ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ (ΤΕΛΩΝΟΥ & ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ)”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Αδιάφθορη συζυγία”
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ (ΤΕΛΩΝΟΥ & ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ)”
Λουκ. 18, 10-14
ΚΕΙΜΕΝΟ
10 ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. 11 ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· 12 νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. 13 καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ’ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. 14 λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
10 «Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στο ναό για να προσευχηθούν. O ένας ήταν Φαρισαίος κι ο άλλος τελώνης. 11O Φαρισαίος στάθηκε και προσευχόταν γεμάτος αυτοπεποίθηση με τούτα τα λόγια για τον εαυτό του: Θεέ μου, σ’ευχαριστώ που δεν είμαι όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι, που είναι: άρπαγες, άδικοι, μοιχοί ή και σαν αυτόν εκεί τον τελώνη. 12Nηστεύω δύο φορές την εβδομάδα. Ξεχωρίζω για το ναό το ένα δέκατο απ’όλα τα εισοδήματά μου. 13O τελώνης όμως, αφού στάθηκε σε απόσταση, δεν ήθελε ούτε καν τα μάτια του να σηκώσει στον ουρανό, παρά χτυπούσε το στήθος του κι έλεγε: Θεέ μου, ελέησέ με τον αμαρτωλό. 14Σας λέω πως αυτός κατέβηκε στο σπίτι του συγχωρημένος κι όχι ο άλλος, γιατί ο καθένας που υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, μα εκείνος που ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί».
Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2026
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ (ΤΕΛΩΝΟΥ & ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ) , Λουκ. 18, 10-14
Αδιάφθορη συζυγία
Στον ίδιο χώρο, στον Ναό, στην Εκκλησία, δυο άνθρωποι, ο Τελώνης και ο Φαρισαίος, δυο καρδιές, δυο προσευχές, ένας Θεός που άκουγε.
Κι όμως, ο ένας έφυγε δικαιωμένος και ο άλλος καταδικασμένος. Απ’ τον ίδιο χώρο, με την ίδια προσευχή, με τα ίδια λόγια.
Αλλά γιατί; Μήπως ο Φαρισαίος καταδικάστηκε επειδή αναφέρθηκε στις αρετές του; Μα πρέπει να έχουμε αρετές. Δεν πρέπει να έχουμε αρετές; Δεν πρέπει να είμαστε άνθρωποι της ελεημοσύνης, της νηστείας, της αγάπης; Πρέπει να είμαστε. Αυτό ήταν το κακό; Το κακό δεν ήταν αυτό. Γιατί αναγκαστικά βλέπουμε τις αρετές μας. Και αναγκαστικά βλέπουμε και τα ελαττώματα των άλλων. Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, τα βλέπουμε.
Που ήταν το πρόβλημα που καταδικάστηκε; Σε όλα αυτά, δεν υπήρχε η αγάπη.
Πώς στέκεσαι άνθρωπε και λες: «Έχω αυτό, έχω εκείνο, έχω το άλλο». Το έχεις, να το χαίρεσαι, να το αξιοποιείς. Αλλά αυτόν, αυτόν, που ήταν ταπεινός, πεσμένος στο έδαφος κάτω και έκλαιγε, δεν τον συμπάθησες, δεν τον σκέφτηκες, δεν στεναχωρήθηκες; Έκανες την επίδειξή σου. Πολύ ωραία. Αν αυτόν τον πλήγωσες, δεν τον σκέφτηκες; Δεν τον σκέφτηκε.
Υποτίθεται ότι πήγανε στην εκκλησία, γιατί αγαπούσαν τη σωτηρία τους, αγαπούσαν τον Θεό, όπως λέμε, πάμε, κάνουμε, φτιάχνουμε στην εκκλησία. Υπάρχει αγάπη στον Θεό; Λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην επιστολή του: «Πώς μπορείς να λες ότι αγαπάς αυτόν που δε βλέπεις (Τον βλέπουμε τον Θεό; δεν Τον βλέπουμε) και δε δείχνεις αγάπη σε αυτόν που βλέπεις, τον συνάνθρωπό σου;» (Α΄Ιω.4,20) Άρα λοιπόν: «Είσαι, λέει, ψεύτης». Προσέξτε, ψεύτης. Και η Αποκάλυψις λέει ότι: «Τοις ψευδέσι το μέρος αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη πυρί και θείω» (Αποκ.7,8). Ο ψεύτης δεν είναι μόνο αυτός που λέει ψέματα, με αυτήν την έννοια που την ξέρουμε, αλλά είναι και αυτός ο οποίος άλλα λέει, άλλα κάνει, άλλα δείχνει.
Και να σας πω και κάτι; Στην εκκλησία ήτανε, δύο άνθρωποι. Υπάρχει και η κατ΄ οίκον εκκλησία, και εκεί δύο άνθρωποι είναι. Ο σύζυγος και η σύζυγος. Πώς στέκονται μεταξύ τους; Μιλάμε συνήθως για τον Τελώνη και τον Φαρισαίο, την ταπείνωση, την αγάπη και τα υπόλοιπα. Πώς στέκονται το ζευγάρι αυτό, το ευλογημένο ζευγάρι από τον Θεό, πώς στέκεται στο σπίτι; Μήπως ο ένας λέει: «Εγώ αν δε δούλευα, το σπίτι θα είχε διαλύσει». Ο άλλος: «Εγώ αν δεν έκανα, εγώ αν δεν είχα, εγώ αν δεν έφερνα λεφτά στο σπίτι, εγώ αν τούτο, αν, αν, αν». Και τον άλλον τον καταδικάζουμε. Ο ένας ανεβαίνει και ο άλλος χάνεται, αισθανόμενος ότι πάντα ο άλλος κάνει λάθος. Ότι ο εαυτός του κάνει λάθος. «Ο άλλος είναι ο επιτυχημένος, ο σπουδαίος, ο μεγάλος, ο τρανός, ο έχει γνώση, έχει σοφία, έχει λεφτά, έχει επάγγελμα, έχει φήμη. Εγώ, δεν έχω τίποτα». Πού είναι η αγάπη στο ζευγάρι;
Και εδώ θα πει ο καλός Θεός: «Μ’ έλεγες ότι με αγαπάς, ερχόσουνα στην εκκλησία, έκανες ελεημοσύνες, έκανες το ένα το άλλο. Δε μ’ αγαπούσες, ψεύτης ήσουνα, γιατί τον άνθρωπό σου που είχες μέσα στο σπίτι σου, δεν τον αγαπούσες. Και όταν παντρευτήκατε, λέει θα μας πει ο καλός Θεός, ευχηθήκαμε και είπαμε κάτι πολύ πολύ σπουδαίο».
Από τον αρραβώνα ακόμη. Γι’ αυτό η ευλογία της Εκκλησίας δεν είναι απλώς μια ευλογία, είναι πολλά πράγματα, είναι πολλά δώρα, πολλές προτροπές. Τι λέει εκεί στον αρραβώνα, ο Διάκονος ακόμα, στα πρώτα ειρηνικά λέει: «Πρόσθες υπέρ του καταπεμφθήναι αυτοίς, (υπέρ του να έλθεις σ’ αυτούς, να καταπεμφθεί, να έρθει το Πνεύμα το Άγιο) και να τους δώσει αγάπην τελείαν, τελείαν, ειρηνικήν και βοήθειαν» (ακολουθία αρραβώνος). Ξεκινάει από το τέλειο, κατέρχεται στο πώς θα πρέπει να ζούμε μεταξύ μας ειρηνικά, μια αγάπη που θα φέρνει ειρήνη και όχι ταραχή, και βοήθεια. Όχι μόνοι σας, όχι μόνος του ο καθένας, ο ένας θα βοηθάει τον άλλον, και οι δυο μαζί θα ζητάμε τη βοήθεια από τον Θεό.
Τι είπε: «Τελεία αγάπη». Ξέρετε τι σημαίνει «τέλεια αγάπη»; Δεν ευχόμαστε στο ζευγάρι να έχουνε προκοπή, ευχόμαστε να σωθούν με την αγάπη. Όχι να έχουν αγάπη, αλλά να σωθούν με την αγάπη. Το σκεφτόμαστε; Σωζόμαστε με την αγάπη; Μήπως υπάρχει η γκρίνια, μήπως υπάρχει η περιφρόνησις, μήπως αγνοούμε τον άλλον και εμείς καθόμαστε και δεν υπηρετούμε τον άλλον ως αδελφό, ως σώμα δικό μας; Μήπως, μήπως απαιτούμε, μήπως ασχολούμαστε πάρα πολύ με τις μικρότητες, να σκουπίσω, να καθαρίσω, να γυαλίσω, να φτιάξω, να…; Και δεν ασχολούμαστε με τον εαυτό μας; Μήπως ασχολούμαστε με τα επαγγέλματα τόσο πολύ και δε διαθέτουμε χρόνο για το σπίτι μας, για την οικογένειά μας; Κάποτε μόνο μια αργία υπήρχε απόγευμα, η Πέμπτη. Τώρα και Τρίτη απόγευμα αργία, και Πέμπτη απόγευμα αργία, και Σάββατο αργία, και πάλι, τίποτα δε γίνεται. Αντί να πάμε προς το ανοδικά, πάμε καθοδικά.
Η τέλεια αγάπη, τι σημαίνει; «Ο Θεός, ο Ιησούς Χριστός αγάπη εστί». Ο Ιησούς Χριστός είναι αγάπη. Άρα τι μας προτρέπει; Να φτάσουμε να μιμηθούμε τον Κύριο. Πλασθήκαμε “κατ’ εικόνα Θεού“, ναι. “Κατ’ εικόνα Θεού” πλασθήκαμε. Δεδομένη η βάσις, η υποδομή, δεδομένη, εικόνες Θεού. Άρα οφείλουμε να φτάσουμε στο “κατ’ εικόνα” (Γεν.1,26), να μοιάσουμε τον Ιησού Χριστό, να Τον μοιάσουμε. Όχι απλώς να είμαστε καλοί άνθρωποι, δε λέει τίποτα αυτό.
Γιατί, ξέρετε; Εάν το ζευγάρι δεν έχει αγάπη, δεν κρατήσει αυτήν την αγάπη, μη νομίζετε ότι η αγάπη χάνεται πεθαίνοντας. Τότε δεν ήταν αγάπη αυτή, γιατί ο θάνατος ήταν πιο ισχυρός από την αγάπη και την πέθανε, την εξαφάνισε. Ούτε από τον ζώντα, ούτε από τον κοιμημένο, χάνεται αυτή η αγάπη.
Γιατί; Όταν λέμε: «Ανάλαβε τους στεφάνους αυτών», σηκώνει ο ιερέας τα στεφάνια, «Ανάλαβε τους στεφάνους αυτών εν τη Βασιλεία σου» (ακολουθία ι.μυστηρίου του γάμου). Πάρε τα στεφάνια αυτά στη Βασιλεία σου. Εκεί, πάρ’ τα εκεί. Φοβερό. Αυτά τα στεφάνια που με ενώνουν, που δείχνουν τη νίκη σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο, την εγκράτεια που κατάφερα, με τη βοήθεια του Θεού, όσο κατάφερα, μέχρι να έλθω εδώ να με ευλογήσει Κύριος.
Και λένε μερικοί ανόητοι Ιερείς, συγγνώμη για την έκφραση: «Δεν πειράζει, λέει, πριν από το γάμο αν έχεις σχέση, αρκεί να φτάσεις στο γάμο». Δεν πειράζει αν έχεις σχέση. Πού το βρήκες άνθρωπέ μου; Και αν αυτό το ζευγάρι που ενώθηκε για να προχωρήσει, να αγωνιστεί, δε φτάσει στο γάμο για οποιοδήποτε λόγο. Όλες αυτές οι σχέσεις πριν, τι είναι; Γιατί να μη δώσουμε κουράγιο στα παιδιά μας και να πούμε: «Έλα, άνθρωπέ μου. Τελώνης είσαι; Δεν πειράζει, πένθησε, αλλά αγάπησε την αλήθεια, αγάπησε το σωστό. Αγάπησε τι; Το αιώνιο».
Γιατί λέει εδώ: «Τήρησέ τους ασπίλους και αμώμους και ανεπιβουλεύτους». Κράτησέ τους εδώ στη ζωή αυτή, γερούς, δυνατούς, μονιασμένους, αγωνιστές. Γιατί; Γιατί; «Διατηρών αυτούς εις τους αιώνας των αιώνων». Πω πω! Ξέρετε τι λέει αυτό; Κράτησέ τους εδώ, γερούς, δυνατούς, κάτω από την σκέπη σου, για να περάσουν μαζί στην αιωνιότητα. «Εις τους αιώνας των αιώνων», δεν είναι σχήματα αυτά. Να περάσουν μαζί σαν ζευγάρι στην αιωνιότητα ((ακολουθία ι.μυστηρίου του γάμου).
Πώς θα περάσεις στην αιωνιότητα; Ο ένας γκρινιάζει, ο άλλος στρίβει από εδώ, ο άλλος από εκεί, δε δίνουμε σημασία. «Ε, καλά, σε έφερα από το χωριό και σε έκανα άνθρωπο». Ή ετούτο ή εκείνο. Πού; Πώς;
Φυσικά, δε θα υπάρχει αυτή η σχέσις. Θα υπάρχει η ενότητα με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, με τον Ιησού Χριστό. Το πρόσωπο, το κέντρο θα γίνει ο Ιησούς Χριστός και εκεί επάνω εμείς, σαν μέλη Χριστού, θα δέσουμε και θα κουμπώσουμε. Όλοι μαζί. Όλοι μαζί, μέσα σε αυτήν την ομορφιά. Στον χώρο της Εκκλησίας τώρα και της αιωνιότητας τότε. Ναι, αυτή είναι η μεγάλη ευλογία. Αυτή είναι η ομορφιά.
Και όταν έρθει και ένα παιδί, η στοργή θα αναπτυχθεί. Και όταν δεν έρθει ένα παιδί, δεν παντρεύομαι για να κάνω παιδιά. Δεν παντρεύομαι για να κάνω παιδιά. Παντρεύομαι με την αγάπη να σωθώ με τον άνθρωπο που αγάπησα. Να σωθώ. Αν έρθουν και τα παιδιά, θα αγωνιστούμε πάλι μαζί, για τα παιδιά. Είναι οι φιλοξενούμενοι της οικογένειας. Μπήκαν και θα φύγουν. Η πρώτη αγάπη ξεκίνησε ανάμεσα στο ζευγάρι και η τελευταία αγάπη, σε αυτή τη ζωή, θα είναι πάλι ανάμεσα στο ζευγάρι. Τα παιδιά ήρθαν, τα φιλοξενήσαμε, τα παιδαγωγήσαμε και τα ξεπροβοδίσαμε να παλέψουν στον κόσμο.
Αγαπητοί μου, αυτή η αγάπη είναι αιώνια. Αυτή η αγάπη με παίρνει από εδώ και με πάει στη Βασιλεία του Θεού. Και αυτή η αγάπη ενώνει και την Εκκλησία, γιατί και ο Ιερεύς πώς λέγεται; “Πάτερ“, ο “Πατήρ“, ο “Πάτερ“. Τι σημαίνει “Πάτερ“; Σημαίνει πατέρας. Τι πατέρας; Δεν είμαστε ίσοι όλοι; Ναι, ίσοι είμαστε, μπροστά στα μάτια του Θεού. Απλώς το διακόνημα διαφέρει. Όταν λέει κεφαλή ο άντρας και σώμα η γυναίκα, το διακόνημα διαφέρει. Η αξία είναι ίδια. Και μπαίνουμε όλοι μαζί στη Βασιλεία του Θεού.
Αγαπητοί μου, ζηλέψτε αυτή την αγάπη, ζηλέψτε την και μην αφήνετε τον διάβολο να σας την καταστρέφει. Να μην αφήνετε τον διάβολο να φθείρει το ζευγάρι, την ομορφιά του ζευγαριού, μην το αφήνετε. Η ομορφιά του ζευγαριού δεν είναι ούτε στα λεφτά, ούτε στη δόξα, ούτε στα βαψίματα και στα χίλια δυο άλλα πράγματα. Η ομορφιά είναι μέσα στην καρδιά των ανθρώπων και αυτή την καρδιά την επισκέπτεται ο Θεός, την βλέπει και την αρπάζει για τη Βασιλεία Του.
Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.
Νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.
