Ψαλμός 81
- 1
(Μασ. 82) Ο ΘΕΟΣ ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν, ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς διακρινεῖ.
Ο Θεὸς ἐστάθη ἐν μέσῳ συνάξεως κριτῶν καὶ ἀρχόντων, τοὺς ὁποίους ὡς ἀντιπροσώπους του ἐγκατέστησε καὶ διὰ θείου κύρους περιέβαλεν, ἐν τῇ ἀπονομῇ τῆς δικαιοσύνης, ἐν μέσῳ δὲ αὐτῶν καταλαβὼν τὴν πρέπουσαν εἰς αὐτὸν θέσιν, θὰ κρίνῃ τοὺς περιβεβλημένους θείαν ἐξουσίαν καὶ διαχειριζομένους αὐτήν.
- 2
ἕως πότε κρίνετε ἀδικίαν καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε; (διάψαλμα).
Ἕως πότε θὰ δικάζετε ἀδίκως καὶ θὰ προσωποληπτῆτε, χαριζόμενοι εἰς πρόσωπα ἁμαρτωλῶν πλουσίων καὶ ἰσχυρῶν;
- 3
κρίνατε ὀρφανῷ καὶ πτωχῷ, ταπεινὸν καὶ πένητα δικαιώσατε·
Ἐκδώσατε δικαίαν κρίσιν ὑπὲρ τοῦ ὀρφανοῦ καὶ πτωχοῦ, ἀποδώσατε τὸ δίκαιόν του εἰς τὸν ταπεινὸν καὶ τὸν διατελοῦντα εἰς ἐσχάτην ἔνδειαν.
- 4
ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχόν, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ρύσασθε αὐτόν.
Ἐλευθερώσατε τὸν ἐλεεινὸν καὶ πτωχὸν ἀπὸ τοὺς καταπιέζοντας αὐτὸν ἐκμεταλλευτάς, γλυτώσατε τὸν ἀπὸ τὰς χεῖρας τοῦ ἀδίκου καὶ ἁμαρτωλοῦ.
- 5
οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν, ἐν σκότει διαπορεύονται· σαλευθήσονται πάντα τὰ θεμέλια τῆς γῆς.
Οἱ ἄδικοι ὅμως κριταὶ πάσχουν ἀπὸ ἠθικὴν τύφλωσιν καὶ ἀγνωσίαν. Δὲν ἐγνώρισαν ποία καθήκοντα τοὺς ἐπιβάλλει τὸ ἀξίωμά των· οὔτε ἐκατάλαβαν μὲ ποίαν σύνεσιν πρέπει νὰ ἀσκοῦν τὸ ἔργον των. Εἶναι τυφλωμένοι καὶ θὰ συμπεριφέρωνται μὲ πλήρη ἀγνωσίαν τοῦ δικαίου καὶ ἐξ ὁλοκλήρου βυθισμένοι εἰς τὴν πλάνην. Καὶ ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Θὰ σαλευθοῦν ὅλα τὰ θεμέλια τῆς γῆς. Ὅταν ἡ δικαιοσύνη διαφθείρεται καὶ διασαλεύονται αἱ ἠθικαὶ βάσεις, ἄρδην καὶ ἐκ θεμελίων ἀνατρέπεται πᾶσα κοινωνία.
- 6
ἐγὼ εἶπα· θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ῾Υψίστου πάντες·
Ἐγώ, ὅταν σᾶς ἐγκαθίστων εἰς τὸ ἀξίωμα, εἶπον· Ὡς ἀντιπρόσωποί μου καὶ ὡς διαχειριζόμενοι τὴν ἐξουσίαν μου εἶσθε θεοὶ καὶ ὅλοι εἶσθε υἱοὶ ἐμοῦ τοῦ Ὑψίστου.
- 7
ὑμεῖς δὲ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε καὶ ὡς εἷς τῶν ἀρχόντων πίπτετε.
Σεῖς ὅμως, ἐπειδὴ δὲν συνησθάνθητε τὰς εὐθύνας καὶ ὑποχρεώσεις σας, θὰ ἀποστερηθῆτε τῆς τιμῆς καὶ τοῦ ἀξιώματός σας, καὶ θὰ ἀποθάνετε ὡς κοινοὶ καὶ ἄσημοι ἄνθρωποι καὶ θὰ πέσετε ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς συνήθεις ἄρχοντας, τοὺς ὁποίους δὲν περιέβαλον ἐγὼ μὲ τὸ κῦρος μου.
- 8
ἀνάστα, ὁ Θεός, κρίνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι.
Καὶ ταῦτα μὲν κραυγάζει ὁ Θεὸς πρὸς τοὺς ἀνόμους κριτάς. Ἐγὼ δὲ ἀναβοῶ· ἐγέρθητι, ὦ Θεέ, καὶ διὰ νὰ ἐξαλειφθῇ πᾶσα ἀδικία κρῖνε σὺ τὴν γῆν. Ἁρμόζει τοῦτο εἰς σὲ καὶ εἶναι δικαίωμά σου, διότι ὅλα τὰ ἔθνη σου ἀνήκουν καὶ θὰ κληρονομήσεις αὐτὰ ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τῆς μεταξὺ αὐτῶν ἐπικρατήσεως τῆς βασιλείας σου.
