Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

Σοφία Σειράχ, κεφάλαιο 19

30 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (51)
  1. 1

    ΕΡΓΑΤΗΣ μέθυσος οὐ πλουτισθήσεται· ὁ ἐξουθενῶν τὰ ὀλίγα κατὰ μικρὸν πεσεῖται.

    Εργάτης ποὺ πίνει καὶ μεθᾷ, δὲν θὰ γίνῃ ποτὲ πλούσιος, καὶ ἐκεῖνος ποὺ περιφρονεῖ τὰ ὀλίγα καὶ δὲν δίδει σημασίαν εἰς τὰς μικροδαπάνας, σιγά - σιγὰ θὰ πέσῃ ἔξω οἰκονομικῶς.

  2. 2

    οἶνος καὶ γυναῖκες ἀποστήσουσι συνετούς, καὶ ὁ κολλώμενος πόρναις τολμηρότερος ἔσται·

    Ὁ οἶνος καὶ αἱ ἀνήθικοι γυναῖκες ἀσφαλῶς θ’ ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἀνθρώπους συνετούς· αὐτὸς δὲ ποὺ προσκολλᾶται εἰς πόρνας, θὰ γίνῃ περισσότερον ἀσύστολος καὶ αὐθάδης.

  3. 3

    σῆτες καὶ σκώληκες κληρονομήσουσιν αὐτόν, καὶ ψυχὴ τολμηρὰ ἐξαρθήσεται.

    Σκόροι καὶ σκουλήκια θὰ τὸν κληρονομήσουν καὶ θὰ τὸν καταφάγουν, ψυχὴ δὲ ἀδιάντροπος καὶ ἀσύστολος θὰ σηκωθῇ ἀπὸ τὴν μέσην καὶ θὰ ἐξαφανισθῇ.

  4. 4

    ῾Ο ταχὺ ἐμπιστεύων κοῦφος καρδίᾳ, καὶ ὁ ἁμαρτάνων εἰς ψυχὴν αὐτοῦ πλημμελήσει.

    Ἐκεῖνος ποὺ εὔκολα καὶ ἀμέσως δίδει ἐμπιστοσύνην, εἶναι ἐπιπόλαιος καὶ ἐλαφρὸς κατὰ τὴν διάνοιαν· αὐτὸς δὲ ποὺ συνεχῶς ἁμαρτάνει, πταίει καὶ δημιουργεῖ τρομερὰς συνεπείας εἰς τὴν ψυχὴν του.

  5. 5

    ὁ εὐφραινόμενος καρδίᾳ καταγνωσθήσεται,

    Ἐκεῖνος ποὺ αἰσθάνεται εὐχαρίστησιν καὶ χαρὰν εἰς τὴν καρδίαν του διὰ τὸ κακὸν καὶ τὴν ἁμαρτίαν, θὰ καταδικασθῇ καὶ θὰ κατακριθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν·

  6. 6

    καὶ ὁ μισῶν λαλιὰν ἐλαττονοῦται κακίᾳ.

    καὶ ἐκεῖνος ποὺ μισεῖ τὴν πολυλογίαν καὶ φλυαρίαν, ὀλιγοστεύει τὰς ἁμαρτίας καὶ πτώσεις του.

  7. 7

    μηδέποτε δευτερώσῃς λόγον, καὶ οὐθέν σοι οὐ μὴ ἐλαττονωθῇ.

    Μὴ ἐπαναλάβῃς ποτὲ ἀπερισκέπτως λόγον καὶ φλυαρίαν ἄλλου, καὶ δὲν θὰ ζημιωθῇς οὔτε θὰ χάσῃς τίποτε.

  8. 8

    ἐν φίλῳ καὶ ἐν ἐχθρῷ μὴ διηγοῦ, καὶ εἰ μή ἔστι σοι ἁμαρτία, μὴ ἀποκάλυπτε·

    Οὔτε ἐνώπιον φίλου οὕτε ἐνώπιον ἐχθροῦ μὴ ἀφηγῆσαι τὸν λόγον καὶ τὴν φλυαρίαν αὐτὴν καὶ ἐὰν δὲν πρόκειται διὰ τῆς ἀποκρύψεως νὰ ἁμαρτήσῃς, μὴ φανερώσῃς ταύτην.

  9. 9

    ἀκήκοε γάρ σου καὶ ἐφυλάξατό σε, καὶ ἐν καιρῷ μισήσει σε.

    Ἔσο ἐχέμυθος, διότι ὁ ἄλλος θὰ σὲ ἀκούσῃ καὶ θὰ φυλάξῃ ὅ,τι εἶπες, καὶ εἰς τὸν κατάλληλον καιρὸν θὰ ἐκδηλώσῃ τὸ μῖσος του πρὸς σέ.

  10. 10

    ἀκήκοας λόγον, συναποθανέτω σοι· θάρσει, οὐ μή σε ρήξει.

    Ἤκουσες κάποιον λόγον μυστικόν; Ἂς ἀποθάνῃ μαζί σου, χωρὶς νὰ τὸν φανερώσῃς. Ἔχε θάρρος καὶ μὴ φοβῆσαι. Δὲν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ σὲ διαρρήξῃ, ἐὰν δὲν τὸν εἴπῃς.

  11. 11

    ἀπὸ προσώπου λόγου ὠδινήσει μωρὸς ὡς ἀπὸ προσώπου βρέφους ἡ τίκτουσα.

    Ἐξ αἰτίας λόγου θὰ δοκιμάσῃ πόνους τοκετοῦ μόνον ὁ ἀνόητος καὶ μωρός, ὁ ὁποῖος διὰ νὰ τὸν τηρήσῃ μυστικὸν θὰ πονέσῃ, ὅπως ἐξ αἰτίας τοῦ βρέφους ἡ γυναῖκα, ἡ ὁποία γεννᾷ.

  12. 12

    βέλος πεπηγὸς ἐν μηρῷ σαρκός, οὕτως λόγος ἐν κοιλίᾳ μωροῦ.

    Ὅπως ἓν βέλος καρφωμένον εἰς μηρὸν σώματος προξενεῖ πόνον, ἔτσι καὶ τὸ μυστικὸν προκαλεῖ στενοχώριαν εἰς τὴν καρδίαν τοῦ ἀνοήτου.

  13. 13

    ῎Ελεγξον φίλον, μήποτε οὐκ ἐποίησε, καὶ εἴ τι ἐποίησε, μήποτε προσθῇ.

    Ἐπίπληξε τὸν φίλον σου μὲ ἐπιφύλαξιν, μήπως δὲν ἔκαμε τὸ κακόν, διὰ τὸ ὁποῖον τὸν παρατηρεῖς· καὶ ἐὰν τὸ ἔπραξε, πρότρεψε καὶ συμβούλευσέ τον, διὰ νὰ μὴ τὸ ἐπαναλάβῃ.

  14. 14

    ἔλεγξον τὸν πλησίον, μήποτε οὐκ εἶπε, καὶ εἰ εἴρηκεν, ἵνα μὴ δευτερώσῃ.

    Ἔλεγξε τὸν φίλον σου μὲ λεπτότητα, μήπως δὲν εἶπε τὸν ἄτοπον λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον τὸν ἐλέγχεις· καὶ ἐὰν τὸν εἶπε, συμβούλευσέ τον νὰ μὴ τὸν ἐπαναλάβῃ.

  15. 15

    ἔλεγξον φίλον, πολλάκις γὰρ γίνεται διαβολή, καὶ μὴ παντὶ λόγῳ πίστευε.

    Ἐξέτασε καὶ ἐρώτησε τὸν φίλον σου καὶ συνεξηγήσου μαζί του, διότι πολλάκις γίνεται διαβολὴ καὶ συκοφαντία, καὶ δι’ αὐτὸ μὴ πιστεύῃς εἰς τὸν καθένα.

  16. 16

    ἔστιν ὀλισθαίνων καὶ οὐκ ἀπὸ ψυχῆς, καὶ τίς οὐχ ἡμάρτησεν ἐν τῇ γλώσσῃ αὐτοῦ;

    Ὑπάρχει ἄνθρωπος, ποὺ γλιστρᾷ εἰς λόγον ἄτοπον οὐχὶ ἐσκεμμένως καὶ μὲ τὴν καρδίαν του. Καὶ ποῖος δὲν ἡμάρτησε μὲ τὴν γλῶσσαν του ποτέ;

  17. 17

    ἔλεγξον τὸν πλησίον σου πρὶν ἢ ἀπειλῆσαι, καὶ δὸς τόπον νόμῳ ῾Υψίστου. [γινόμενος ἄμηνις.

    Ἔλεγξε λοιπὸν τὸν φίλον σου μὲ πραότητα, προτοῦ φθάσῃς εἰς τὸ σημεῖον νὰ τὸν ἀπειλήσῃς καὶ τὸν ἐπιτιμήσῃς μὲ αὐστηρότητα· καὶ ἔτσι δῶσε τόπον καὶ εὐκαιρίαν εἰς τὸν Νόμον τοῦ Ὑψίστου, ἵνα ἐπιδράσῃ ἐπ’ αὐτοῦ διὰ τοῦ φόβου του.

  18. 18

    φόβος Κυρίου ἀρχὴ προσλήψεως, σοφία δὲ παρ' αὐτοῦ ἀγάπησιν περιποιεῖ.

    Ὁ φόβος τοῦ Κυρίου εἶναι ἀρχὴ καὶ βάσις τῆς προσελκύσεως καὶ προσλήψεως φίλων ἡ δὲ παρὰ τοῦ Θεοῦ Σοφία καὶ σύνεσις καθιστᾷ τὸν ἔχοντα αὐτὴν ἀξιαγάπητον.

  19. 19

    γνῶσις ἐντολῶν Κυρίου παιδεία ζωῆς, οἱ δὲ ποιοῦντες τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ἀθανασίας δένδρον καρποῦνται].

    Ἡ γνῶσις τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου εἶναι μόρφωσις, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν πραγματικὴν ζωήν, ὅσοι δὲ πράττουν τὰ ἀρεστὰ εἰς τὸν Θεόν, τρώγουν τοὺς καρποὺς τοῦ δένδρου τῆς ἀθανασίας.

  20. 20

    Πᾶσα σοφία φόβος Κυρίου, καὶ ἐν πάσῃ σοφίᾳ ποίησις νόμου· [καὶ γνῶσις τῆς παντοδυναμίας αὐτοῦ.

    Ὁ φόβος τοῦ Κυρίου εἶναι ὅλη ἡ Σοφία, καὶ ὅπου ὑπάρχει ὅλη ἡ Σοφία, ἐκεῖ ὑπάρχει καὶ ἡ τήρησις καὶ ἐφαρμογὴ τοῦ θείου Νόμου καὶ ἡ ὁδηγοῦσα εἰς αὐτὴν συναίσθησις τῆς παντοδυναμίας τοῦ Θεοῦ.

  21. 21

    οἰκέτης λέγων τῷ δεσπότῃ· ὡς ἀρέσκει οὐ ποιήσω, ἐὰν μετὰ ταῦτα ποιήσῃ, παροργίζει τὸν τρέφοντα αὐτόν].

    Ὁ δοῦλος, ὁ ὁποῖος λέγει εἰς τὸν κύριόν του· δὲν θὰ κάμω, ὅπως σοῦ ἀρέσει, ἔστω καὶ ἂν μετὰ ταῦτα μετανοήσας ποιήσῃ τὸ διαταχθέν, παροργίζει τὸν κύριον ποὺ τὸν διατρέφει.

  22. 22

    καὶ οὐκ ἔστι σοφία πονηρίας ἐπιστήμη, καὶ οὐκ ἔστιν ὅπου βουλὴ ἁμαρτωλῶν φρόνησις.

    Ἡ ἐπιστήμη καὶ γνῶσις τῆς πονηρίας καὶ κακίας δὲν εἶναι πραγματικὴ Σοφία· καὶ ὅπου συμβούλια καὶ σύσκεψις ἁμαρτωλῶν, δὲν ὑπάρχει σύνεσις καὶ φρονιμάδα.

  23. 23

    ἔστι πονηρία καὶ αὕτη βδέλυγμα, καὶ ἔστιν ἄφρων ἐλαττούμενος σοφίᾳ.

    Ὑπάρχει πονηρὰ ἱκανότης καὶ εὐφυΐα καὶ εἶναι αὕτη βδέλυγμα καὶ μυσαρὰ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, εἶναι δὲ ἄνθρωπος ἄφρων ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος στερεῖται τῆς ἀληθοῦς σοφίας καὶ συνέσεως.

  24. 24

    κρείττων ἡττώμενος ἐν συνέσει ἔμφοβος ἢ περισσεύων ἐν φρονήσει καὶ παραβαίνων νόμον.

    Εἶναι καλύτερος καὶ ἀξίζει περισσότερον ἐκεῖνος, ποὺ δὲν ἔχει εὐφυΐαν, κατέχεται ὅμως ἀπὸ τὸν θεῖον φόβον, παρὰ ἐκεῖνος ποὺ περισσεύει εἰς ἐξυπνάδαν καὶ παραβαίνει τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ.

  25. 25

    ἔστι πανουργία ἀκριβὴς καὶ αὕτη ἄδικος, καὶ ἔστι διαστρέφων χάριν τοῦ ἐκφᾶναι κρίμα.

    Ὑπάρχει εὐφυΐα εὔστροφος καὶ μεγάλη, καὶ ὅμως αὐτὴ εἶναι ἄδικος, χρησιμοποιουμένη εἰς τὸ κακόν· καὶ ὑπάρχει ἄνθρωπος ποὺ διαστρέφει τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸ δίκαιον, διὰ νὰ κερδίσῃ τὴν δίκην.

  26. 26

    ἔστι πονηρευόμενος συγκεκυφὼς μελανίᾳ, καὶ τὰ ἐντὸς αὐτοῦ πλήρης δόλου·

    Ὑπάρχει ἄνθρωπος γεμᾶτος πονηρίαν, σκυμμένος πρὸς τὰ κάτω σὰν ἀπὸ μαυρίλαν καὶ σκυθρωπασμὸν ἐκ βαθείας λύπης, καὶ ὅμως κατὰ τὸ ἐσωτερικὸν αὐτοῦ εἶναι γεμᾶτος δόλον.

  27. 27

    συγκύφων πρόσωπον καὶ ἑτεροκωφῶν, ὅπου οὐκ ἐπεγνώσθη, προφθάσει σε·

    Ἔχων σκυμμένον τὸ πρόσωπον καὶ κρυφακούων μὲ τὸ ἕνα αὐτί, ἐκεῖ ποὺ δὲν θὰ γίνῃ ἀντιληπτὸς καὶ δὲν θὰ καταστῇ γνωστὸς ἀπὸ κανένα, θὰ σὲ προλάβῃ, διὰ νὰ σοῦ κάμῃ κακόν.

  28. 28

    καὶ ἐὰν ὑπὸ ἐλαττώματος ἰσχύος κωλυθῇ ἁμαρτεῖν, ἐὰν εὕρῃ καιρόν, κακοποιήσει.

    Καὶ ἐὰν ἀπὸ ἔλλειψιν σωματικῆς δυνάμεως ἐμποδισθῇ νὰ ἁμαρτήσῃ εἰς βάρος σου καὶ νὰ σοῦ κάμῃ κακόν, ὅταν ποτὲ εὕρῃ εὐκαιρίαν, θὰ σὲ κακοποιήσῃ.

  29. 29

    ἀπὸ ὁράσεως ἐπιγνωσθήσεται ἀνήρ, καὶ ἀπὸ ἀπαντήσεως προσώπου ἐπιγνωσθήσεται νοήμων.

    Ὁ ἄνθρωπος γνωρίζεται ἀπὸ τὸ βλέμμα του καὶ ἀπὸ τὸ κύτταγμά του, ὁ δὲ μυαλωμένος καὶ ἔξυπνος ἄνθρωπος γίνεται ἀντιληπτὸς ἀπὸ τὴν ἔκφρασιν τοῦ προσώπου του.

  30. 30

    στολισμὸς ἀνδρὸς καὶ γέλως ὀδόντων καὶ βήματα ἀνθρώπου ἀναγγέλλει τὰ περὶ αὐτοῦ.

    Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐνδύεται καὶ στολίζεται ἕνας ἄνθρωπος καὶ ὁ θορυβώδης ἢ μετρημένος γέλως τῶν χειλέων του καὶ τὸ σεμνὸν ἢ ἄτακτον βάδισμά του μαρτυροῦν καὶ ἀναγγέλλουν τί εἴδους ἄνθρωπος εἶναι.