ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ
Τήν Θεόσωμον Ταφήν καί τήν εἰς Ἄδου κάθοδον τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἑορτάζομεν.
Τ ο λ μ η ρ ο ί
“Τολμήσας εἰσῆλθε πρός Πιλάτον καί ἠτήσατο τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ” Μαρκ. ιε’42-47.
Ὁ Μέγας Διδάσκαλος εἶναι πιά νεκρός.
Ὁ φόβος τῶν Ἰουδαίων βρίσκεται σφραγισμένος μέσα σ’ἔνα τάφο. Ὅμως, οἱ συνειδήσεις τόσο ταράχθηκαν ἀπό τό τέλμα τους μέ τά λόγια Ἐκείνου, πού καί νεκρόν ἀκόμη τόν φοβοῦνται. Τό Ὄνομά του προκαλεῖ τήν άπέχθεια καί τό μῖσος. Ἡ ἀτμόσφαιρα εἶναι ἰκανά ἠλεκτρισμένη πού κανείς δημοσία δέν μπορεῖ χωρίς κίνδυνο νά μιλᾶ γι’ Αὐτόν.
Ἀπό κείνους πού στάθηκαν θαυμασταί τοῦ Ἰησοῦ, διακρίνονται δύο κατηγορίες.
Ἐκεῖνοι πού φανερά τόν ἀκολουθοῦσαν, κι’ ἐκεῖνοι πού γιά τό φόβο τῶν Ἰουδαίων ἔμειναν κρυφοί Μαθηταί του.
Κανείς δέν μπορεί να καυχηθῆ ὅτι εἶναι τολμηρός. Ἄν μέσα σου ὀμνύης ὅτι ἀγαπᾶς τόν Ἰησοῦν καί εἶσαι ἔτοιμος νά πεθάνης γι’Αὐτόν, ὁ Ἀπ. Πέτρος καί οἱ ἄλλοι Δέκα Μαθηταί σέ δοαψεύδουν. Ἄν πάλι, μέσα σου δέν αἰσθάνεσαι βεβαιότητες πίστεως καί ἀγάπης, ἐρχονται στιγμές πού στέκεσαι πιό πάνω ἀπό τά γεγονότα. Καί τοῦτο τό δείχνουν ὁ Νικόδημος, ὁ Ἰωσήφ καί οἰ Μυροφόρες Γυναῖκες.
Ἡ προσέγγισι τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς στό Θεό ἀπαιτεῖ τόλμη. Ὁ νοῦς ἔχει τούς δισταγμούς του. Ἡ καρδιά τούς λόγους της …
Ἡ τόλμη εἶναι θεϊκό δῶρο πού δίδεται στούς ταπεινούς. Ὁὐχ ὅτι ἱκανοί ἐσμεν ἀφ’ ἑαυτῶν,… ἀλλ΄ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ”. – Β’Κορ. γ’5 – Τό κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ θέλει τόλμη. Ἀκόμη καί ἡ βίωσι ἡ Χριστιανική ἀπαιτεῖ τόλμη. Ὁ κόσμος δέν εἶναι ἔτοιμος καί πρόθυμος νά ἁποδεχθῆ τό Εὐαγγέλιο, γι’αὐτό καί ἀντιτίθεται. Ἡ φυσική κατάστασι τοῦ Χριστιανοῦ εἶναι ὁ κίνδυνος. Ποτέ ὅμως δέν θά πρέπει νά λογαριάζεται. Τρεῖς κινδύνους ἔχει ν’ ἀντιμετωπίση: τούς ἀνθρώπους, τή ζωή καί τίς ἀντίθεες πνευματικές δυνάμεις. Ἡ τόλμη πού τοῦ δίνει ὁ Χριστός θά τοῦ χαρίση τήν περιφανέστερη νίκη.
