2026 11 Απρ. “ΑΝΑΣΤΑ, Ο ΘΕΟΣ” ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ
Στίχοι: π.Νικηφόρος Κοντογιάννης και του ιδίου η καλλιτεχνική Επιμέλεια, το Βίντεο, οι Εικόνες το Μοντάζ και Μουσική επένδυση (AI-assisted). © galilea.gr

Σιγή βαθειά απλώνεται στη γη,
κι ο τάφος στέκει σαν κρυφή πύλη ζωής·
δεν είναι τέλος — μα αρχή μυστική,
που την κρατά η σιωπή της αυγής.

Τα δέντρα σκύβουν σαν να ψάλλουν χαμηλά,
τα όρη αναμένουν με καρδιά που πάλλεται,
κι η θάλασσα κρατά τα κύματά της σιγηλά,
σαν να προσμένει λόγο που δεν λέγεται.

«Ἀνάστα, ὁ Θεός!» ψιθυρίζει η πλάση,
με στόμα άφωνο και με φλόγα στην ψυχή·
μπροστά σε Σένα που έχεις προφθάσει
Ο Άδης τρέμει και πέφτουν τα δεσμά στη γη.
νίκησες με τη Ζωή.

Φως είναι κρυμμένο κι όμως λάμπει,
μέσα στα σπλάχνα της γης και της καρδιάς·
είναι το φως που έρχεται και θα ξεσπάσει,
σαν ύμνος ζωντανός της νέας γενιάς.

Κι εμείς στεκόμαστε στο μέσον της νυχτιάς,
με την λαμπάδα της ελπίδας αναμμένη·
κι ακούμε τον παλμό Αναστημένης φωτιάς,
πριν ακουστεί αν και είναι ήδη δοσμένη.

Έξελθε, Κύριε, από τον τάφο Σου,
όχι ως δούλος, μα ως Βασιλεύς της δόξης·
ανάστησε κι όλη την κτίση μαζί Σου,
σε φως χαράς, σε ύμνο αιώνιας δόξης.