ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ”
Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Εμείς σε ποιο γένος ανήκουμε;”
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ”
Ματθ. α΄ 1-25
ΚΕΙΜΕΝΟ
1 ΒΙΒΛΟΣ γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυΐδ, υἱοῦ Ἀβραάμ. 2 Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ, Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ, Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, 3 Ἰούδας δὲ ἐγέννησε τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἐκ τῆς Θάμαρ, Φαρὲς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ, Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ, 4 Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ, Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών, 5 Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοὸζ ἐκ τῆς Ραχάβ, Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὠβὴδ ἐκ τῆς Ρούθ, Ὠβὴδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαί, 6 Ἰεσσαὶ δὲ ἐγέννησε τὸν Δαυῒδ τὸν βασιλέα. Δαυῒδ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησε τὸν Σολομῶντα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου, 7 Σολομὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ροβοάμ, Ροβοάμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιά, Ἀβιὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀσά, 8 Ἀσὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσαφάτ, Ἰωσαφάτ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωράμ, Ἰωρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὀζίαν, 9 Ὀζίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωάθαμ, Ἰωάθαμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἄχαζ, Ἄχαζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐζεκίαν, 10 Ἐζεκίας δὲ ἐγέννησε τὸν Μανασσῆ, Μανασσῆς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμών, Ἀμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσίαν, 11 Ἰωσίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος.
12 Μετὰ δὲ τὴν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος Ἰεχονίας ἐγέννησε τὸν Σαλαθιήλ, Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησε τὸν Ζοροβάβελ, 13 Ζοροβάβελ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιούδ, Ἀβιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιακείμ, Ἐλιακεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀζώρ, 14 Ἀζὼρ δὲ ἐγέννησε τὸν Σαδώκ, Σαδὼκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀχείμ, Ἀχεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιούδ, 15 Ἐλιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλεάζαρ, Ἐλεάζαρ δὲ ἐγέννησε τὸν Ματθάν, Ματθὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ, 16 Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἧς ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστός.
17 Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραάμ ἕως Δαυῒδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυῒδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες.
18 Τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἦν. μνηστευθείσης γὰρ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου. 19 Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, δίκαιος ὢν καὶ μὴ θέλων αὐτὴν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν.
20 Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ’ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ λέγων· Ἰωσὴφ υἱὸς Δαυΐδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν Ἁγίου. 21 τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν· αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. 22 Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· 23 Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός. 24 Διεγερθεὶς δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, 25 καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
1Γενεαλογικό Bιβλίο του Iησού Xριστού απόγονου του Δαβίδ, απόγονου του Aβραάμ: 2 O Aβραάμ απέκτησε τον Iσαάκ, ο Iσαάκ απέκτησε τον Iακώβ, ο Iακώβ απέκτησε τον Iούδα και τους αδελφούς του, 3ο Iούδας απέκτησε το Φαρές και το Zαρά από τη Θάμαρ, ο Φαρές απέκτησε τον Eσρώμ, ο Eσρώμ απέκτησε τον Aράμ, 4ο Aράμ απέκτησε τον Aμιναδάβ, ο Aμιναδάβ απέκτησε το Nαασών, ο Nαασών απέκτησε το Σαλμών, 5ο Σαλμών απέκτησε το Bοόζ από τη Pαχάβ, ο Bοόζ απέκτησε τον Ωβήδ από τη Pουθ, ο Ωβήδ απέκτησε τον Iεσσαί, 6ο Iεσσαί απέκτησε το Δαβίδ, το βασιλιά. O Δαβίδ, ο βασιλιάς, απέκτησε το Σολομώντα από τη γυναίκα τού Oυρία, 7ο Σολομών απέκτησε το Pοβοάμ, ο Pοβοάμ απέκτησε τον Aβιά, ο Aβιά απέκτησε τον Aσά, 8ο Aσά απέκτησε τον Iωσαφάτ, ο Iωσαφάτ απέκτησε τον Iωράμ, ο Iωράμ απέκτησε τον Oζία, 9ο Oζίας απέκτησε τον Iωάθαμ, ο Iωάθαμ απέκτησε τον Άχαζ, ο Άχαζ απέκτησε τον Eζεκία, 10ο Eζεκίας απέκτησε το Mανασσή, ο Mανασσής απέκτησε τον Aμών, ο Aμών απέκτησε τον Iωσία, 11ο Iωσίας απέκτησε τον Iεχονία και τους αδελφούς του τον καιρό της εξορίας στη Bαβυλώνα. 12Kαι μετά από την εξορία στη Bαβυλώνα ο Iεχονίας απέκτησε το Σαλαθιήλ, ο Σαλαθιήλ απέκτησε το Zοροβάβελ, 13ο Zοροβάβελ απέκτησε τον Aβιούδ, ο Aβιούδ απέκτησε τον Eλιακείμ, ο Eλιακείμ απέκτησε τον Aζώρ, 14ο Aζώρ απέκτησε το Σαδώκ, ο Σαδώκ απέκτησε τον Aχείμ, ο Aχείμ απέκτησε τον Eλιούδ, 15ο Eλιούδ απέκτησε τον Eλεάζαρ, ο Eλεάζαρ απέκτησε το Mατθάν, ο Mατθάν απέκτησε τον Iακώβ, 16ο Iακώβ απέκτησε τον Iωσήφ, τον άντρα της Mαρίας, από την οποία γεννήθηκε ο Iησούς, που αποκαλείται Xριστός. 17Όλες, λοιπόν, οι γενιές από τον Aβραάμ ως το Δαβίδ είναι δεκατέσσερις γενιές και από το Δαβίδ ως την εξορία στη Bαβυλώνα δεκατέσσερις γενιές και από την εξορία στη Bαβυλώνα ως το Xριστό δεκατέσσερις γενιές. 18Kαι να πώς γεννήθηκε ο Iησούς Xριστός: H μητέρα του η Mαρία, αφού αρραβωνιάστηκε με τον Iωσήφ, χωρίς να έρθουν σε σαρκική επαφή μεταξύ τους έμεινε έγκυος με την ενέργεια του Aγίου Πνεύματος. 19Tότε ο Iωσήφ, ο άντρας της, επειδή ήταν δίκαιος άνθρωπος και δεν ήθελε να την εκθέσει, σκέφτηκε να τη χωρίσει κρυφά. 20Aλλ’ ενώ αυτός έκανε αυτές τις σκέψεις, ένας άγγελος του Kυρίου παρουσιάστηκε στο όνειρό του και του είπε: «Iωσήφ, γιε του Δαβίδ, μη διστάσεις να πάρεις μαζί σου τη Mαρία, τη γυναίκα σου, γιατί αυτό που γεννήθηκε μέσα της προέρχεται από το Πνεύμα το Άγιο. 21Θα γεννήσει λοιπόν γιο και θα τον ονομάσεις Iησού, γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες τους». 22Kι όλο αυτό έγινε έτσι που να εκπληρωθεί αυτό που είχε πει ο Kύριος μέσω του προφήτη: 23 «Δείτε! H παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει γιο, και θα τον ονομάσουν Eμμανουήλ, που σημαίνει: O Θεός μαζί μας». 24Όταν ξύπνησε ο Iωσήφ από τον ύπνο, έκανε όπως τον πρόσταξε ο άγγελος του Kυρίου και πήρε μαζί του τη γυναίκα του. 25Όμως δεν ερχόταν σε σαρκική επαφή μαζί της, ώσπου γέννησε το γιο της τον πρωτότοκο και τον ονόμασε Iησού.
ΚΥΡΙΑΚΗ “ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ”
Θέμα “Εμείς σε ποιο γένος ανήκουμε;” Ματθ. α΄ 1-25
Στη σημερινή Ευαγγελική Περικοπή, που είναι η Κυριακή προ των Χριστουγέννων, ακούμε πάντα την γενιά, τις γενεές μάλλον, τις προ Χριστού γενεές. Και λέμε, γιατί αναφέρονται; απλώς για να πούμε ότι ο Ιησούς Χριστός, πώς κατάγεται από τον Αδάμ, πώς…
Κι όμως ο Ιησούς Χριστός δεν έχει μόνο τις προ Χριστού γενεές. Έχει και τις μετά Χριστόν γενεές.
Οι προ Χριστού γενεές είναι ως προς την ανθρώπινη φύση, οι μετά Χριστού γενεές, οι μετά Χριστόν γενεές είναι ως προς το πνευματικό μέρος, πνευματική διάσταση του Ιησού Χριστού.
Δηλαδή, ο Ιησούς Χριστός στέκεται η κορυφή των γενιών προ Χριστού και μετά Χριστόν. Προ Χριστού και μετά Χριστόν, κορυφή. Θυμίζει Χριστουγεννιάτικο δέντρο αυτό; Ναι, κορυφή.
Και βάζουμε και ένα αστέρι στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, που πάει ο διάβολος να το καταργήσει, να μην λέω πολλά.
Οι προ Χριστού γενεές πρόσφεραν στον Ιησού Χριστό την πρώτη φύση με την οποία δημιούργησε ο Θεός τον κόσμο.
Το πρώτο φύραμα εκείνο, με το οποίο έπλασε τον Αδάμ και την Εύα κατ΄ επέκταση, το προσφέρουν δια της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιησού Χριστό. Το λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Εκ της πρώτης γενέσεως του Αδάμ και των παρθενικών αιμάτων της Υπεραγίας Θεοτόκου συλλαμβάνει την ανθρώπινη φύση και γίνεται θεάνθρωπος. (ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ. Γ(1) 45. Περί τῆς θείας οἰκονομίας καί περί τῆς δι’ ἡμᾶς κηδεμονίας καί τῆς ἡμῶν σωτηρίας. Ε.Π.Ε τ.1 σελ.282). Από την Καινή Διαθήκη, από την μετά Χριστόν εποχή, τι κάνει ο Κύριος, αυτό που παρέλαβε, αυτή την πρώτη γέννηση του Αδάμ που παρέλαβε, μας την ξαναπροσφέρει πίσω.
Πώς; ως ρούχο, ως ένδυμα. Και το λέει ο Απόστολος Παύλος (Γαλ.3, 27) και το λέμε πάντα σε μεγάλες γιορτές, το λέμε και σε κάθε βάπτιση, «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε». Αυτή τη φύση που πήρε, μας την δίδει ρούχο και την ντυνόμαστε, την φοράμε.
Ένα είναι αυτό. Το δεύτερο είναι ότι γίνεται και κάτι άλλο. Λέει ο Απόστολος Παύλος, στην προς Γαλάτας (Γαλ.4,4), ὅτε δέ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός,… ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.
Πρώτον, να φορέσουμε ρούχο, το ρούχο που λέγεται Χριστός.
Δεύτερον, να απολαύσουμε, να αποδεχθούμε την υιοθεσία, παιδιά Του. Όπως εξελίσσεται η γενιά, η μετά Χριστόν γενιά.
Και ένα τρίτο, εί δε εμείς Χριστού, αφού ανήκουμε στον Χριστό, άρα του Αβράμ σπέρμα εστέ κατ΄ επαγγελίαν κληρονόμοι. (Γαλ.3,29)
Ποιος κληρονομεί, τον πατέρα; τα παιδιά του.
Άρα λοιπόν, είδατε, η μετά Χριστόν γενιά, έχει την δυνατότητα να φορέσει το ένδυμα του Χριστού, να αποκτήσει υιοθεσία και να αποκτήσει την κληρονομιά της Βασιλείας του Θεού.
Είδατε λοιπόν, τι είμαστε; Τι είμαστε!!!. Κάτι πολύ σπουδαίο. Έχουμε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία, που την χάνουμε, γιατί μας κερδίζει αυτός ο κόσμος. Και λέει, πολύ ωραία ο Απόστολος Πέτρος (Α Πέτρ.2,9), Εμείς δε γένος εκλεκτών. Είμαστε εκλεκτό γένος, δεν είμαστε τυχαίοι. Καυχιέμαι γιατί ο πατέρας μου και η μάνα μου ήταν αυτό και εκείνο και εκείνο. Φτώχεια, πέθαναν κι αυτοί, πέθαναν όλοι, χάσαμε όλα περιουσία, άλλοι την πήρανε, άλλοι έτσι, άλλοι αλλιώς, και εμείς την χάσαμε και την δόξα τη χάσαμε και την αξία μας τη χάσαμε. Πάτε στα νεκροταφεία και κοιτάξτε τους τάφους και θα πείτε, και αυτός είναι εδώ, και αυτός εδώ, εδώ και ο φτωχός, εδώ και ο πλούσιος, εδώ και ο ένδοξος, εδώ και ο επίσημος, εδώ, όλοι εδώ;
Ναι, αλλά τι λέει, είμαστε γένος εκλεκτόν βασίλειον ιεράτευμα. Κάποτε λέει, δεν ήσασταν λαός του Θεού. Τώρα όμως γίνετε λαός του Θεού. Κάποτε δεν ήσασταν ηλεημένοι, κανένας δεν σας έδωνε σημασία. Νυν δε ελεηθέντες. Τώρα όμως ήρθε ο Ιησούς Χριστός και όλους σας έχει ελεήσει και όλους σας έχει δεχτεί.
Και κάτι πολύ αξιόλογο, που δεν τα καταλαβαίνουμε και δεν τα ζούμε, δεν τα εκμεταλλευόμαστε.
Όσοι δε έλαβον, λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (Ιω.1,12), όσοι δε έλαβον αυτόν, όσοι αποδεχθήκαμε τον Χριστό, έδωκεν αυτοίς, έδωσε, τι έδωσε; εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθε. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Με έδωσε εξουσία να είμαι παιδί του Θεού, εξουσία με έδωσε. Σαν να μου λέει, έχεις εξουσία να έρθεις και να μου πεις, κοίταξε θέλεις, δε θέλεις, θα με κάνεις παιδί σου. Εγώ θέλω να είμαι παιδί σου, έχω εξουσία, σε εξουσιάζω, κάνε με παιδί σου. Και λέει ο Κύριος, ναι, ευχαρίστως να σου κάνω, γιατί εγώ σου έδωσα αυτήν την εξουσία, αλλά πρόσεξε όμως κάτι, πρόσεξε λέει κάτι ήτε γάρ ποτέ σκότος, κάποτε ήσασταν σκοτάδι, νυν δε φως εν Κυρίω, λέει Απόστολος Παύλος προς Εφεσίους (Εφ.5,8),. Τώρα είστε φως εν Χριστό Ιησού.
Πολύ ωραία.
Ως τέκνα φωτός περιπατείτε. Εδώ είναι τώρα το πρόβλημα. Μου έδωσες εξουσία να γίνω παιδί σου, αλλά μου λες ότι για να είμαι παιδί σου πρέπει να περπατάω σαν παιδί του φωτός. Δεν μπορώ να είμαι παιδί του φωτός και να περπατάω στο σκοτάδι.
Και λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης πάλι στην επιστολή του (Α Ιω.3,9), πας ο γεγεννημένος εκ του Θεού αμαρτίαν ού ποιεί. Δείτε, με έδωσε εξουσία, έλα παιδί μου, θέλω να σε κάνω, θέλω να σε κάνω παιδί μου. Έλα να σου δώσω την εξουσία, πάρτε την εξουσία, έλα να γίνεις παιδί μου. Αμαρτία, όμως, τι γίνεται με τις αμαρτίες; διότι είμαστε σπέρμα δικό του και σπέρμα δικό του μένει μέσα μας. Υπάρχει μια καταβολή, ένα DNA πνευματικό. Γιατί; διότι εκ Θεού γεγέννηται. Εν τούτο φανερά εστί τα τέκνα του Θεού. Έτσι από αυτόν τον τρόπο της ζωής φαίνονται τα παιδιά του Θεού. Από αυτόν τον τρόπο ζωής φαίνονται τα παιδιά του Θεού και τα παιδιά του διαβόλου (Α Ιω.3, 10).
Βλέπετε λοιπόν, υπάρχει μια άλλη γενιά, η γενιά του διαβόλου. Και από τα έργα μας φαινόμαστε, ποιοι είμαστε αγαπητοί μου, παιδιά του Θεού ή παιδιά του διαβόλου.
Για να το σκεφτούμε αυτό καλά. Για να καθόμαστε και να λέμε τι κάνω στη ζωή μου; τι κερδίζω στη ζωή μου; με τις ζήλειες, με τις γκρίνιες, με τις αναποδιές, με το ένα με το άλλο, τι κερδίζω;
Θα πάμε και αυτά τα Χριστούγεννα, θα φάμε του πουλιού του γάλα που λέμε, θα πιούμε του πουλιού του γάλα, θα φάμε, τα τραπέζια μας θα είναι γεμάτα. Και προσέξτε, όποιος πετάξει φαγητό τα Χριστούγεννα, προσέξτε, όποιος πετάξει φαγητό τα Χριστούγεννα και δεν φάει αυτά που βάλει στο πιάτο του, μπορεί να βγάλει από το πιάτο ό,τι θέλει, Θα πρέπει να εξομολογηθεί για να ξανακοινωνήσει. Μεγάλη αμαρτία να πετάμε φαγητό. Κάθε μέρα να πετάμε φαγητό. Δεν επιτρέπεται να πετάμε φαγητό. Θα πεινάσει στη ζωή του, οπωσδήποτε θα πεινάσει, όποιος πετάει το φαγητό. Γιατί εμείς τρώγαμε όλο το φαγητό και τώρα τα παιδιά μας μάθανε να τσιμπολογούνε; Ξέρετε τι πετάνε από τα σχολεία; Ξέρετε τι πετάνε; Το φέρνουν εδώ βέβαια και το δίνουμε στους σιτιζόμενους. Κοτόπουλο με πιλάφι, μπιφτέκια με πατάτες, τηγανιτές με πλούσια φαγητά. Γιατί τα μάθατε να τρώνε όλο σάντουιτς, σουβλάκια το ένα το άλλο. Και τώρα τα πετάνε, τα πετάνε. Τελικά τι κάνουμε στη ζωή μας; Τι γενιά είμαστε; Σε ποια γενιά μεγαλώνουμε τα παιδιά μας; Στη γενιά του διαβόλου ή στη γενιά του Χριστού;
Αγαπητοί μου, να πάρουμε στα σοβαρά τη ζωή μας.
Δεν έχουμε δυο ζωές, για να πούμε δεν πειράζει έχασα την μία θα πάρω την άλλη. Δεν έχουμε δυο ζωές. Μία ζωή έχουμε, την χάσαμε; τελειώσαμε. Τελειώσαμε.
Άρα λοιπόν, μην μας ξεγελάει ο διάβολος. Μην μας κάνει ό,τι θέλει ο διάβολος. Να είμαστε παιδιά του Θεού και λέει ο Κύριος (Αποκ.22,16). Εγώ είμαι, στην Αποκάλυψη το λέει, η ρίζα και το γένος Δαβίδ. Είμαι η ρίζα. Άρα σε αυτή τη ρίζα, να πάμε κι εμείς σαν κλαδιά να κουμπώσουμε. Σε αυτή τη ρίζα, σε αυτό το δέντρο να κουμπώσουμε. Και να γίνουμε οι προ Χριστού και οι μετά Χριστόν μία γενιά δεμένη σε ένα δέντρο που λέγεται Ιησούς Χριστός.
Γιατί όλοι λένε ότι δεν είναι το δέντρο Χριστιανικό Ορθόδοξο; Δεν είναι Ελληνικό; Είναι μόνο το καραβάκι;
Αγαπητοί μου, στην Ελλάδα έχουμε διπλή συνήθεια. Δυο σημαίες είχαμε. Δυο. Μία της ξηράς και μία της θαλάσσης. Καταργήσαμε της ξηράς. Δυο έθιμα έχουμε. Μία της ξηράς, που είναι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και μία της θαλάσσης, που είναι το καραβάκι, απλώς και μόνο γιατί οι άνθρωποι των νησιών και των παραθαλασσίων περιοχών περίμεναν αυτές τις μέρες να επιστρέψουν οι άνθρωποί τους και φέρουν αυτό το καραβάκι για να φωτίσει ο καλός Θεός να επιστρέψουν οι δικοί τους άνθρωποι από τα πέρατα των πελάγων που ερχόντουσαν.
Δυο έθιμα. Δυο σημαίες. Δυο σύμβολα. Δυο ήθη και έθιμα. Άλλοι οι χοροί των νησιών, άλλοι οι χοροί της στεριάς. Αυτό είναι το μεγαλείο της Ελλάδας. Αυτό είναι το μεγαλείο της Ελλάδας. Ένα Χριστό όμως. Μία πίστη. Μία ιστορία. Δεν έχουμε πολλές ιστορίες. Μία ιστορία έχουμε.
Άρα λοιπόν, ποτέ μην ακούτε, το λένε και δάσκαλοι. Το λένε δημοσιογράφοι. Το γράφουν στο ίντερνετ και ο ένας αντιγράφει τον άλλον. Λέει, πριν από 50 χρόνια αρχίσανε να στολίζουν δέντρο. Εγώ είμαι 74 χρονών και στολίζαμε δέντρο στο 50, στο 51. Τα 50 χρόνια στο 74. Άρα αυτός δεν ζούσε τότε. Γι’ αυτό δεν ήξερε τι γινότανε. Και ο καθένας λέει ό,τι του θέλει.
Αγαπητοί μου, είμαστε λαός του Θεού. Γένους Θεού. Θέλουμε να είμαστε; Ας κολλήσουμε στη ρίζα του Χριστού και ας περπατάμε σαν τα τέκνα του φωτός και όχι σαν τα τέκνα του διαβόλου. Το βλέπετε. Το βλέπετε τι γίνεται στην κοινωνία. Ως τέκνα διαβόλου περπατάμε. Καταστρέφουμε, μουτσουρώνουμε, εγκλήματα, το ένα το άλλο. Αδικίες, παγαμποντιές, πονηριές. Σε παίρνει ο άλλος τηλέφωνο και σου λέει θα σου δώσω φθηνότερο ρεύμα εγώ. Και εμείς σας λέμε εγώ μέσα. Ναι, αλλά μήπως με ξεγελάσεις απ’ αλλού; Πονηριές. Και όταν σε εκμεταλλεύεται μετά λες. Ε, τι έγινε; Μου είπες έτσι; Ναι, αλλά άλλαξε το πράγμα. Παντού υποπτευόμεθα πονηριά. Έχουμε μια δεύτερη σκέψη.
Γιατί; Γιατί περπατούμε ως τέκνα του διαβόλου και όχι ως παιδιά του Θεού.
Αγαπητοί μου, προσοχή στον εαυτό μας. Δεν πάει να κάνουν οι άλλοι ό,τι θέλουν. Εγώ μπορώ να κερδίσω τον παράδεισο; Αν εγώ δεν κερδίσω τον παράδεισο και τον κερδίσουν οι άλλοι τι κέρδισα, τι πέτυχα;
Για μας είναι ο Ιησούς Χριστός. Για μας γεννιέται. Άρα λοιπόν, ως τέκνα φωτός, να περπατούμε ως γενιά του Χριστού και όχι του διαβόλου.
