ΚΥΡΙΑΚΗ
“Η΄ ΛΟΥΚΑ”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Γιατί ο τελώνης δεν είδε ως ψευδοπροφήτη τον Κύριο;”
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “Η΄ ΛΟΥΚΑ”
Ματθ. θ΄ 9 – 13
ΚΕΙΜΕΝΟ
9 Καὶ παράγων ὁ Ἱησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ. 10 Καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἰδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ. 11 καὶ ἰδόντες οἱ Φαρισαῖοι εἶπον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν; 12 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀκούσας εἶπεν αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν οἰ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες. 13 πορευθέντες δὲ μάθετε τί ἐστιν ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν. οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
9Kαι περνώντας ο Iησούς από εκεί, είδε να κάθεται στο τελωνείο κάποιος που λεγόταν Mατθαίος, και του λέει: «Aκολούθα με». Σηκώθηκε τότε εκείνος και τον ακολούθησε.10Kάποτε, πάλι, καθώς αυτός έτρωγε στο σπίτι, εμφανίστηκαν πολλοί τελώνες και αμαρτωλοί που ήρθαν και κάθισαν στο τραπέζι μαζί με τον Iησού και τους μαθητές του. 11Kαι σαν το είδαν αυτό οι Φαρισαίοι, είπαν στους μαθητές του: «Γιατί ο δάσκαλός σας τρώει μαζί με τους τελώνες και τους αμαρτωλούς;» 12Tο άκουσε όμως ο Iησούς και τους είπε: «Δεν είναι οι υγιείς που χρειάζονται γιατρό, αλλά εκείνοι που πάσχουν. 13Πηγαίνετε, λοιπόν, να μάθετε τι σημαίνει: Έλεος θέλω και όχι θυσία, γιατί δεν ήρθα να καλέσω δικαίους αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια».
Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2025
ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΛΟΥΚΑ, Ματθ. θ΄ 9- 13
Γιατί ο Τελώνης δεν είδε ως ψευδοπροφήτη τον Κύριο;
Ο Kύριος έφυγε από τους Γεργεσηνούς, ήρθε στη δική του πόλη, την Καπερναούμ, και περπατούσε στους δρόμους της Καπερναούμ. Και φτάνει στο τελώνιο του Ματθαίου.
Αλήθεια, πώς το φαντάζεστε αυτό το τελώνιο; Ένα τραπεζάκι κάπου στον δρόμο, όπως είναι οι μικροπωλητές. Kαι πέρασε από εκεί ο Κύριος και βρήκε αυτόν τον άνθρωπο με το τραπεζάκι στο τελωνείο και τον κάλεσε;
Ξέρετε ότι στην παλιά Λάρισα, εκεί Ηρώων Πολυτεχνείου και Καρδίτσης, στη νοτιοανατολική γωνιά, υπήρχε ένα πολυβολείο. Η Ηρώων Πολυτεχνείου ήταν χαντάκι. Από την Ηρώων Πολυτεχνείου και μετά, ήταν χωράφια. Εκεί, που είναι τα γυμνάσια, είχε σκουπίδια. Εκεί τελείωνε η Λάρισα. Ο προφήτης Ηλίας, το εκκλησάκι, ήταν μέσα στις καλαμιές. Δεν μπορούσες να φτάσεις εκεί. Το νεκροταφείο ήταν έξω από την Λάρισα. Άρα, εκεί στη γωνία, υπήρχε αυτό το πολυβολείο, πέτρινο, ωραίο, στρόγγυλο. Το λέγαμε “Φόρος”. Ο “Φόρος”. Και σε άλλα σημεία υπήρχανε, αλλά επειδή εγώ έμενα εκεί στην Ηπείρου και περνούσαμε από εκεί, το θυμάμαι. Γιατί; Διότι ερχόταν οι χωρικοί από τα χωριά, κάθε Τετάρτη, και ανέβαιναν επάνω στον Άγιο Αχίλλειο, που το λέγαμε “Τετάρτη”, πίσω από τον παλιό Άγιο Αχίλλειο. Εκεί ήτανε η λαϊκή της Τετάρτης. Οπότε καθόταν ο εφοριακός εκεί, και όποιος ερχόταν με τα προϊόντα του, τον φορολογούσε αναλόγως με το τι είχε.
Έτσι, λοιπόν, και το τελωνείο εκείνο ήταν συγκεκριμένο. Kαι πήγε ο Κύριος, εκεί συγκεκριμένα, να βρει τον τελώνη. Τι ωραίο, να βρει τον τελώνη. Και του λέει: «Ακολούθησέ με».
Πω πω! Φοβερό! «Ακολούθησέ με». Και αυτός, Τον ακολουθεί.
Δεν είπε: «Κάτσε, έχω λεφτά εδώ, έχω χρήματα, έχω αποδείξεις, έχω βιβλία, έχω…»,τι μπορούσαν να έχουνε τότε. «Θα τα αφήσω; Να καθίσω, να τα μαζέψω και θα ‘ρθω». Όχι, Τον ακολούθησε.
Και προσέξτε κάτι, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, που είναι ο τελώνης αυτός, γράφει, ο μόνος που γράφει στο Ιερό Ευαγγέλιο, ότι: «Στους εσχάτους χρόνους θα έρθουν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες». Και τώρα κυκλοφορούν πάρα πολλοί τέτοιοι. Θα σας πουν από εδώ, θα σας πουν από εκεί, θα σας πουν: «Μην πάρετε αυτό, μην πάρετε κάρτα, πάρτε κάρτα, μην παίρνετε κάρτα». Κανείς μέσα από την Αγία Γραφή. Και δημιουργούν τρομοκρατία.
Και ο Ματθαίος, ο τελώνης, το ζούσε, στην εποχή του. Υπήρχαν πολλοί τέτοιοι. Και επειδή το ζούσε, δεν είχε εμπιστοσύνη σε κανέναν απ’ αυτούς. Σήμερα λέγαν “άλφα“, αύριο θα πούνε “βήτα“. Πόσα μας έχουν πει, το “666”, το “www”, το “barcode”, τα ξεχάσαμε αυτά, τώρα πιάσαμε την κάρτα του πολίτη. Και κάθε φορά, ό,τι γίνεται καινούργιο, όλα τρομοκρατία.
Όχι η ηθικότητα, όχι η ανηθικότητα, να το πω καλύτερα. Όχι, αυτά που δεν μας αγγίζουν εμάς. Η ανηθικότητα μας βολεύει. Ακούσατε κανέναν να μιλάει: «Μετανοήστε, γιατί έρχονται τα έσχατα»; Όχι. Τέλος πάντων.
Γι’ αυτό, και επειδή, ακούγοντας την φωνή του Κυρίου, άνοιξε η καρδιά του. Κι άλλοι φωνάζανε και λέγανε: «Εδώ η αλήθεια, εδώ η αλήθεια, εκεί η αλήθεια». Εκεί άνοιξε η καρδιά του.
Και σου λέει: «Κάτσε να μεταφέρω αυτή την εμπειρία, αυτό το μήνυμα». Κι ο Μάρκος το αναφέρει, εκείνος το ‘μαθε από τον Απόστολο Πέτρο. Αυτός είχε προσωπική γνώση και εμπειρία.
Και σου λέει: «Εδώ τι είναι; Είναι κάτι άλλο αυτή η φωνή». Κάτι άλλο. Άγγιξε την καρδιά του, σηκώθηκε και…Έγινε και ανάσταση της ψυχής του και της ζωής του. Τα παράτησε όλα και πήγε εκεί, στο σπίτι.
Ξέρετε, οι τελώνες ζούσανε μία απομόνωση. Ποιος τους μιλούσε; Μίλησες τελώνη; Ήτανε οι άνθρωποι οι κακοί, οι εκδικητές, εκείνοι που σου άρπαζαν τα λεφτά.
Να σας πω κάτι; Το έζησα ως παιδί. Είχε το μπακάλικο, ο πατέρας μου, εκεί στην Βενιζέλου ,απέναντι από το θέατρο, ήταν η κεντρική αγορά εκεί. Και ένας εφοριακός, γεματούλης, στρογγυλωπός, ερχότανε και κρυβότανε πίσω από την τζαμαρία του μπακάλικου και κοιτούσε έξω να βρει καμιά παρανομία. Πώς κάνει το χεράκι, που κάθεται απάνω και φυλάει; Και βουπ.. Τρέχει να αρπάξει κάτι παράνομο. Καθόταν εκεί και παρακολουθούσε. Εμείς δε βάζαμε κανέναν πελάτη μέσα. Έλεγε ο πατέρας μου: «Κάτσε εκεί και διώξε τους πελάτης, μην έρθει κανείς μέσα, γιατί θα χαθούμε».
Άρα, λοιπόν, ποιος θα πλησιάσει έναν τελώνη; Κανένας. Κι ήταν απομονωμένοι. Και ένιωθε αυτή τη μοναξιά ο τελώνης, γιατί κάτι ήθελε μέσα του να αλλάξει, αλλά δεν έβρισκε την ευκαιρία.
Και μόλις άκουσε αυτή την ωραία φωνή. Τι ωραία! Η φωνή του Χριστού, αυτή που: «Είπε και εγεννήθησαν» (Γεν.κεφ.α’). Αυτή η φωνή, δημιούργησε όλο αυτόν τον κόσμο, αυτή την ομορφιά του κόσμου. Αυτή άλλαξε και την ψυχή του Ματθαίου, ο οποίος αναζητούσε. Αυτή η φωνή τον ανέστησε, τον άλλαξε, τον αναδημιούργησε. Κι έτρεξε, αμέσως, στο σπίτι του και εκεί ένιωσε αυτήν την ομορφιά της παρουσίας του Θεού.
Ξέρετε, όταν μας αγγίζει ο Θεός, δε φοβόμαστε τίποτα. Δε φοβόμαστε. Όταν όμως δε μας αγγίζει ο Θεός, γιατί με τις αμαρτίες μας Τον διώχνουμε, με τη συμπεριφορά μας, με την κακία μας, γιατί στους εσχάτους χρόνους λέει: «Θα παγώσει η αγάπη των πολλών» (Ματθ.κδ΄12). Δεν σας τρομάζει αυτό; Η κάρτα του πολίτη σας τρομάζει. Το ότι θα παγώσει η αγάπη των πολλών και κυκλοφορούμε στους δρόμους, αδιαφορώντας ο ένας για τον άλλον. Οδηγούμε. Όπως κάνουμε στα σπίτια μας παντού. Πού είναι η αγάπη; Πού είναι η αγάπη; Χάθηκε η αγάπη. Η αγάπη η εσωτερική, η πηγαία αγάπη. Πώς μπορείς να κουτσομπολεύεις κάποιον αν τον αγαπάς; «Η αγάπη πάντα στέγει» (Α΄Κορ.ιγ΄7), όλα τα σκεπάζει. Δεν τα βγάζει στη φόρα, δε βγαίνει στη γειτονιά να λέει, «Κοίτα αυτός τι κάνει, κοίτα ο άλλος τι κάνει». Η αγάπη θυσιάζεται. Ποιος θυσιάζεται από μας; Ποιος κάθεται στην πόρτα να πει: «Περάστε εσείς και μετά θα περάσω εγώ». Ούτε τα παιδιά δεν το κάνουν αυτό, από ευγένεια στους μεγαλυτέρους.
Άρα, λοιπόν, ο Τελώνης βίωσε αυτήν την αγάπη του Θεού. Σου λέει: «Έρχεται σε μένα, αυτός, ο άνθρωπος. Ε, είναι αληθινός. Η φωνή του είναι αληθινή».
Και τι έγινε μετά; «Αφού άλλαξε ο ίδιος, στο σπίτι του -ακούστε-, μαζεύτηκαν, λέει, όλοι οι Τελώνες και οι αμαρτωλοί». Μαζεύτηκαν, όπως το φως μέσα στη νύχτα, μαζεύει σκνίπες, μύγες και χίλια δυο άλλα πράγματα. Έτσι μαζεύτηκαν και εκεί, γιατί φωτίστηκε η ζωή του, μαζεύτηκαν όλοι οι αμαρτωλοί, για να ανανεωθούν και να αναγεννηθούν και αυτοί.
Απ’ έξω, ποιοι έμειναν; Ξέρετε ποιοι έμειναν; Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι. Καθόταν απ’ έξω και κουτσομπόλευαν. Αιωνίως, να κατακρίνουμε, να κατακρίνουμε, να κατακρίνουμε. «Έτσι αυτός, έτσι εκείνος, έτσι ο άλλος». «Κοίταξε να δεις, κοίταξέ τους να δεις. Μαζί με τους τελώνες και με τους αμαρτωλούς, τρώει και πίνει ο διδάσκαλος ημών». «Τι είναι αυτός; Δάσκαλος είναι»; Σπέρνανε τη διχόνοια. Σπέρνανε την αμφιβολία. Ο Ιησούς Χριστός όμως δε νοιαζότανε. Γιατί;
Διότι, όταν ο Χριστός αγγίζει τους ανθρώπους, τις καρδιές των ανθρώπων, δεν πάει να γίνεται χαλασμός έξω; Δεν πάει να γίνεται ό,τι θέλει; Η ζωή μας είναι ασφαλισμένη. Όπως είμαστε στο σπίτι ασφαλισμένοι, όταν έξω χιονίζει, βρέχει, μπουμπουνίζει και είμαστε μέσα και νιώθουμε όμορφα Έτσι, και όταν έρχεται να κατοικήσει ο Θεός στη ζωή μας. Όλα γίνονται ωραία, ήρεμα και καλά.
Άρα λοιπόν, ας ακούσουμε τις καλές φωνές της εποχής. Εκεί που υπάρχει ο Θεός, η φωνή προσελκύει. Εκεί που δεν υπάρχει ο Θεός, η φωνή δημιουργεί τρομοκρατία, πανικό, αναστάτωση, αμφιβολία. Δεν υπάρχει περίπτωση, ο Χριστός να δημιουργήσει αμφιβολία, στις καρδιές που τον αναζητούν. Κι ο τελώνης Τον αναζητούσε. Δεν είχε εμπιστοσύνη σε κανέναν. Μόλις όμως τον άγγιξε η φωνή του Θεού, αμέσως σηκώθηκε για να πορευθεί και να γίνει όχι μόνο ένας σωσμένος άνθρωπος, αλλά και Απόστολος και Ευαγγελιστής.
Διόρθωση κειμένου: Θεόδωρος και Χρυσούλα Σ.
Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών: ο ομιλών.
Διαβάστε τη συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ:
