένοιαζε τίποτα, ή λες αυτό το: «Ε, θα το ξανακούσουμε, να το ξανακουβεντιάσουμε, να το ξαναδούμε», και δεν κάνεις ποτέ τίποτα.

Αγαπητοί μου, ο καλός Θεός σε όλους στέλνει το μήνυμα της Αναστάσεως, Ανάσταση από την αμαρτία, Ανάσταση από τον κόσμο, να φύγουμε από τον κόσμο, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, από τη νοοτροπία του κόσμου, να φύγουμε από τις παλιές μας συνήθειες, για να μπορέσουμε με το πρώτο που θα πει ο Κύριος, να τον ακολουθήσουμε και ας πέσουμε στον δρόμο.

Και ο Πέτρος έπεσε, αρνήθηκε τον Κύριο (Λουκ.22,34). Και οι μαθηταί δεν Τον ακολούθησαν, τελευταία στιγμή έφυγαν, Τον άφησαν μόνο στον Σταυρό (Ιω.32,16), αλλά τόλμησαν και προχώρησαν.

Και αυτός που τολμάει, λέγαμε μικροί, νικάει. Και έτσι θα νικήσουμε, μαζί με τον Χριστό, τον θάνατο και θα πορευτούμε στην Βασιλεία του Θεού. Αλλιώς, ακόμα θα περιμένουμε, θα έχουμε φτάσει μπροστά στον θάνατο και θα λέμε στον άλλον:

– Έλα να κοινωνήσεις, έλα να εξομολογηθείς.

– Ναι, ναι, ναι, θα πάω, θα πάω.

Και δεν πάει ποτέ.

Εμείς όμως, όχι έτσι, τολμηροί και όχι αναβολές στη ζωή μας.

• Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.
• Περίληψη, νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.
• Δείτε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ:

 

Περίληψη: Ή Τολμάς ή Αναβάλλεις;

Το κεντρικό μήνυμα της ομιλίας εστιάζει στην πνευματική τόλμη έναντι της αναβλητικότητας, με αφορμή την ευαγγελική περικοπή των Μυροφόρων γυναικών.

Το Παράδειγμα των Μυροφόρων

Παρά το γεγονός ότι οι Μυροφόρες αξιώθηκαν να ακούσουν πρώτες το μήνυμα της Αναστάσεως από τον Άγγελο, το κείμενο επισημαίνει ότι εκείνη τη στιγμή δεν τόλμησαν. Φοβήθηκαν και «ουδενί ουδέν είπον», χάνοντας την πρώτη ευκαιρία να γίνουν «Ζωηφόρες». Σε αντίθεση με την Υπεραγία Θεοτόκο, η οποία στον Ευαγγελισμό απάντησε αμέσως και θαρραλέα στο κάλεσμα του Θεού, οι Μυροφόρες παρέμειναν προσωρινά δέσμιες του φόβου και της προσκόλλησης στην εικόνα ενός «νεκρού» Χριστού.

Η Σημασία της Πνευματικής Ευκαιρίας

Ο ομιλητής παραθέτει παραδείγματα ανθρώπων που βρέθηκαν μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις:

• Οι Μαθητές: Τόλμησαν να αφήσουν τα πάντα (δίχτυα, οικογένεια) αμέσως μόλις τους κάλεσε ο Κύριος.
• Οι Αθηναίοι & ο Πιλάτος: Εκπρόσωποι της αναβολής και του συμβιβασμού. Είπαν το «θα σε ξανακούσουμε» ή δείλιασαν μπροστά στην κοσμική εξουσία, χάνοντας τη σωτηρία τους.
• Οι δύο Ληστές: Ο ένας τόλμησε τη μετάνοια την τελευταία στιγμή, ενώ ο άλλος παρέμεινε στη λογική και την άρνηση.

Η Παγίδα της Αναβολής

Το κείμενο προειδοποιεί ότι η αναβολή είναι συχνά χειρότερη από την άρνηση, καθώς «το αύριο οδηγεί στη χώρα του ποτέ». Ο άνθρωπος συχνά επαναπαύεται στις συνήθειές του («βολεύεται») και φοβάται να αλλάξει τρόπο ζωής για να μη χάσει τα κεκτημένα ή την αποδοχή των άλλων.

Το Κάλεσμα για «Νυν»

Η Ανάσταση δεν είναι μια θεωρία, αλλά μια έμπρακτη αλλαγή που ξεκινά με τη μετάνοια. Ο Χριστός καλεί τον άνθρωπο να τολμήσει την υπέρβαση της κοσμικής νοοτροπίας «τώρα» (νυν), χωρίς να περιμένει την επόμενη ευκαιρία.

Το συμπέρασμα: Η πνευματική ζωή απαιτεί θάρρος. Ο χριστιανός καλείται να είναι τολμηρός, να εγκαταλείπει τις παλιές του συνήθειες και να ακολουθεί τον Κύριο χωρίς καθυστερήσεις, ώστε να νικήσει τον θάνατο και να πορευθεί στη Βασιλεία του Θεού.

Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.

Νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.