Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

Σοφία Σειράχ, κεφάλαιο 18

33 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (51)
  1. 1

    Ο ΖΩΝ εἰς τὸν αἰῶνα ἔκτισε τὰ πάντα κοινῇ·

    Ο Θεός, ὁ Ὁποῖος ζῇ αἰωνίως, ἔκτισεν ὅλα γενικῶς.

  2. 2

    Κύριος μόνος δικαιωθήσεται. [καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ

    Ὁ Κύριος μόνος θὰ διακηρυχθῇ καὶ θὰ ἀναγνωρισθῇ δίκαιος καὶ δὲν ὑπάρχει ἄλλος ἀπὸ Αὐτόν.

  3. 3

    οἰακίζων τὸν κόσμον ἐν σπιθαμῇ χειρὸς αὐτοῦ, καὶ πάντα ὑπακούει τῷ θελήματι αὐτοῦ, αὐτὸς γὰρ βασιλεὺς πάντων ἐν κράτει αὐτοῦ, διαστέλλων ἐν αὐτοῖς ἅγια ἀπὸ βεβήλων].

    Αὐτὸς κυβερνᾷ τὸν κόσμον μὲ τὴν σπιθαμὴν τῆς χειρός του καὶ τὰ πάντα ὑπακούουν εἰς τὸ θέλημά του. Διότι Αὐτὸς βασιλεύει ἐπὶ ὅλων διὰ τῆς ἐξουσίας καὶ τῆς κραταιᾶς δυνάμεώς του καὶ ξεχωρίζει μεταξὺ αὐτῶν τὰ καθαρὰ καὶ ἀμόλυντα ἀπὸ τὰ ἀκάθαρτα καὶ μολυσμένα.

  4. 4

    οὐθενὶ ἐξεποίησεν ἐξαγγεῖλαι τὰ ἔργα αὐτοῦ· καὶ τίς ἐξιχνιάσει τὰ μεγαλεῖα αὐτοῦ;

    Εἰς κανένα δὲν ἔδωκε τὴν ἱκανότητα καὶ τὴν δύναμιν νὰ διακηρύττῃ καὶ νὰ ἐξαγγέλλῃ ἐπαξίως τὰ ἔργα του· καὶ ποῖος θὰ εἰσδύσῃ καὶ θὰ ἐξερευνήσῃ τὰ μεγαλεῖα του;

  5. 5

    κράτος μεγαλωσύνης αὐτοῦ τίς ἐξαριθμήσεται; καὶ τίς προσθήσει ἐκδιηγήσασθαι τὰ ἐλέη αὐτοῦ;

    Ποῖος ἠμπορεῖ νὰ λογαριάσῃ καὶ νὰ ἐξαριθμήσῃ τὴν δύναμιν καὶ τὸ κράτος τῆς μεγαλωσύνης του καὶ ποῖος μὲ ἀριθμοὺς καὶ λεπτομέρειαν θὰ διηγηθῇ τὰ ἐλέη του;

  6. 6

    οὐκ ἔστιν ἐλαττῶσαι οὐδὲ προσθεῖναι, καὶ οὐκ ἔστιν ἐξιχνιάσαι τὰ θαυμάσια τοῦ Κυρίου·

    Δὲν εἶναι δυνατὸν κάποιος νὰ ἐλαττώσῃ κάτι ὡς περιττόν, οὕτε νὰ προσθέσῃ κάτι ὡς ἐλλεῖπον, ἀλλ' οὔτε καὶ νὰ ἐξερευνήσῃ καθ’ ὅλας τὰς λεπτομερείας καὶ τὰ ἴχνη αὐτῶν τὰ θαυμαστὰ ἔργα τοῦ Κυρίου

  7. 7

    ὅταν συντελέσῃ ἄνθρωπος, τότε ἄρχεται, καὶ ὅταν παύσηται, τότε ἀπορηθήσεται.

    Ὅταν νομίσῃ ὁ ἄνθρωπος ὅτι ἐτελείωσε νὰ ἐρευνᾷ τὰ θαυμάσια ταῦτα, τότε μόλις ἀρχίζει νὰ τὰ ἐξετάζῃ ὅταν δὲ παύσῃ νὰ τὰ ἐρευνᾷ, τότε θὰ κυριευθῇ ὑπὸ ἀπορίας καὶ ἀμηχανίας ἐνώπιον αὐτῶν.

  8. 8

    τί ἄνθωπος καὶ τί ἡ χρῆσις αὐτοῦ; τί τὸ ἀγαθὸν αὐτοῦ καὶ τί τὸ κακὸν αὐτοῦ;

    Τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος καὶ εἰς τί χρησιμεύει; Τί καλὸν ὑπάρχει εἰς αὐτὸν καὶ τί τὸ κακόν του; Ποία ἡ εὐτυχία του καὶ ποία ἡ ἀθλιότης του;

  9. 9

    ἀριθμὸς ἡμερῶν ἀνθρώπου πολλὰ ἔτη ἑκατόν·

    Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἡμερῶν τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου τὸ περισσότερον, ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ, εἶναι ἔτη ἑκατόν.

  10. 10

    ὡς σταγὼν ὕδατος ἀπὸ θαλάσσης καὶ ψῆφος ἄμμου, οὕτως ὀλίγα ἔτη ἐν ἡμέρᾳ αἰῶνος.

    Σὰν μία σταγόνα νεροῦ ἀπὸ ἀπέραντον θάλασσαν ἢ σὰν ἕνας κόκκος ἄμμου, ἔτσι ὀλίγα εἶναι τὰ χρόνια αὐτὰ ἐμπρὸς εἰς τὴν ἀτελείωτον ἡμέραν τῆς αἰωνιότητος.

  11. 11

    διὰ τοῦτο ἐμακροθύμησε Κύριος ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ ἐξέχεεν ἐπ᾿ αὐτοὺς τὸ ἔλεος αὐτοῦ.

    Διὰ τὴν ἀδυναμίαν καὶ παροδικότητα ταύτην τῶν ἀνθρώπων εὐσπλαγχνίζεται καὶ μακροθυμεῖ ὁ Κύριος ἐπ’ αὐτοὺς καὶ χύνει πλουσίως τὸ ἔλεός του εἰς τούτους.

  12. 12

    εἶδε καὶ ἐπέγνω τὴν καταστροφὴν αὐτῶν ὅτι πονηρά· διὰ τοῦτο ἐπλήθυνε τὸν ἐξιλασμὸν αὐτοῦ.

    Βλέπει καὶ ἀντιλαμβάνεται καλῶς τὸ τέλος τῶν, ὅτι εἶναι ἄθλιον καὶ ἀξιοθρήνητον, καὶ διὰ τοῦτο ηὔξησε καὶ ἐπλήθυνε τὸ ἔλεός του εἰς αὐτούς.

  13. 13

    ἔλεος ἀνθρώπου ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ, ἔλεος δὲ Κυρίου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα· ἐλέγχων καὶ παιδεύων καὶ διδάσκων καὶ ἐπιστρέφων ὡς ποιμὴν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ.

    Τὸ ἔλεος καὶ ἡ συμπάθεια τοῦ ἀνθρώπου ἐκτείνεται καὶ ἐκδηλοῦται εἰς τὸν πλησίον καὶ ὅμοιόν του ἄνθρωπον. Τοῦ Θεοῦ ὅμως τὸ ἔλεος καὶ ἡ εὐσπλαγχνία ἐκχύνεται ἀνεξαιρέτως εἰς κάθε ἄνθρωπον. Ἐλεεῖ ὁ Κύριος καθένα, ἀφοῦ ἐλέγξῃ καὶ παιδαγωγήσῃ καὶ διδάξῃ καὶ ἐπιστρέψῃ εἰς μετάνοιαν σὰν ποιμὴν τὸ ποίμνιόν του.

  14. 14

    τοὺς ἐκδεχομένους παιδείαν ἐλεᾷ καὶ τοὺς κατασπεύδοντας ἐπὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ.

    Ἐλεεῖ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι περιμένουν καὶ δέχονται προθύμως τὴν παιδαγωγίαν του καὶ οἱ ὁποῖοι μετὰ σπουδῆς καὶ ζήλου ζητοῦν τὴν γνῶσιν καὶ ἐφαρμογὴν τῶν ἐντολῶν του.

  15. 15

    Τέκνον, ἐν ἀγαθοῖς μὴ δῷς μῶμον καὶ ἐν πάσῃ δόσει λύπην λόγων.

    Παιδί μου, ὅταν ἐπιτελῇς ἔργα ἀγαθὰ καὶ εὐεργετικὰ εἰς τὸν πλησίον, μὴ τὰ μολύνῃς καὶ μὴ μειώνῃς τὴν ἀξίαν των δι' ἐγωϊστικῆς καὶ ἀγερώχου συμπεριφορᾶς πρὸς τοὺς εὐεργετουμένους· πᾶσαν δὲ δόσιν ἐλεημοσύνης μὴ συνοδεύῃς μὲ λύπην διὰ λόγων ταπεινωτικῶν διὰ τὸν ἐλεούμενον.

  16. 16

    οὐχὶ καύσωνα ἀναπαύσει δρόσος; οὕτως κρείσσων λόγος ἢ δόσις.

    Μήπως τὴν ἐκ τοῦ καύσωνος ζεστὴν δὲν τὴν ἀνακουφίζει ἡ δροσιά; Ἔτσι εἶναι προτιμότερος ὁ καλὸς καὶ προσηνὴς λόγος ἀπὸ τὴν μετὰ περιφρονήσεως διδομένην ἐλεημοσύνην.

  17. 17

    οὐκ ἰδοὺ λόγος ὑπὲρ δόμα ἀγαθόν; καὶ ἀμφότερα παρὰ ἀνδρὶ κεχαριτωμένῳ.

    Δὲν βλέπεις λοιπὸν ὅτι ὁ καλὸς καὶ πλήρης συμπαθείας λόγος εἶναι προτιμότερος ἀπὸ πλουσίαν καὶ γενναιόδωρον δόσιν ἐλεημοσύνης; Εἰς τὸν χαριτωμένον ὅμως ἄνθρωπον συνυπάρχουν καὶ τὰ δύο.

  18. 18

    μωρὸς ἀχαρίστως ὀνειδιεῖ, καὶ δόσις βασκάνου ἐκτήκει ὀφθαλμούς.

    Ὁ ἐκ τῆς ἀλαζονείας καὶ τοῦ ἐγωϊσμοῦ του μωρὸς καὶ ἀνόητος θὰ ὀνειδίσῃ περιφρονητικῶς τὸν ἐλεούμενον, καὶ ἡ ἐλεημοσύνη τοῦ φθονεροῦ λειώνει τὰ μάτια τοῦ πτωχοῦ καὶ ἀναμένοντος βοήθειαν.

  19. 19

    πρὶν ἢ λαλῆσαι μάνθανε, καὶ πρὸ ἀρρωστίας θεραπεύου.

    Προτοῦ νὰ ὁμιλήσῃς, ἐξέταζε καλὰ καὶ μάνθανε τί θὰ εἴπῃς, καὶ προτοῦ σὲ καταλάβῃ ἡ ἀρρώστια, λάμβανε μέτρα θεραπευτικά. Ἀρρώστια εἶναι καὶ πᾶσα παρεκτροπὴ τῆς ἀχαλινώτου γλώσσης.

  20. 20

    πρὸ κρίσεως ἐξέταζε σεαυτόν, καὶ ἐν ὥρᾳ ἐπισκοπῆς εὑρήσεις ἐξιλασμόν.

    Προτοῦ νὰ κριθῇς ἀπὸ τὸν Θεόν, ἐξέταζε τὸν ἑαυτόν σου, καὶ τότε κατὰ τὴν ὥραν, ποὺ θὰ σὲ ἐπισκεφθῇ ὁ Κύριος διὰ νὰ σὲ δικάσῃ, θὰ εὕρῃς ἔλεος.

  21. 21

    πρὶν ἀρρωστῆσαί σε ταπεινώθητι καὶ ἐν καιρῷ ἁμαρτημάτων δεῖξον ἐπιστροφήν.

    Ταπείνωσε τὸν ἑαυτόν σου, προτοῦ πέσῃς ἀσθενὴς ἕνεκα τῆς ἐνόχου ἀπρονοησίας σου ἢ τῶν ἐφαμάρτων ἀπροσεξιῶν σου· κατὰ τὸν καιρὸν δὲ ποὺ πίπτεις εἰς ἁμαρτήματα, ἐπίδειξε μετάνοιαν καὶ ἐπιστροφὴν εἰς τὸν Κύριον.

  22. 22

    μὴ ἐμποδισθῇς τοῦ ἀποδοῦναι εὐχὴν εὐκαίρως, καὶ μὴ μείνῃς ἕως θανάτου δικαιωθῆναι.

    Μὴ ἐμποδισθῇς ἀπὸ τοῦ διὰ νὰ ἐκπληρώσῃς τὸ τάξιμόν σου εἰς τὸν πρέποντα καιρόν, καὶ μὴ περιμένῃς μέχρι τῆς ὥρας τοῦ θανάτου σου διὰ νὰ ἐκτελέσῃς τὸ δίκαιον καὶ νὰ τακτοποιηθῇς.

  23. 23

    πρὶν εὔξασθαι, ἑτοίμασον σεαυτὸν καὶ μὴ γίνου ὡς ἄνθρωπος πειράζων τὸν Κύριον.

    Προτοῦ νὰ κάμῃς τάξιμον, ἐτοίμασε τὸν ἑαυτόν σου διὰ σκέψεως ὡρίμου, καὶ μὴ γίνεσαι σὰν ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος, μὴ δυνάμενος νὰ τελέσῃ τὸ ὑποσχεθέν, πειράζει καὶ δοκιμάζει τὸν Κύριον, ἐὰν θὰ τὸν τιμωρήσῃ διὰ τὴν ἀσυνέπειάν του.

  24. 24

    μνήσθητι θυμοῦ ἐν ἡμέραις τελευτῆς καὶ καιρὸν ἐκδικήσεως ἐν ἀποστροφῇ προσώπου.

    Ἐνθυμοῦ τὴν θείαν ὀργὴν κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ θανάτου σου, ἐὰν εὑρεθῇς τότε ἔνοχος καὶ ἀνέτοιμος, ἐνθυμοῦ καὶ τὸν καιρὸν τῆς θείας ἐκδικήσεως καὶ τιμωρίας, ὅταν ὁ Κύριος θὰ στρέφῃ ἀλλαχοῦ τὸ πρόσωπόν του μετ’ ἀποδοκιμασίας.

  25. 25

    μνήσθητι καιρὸν λιμοῦ ἐν καιρῷ πλησμονῆς, πτωχείαν καὶ ἔνδειαν ἐν ἡμέραις πλούτου.

    Ἐνθυμήσου τὸν χρόνον τῆς πείνας κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ χορτασμοῦ καὶ τῆς ἀφθονίας ὅλων, τὴν πτωχείαν δὲ καὶ τὴν στέρησιν κατὰ τὰς ἡμέρας ποὺ ἔχει πλοῦτον.

  26. 26

    ἀπὸ πρωΐθεν ἕως ἑσπέρας μεταβάλλει καιρός, καὶ πάντα ἐστὶ ταχινὰ ἔναντι Κυρίου.

    Ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ ἑσπέρας μεταβάλλεται ὁ καιρός, καὶ ὅλα εἶναι φευγαλέα καὶ γρήγορα περνοῦν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὁ Ὁποῖος εἶναι ὁ μόνος ἀναλλοίωτος.

  27. 27

    ἄνθρωπος σοφὸς ἐν παντὶ εὐλαβηθήσεται καὶ ἐν ἡμέραις ἁμαρτιῶν προσέξει ἀπὸ πλημμελείας.

    Ὁ συνετὸς ἄνθρωπος θὰ εἶναι εἰς ὅλα προσεκτικὸς καὶ εὐλαβής, καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ποὺ ἐπικρατοῦν παντὸς εἴδους ἁμαρτίαι, θὰ προσέξῃ νὰ μὴ παρασυρθῇ εἰς πλημμέλημά τι.

  28. 28

    πᾶς συνετὸς ἔγνω σοφίαν καὶ τῷ εὑρόντι αὐτὴν δώσει ἐξομολόγησιν.

    Κάθε συνετὸς ἄνθρωπος εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίσῃ τὴν θείαν Σοφίαν, καὶ εἰς ἐκεῖνον ποὺ τὴν εὗρε θὰ ἀποδώσῃ τιμὴν καὶ ἔπαινον.

  29. 29

    συνετοὶ ἐν λόγοις καὶ αὐτοὶ ἐσοφίσαντο καὶ ἀνώμβρησαν παροιμίας ἀκριβεῖς.

    Ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μετὰ συνέσεως καὶ σοβαρότητος προσέχουν εἰς τοὺς λόγους των, ἐκαλλιέργησαν καὶ αὐτοὶ τὴν Σοφίαν καὶ μετ’ ἀφθονίας ὡς βροχὴν ἐκβάλλουν ἀπὸ τὸ στόμα των ἀποφθέγματα καὶ παροιμίας σοφὰς καὶ ἀκριβεῖς. ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΨΥΧΗΣ

  30. 30

    ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΨΥΧΗΣ. - ᾿Οπίσω τῶν ἐπιθυμιῶν σου μὴ πορεύου καὶ ἀπὸ τῶν ὀρέξεών σου κωλύου.

    Μὴ παρασύρεσαι πίσω ἀπὸ τὰς ἐπιθυμίας σου καὶ ἐμπόδιζε τὸν ἑαυτόν σου ἀπὸ τὰς σαρκικὰς ὀρέξεις σου.

  31. 31

    ἐὰν χορηγήσῃς τῇ ψυχῇ σου εὐδοκίαν ἐπιθυμίας, ποιήσει σε ἐπίχαρμα τῶν ἐχθρῶν σου.

    Ἐὰν παραχωρήσῃς εἰς τὴν ψυχήν σου τὴν ἐπιθυμίαν, ποὺ εἶναι ἀρεστὴ εἰς αὐτήν, θὰ σὲ κάμῃ περίγελων τῶν ἐχθρῶν σου.

  32. 32

    μὴ εὐφραίνου ἐπὶ πολλῇ τρυφῇ, μηδὲ προσδεθῇς συμβολῇ αὐτῆς.

    Νὰ μὴ χαίρεσαι καὶ νὰ μὴ θεωρῇς εὐτυχίαν τὴν πολλὴν καλοπέρασιν καὶ τρυφήν, οὔτε νὰ δεθῇς αἰχμάλωτος εἰς τὴν συντροφιὰν καλοζωϊστῶν.

  33. 33

    μὴ γίνου πτωχὸς συμβολοκοπῶν ἐκ δανεισμοῦ, καὶ οὐδέν σοί ἐστιν ἐν μαρσιπείῳ.

    Μὴ γίνεσαι πτωχός, ἑτοιμάζων καὶ παραθέτων συμπόσια καὶ τραπέζια διὰ δανεισμένων χρημάτων, καθ’ ὃν χρόνον δὲν ὑπάρχει τίποτε εἰς τὸ δερμάτινον βαλάντιον σου.