Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

Σοφία Σειράχ, κεφάλαιο 23

27 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (51)
  1. 1

    ΚΥΡΙΕ, πάτερ καὶ δέσποτα ζωῆς μου, μὴ ἐγκαταλίπῃς με ἐν βουλῇ αὐτῶν, μὴ ἀφῇς με πεσεῖν ἐν αὐτοῖς.

    Κύριε, Πάτερ, Σὺ ποὺ ὁρίζεις καὶ κυβερνᾷς τὴν ζωήν μου, μὴ μὲ ἐγκαταλείψῃς εἰς τὴν ἀκυβερνησίαν τῶν ἀπροσέκτων λόγων μου, μὴ μὲ ἀφήσῃς νὰ πέσω εἰς τὰ ἁμαρτήματα ταῦτα τῆς γλώσσης.

  2. 2

    τίς ἐπιστήσει ἐπὶ τοῦ διανοήματός μου μάστιγας καὶ ἐπὶ τῆς καρδίας μου παιδείαν σοφίας, ἵνα ἐπὶ τοῖς ἀγνοήμασί μου μὴ φείσωνται καὶ οὐ μὴ παρῇ τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν,

    Ποῖος θὰ τοποθετήσῃ μάστιγας καὶ ἀπειλὰς τιμωριῶν ἐπὶ τῶν σκέψεών μου καὶ διαπαιδαγώγησιν σοφίας καὶ συνέσεως ἐπὶ τῆς καρδίας μου, ὥστε νὰ μὴ μὲ λυποῦνται, ἀλλὰ νὰ τιμωροῦν τὰ ἐξ ἀγνοίας πταίσματά μου, διὰ νὰ μὴ φανερωθοῦν οὐδὲ νὰ προκόψουν ἐξ αὐτῶν ἁμαρτήματα μεγάλα

  3. 3

    ὅπως μὴ πληθύνωσιν αἱ ἄγνοιαί μου καὶ αἱ ἁμαρτίαι μου πλεονάσωσι καὶ πεσοῦμαι ἔναντι τῶν ὑπεναντίων καὶ ἐπιχαρεῖταί μοι ὁ ἐχθρός μου;

    καὶ νὰ μὴ πληθυνθοῦν αἱ ἐξ ἀγνοίας παρεκτροπαί μου καὶ πλεονάσουν αἱ ἁμαρτίαι μου καὶ πέσω ἐμπρὸς εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν ἀντιθέτων μου καὶ χαρῇ εἰς βάρος μου ὁ ἐχθρός μου;

  4. 4

    Κύριε, πάτερ καὶ Θεὲ ζωῆς μου, μετεωρισμὸν ὀφθαλμῶν μὴ δῷς μοι

    Κύριε, Πάτερ καὶ Θεὲ τῆς ζωῆς μου, μὴ μοῦ δώσῃς ἀταξίαν καὶ ἐκ πονηρὰς περιεργείας ἀποπλάνησιν τῶν ὀφθαλμῶν μου·

  5. 5

    καὶ ἐπιθυμίαν ἀπόστρεψον ἀπ᾿ ἐμοῦ·

    καὶ κάθε πονηρὰν ἐπιθυμίαν ἀπομάκρυνον ἀπ’ ἐμοῦ.

  6. 6

    κοιλίας ὄρεξις καὶ συνουσιασμὸς μὴ καταλαβέτωσάν με, καὶ ψυχῇ ἀναιδεῖ μὴ παραδῷς με.

    Ἂς μὴ μὲ ὑποδουλώσουν ὄρεξις τῆς κοιλίας καὶ λαιμαργία, καθὼς καὶ αἱ σαρκικαὶ ἐπιθυμίαι τοῦ συνουσιασμοῦ, καὶ μὴ ἐπιτρέψῃς νὰ παραδοθῶ εἰς ψυχὴν ἀναίσχυντον καὶ εἰς φρόνημα πλῆρες ἀναιδείας.

  7. 7

    ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ. - Παιδείαν στόματος ἀκούσατε, τέκνα, καὶ ὁ φυλάσσων οὐ μὴ ἁλῷ.

    ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣ XAΛΙΝΑΓΩΓΗΣΙΝ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ - Παιδιά μου, ἀκούσατε συμβουλὰς καὶ ἐντολὰς ἀναφερομένας εἰς τὴν διαπαιθαγώγησιν τοῦ στόματος, καὶ ἐκεῖνος ποὺ θὰ φυλάσσῃ ταύτας, δὲν θὰ κυριευθῇ ὑπὸ ἁμαρτίας.

  8. 8

    ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ καταληφθήσεται ἁμαρτωλός, καὶ λοίδορος καὶ ὑπερήφανος σκανδαλισθήσονται ἐν αὐτοῖς.

    Διὰ τῶν λόγων, ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὰ χείλη του, θὰ συλληφθῇ εἰς τὴν παγίδα ὁ ἁμαρτωλός, καὶ ὁ ὑβριστὴς καὶ ὑπερήφανος θὰ σκοντάψουν καὶ θὰ πέσουν δι' αὐτῶν.

  9. 9

    ὅρκῳ μὴ ἐθίσῃς τὸ στόμα σου καὶ ὀνομασίᾳ τοῦ ἁγίου μὴ συνεθισθῇς·

    Μὴ συνήθισες τὸ στόμα σου εἰς ὅρκους καὶ μὴ ἀποκτήσῃς τὴν ἕξιν νὰ προφέρῃς τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου Θεοῦ.

  10. 10

    ὥσπερ γὰρ οἰκέτης ἐξεταζόμενος ἐνδελεχῶς ἀπὸ μώλωπος οὐκ ἐλαττωθήσεται, οὕτως καὶ ὁ ὀμνύων καὶ ὀνομάζων διαπαντὸς ἀπὸ ἁμαρτίας οὐ μὴ καθαρισθῇ.

    Διότι ὅπως ἕνας δοῦλος, ὁ ὁποῖος ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐπιμόνως ἐξετάζεται καὶ ἀνακρίνεται διὰ τὰς ἀμελείας καὶ παρεκτροπάς του, δὲν θὰ ἀπαλλαγῇ οὔτε θὰ ὑποστῇ ἐλάττωσιν τῶν ραβδισμῶν καὶ τῶν πληγῶν, ποὺ θὰ τοῦ ἐπιβληθοῦν ἀπὸ τὸν κύριόν του, ἔτσι καὶ αὐτὸς ποὺ ὁρκίζεται καὶ διαρκῶς ἀναφέρει τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, δὲν θὰ καθαρισθῇ ἀπὸ τὴν ἐνοχὴν τῆς ἁμαρτίας.

  11. 11

    ἀνὴρ πολύορκος πλησθήσεται ἀνομίας, καὶ οὐκ ἀποστήσεται ἀπὸ τοῦ οἴκου αὐτοῦ μάστιξ· ἐὰν πλημμελήσῃ, ἁμαρτία αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ, κἂν ὑπερίδῃ, ἥμαρτε δισσῶς· καὶ εἰ διακενῆς ὤμοσεν, οὐ δικαιωθήσεται, πλησθήσεται γὰρ ἐπαγωγῶν ὁ οἶκος αὐτοῦ. -

    Ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος κάμνει πολλοὺς ὅρκους, θὰ πλημμυρίσῃ ἀπὸ παραβάσεις τοῦ Νόμου, καὶ δὲν θὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὸν οἶκον του ἡ ράβδος τῆς θείας τιμωρίας· ἐὰν ὁρκιζόμενος παραβῇ τὸν ὅρκον, ἡ ἁμαρτία του καὶ ἡ ἐνοχή του θὰ παραμένῃ ἐπ’ αὐτοῦ· καὶ ἐὰν ἀδιαφορήσῃ καὶ δὲν μετανοήσῃ, ἔχει ἁμαρτήσει δύο φοράς· καὶ ἐὰν ματαίως καὶ ψευδῶς ὡρκίσθη, δὲν θὰ δικαιωθῇ, διότι τὸ σπίτι του θὰ γεμίσῃ ἀπὸ συμφορᾶς.

  12. 12

    ῎Εστι λέξις ἀντιπεριβεβλημένη θανάτῳ, μὴ εὑρεθήτω ἐν κληρονομίᾳ ᾿Ιακώβ· ἀπὸ γὰρ εὐσεβῶν ταῦτα πάντα ἀποστήσεται, καὶ ἐν ἁμαρτίαις οὐκ ἐγκυλισθήσονται.

    Ὑπάρχει βλασφημία, ἡ ὁποία ὡς ἀνταπόδοσιν καὶ τιμωρίαν ἔχει περιβληθῇ τὸν θάνατον. Τοιαύτη λέξις νὰ μὴ βρεθῇ ποτὲ μεταξὺ τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰακώβ. Διότι ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς, ὁποῖοι πρέπει νὰ εἶναι οἱ Ἰσραηλῖται, ὅλα αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα θὰ παραμένουν μακρὰν καὶ δὲν θὰ κυλισθοῦν οὗτοι εἰς οἰασδήποτε ἁμαρτίας.

  13. 13

    ἀπαιδευσίαν ἀσυρῆ μὴ συνεθίσῃς τὸ στόμα σου, ἔστι γὰρ ἐν αὐτῇ λόγος ἁμαρτίας.

    Μὴ συνηθίσῃς τὸ στόμα σου εἰς ἀπρεπῆ καὶ ἀνάγωγον βωμολοχίαν, διότι ὑπάρχει εἰς αὐτὴν λόγος ἔνοχος ἁμαρτίας.

  14. 14

    μνήσθητι πατρὸς καὶ μητρός σου, ἀνὰ μέσον γὰρ μεγιστάνων συνεδρεύεις· μήποτ᾿ ἐπιλάθῃ ἐνώπιον αὐτῶν καὶ τῷ ἐθισμῷ σου μωρανθῇς καὶ θελήσεις εἰ μὴ ἐγεννήθης καὶ τὴν ἡμέραν τοῦ τοκετοῦ σου καταράσῃ.

    Νὰ ἐνθυμῆσαι μὲ σεβασμὸν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα σου, ἰδία ὅταν κοινωνικῶς ἀνυψωθῇς· διότι τότε κάθησαι ὡς σύνεδρος ἐν μέσῳ ἀρχόντων. Πρόσεχε λοιπὸν μήπως, παρασυρόμενος κάποτε ἀπὸ τὰς τιμὰς τῆς ὑψηλῆς σου θέσεως, λησμονήσῃς αὐτοὺς ἐμπρὸς εἰς τοὺς συνέδρους σου καὶ ἀπὸ τὴν κακὴν συνήθειαν τῆς ἀπροσέκτου γλώσσης σου ἀποβλακωθῇς καὶ φθάσῃς νὰ ἐπιθυμήσῃς τὸ νὰ μὴ εἶχες γεννηθῇ καὶ καταρασθῇς τότε τὴν ἡμέραν τῆς γεννήσεώς σου.

  15. 15

    ἄνθρωπος συνεθιζόμενος λόγοις ὀνειδισμοῦ ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ οὐ μὴ παιδευθῇ.

    Ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει συνηθίσει νὰ λέγῃ διαρκῶς ὑβριστικοὺς λόγους, ποτὲ καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς του δὲν θὰ διορθωθῇ.

  16. 16

    Δύο εἴδη πληθύνουσιν ἁμαρτίας, καὶ τὸ τρίτον ἐπάξει ὀργήν·

    Δύο τάξεις ἀνθρώπων θὰ διαπράξουν πλῆθος ἁμαρτημάτων καὶ τρίτον εἶδος θὰ ἐπιφέρῃ τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ.

  17. 17

    ψυχὴ θερμὴ ὡς πῦρ καιόμενον, οὐ μὴ σβεσθῇ ἕως ἂν καταποθῇ· ἄνθρωπος πόρνος ἐν σώματι σαρκὸς αὐτοῦ, οὐ μὴ παύσηται ἕως ἂν ἐκκαύσῃ πῦρ· ἀνθρώπω πόρνῳ πᾶς ἄρτος ἡδύς, οὐ μὴ κοπάσῃ ἕως ἂν τελευτήσῃ.

    Ἡ ὑπὸ τοῦ πάθους θερμανθεῖσα ψυχὴ γίνεται φλόγα, ποὺ καίεται καὶ ἡ ὁποία δὲν θὰ σβήσῃ, ἕως ὅτου καταναλωθῇ καὶ ἑξαφανισθῇ. Ἔτσι καὶ κάθε ἄνθρωπος πόρνος, ποὺ ἁμαρτάνει μὲ τὸ ἴδιόν του σῶμα, δὲν θὰ παύσῃ ἁμαρτάνων, ἕως ὅτου τὸ πῦρ τῆς θείας ὀργῆς τὸν κατακαύσῃ. Εἰς τὸν πόρνον ἄνθρωπον κάθε τι, ποὺ σὰν ἄρτος θὰ τοῦ παρουσιασθῇ πρὸς κορεσμὸν τῆς ἀχορτάστου ἐπιθυμίας του, εἶναι γλυκύ. Καὶ δὲν θὰ παύσῃ οὕτε θὰ κουρασθῇ νὰ ἁμαρτάνῃ, ἕως ὅτου ἀποθάνῃ.

  18. 18

    ἄνθρωπος παραβαίνων ἀπὸ τῆς κλίνης αὐτοῦ, λέγων ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ· τίς με ὁρᾷ; σκότος κύκλῳ μου, καὶ οἱ τοῖχοί με καλύπτουσι, καὶ οὐθείς με ὁρᾷ· τί εὐλαβοῦμαι; τῶν ἁμαρτιῶν μου οὐ μὴ μνησθήσεται ὁ ῞Υψιστος.

    Ἄνθρωπος ποὺ πηγαίνει ἔξω ἀπὸ τὴν κλίνην του, ὁ παραβιάζων τὴν συζυγικὴν πίστιν, λέγει μέσα του: Ποῖος μὲ βλέπει; Γύρω μου εἶναι σκοτάδι καὶ οἱ τοῖχοι μὲ σκεπάζουν καὶ μὲ κρύπτουν καὶ κανεὶς δεv μὲ βλέπει. Ποῖον νὰ ἐντραπῶ καὶ νὰ φοβηθῶ; Ὁ Ὕψιστος δὲν θὰ ἐνθυμηθῇ τὰς ἁμαρτίας μου.

  19. 19

    καὶ ὀφθαλμοὶ ἀνθρώπων ὁ φόβος αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔγνω ὅτι ὀφθαλμοὶ Κυρίου μυριοπλασίως ἡλίου φωτεινότεροι, ἐπιβλέποντες πάσας ὁδοὺς ἀνθρώπων καὶ κατανοοῦντες εἰς ἀπόκρυφα μέρη.

    Τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁ μόνος φόβος τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ. Καὶ δὲν ἔμαθεν ὅτι οἰ ὀφθαλμοὶ τοῦ Κυρίου εἶναι δέκα χιλιάδες φορὲς (ἀπείρως) λαμπρότεροι καὶ φωτεινότεροι ἀπὸ τὸν ἥλιον καὶ ἐπιτηροῦν καὶ παρακολουθοῦν ὅλους τοὺς δρόμους τῶν ἀνθρώπων καὶ παρατηροῦν τὰ πιὸ ἀπόκρυφα μέρη καὶ ὅ,τι συμβαίνει εἰς αὐτά.

  20. 20

    πρὶν ἢ κτισθῆναι τὰ πάντα, ἔγνωσται αὐτῷ, οὕτως καὶ μετὰ τὸ συντελεσθῆναι.

    Προτοῦ νὰ δημιουργηθοῦν ὅλα, ὅσα ὑπάρχουν, ἦσαν γνωστὰ εἰς Αὐτὸν ἔτσι καὶ τώρα, ἀφοῦ ταῦτα ἔγιναν καὶ συνετελέσθησαν, τὰ βλέπει καὶ τὰ γνωρίζει.

  21. 21

    οὗτος ἐν πλατείαις πόλεως ἐκδικηθήσεται, καὶ οὗ οὐχ ὑπενόησεν πιασθήσεται. -

    Αὐτὸς ποὺ νομίζει ὅτι κρύπτεται, δημοσία καὶ εἰς τὰς πλατείας τῆς πόλεως θὰ τιμωρηθῇ, καὶ ἐκεῖ ποὺ δὲν φαντάζεται καὶ δὲν περιμένει, θὰ συλληφθῇ ἁμαρτάνων.

  22. 22

    Οὕτως καὶ γυνὴ καταλιποῦσα τὸν ἄνδρα καὶ παριστῶσα κληρονόμον ἐξ ἀλλοτρίου·

    Παρομοίως θὰ τιμωρηθῇ καὶ ἡ γυναῖκα, ἡ ὁποία ἀφῆκε τὸν νόμιμον ἄνδρα της καὶ παρουσίασεν ἀπόγονον καὶ κληρονόμον ἀπὸ ξένον ἄνδρα.

  23. 23

    πρῶτον μὲν γὰρ ἐν νόμῳ ῾Υψίστου ἠπείθησε, καὶ δεύτερον εἰς ἄνδρα ἑαυτῆς ἐπλημμέλησε, καὶ τὸ τρίτον ἐν πορνείᾳ ἐμοιχεύθη, ἐξ ἀλλοτρίου ἀνδρὸς τέκνα παρέστησεν.

    Θὰ τιμωρηθῇ δὲ καὶ αὐτή, πρῶτον μὲν διότι ἠπείθησεν εἰς τὸν Νόμον τοῦ Ὑψίστου, δεύτερον δὲ διότι ἡμάρτησεν εἰς τὸν ἄνδρα της, καὶ τρίτον διότι διὰ τῆς πορνείας τῆς ὑπέπεσεν εἰς τὸ ἅμάρτημα τῆς μοιχείας καὶ ἀπὸ ξένον ἄνδρα ἀπέκτησε τέκνα.

  24. 24

    αὕτη εἰς ἐκκλησίαν ἐξαχθήσεται, καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα αὐτῆς ἐπισκοπὴ ἔσται.

    Αὕτη θὰ ὁδηγηθῇ δημοσίᾳ εἰς τὴν συνέλευσιν τοῦ λαοῦ διὰ νὰ λιθοβοληθῇ· διὰ δὲ τὰ τέκνα της θὰ γίνῃ ἐξέτασις καὶ ἀνάκρισις, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ εἰς ποῖον ἀνήκουν καὶ ποῖον ἔχουν πατέρα.

  25. 25

    οὐ διαδώσουσι τὰ τέκνα αὐτῆς εἰς ρίζαν, καὶ οἱ κλάδοι αὐτῆς οὐ δώσουσι καρπόν.

    Δὲν θὰ δοθῇ εἰς αὐτὰ ρίζα γένους, ὥστε ἡ γενεά των νὰ ἀναγνωρισθῇ νομίμως, καὶ οἱ ἀπὸ τὴν ρίζαν ταύτην ἀναψυόμενοι κλάδοι δὲν θὰ δώσουν καρπὸν καὶ νομίμους ἀπογόνους.

  26. 26

    καταλείψει εἰς κατάραν τὸ μνημόσυνον αὐτῆς, καὶ τὸ ὄνειδος αὐτῆς οὐκ ἐξαλειφθήσεται.

    Θὰ ἀφήσῃ καὶ μετὰ θάνατον ἡ γυναῖκα αὐτὴ τὴν ἐνθύμησιν τοῦ ὀνόματός της κατηραμένην, καὶ δὲν θὰ ἑξαλειψθῇ οὔτε θὰ λησμονηθῇ τὸ αἶσχος καὶ ἡ δυσφήμησίς της.

  27. 27

    καὶ ἐπιγνώσονται οἱ καταλειφθέντες ὅτι οὐθὲν κρεῖττον φόβου Κυρίου καὶ οὐθὲν γλυκύτερον τοῦ προσέχειν ἐντολαῖς Κυρίου.

    Οὕτως αὐτοί, ποὺ θὰ ἐπιζοῦν, θὰ μάθουν διὰ τῶν πραγμάτων ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλο καλύτερον ἀπὸ τὸν φόβον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν εἶναι ἄλλο γλυκύτερον ἀπὸ τὸ νὰ προσέχῃ κανεὶς εἰς τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου.