Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΨΑΛΜΟΙ

Ψαλμός 78

13 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλοι οι ψαλμοί
  1. 1

    (Μασ. 79) Ο ΘΕΟΣ, ἤλθοσαν ἔθνη εἰς τὴν κληρονομίαν σου, ἐμίαναν τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου, ἔθεντο ῾Ιερουσαλὴμ ὡς ὀπωροφυλάκιον.

    Ω Θεέ, ἔθνη εἰδωλολατρικα ἦλθον καὶ ἐπέδραμον κατὰ τῆς κληρονομίας σου, ἐμόλυναν καὶ ἐβεβήλωσαν τὸν ἅγιον ναόν σου, διὰ τῶν καταστροφῶν των ἔκαμαν τὴν Ἱερουσαλὴμ ὁμοίαν πρὸς πρόχειρον καλύβην ὀπωρικῶν καὶ φρούτων, σὰν ἐκείνας αἵτινες ἐγκαταλειπόμεναι μετὰ τὸ θέρος ἐρημοῦνται.

  2. 2

    ἔθεντο τὰ θνησιμαῖα τῶν δούλων σου βρώματα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ, τὰς σάρκας τῶν ὁσίων σου τοῖς θηρίοις τῆς γῆς·

    Ἀφῆκαν ἄταφα τὰ σώματά των ὑπ’ αὐτῶν κατασφαγέντων δούλων σου καὶ τὰ ἐξέθεσαν πρὸς βρῶσιν εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ· ἔρριψαν τὰς σάρκας των εἰς σὲ ἀφωσιωμένων εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς, ἵνα καταβροχθισθοῦν ὑπ’ αὐτῶν.

  3. 3

    ἐξέχεαν τὸ αἷμα αὐτῶν ὡσεὶ ὕδωρ κύκλῳ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἦν ὁ θάπτων.

    Ἔχυσαν ἀφθόνως τὸ αἷμα των καὶ ἔρρευσε τοῦτο γύρω ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ σὰν νὰ ἦτο νερόν, καὶ δὲν ἔμεινε κανείς, ὅπως θάψῃ τοὺς κατασφαγέντας.

  4. 4

    ἐγενήθημεν ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν, μυκτηρισμὸς καὶ χλευασμὸς τοῖς κύκλῳ ἡμῶν.

    Ἐγίναμεν ὄνειδος καὶ περίγελως εἰς τοὺς γείτονάς μας λαούς, τοὺς Μωαβίτας, Ἀμμωνίτας καὶ Ἰδουμαίους, ἐγίναμεν περιπαιγμὸς καὶ χλευασμὸς εἰς τοὺς περικυκλοῦντας τὴν χώραν μας ἀλλοφύλους.

  5. 5

    ἕως πότε, Κύριε, ὀργισθήσῃ εἰς τέλος, ἐκκαυθήσεται ὡς πῦρ ὁ ζῆλός σου;

    Ἕως πότε, Κύριε, θὰ ὀργίζεσαι καθ’ ἠμῶν, χωρὶς νὰ ἔχῃ τελειωμὸν ἡ ὀργή σου; Καὶ ἕως πότε θὰ ἀνάπτῃ ὡς πῦρ ἢ ζηλοτυπία, τὴν ὁποίαν σοῦ διηγείραμεν προσκυνήσαντες θεοὺς ἀλλοτρίους;

  6. 6

    ἔκχεον τὴν ὀργήν σου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ γινώσκοντά σε καὶ ἐπὶ βασιλείας, αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο,

    Ἔκχυσον τὴν ὀργήν σου κατὰ τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα δὲν σὲ γνωρίζουν καὶ λατρεύουν ἀντὶ σοῦ τὰ εἴδωλα· ἔκχυσον τὴν ὀργήν σου ἐναντίον βασιλείων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπεκαλέσθησαν ποτὲ τὸ ὄνομά σου.

  7. 7

    ὅτι κατέφαγον τὸν ᾿Ιακώβ, καὶ τὸν τόπον αὐτοῦ ἠρήμωσαν.

    Διότι τὰ ἔθνη καὶ τὰ βασίλεια αὐτὰ κατέφαγον τοὺς ἀπογόνους τοῦ εὐλογημένου σου Ἰακώβ, καὶ μετέβαλον μὲ τὰς δῃώσεις των εἰς ἔρημον τὴν χώραν αὐτοῦ.

  8. 8

    μὴ μνησθῇς ἡμῶν ἀνομιῶν ἀρχαίων· ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, Κύριε, ὅτι ἐπτωχεύσαμεν σφόδρα.

    Μὴ ἐνθυμηθῇς καθ’ ἡμῶν τὰς παλαιὰς ἁμαρτίας τῶν προπατόρων μας· ταχέως καὶ ἄνευ ἀργοπορίας ἂς μᾶς προφθάσουν οἱ οἰκτιρμοί σου, Κύριε, διότι ἐχάσαμεν τὸ πᾶν καὶ κατηντήσαμεν εἰς ἐσχάτην ἔνδειαν, ταπείνωσιν καὶ ἀθλιότητα.

  9. 9

    βοήθησον ἡμῖν, ὁ Θεός, ὁ σωτὴρ ἡμῶν· ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ρῦσαι ἡμᾶς καὶ ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου,

    Ὦ Θεέ, ὅστις εἶσαι ὁ Σωτήρ μας, βοήθησέ μας, διὰ τὴν δόξαν τοῦ ὀνόματός σου, τὸ ὁποῖον λαμβάνουν ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας ταπείνωσιν καὶ ἐγκατάλειψιν νὰ βλασφημοῦν οἱ κατακτηταὶ καὶ οἱ γείτονές μας. Κύριε, σῶσε μας καὶ συγχώρησε τὰς ἁμαρτίας μας διὰ τὸ ὄνομά σου, τὸ ὁποῖον ὑπενθυμίζει πάντοτε εὐσπλαγχνίαν καὶ ἔλεος.

  10. 10

    μή ποτε εἴπωσι τὰ ἔθνη· ποῦ ἔστιν ὁ Θεὸς αὐτῶν; καὶ γνωσθήτω ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν ἡ ἐκδίκησις τοῦ αἵματος τῶν δούλων σου τοῦ ἐκκεχυμένου.

    Σῶσε μας· μήπως εἴπουν οἱ ἐθνικοί· ποὺ εἶναι ὁ Θεός των; Καὶ ἂς γίνῃ φανερὰ καὶ γνωστὴ εἰς τὰ ἔθνη ὑπὸ τὰ ὄμματα ἠμῶν, τώρα ποὺ ζῶμεν καὶ θὰ τὴν βλέπωμεν μὲ τὰ μάτια μας, ἡ ἐκδίκησις, τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃς διὰ τὸ αἷμα τῶν δούλων σου, τὸ ὁποῖον τόσον ἀσπλάγχνως καὶ ἀφθόνως ἔχει χυθῇ.

  11. 11

    εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ὁ στεναγμὸς τῶν πεπεδημένων, κατὰ τὴν μεγαλωσύνην τοῦ βραχίονός σου περιποίησαι τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων.

    Ἂς εἰσχωρήσῃ καὶ ἂς φθάσῃ μέχρι σοῦ ὁ στεναγμὸς τῶν ἁλυσοδεμένων αἰχμαλώτων μως, σύμφωνα δὲ μὲ τὴν μεγάλην καὶ ἀκατανίκητον δύναμιν τοῦ βραχίονός σου λάβε ὑπὸ τὴν κτῆσιν καὶ προστασίαν σου τοὺς υἱοὺς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν θανατωθῆ.

  12. 12

    ἀπόδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν ἑπταπλασίονα εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, ὃν ὠνείδισάν σε, Κύριε.

    Ἀνταπόδοσε εἰς τοὺς γείτονάς μας λαοὺς τὸν ὀνειδισμόν, μὲ τὸν ὁποῖον σὲ ὠνείδισαν, Κύριε, ἑπταπλάσιον καὶ μυριοπλάσιον μέσα εἰς τοὺς κόλπους των, μέχρι σημείου ποὺ νὰ γεμίσουν καὶ νὰ ἐκχειλίσουν οὗτοι.

  13. 13

    ἡμεῖς δὲ λαός σου καὶ πρόβατα νομῆς σου ἀνθομολογησόμεθά σοι εἰς τὸν αἰῶνα, εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἐξαγγελοῦμεν τὴν αἴνεσίν σου.

    Ἀντιθέτως πρὸς αὐτοὺς ἡμεῖς εἴμεθα λαός σου καὶ πρόβατα τῆς βοσκῆς σου. Θὰ σὲ εὐχαριστήσωμεν καὶ μετ’ εὐγνωμοσύνης θὰ σὲ δοξολογήσωμεν διὰ τὰς δωρεάς σου ἀπαύστως καὶ αἰωνίως, καὶ θὰ ἐξαγγείλωμεν τὴν αἴνεσίν σου ἀπὸ τῆς μιᾶς γενεᾶς εἰς τὴν ἄλλην, ὥστε ἀκαταπαύστως διὰ μέσου τῶν γενεῶν νὰ ὑμνῆσαι καὶ νὰ δοξάζεσαι.