Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 7
- 1
Καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς μετὰ ταῦτα ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ· οὐ γὰρ ἤθελεν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ περιπατεῖν, ὅτι ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι.
Καὶ περιήρχετο ὁ Ἰησοῦς ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ εἰς τὴν Γαλιλαίαν. Διότι δὲν ἤθελε νὰ περιέρχεται εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἐπειδὴ ἐζήτουν οἱ Ἰουδαῖοι νὰ τὸν θανατώσουν.
- 2
ἦν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων ἡ σκηνοπηγία.
Ἦτο δὲ πλησίον ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, ἡ Σκηνοπηγία.
- 3
εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ· Μετάβηθι ἐντεῦθεν καὶ ὕπαγε εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἵνα καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσωσι τὰ ἔργα σου ἃ ποιεῖς·
Εἶπον λοιπὸν πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελφοί του (τὰ παιδιὰ τοῦ Ἰωσὴφ)· Φύγε ἀπ’ ἐδῶ καὶ πήγαινε εἰς τὴν Ἰουδαίαν, διὰ νὰ δοῦν καὶ οἱ μαθηταί σου, ποὺ εἶναι ἐκεῖ, τὰ ἔργα ποὺ κάνεις.
- 4
οὐδεὶς γὰρ ἐν κρυπτῷ τι ποιεῖ καὶ ζητεῖ αὐτὸς ἐν παρρησίᾳ εἶναι. εἰ ταῦτα ποιεῖς, φανέρωσον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ.
Διότι κανεὶς δὲν κάνει τίποτε στὰ κρυφά, ὅταν ζητῇ νὰ γίνῃ γνωστὸς καὶ νὰ θαυμάζεται ἀπὸ τὸν κόσμον. Ἐὰν κάνῃς αὐτὰ τὰ θαύματα, δεῖξε τὸν ἑαυτόν σου εἰς τὸν κόσμον.
- 5
οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν.
Τὰ ἔλεγαν δὲ αὐτά, διότι οὔτε οἱ ἀδελφοί του ἐπίστευον εἰς αὐτόν.
- 6
λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πάρεστιν, ὁ δὲ καιρὸς ὁ ὑμέτερος πάντοτέ ἐστιν ἕτοιμος.
Λέγει λοιπὸν εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Ὁ κατάλληλος καιρὸς δι’ ἐμὲ δὲν ἦλθεν ἀκόμη. Διὰ σᾶς ὅμως κάθε καιρὸς εἶναι κατάλληλος.
- 7
οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς· ἐμὲ δὲ μισεῖ, ὅτι ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἐστιν.
Ὁ κόσμος δὲν μπορεῖ νὰ σᾶς μισῇ, διότι φρονεῖτε τὰ ἴδια μὲ αὐτόν. Ἐμὲ ὅμως μὲ μισεῖ, διότι ἐγὼ λέγω καὶ μαρτυρῶ δι’ αὐτόν, ὅτι τὰ ἔργα του εἶναι πονηρά.
- 8
ὑμεῖς ἀνάβητε εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην· ἐγὼ οὔπω ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην, ὅτι ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πεπλήρωται.
Σεῖς πηγαίνετε εἰς τὴν ἑορτὴν αὐτήν. Ἐγὼ δὲν πηγαίνω ἀκόμη εἰς τὴν ἑορτὴν αὐτήν, διότι ὁ καιρός μου δὲν συνεπληρώθη ἀκόμη.
- 9
ταῦτα δὲ εἰπὼν αὐτοῖς ἔμεινεν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ.
Ἀφοῦ δὲ εἶπεν αὐτὰ εἰς αὐτούς, ἔμεινεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
- 10
Ὡς δὲ ἀνέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, τότε καὶ αὐτὸς ἀνέβη εἰς τὴν ἑορτήν, οὐ φανερῶς, ἀλλ’ ὡς ἐν κρυπτῷ.
Ὅταν ὅμως ἐπῆγαν οἱ ἀδελφοί του, τότε ἐπῆγε καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἑορτήν, ὄχι φανερά, ἀλλὰ κατὰ κάποιον τρόπον κρυφά.
- 11
οἱ οὖν Ἰουδαῖοι ἐζήτουν αὐτὸν ἐν τῇ ἑορτῇ καὶ ἔλεγον· Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος;
Οἱ Ἰουδαῖοι λοιπὸν τὸν ζητοῦσαν εἰς τὴν ἑορτὴν καὶ ἔλεγαν· Ποὺ εἶναι ἐκεῖνος;
- 12
καὶ γογγυσμὸς πολὺς περὶ αὐτοῦ ἦν ἐν τοῖς ὄχλοις· οἱ μὲν ἔλεγον ὅτι ἀγαθός ἐστιν, ἄλλοι δὲ ἔλεγον, οὔ, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν ὄχλον.
Καὶ γίνονταν πολλὲς κρυφὲς συζητήσεις μεταξὺ τοῦ λαοῦ δι’ αὐτόν. Ἄλλοι μὲν ἔλεγαν, ὅτι εἶναι καλὸς καὶ ἐνάρετος, ἄλλοι δὲ ἔλεγαν, ὄχι, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν λαόν.
- 13
οὐδεὶς μέντοι παρρησίᾳ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων.
Κανεὶς ὅμως δὲν μιλοῦσε φανερὰ δι’ αὐτὸν ἀπὸ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων ἀρχόντων.
- 14
Ἤδη δὲ τῆς ἑορτῆς μεσούσης ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐδίδασκε.
Ὅταν δὲ εἶχεν φθάσει ἡ ἑορτὴ εἰς τὴν μέσην, ἐπῆγεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐδίδασκε.
- 15
καὶ ἐθαύμαζον οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες· Πῶς οὗτος οἶδε γράμματα μὴ μεμαθηκώς;
Καὶ ἐθαύμαζον οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἔλεγον· Πῶς αὐτὸς ξέρει γράμματα καὶ τόσον βαθειὰ νoήματα τῆς Γραφῆς, χωρὶς νὰ ἔχῃ φοιτήσει εἰς διδάσκαλον;
- 16
ἀπεκρίθη οὖν αὐτοῖς Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἔστιν ἐμή, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με.
Ἀπεκρίθη λοιπὸν εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Ἡ διδασκαλία, ποὺ κηρύττω, δὲν εἶναι ἰδική μου ἐπινόησις, ἀλλὰ εἶναι τοῦ Πατρός μου, ὁ ὁποῖος μὲ ἔστειλε.
- 17
ἐάν τις θέλῃ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς, πότερον ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἢ ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ λαλῶ.
Ἐὰν κανεὶς θέλῃ νὰ ἐκτελῇ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, θὰ καταλάβῃ διὰ τὴν διδασκαλίαν μου, ἐὰν προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεόν, ἢ ἐὰν ἐγὼ λαλῶ ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μου.
- 18
ὁ ἀφ’ ἑαυτοῦ λαλῶν τὴν δόξαν τὴν ἰδίαν ζητεῖ· ὁ δὲ ζητῶν τὴν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτόν, οὗτος ἀληθής ἐστι, καὶ ἀδικία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν.
Ἐκεῖνος ποὺ λαλεῖ ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του, ζητεῖ τὴν δόξαν τὴν ἰδικήν του. Ἐκεῖνος ὅμως, ποὺ ζητεῖ τὴν δόξαν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τὸν ἔστειλεν, αὐτὸς εἶναι ἀληθινὸς καὶ δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτὸν δόλος καὶ ἀπάτη.
- 19
οὐ Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν νόμον; καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν νόμον. τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι;
Δὲν σᾶς ἔδωκεν ὁ Μωϋσῆς τὸν νόμον; Καὶ ὅμως κανεὶς ἀπὸ σᾶς δὲν τηρεῖ τὸν νόμον. Διατὶ ζητεῖτε νὰ μὲ φονεύσετε;
- 20
ἀπεκρίθη ὁ ὄχλος καὶ εἶπε· Δαιμόνιον ἔχεις· τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι;
Ἀπεκρίθη ὁ λαὸς καὶ εἶπε· Δαιμόνιον ἔχεις· ποῖος ζητεῖ νὰ σὲ θανατώσῃ;
- 21
ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Ἓν ἔργον ἐποίησα, καὶ πάντες θαυμάζετε.
Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς εἶπεν· Ἕνα ἔργον θαυμαστὸν ἔκαμα (τὴν θεραπείαν τοῦ παραλύτου), καὶ ὅλοι ἀπορεῖτε καὶ σκανδαλίζεσθε, διότι τὸ ἔκαμα Σάββατον.
- 22
διὰ τοῦτο Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὴν περιτομήν, οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωϋσέως ἐστίν, ἀλλ’ ἐκ τῶν πατέρων, καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον.
Διὰ τοῦτο ὁ Μωϋσῆς σᾶς ἔχει δώσει τὴν ἐντολὴν τῆς περιτομῆς - ὄχι ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτὴ κατάγεται ἀπὸ τὸν Μωϋσῆν, ἀλλ’ ἀπὸ τοὺς πατριάρχας, - καὶ τὸ Σάββατον κάνετε περιτομὴν εἰς ἄνθρωπον.
- 23
εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Μωϋσέως, ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ;
Ἐὰν λοιπὸν κάνετε περιτομὴν τὸ Σάββατον, διὰ νὰ μὴ παραβαθῇ ὁ νόμος τοῦ Μωϋσέως, θυμώνετε μὲ ἐμέ, διότι ἔκαμα ὑγιῆ ὁλόκληρον ἄνθρωπον κατὰ τὸ Σάββατον;
- 24
μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε.
Μὴ κρίνετε ἐξωτερικὰ καὶ ἐπιπόλαια, ἀλλὰ κρίνατε δίκαια.
- 25
Ἔλεγον οὖν τινες ἐκ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν· Οὐχ οὗτός ἐστιν ὃν ζητοῦσιν ἀποκτεῖναι;
Ἔλεγον τότε μερικοὶ ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῶν Ἱεροσολύμων· Δὲν εἶναι αὐτὸς ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ζητοῦν νὰ θανατώσουν;
- 26
καὶ ἴδε παρρησίᾳ λαλεῖ, καὶ οὐδὲν αὐτῷ λέγουσι. μήποτε ἀληθῶς ἔγνωσαν οἱ ἄρχοντες ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός;
Καὶ νά, μιλάει ἐλεύθερα καὶ δὲν τοῦ λέγουν τίποτε. Μήπως ἀληθινὰ ἔμαθαν οἱ ἄρχοντες, ὅτι αὐτὸς εἶναι πραγματικὰ ὁ Χριστός;
- 27
ἀλλὰ τοῦτον οἴδαμεν πόθεν ἐστίν· ὁ δὲ Χριστὸς ὅταν ἔρχηται, οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστίν.
Ἀλλ’ αὐτὸν τὸν ξέρουμε ἀπὸ ποὺ κατάγεται· ἐνῷ τὸν Χριστόν, ὅταν θὰ ἔλθῃ, κανεὶς δὲν θὰ ξέρῃ ἀπὸ ποὺ κατάγεται.
- 28
ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων· Κἀμὲ οἴδατε, καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ’ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε·
Ἐφώναξε λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς μέσα εἰς τὸ ἱερὸν διδάσκων καὶ λέγων· Καὶ ἐμὲ ξέρετε καὶ ἀπὸ ποὺ κατάγομαι ξέρετε. Καὶ ὅμως δὲν ἦλθα ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μου, ἀλλ’ εἶναι ἀληθινὸς ἐκεῖνος, ποὺ μὲ ἔστειλε, τὸν ὁποῖον σεῖς δὲν γνωρίζετε.
- 29
ἐγὼ οἶδα αὐτόν, ὅτι παρ’ αὐτοῦ εἰμι κἀκεῖνός με ἀπέστειλεν.
Ἐγὼ τὸν γνωρίζω, διότι προέρχομαι ἀπὸ αὐτὸν καὶ ἐκεῖνος μὲ ἔστειλε.
- 30
Ἐζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι, καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὴν χεῖρα, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.
Ἐζητοῦσαν λοιπὸν νὰ τὸν πιάσουν, ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἅπλωσε ἐπάνω του χέρι, διότι δὲν εἶχε φθάσει ἀκόμη ἡ ὥρα του.
- 31
πολλοὶ δὲ ἐκ τοῦ ὄχλου ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν καὶ ἔλεγον ὅτι ὁ Χριστός, ὅταν ἔλθῃ, μήτι πλείονα σημεῖα τούτων ποιήσει ὧν οὗτος ἐποίησεν;
Πολλοὶ ὅμως ἀπὸ τὸν λαὸν ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν καὶ ἔλεγον· Ὁ Χριστός, ὅταν ἔλθῃ, μήπως θὰ κάνῃ περισσότερα θαύματα ἀπὸ αὐτά, ποὺ ἔκανεν αὐτός;
- 32
Ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τοῦ ὄχλου γογγύζοντος περὶ αὐτοῦ ταῦτα, καὶ ἀπέστειλαν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ὑπηρέτας ἵνα πιάσωσιν αὐτόν.
Ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τὸν λαὸν νὰ ψιθυρίζῃ αὐτὰ δι’ αὐτόν, καὶ ἔστειλαν οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ὑπηρέτας διὰ νὰ τὸν πιάσουν.
- 33
εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· Ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι καὶ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με.
Εἶπε λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς· Ἀκόμη λίγον καιρὸν εἶμαι μαζί σας καὶ πηγαίνω πρὸς ἐκεῖνον, ποὺ μὲ ἔστειλε.
- 34
ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετε, καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν.
Θὰ μὲ ζητήσετε καὶ δὲν θὰ μὲ εὕρετε, καὶ ἐκεῖ ὅπου θὰ εἶμαι ἐγώ, σεῖς δὲν μπορεῖτε νὰ ἔλθετε.
- 35
εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἑαυτούς· Ποῦ μέλλει οὗτος πορεύεσθαι, ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι καὶ διδάσκειν τοὺς Ἕλληνας;
Εἶπον λοιπὸν οἱ Ἰουδαῖοι μεταξὺ τους· Ποὺ σκέπτεται νὰ πάῃ αὐτὸς καὶ δὲν θὰ τὸν εὕρωμεν; Μήπως σκέπτεται νὰ πάῃ εἰς τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ εἶναι διεσπαρμένοι μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ διδάξῃ τοὺς Ἕλληνας;
- 36
τίς ἐστιν οὗτος ὁ λόγος ὃν εἶπε, ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετε, καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;
Τί σημαίνει ὁ λόγος αὐτός, ποὺ εἶπε, θὰ μὲ ζητήσετε καὶ δὲν θὰ μὲ εὕρετε, καὶ ὅπου εἶμαι ἐγώ, σεῖς δὲν μπορεῖτε νὰ ἔλθετε;
- 37
Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω.
Κατὰ τὴν τελευταίαν μεγάλην ἡμέραν τῆς ἑορτῆς ἐστάθη ὁ Ἰησοῦς καὶ ἐφώναξε λέγων· Ἐὰν κανεὶς διψᾷ, ἂς ἔρχεται σὲ μένα καὶ ἂς πίνῃ.
- 38
ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος.
Ὅποιος πιστεύει εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ Γραφή, ποτάμια ζωντανοῦ νεροῦ θὰ τρέξουν ἀπὸ τὴν καρδιά του.
- 39
τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη.
Αὐτὸ δὲ τὸ εἶπε διὰ τὸ Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἔμελλον νὰ λάβουν ὅσοι θὰ ἐπίστευον εἰς αὐτόν. Διότι δὲν εἶχε δοθῆ ἀκόμη τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ἐπειδὴ ὁ Ἰησοῦς δὲν εἶχεν ἀκόμη δοξασθῆ.
- 40
Πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης.
Πολλοὶ λοιπὸν ἀπὸ τὸν λαόν, ὅταν ἤκουσαν τὸν λόγον αὐτόν, ἔλεγον· Αὐτὸς εἶναι ἀληθινὰ ὁ προφήτης.
- 41
ἄλλοι ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός. ἄλλοι δὲ ἔλεγον· Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται;
Ἄλλοι ἔλεγον· Αὐτὸς εἶναι ὁ Χριστός. Ἄλλοι ὅμως ἔλεγον· Μήπως ὁ Χριστὸς ἔρχεται ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν;
- 42
οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλεὲμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυῒδ, ἔρχεται ὁ Χριστός;
Δὲν εἶπεν ἡ Γραφή, ὅτι ἀπὸ τὸ σπέρμα τοῦ Δαβὶδ καὶ ἀπὸ τὴν Βηθλεέμ, τὸ χωριὸν ὅπου κατοικοῦσε ὁ Δαβίδ, ἔρχεται ὁ Χριστός;
- 43
σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι’ αὐτόν.
Ἔγινε λοιπὸν διχασμὸς εἰς τὸν λαὸν ἐξ αἰτίας του.
- 44
τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας.
Μερικοὶ δὲ ἀπὸ αὐτοὺς ἤθελαν νὰ τὸν πιάσουν, ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἅπλωσε τὰ χέρια ἐπάνω του.
- 45
Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· Διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν;
Ἦλθον λοιπὸν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς Φαρισαίους, καὶ τοὺς εἶπαν ἐκεῖνοι· Διατὶ δὲν τὸν ἐφέρατε;
- 46
ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος.
Ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· Ποτὲ ἄνθρωπος δὲν μίλησε ἔτσι, ὅπως μιλάει ὁ ἄνθρωπος αὐτός.
- 47
ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε;
Τοὺς ἀπεκρίθησαν τότε οἱ Φαρισαῖοι· Μήπως καὶ σεῖς ἔχετε πλανηθῆ;
- 48
μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων;
Μήπως ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἄρχοντες ἢ ἀπὸ τοὺς Φαρισαίους;
- 49
ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι.
Ἀλλ’ ὁ ὄχλος αὐτός, ποὺ δὲν γνωρίζει τὸν νόμον, εἶναι καταραμένοι.
- 50
λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν·
Λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ Νικόδημος, ἐκεῖνος ποὺ εἶχε πάει τὴν νύκτα πρὸς αὐτὸν καὶ ὁ ὁποῖος ἦτο ἕνας ἀπὸ αὐτούς·
- 51
Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ;
Μήπως ὁ νόμος μας δικάζει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν δὲν τὸν ἀκούσῃ προηγουμένως καὶ μάθῃ τί κάνει;
- 52
ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.
Ἀπεκρίθησαν καὶ τοῦ εἶπαν· Μήπως καὶ σὺ εἶσαι ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν; Ἐρεύνησε καὶ δές, ὅτι προφήτης δὲν ἔχει βγῇ ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν.
- 53
καὶ ἀπῆλθεν ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
Καὶ ἔφυγε καθένας εἰς τὸ σπίτι του.
