Ιώβ, κεφάλαιο 41
- 1
ΟΥΧ ἑώρακας αὐτόν, οὐδὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις τεθαύμακας;
Δὲν ἔχεις ἴδει τὸ θηρίον αὐτό, ο.υτε ἔχεις δοκιμάσει ἔμφοβον θαυμασμόν, ὅταν ἤκουσες τὰ λεγόμενα περὶ αὐτοῦ;
- 2
οὐ δέδοικας ὅτι ἡτοίμασταί μοι; τίς γάρ ἐστιν ὁ ἐμοὶ ἀντιστάς;
Δὲν φοβεῖσαι λοιπὸν καὶ Ἐμέ, ἀφοῦ ἀπὸ Ἐμὲ ἔχει ἐτοιμασθῆ καὶ δημιουργηθῆ τοῦτο; Φοβήθητι.Διότι ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ ἀντεστάθη εἰς Ἐμέ; Κανείς.
- 3
ἢ τίς ἀντιστήσεταί μοι καὶ ὑπομενεῖ, εἰ πᾶσα ἡ ὑπ᾿ οὐρανὸν ἐμή ἐστιν;
Διότι ποῖος θὰ ἀντισταθῇ εἰς Ἐμὲ καὶ θὰ ἀνθέξῃ, ἀφοῦ ὅλη ἡ ἐκτεινομένη κάτωθι τοῦ οὐρανοῦ γῆ εἶναι ἰδική μου;
- 4
οὐ σιωπήσομαι δι᾿ αὐτόν, καὶ λόγον δυνάμεως ἐλεήσει τὸν ἴσον αὐτῷ.
Δὲν θὰ σιωπήσω διὰ τοῦτον, τὸν ἀνθιστάμενον εἰς Ἐμέ, καὶ ἡ δύναμίς μου δὲν θὰ δείξῃ ἔλεος πρὸς τὸν προβάλλοντα λόγον δυνάμεως καὶ ἀπειλῆς, ὡς νὰ ἦτο ἴσος πρὸς Ἐμέ.
- 5
τίς ἀποκαλύψει πρόσωπον ἐνδύσεως αὐτοῦ, εἰς δὲ πτύξιν θώρακος αὐτοῦ τίς ἂν εἰσέλθοι;
Ποῖος ἠμπορεῖ νὰ ξεσκεπάσῃ τὴν ἐξωτερικὴν ὄψιν τοῦ ἐνδύματος τοῦ κροκοδείλου, ὅταν εἶναι ζωντανός, ἀφαιρῶν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ καλύπτον αὐτὸν δέρμα, ποῖος δὲ θὰ ἠδύνατο νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν πτυχὴν καὶ τὸ κοίλωμα τοῦ θώρακός του;
- 6
πύλας προσώπου αὐτοῦ τίς ἀνοίξει; κύκλῳ ὀδόντων αὐτοῦ φόβος.
Τὰς ἰσχυρὰς σὰν πύλας σιαγόνας τοῦ προσώπου του ποῖος θὰ ἀνοίξῃ; Τριγύρω ἀπὸ τὰ μυτερὰ καὶ σκληρὰ δόντια του ὑπάρχει φόβος καὶ τρόμος.
- 7
τὰ ἔγκατα αὐτοῦ ἀσπίδες χάλκεαι, σύνδεσμος δὲ αὐτοῦ ὥσπερ σμυρίτης λίθος·
Τὸ σῶμα του φέρει ἀσπίδας χαλκίνας, τὰς σκληρὰς καὶ ὀστρακίνας σειρὰς τοῦ δέρματός του, συνδέονται δὲ αὗται μεταξύ των σὰν λίθος σμύριδος.
- 8
εἷς τοῦ ἑνὸς κολλῶνται, πνεῦμα δὲ οὐ μὴ διέλθῃ αὐτόν·
Τὸ ἓν ὀστράκινον τεμάχιον εἶναι προσκολλημένον εἰς τὸ ἄλλο τόσον στενά, ὥστε δὲν μένει κανὲν κενόν, ποὺ νὰ ἠμπορῇ νὰ περάσῃ ἀπὸ αὐτὸ πνοὴ ἀνέμου.
- 9
ἀνὴρ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ προσκολληθήσεται, συνέχονται καὶ οὐ μὴ ἀποσπασθῶσιν.
Ὅμοια καὶ τῆς αὐτῆς φύσεως προσκολλῶνται σὰν ἀδέλφια, συνδέονται πρὸς ἄλληλα καὶ κατ’ οὐδένα λόγον ἀποσπῶνται οὔτε ἀπ' ἀλλήλων, οὔτε ἀπὸ τὸ σῶμα τοῦ θηρίου.
- 10
ἐν πταρμῷ αὐτοῦ ἐπιφαύσκεται φέγγος, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἶδος ῾Εωσφόρου.
Εἰς τὸ πτάρνισμά του τὸ πλῆθος τῶν ἐκσφενδονιζομένων ἀπὸ τοὺς μυκτῆρας του σταγονιδίων γίνεται φωτεινόν, τὰ μάτια του δὲ ὁμοιάζουν πρὸς τὸν λάμποντα κατὰ τὸ βαθὺ σκότος τῆς πρωΐας αὐγερινόν.
- 11
ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύονται ὡς λαμπάδες καιόμεναι καὶ διαρριπτοῦνται ὡς ἐσχάραι πυρός.
Ἀπὸ τὸ στόμα του βγαίνουν νερὰ ζεστὰ σὰν καιομένης λαμπάδας καὶ ἐκσφενδονιζόμενα διασκορπίζονται σὰν φλόγες φωτιᾶς.
- 12
ἐκ μυκτήρων αὐτοῦ ἐκπορεύεται καπνὸς καμίνου καιομένης πυρὶ ἀνθράκων.
Ἀπὸ τοὺς μυκτῆρας του βγαίνουν μὲ θόρυβον πλῆθος σταγονιδίων, σὰν καπνὸς καμίνου ποὺ καίεται ἀπὸ ἀναμμένα κάρβουνα.
- 13
ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἄνθρακες, φλὸξ δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται.
Ἡ πνοή του εἶναι ζεστὴ σὰν ἀναμμένα κάρβουνα, φλόγα δὲ βγαίνει ἀπὸ τὸ στόμα του.
- 14
ἐν δὲ τραχήλῳ αὐτοῦ αὐλίζεται δύναμις, ἔμπροσθεν αὐτοῦ τρέχει ἀπώλεια.
Εἰς δὲ τὸν σκληρὸν τράχηλόν του διαμένει δύναμις μεγάλη, ὥστε ἐμπρὸς ἀπὸ αὐτὸν τρέχει ὁ ἀφανισμὸς καὶ ἡ ἀπώλεια λόγῳ τῶν καταστροφῶν, τὰς ὁποίας μὲ τὴν δύναμιν ταύτην προκαλεῖ.
- 15
σάρκες δὲ σώματος αὐτοῦ κεκόλληνται· καταχέει ἐπ᾿ αὐτόν, οὐ σαλευθήσεται.
Αἱ σάρκες δὲ τοῦ σώματός του δὲν εἶναι χαλαραί, ἀλλὰ σκληραὶ καὶ συγκεκολλημέναι· ἐὰν ρίψῃ κανεὶς πυκνὰ βλήματα κατ’ αὐτοῦ, δὲν θὰ σαλευθῇ καὶ δὲν θὰ μετακινηθῇ ἀπὸ τὴν θέσιν του, διότι ταῦτα δὲν θὰ τὸν πειράξουν διόλου.
- 16
ἡ καρδία αὐτοῦ πέπηγεν ὡς λίθος, ἕστηκε δὲ ὥσπερ ἄκμων ἀνήλατος.
Ἡ καρδία του εἶναι σκληρὰ σὰν λιθάρι, στέκεται δὲ ἀλύγιστος καὶ ἀδάμαστος σὰν τὸ ἀμόνι, ποὺ δὲν ὑποχωρεῖ παρὰ τὴν σφυρηλασίαν, ποὺ γίνεται ἐπ' αὐτοῦ.
- 17
στραφέντος δὲ αὐτοῦ, φόβος θηρίοις τετράποσιν ἐπὶ γῆς ἁλλομένοις.
Ἐὰν δὲ βγῇ ἀπὸ τὸ νερὸν καὶ στραφῇ προχωρῶν ἐπὶ τῆς ξηρᾶς, φόβος θὰ ἐπιπέσῃ εἰς τὰ θηρία τὰ τετράποδα, ποὺ ἀμέριμνα πηδοῦσαν ἐπὶ τῆς γῆς.
- 18
ἐὰν συναντήσωσιν αὐτῷ λόγχαι, οὐδὲν μὴ ποιήσωσι δόρυ καὶ θώρακα·
Ἐὰν τὸν ἐπιτύχουν λόγχαι ριπτόμεναι μακρόθεν, δὲν θὰ κάμουν τίποτε, οὔτε καὶ ἂν τὸν κτυπήσῃ κανεὶς ἐκ τοῦ πλησίον ὡπλισμένος μὲ δόρυ καὶ θώρακα.
- 19
ἥγηται μὲν γὰρ σίδηρον ἄχυρα, χαλκὸν δὲ ὥσπερ ξύλον σαθρόν.
Διότι τὸ μὲν σιδηροῦν ὅπλον τὸ θεωρεῖ ἄχυρα, τὸ δὲ χάλκινον σὰν ξύλον σάπιο.
- 20
οὐ μὴ τρώσῃ αὐτὸν τόξον χάλκεον, ἥγηται μὲν πετροβόλον χόρτον·
Δὲν θὰ τὸν πληγώσῃ ὁλοτελῶς βέλος ἐκσφενδονιζόμενον ἀπὸ τόξον χάλκινον, θεωρεῖ δὲ τὸν διὰ σφενδόνης πετροβολισμὸν σὰν νὰ πίπτῃ ἐπάνω του χόρτος.
- 21
ὡς καλάμη ἐλογίσθησαν σφῦραι, καταγελᾷ δὲ σεισμοῦ πυρφόρου.
Σὰν λεπτὴ καλαμιὰ ἐλογαριάσθησαν ὑπ’ αὐτοῦ σφυριὰ σιδερένια, περιφρονεῖ δὲ τὰ μεθ' ὁρμῆς ἐκσφενδονιζόμενα βέλη, ποὺ εἰς τὰς αἰχμάς των φέρουν στυπεῖον βουτηγμένον εἰς ὑγρὸν φλεγόμενον.
- 22
ἡ στρωμνὴ αὐτοῦ ὀβελίσκοι ὀξεῖς, πᾶς δὲ χρυσὸς θαλάσσης ὑπ᾿ αὐτὸν ὥσπερ πηλὸς ἀμύθητος.
Τὸ στρῶμα του δὲν τὸν ἐνοχλεῖ, καὶ ἐὰν ἀκόμη εἶναι σκορπισμένα εἰς αὐτὸ σουβλιὰ μυτερά, κάθε χρυσὸς δὲ θαλάσσης, ποὺ τυχὸν θὰ εὑρεθῇ ὑποκάτω του, περιφρονεῖται ὑπ’ αὐτοῦ τόσον πολύ, ὥστε τὸν θεωρεῖ σὰν πηλὸν εἰς βάθος πολὺ ἐκτεινόμενον καὶ μηδὲν τὸ πολύτιμον ἐγκρύπτοντα.
- 23
ἀναζεῖ τὴν ἄβυσσον ὥσπερ χαλκεῖον, ἥγηται δὲ τὴν θάλασσαν ὥσπερ ἐξάλειπτρον,
Ὅταν πλέῃ στὰ βαθιὰ νερὰ καὶ ἐκσφενδονίζῃ ἀπὸ τὸ στόμα καὶ τοὺς μυκτῆρας τοῦ ἀφρούς, βράζει ὁ ὠκεανὸς σὰν ἐργαστήριον χαλκοῦ· θεωρεῖ δὲ τὴν θάλασσαν σὰν μυροδοχεῖον.
- 24
τὸν δὲ τάρταρον τῆς ἀβύσσου ὥσπερ αἰχμάλωτον· ἐλογίσατο ἄβυσσον εἰς περίπατον.
Εἰς τὰ βάθη δὲ τοῦ ὠκεανοῦ κυριαρχεῖ, σὰν νὰ ἦτο οὗτος αἰχμάλωτός του· θεωρεῖ δὲ τὸν ὠκεανὸν ὡς περιοχὴν εὐχαρίστου δι' αὐτὸν περιπάτου.
- 25
οὐκ ἔστιν οὐδὲν ἐπὶ τῆς γῆς ὅμοιον αὐτῷ πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων μου·
Δὲν ὑπάρχει ἄλλο θηρίον ἐπὶ τῆς γῆς ὅμοιόν του, φτιασμένον νὰ εἶναι παίγνιον εἰς τοὺς ἀγγέλους μου.
- 26
πᾶν ὑψηλὸν ὁρᾷ, αὐτὸς δὲ βασιλεὺς πάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασιν.
Βλέπει ἀπτόητος καὶ ἀγέρωχως κάθε τι, ποὺ διὰ τὴν δύναμιν καὶ τὸ θάρρος του στέκεται ὑψηλά.Αὐτὸς δὲ παραμένει βασιλεὺς ὅλων τῶν ζώων, ποὺ ζοῦν καὶ κινοῦνται εἰς τὰ νερά».
