Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΩΒ

Ιώβ, κεφάλαιο 40

32 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (42)
  1. 1

    ΚΑΙ ἀπεκρίθη Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιὼβ καὶ εἶπε·

    Καὶ ἀπεκρίθη Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἰὼβ σιωπῶντα καὶ εἶπε:

  2. 2

    μὴ κρίσιν μετὰ ἱκανοῦ ἐκκλινεῖ, ἐλέγχων δὲ Θεὸν ἀποκριθήσεται αὐτήν;

    «Σιωπᾷς τώρα.Ἀλλὰ ποῖος θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀποφύγῃ, ὅπως κριθῇ μετ’ ἐμοῦ του δυνατοῦ; Ὅταν δὲ ἐλέγχῃ τὸν Θεόν, ὀφείλει νὰ ἀποκριθῇ διὰ τὴν ἐπίκρισίν του ταύτην».

  3. 3

    ὑπολαβὼν δὲ ᾿Ιὼβ λέγει τῷ Κυρίῳ·

    Λαβῶν δὲ τὸν λόγον ὁ Ἰὼβ εἶπε πρὸς τὸν Κύριον:

  4. 4

    τί ἔτι ἐγὼ κρίνομαι, νουθετούμενος καὶ ἐλέγχων Κύριον, ἀκούων τοιαῦτα οὐθὲν ὤν; ἐγὼ δὲ τίνα ἀπόκρισιν δῶ πρὸς ταῦτα; χεῖρα θήσω ἐπὶ στόματί μου·

    «Τί νὰ ἀποκριθῶ καὶ τώρα ἀκόμη, ὁπότε ἀκούω τοὺς τόσον σοφοὺς καὶ ἀποστομωτικοὺς λόγους; Νὰ παραπονεθῶ συμβουλεύων τὰ πρέποντα καὶ ἐλέγχων τὸν Κύριον ἐγώ, ποὺ δὲν εἶμαι τίποτε; Ποίαν δὲ ἀπάντησιν νὰ δώσω ἐγὼ εἰς αὐτά; Θὰ θέσω τὴν χεῖρα μου εἰς τὸ στόμα μου καὶ θὰ μείνω ἀμίλητος καὶ βουβός.

  5. 5

    ἅπαξ λελάληκα, ἐπὶ δὲ τῷ δευτέρῳ οὐ προσθήσω.

    Μιὰ φορὰ ἔκαμα τὸ λάθος νὰ ὁμιλήσω, ὅπως ὡμίλησα.Ἐὰν ὅμως πρόκειται καὶ δευτέραν φορὰν νὰ ὁμιλήσω, δὲν θὰ τολμήσω νὰ εἴπω πάλιν τὰ αὐτά».

  6. 6

    ἔτι δὲ ὑπολαβὼν ὁ Κύριος εἶπε τῷ ᾿Ιὼβ ἐκ τοῦ νέφους·

    Λαβῶν δὲ πάλιν τὸν λόγον ὁ Κύριος εἶπεν εἰς τὸν Ἰὼβ ἀπὸ τὸ σύννεφον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον τοῦ ὡμίλει:

  7. 7

    μή, ἀλλὰ ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου, ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀπόκριναι·

    «Μὴ φύγῃς· ἀλλὰ ζῶσε σὰν ἄνδρας τὴν ὀσφύν σου ἐτοιμαζόμενος πρὸς σπουδαῖον ἔργον, θὰ σὲ ἐρωτήσω δὲ ἐγώ, σὺ δὲ δίδε μου ἀπόκρισιν.

  8. 8

    μὴ ἀποποιοῦ μου τὸ κρίμα. οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος;

    Μὴ ἀρνῆσαι τὴν δικαίαν μου κρίσιν καὶ ἐνέργειαν· νομίζεις δέ, ὅτι πρὸς ἄλλον σκοπὸν ἐνήργησα διὰ σὲ παρὰ διὰ νὰ ἀναδειχθῇς δίκαιος;

  9. 9

    ἦ βραχίων σοί ἐστι κατὰ τοῦ Κυρίου, ἢ φωνῇ κατ᾿ αὐτὸν βροντᾷς;

    Ἢ ὑπάρχει εἰς σὲ βραχίων δυνάμεως, ποὺ νὰ δύναται νὰ συγκριθῇ πρὸς τὸν βραχίονα τοῦ Κυρίου, ἢ μὲ τὴν φωνήν σου βροντᾷς καὶ σὺ ἐνώπιον αὐτοῦ;

  10. 10

    ἀνάλαβε δὴ ὕψος καὶ δύναμιν, δόξαν δὲ καὶ τιμὴν ἀμφίασαι.

    Πάρε λοιπὸν ἐπάνω σου, ἂν ἔχῃς τόσον βραχίονα καὶ τόσην φωνήν, ὕψος καὶ δύναμιν, ἐνδύθητι δὲ δόξαν καὶ τιμήν.

  11. 11

    ἀπόστειλον δὲ ἀγγέλους ὀργῇ, πάντα δὲ ὑβριστὴν ταπείνωσον·

    Ἀπόστειλον δὲ ἀγγέλους μὲ ὁρμὴν καὶ ἀκατάσχετον δραστικότητα, ταπείνωσε δὲ κάθε ἀλαζόνα καὶ βλάσφημον.

  12. 12

    ὑπερήφανον δὲ σβέσον, σῆψον δὲ ἀσεβεῖς παραχρῆμα,

    Ἐξάλειψε δὲ καὶ σβῆσε κάθε ὑπερήφανον, φέρε δὲ αὐτοστιγμεῖ τὴν σαπίλαν καὶ διάλυσιν εἰς τοὺς ἀσεβεῖς.

  13. 13

    κρύψον δὲ εἰς γῆν ὁμοθυμαδόν, τὰ δὲ πρόσωπα αὐτῶν ἀτιμίας ἔμπλησον·

    Θάψε τους δὲ εἰς τὴν γῆν ὅλους μαζί, τὰ δὲ πρόσωπά των γέμισέ τα ἀπὸ ἀτιμίαν καὶ καταισχύνην.

  14. 14

    ὁμολογήσω ὅτι δύναται ἡ δεξιά σου σῶσαι.

    Τότε θὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἔχει τὴν δύναμιν ἡ δεξιά σου νὰ σοῦ ἐξασφαλίσῃ τὴν σωτηρίαν καὶ τὸν θρίαμβον.

  15. 15

    ἀλλὰ δὴ ἰδοὺ θηρία παρά σοι, χόρτον ἴσα βουσὶν ἐσθίουσιν.

    Ἀλλ' ἰδοὺ λοιπὸν πλησίον σου δημιουργηθὲν μετὰ σοῦ ἐν ἐκ τῶν θηρίων μεγάλης δυνάμεως, ὁ ἱπποπόταμος, ποὺ τρώγει χόρτον ὅσον καὶ τὰ βόδια.

  16. 16

    ἰδοὺ δὴ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἐπ᾿ ὀσφύϊ, ἡ δὲ δύναμις αὐτοῦ ἐπ᾿ ὀμφαλοῦ γαστρός·

    Ἰδοὺ λοιπὸν ἡ δύναμίς του ὑπάρχει εἰς τὴν ὀσφὺν καὶ τὸν κάνει ἀλύγιστον, εἶναι δὲ ἀκόμη ἡ δύναμίς του εἰς τοὺς μῦς καὶ τὸν ὀμφαλὸν τῆς κοιλίας του.

  17. 17

    ἔστησεν οὐρὰν ὡς κυπάρισσον, τὰ δὲ νεῦρα αὐτοῦ συμπέπλεκται·

    Στήνει τὴν οὐράν του σὰν κυπαρίσσι, τὰ νεῦρα δὲ τῶν μηρῶν του εἶναι συμπλεγμένα καὶ σφιγμένα.

  18. 18

    αἱ πλευραὶ αὐτοῦ πλευραὶ χάλκειαι, ἡ δὲ ράχις αὐτοῦ σίδηρος χυτός.

    Αἱ πλευραί του εἶναι πλευραὶ χάλκιναι, ἡ ράχις του δὲ εἶναι σκληρὰ σὰν σίδηρος σφυρηλατημένος.

  19. 19

    τοῦτ᾿ ἔστιν ἀρχὴ πλάσματος Κυρίου, πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ.

    Μὲ ἄλλα λόγια ὁ ἱπποπόταμος εἶναι ἐκλεκτὸν καὶ θαυμαστὸν πλάσμα τοῦ Κυρίου, φτιασμένον νὰ περιγελᾶται καὶ νὰ περιπαίζεται ἀπὸ τοὺς ἀσυγκρίτως δυνατωτέρους του ἀγγέλους τοῦ Κυρίου.

  20. 20

    ἐπελθὼν δὲ ἐπ᾿ ὄρος ἀκρότομον ἐποίησε χαρμονὴν τετράποσιν ἐν τῷ ταρτάρῳ.

    Ὅταν δὲ ἐλλείψει τροφῆς εἰς τὴν πεδιάδα ἀναγκάζεται νὰ ἀνέλθῃ ἐπὶ ὄρους ἀποτόμου διὰ νὰ χορτασθῇ ἀπὸ τὴν ἐκεῖ φυομένην χλόην, κατερχόμενος εἶτα εἰς τὴν πεδιάδα προκαλεῖ χαρὰν εἰς τὰ ἐκεῖ εὑρισκόμενα κτήνη.

  21. 21

    ὑπὸ παντοδαπὰ δένδρα κοιμᾶται, παρὰ πάπυρον καὶ κάλαμον καὶ βούτομον.

    Κάτω ἀπὸ παντὸς εἴδους δένδρα κοιμᾶται, πλησίον παπύρου καὶ καλάμης καὶ λιμναίων φυτῶν.

  22. 22

    σκιάζονται δὲ ἐν αὐτῷ δένδρα μεγάλα σὺν ραδάμνοις καὶ κλῶνες ἀγροῦ.

    Ρίπτουν δὲ τὴν σκιάν τους εἰς αὐτὸν δένδρα μεγάλα μαζὶ μὲ κλάδους τρυφεροὺς καὶ κλώνους τοῦ ἀγροῦ.

  23. 23

    ἐὰν γένηται πλήμμυρα, οὐ μὴ αἰσθηθῇ· πέποιθεν ὅτι προσκρούσει ὁ ᾿Ιορδάνης εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ.

    Ἐὰν γίνῃ πλημμύρα, δὲν θὰ τὴν αἰσθανθῇ οὔτε θὰ ἐνοχληθῇ ἀπὸ αὐτήν· διατηρεῖ τὸ θάρρος καὶ τὴν αὐτοπεποίθησίν του, καὶ ὅταν ἀκόμη ὁ Ἰορδάνης ποταμὸς πέσῃ μὲ ὁρμὴν εἰς τὸ στόμα του μὲ κίνδυνον νὰ τὸν πνίξῃ.

  24. 24

    ἐν τῷ ὀφθαλμῷ αὐτοῦ δέξεται αὐτόν, ἐνσκολιευόμενος τρήσει ρῖνα.

    Ὅποιος μπορεῖ, ἂς τὸν συλλάβῃ ὑπὸ τοὺς ὀφθαλμούς του ἀποπειρώμενος τὴν σύλληψιν κατ’ εὐθεῖαν καὶ διὰ φανερὰς ἐνεργείας, ἂς διατρυπήσῃ δὲ τὴν μύτην του, ἔστω καὶ μὲ παγιδευτικὰ καὶ σκολιὰ μέσα.

  25. 25

    ἄξεις δὲ δράκοντα ἐν ἀγκίστρῳ, περιθήσεις δὲ φορβαίαν περὶ ρῖνα αὐτοῦ;

    Θὰ ἑλκύσῃς δὲ τὸν κροκόδειλον μὲ ἄγκιστρον, θὰ βάλῃς δὲ γύρω ἀπὸ τὴν μύτην του καπίστριον;

  26. 26

    εἰ δήσεις κρίκον ἐν τῷ μυκτῆρι αὐτοῦ, ψελλίῳ δὲ τρυπήσεις τὸ χεῖλος αὐτοῦ;

    Ἢ μήπως θὰ προσδέσῃς κρίκον εἰς τὸν μυκτῆρα του, θὰ τρυπήσῃς δὲ μὲ μεταλλίνην χαλκάδα τὸ χεῖλος του;

  27. 27

    λαλήσει δέ σοι δεήσει, ἱκετηρίᾳ μαλακῶς;

    Θὰ σοῦ ὁμιλήσῃ δὲ οὗτος μὲ δέησιν καὶ μὲ μακρὰν ἱκεσίαν μαλακὰ καὶ ἥμερα;

  28. 28

    θήσεται δὲ μετὰ σοῦ διαθήκην; λήψῃ δὲ αὐτὸν δοῦλον αἰώνιον;

    Θὰ συνάψῃ δὲ μαζί σου συνθήκην; Θὰ τὸν παραλάβῃς δὲ δοῦλον παντοτεινόν;

  29. 29

    παίξῃ δὲ ἐν αὐτῷ ὥσπερ ὀρνέῳ ἢ δήσεις αὐτὸν ὥσπερ στρουθίον παιδίῳ;

    Θὰ παίξῃς δὲ μαζί του, ὅπως παίζεις μὲ ὄρνεον; Ἡ θὰ τὸν δέσῃς σὰν σπουργίτην, διὰ νὰ τὸν δώσῃς εἰς παιδίον νὰ τὸν κρατῇ καὶ νὰ παίζῃ μὲ αὐτόν;

  30. 30

    ἐνσιτοῦνται δὲ ἐν αὐτῷ ἔθνη, μεριτεύονται δὲ αὐτὸν Φοινίκων ἔθνη;

    Χρησιμοποιοῦν δὲ ὡς τροφὴν τὰς σάρκας του οἱ ἐθνικοί, κόπτουν δὲ αὐτὸν εἰς μερίδας καὶ τεμάχια σὰν τὰ χονδρὰ ψάρια πρὸς ἐμπορίαν οἱ διεξάγοντες τὸ ἐμπόριον λαοὶ τῶν Φοινίκων;

  31. 31

    πᾶν δὲ πλωτὸν συνελθὸν οὐ μὴ ἐνέγκωσι βύρσαν μίαν οὐρᾶς αὐτοῦ καὶ ἐν πλοίοις ἁλιέων κεφαλὴν αὐτοῦ.

    Ὅλα δὲ τὰ πλοῖα δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀποσπάσουν καὶ νὰ φέρουν ἐν δέρμα κροκοδείλου, ὄχι ὁλόκληρον, ἀλλὰ τμῆμα ἐκ τῆς ὀλιγώτερον ἐπικινδύνου οὐρᾶς του, καὶ εἰς πλοῖα ἁλιέων δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ κόψουν ἀπὸ ζῶντα κροκόδειλον τὴν κεφαλὴν καὶ νὰ φέρουν ταύτην.

  32. 32

    ἐπιθήσεις δὲ αὐτῷ χεῖρα μνησθεὶς πόλεμον τὸν γινόμενον ἐν σώματι αὐτοῦ, καὶ μηκέτι γινέσθω.

    Ἐὰν δὲ βάλῃς ἐπ’ αὐτοῦ τὴν χεῖρα σου, ὅταν θὰ ἐνθυμηθῇς ἔπειτα τὸν πόλεμον, ποὺ γίνεται εἰς τὸ σῶμα του, θὰ εἴπῃς; «Ποτὲ πλέον νὰ μὴ γίνῃ ἀγὼν μετὰ κροκοδείλου».