Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΩΒ

Ιώβ, κεφάλαιο 20

29 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (42)
  1. 1

    ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Σωφὰρ ὁ Μιναῖος λέγει·

    Λαβὼν δὲ τὸν λόγον ὁ Σωφὰρ ὁ Μιναῖος εἶπε:

  2. 2

    οὐχ οὕτως ὑπελάμβανον ἀντερεῖν σε ταῦτα, καὶ οὐχὶ συνίετε μᾶλλον ἢ καὶ ἐγώ.

    «Δὲν ἐνόμιζα, ὅτι θὰ ἀντέλεγες σὺ ἔτσι προβάλλων αὐτά, ποὺ εἶπες.Καὶ δὲν καταλαβαίνεις καλύτερον παρ’ ὅσον ἐγώ.

  3. 3

    παιδείαν ἐντροπῆς μου ἀκούσομαι, καὶ πνεῦμα ἐκ τῆς συνέσεως ἀποκρίνεταί μοι.

    Ἤκουσα τὴν ἐλεγκτικὴν διδασκαλίαν, διὰ τῆς ὁποίας μὲ κινεῖς εἰς ἐντροπήν, καὶ πνεῦμα συνέσεως μοῦ ἀποκρίνεται ἐσωτερικῶς καὶ μὲ ὠθεῖ νὰ σοῦ ἀπαντήσω.

  4. 4

    μὴ ταῦτα ἔγνως ἀπὸ τοῦ ἔτι, ἀφ᾿ οὗ ἐτέθη ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς;

    Μήπως αὐτά, ποὺ θὰ εἴπω, τὰ ἐγνώρισες ἀπὸ χρόνων παλαιῶν, ἀφ’ ὅτου ἐτέθη ὁ ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς·

  5. 5

    εὐφροσύνη γὰρ ἀσεβῶν πτῶμα ἐξαίσιον, χαρμονὴ δὲ παρανόμων ἀπώλεια,

    Ὅτι δηλαδὴ ἡ εὐφροσύνη τῶν ἀσεβῶν καταλήγει εἰς κατάπτωσιν ἀπαισίαν καὶ ἔκτακτον, ἡ πολλὴ δὲ χαρὰ τῶν καταπατούντων τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπώλεια αὐτῶν καὶ καταστροφή.

  6. 6

    ἐὰν ἀναβῇ εἰς οὐρανὸν αὐτοῦ τὰ δῶρα, ἡ δὲ θυσία αὐτοῦ νεφῶν ἅψηται·

    Μὴ παραπλανηθῇς, ἐὰν ἀναβοῦν τὰ πρὸς τὸν Θεὸν δῶρα του εἰς τὸν οὐρανόν, ὁ δὲ καπνὸς τῆς θυσίας τοῦ ἀκουμβήσῃ εἰς τὰ σύννεφα καὶ φανῇ πρὸς στιγμὴν οὕτω, ὅτι ἡ θεία εὔνοια εἶναι μαζί του.

  7. 7

    ὅταν γὰρ δοκῇ ἤδη κατεστηρίχθαι, τότε εἰς τέλος ἀπολεῖται· οἱ δὲ εἰδότες αὐτὸν ἐροῦσι· ποῦ ἐστιν;

    Διότι, ὅταν φαίνεται ὅτι ἔχει πλέον στηριχθῆ ἀκλονήτως, τότε θὰ χαθῇ ὁριστικῶς καὶ διαπαντός· ἐκεῖνοι δέ, ποὺ ἐγνώρισαν τὴν δόξαν του, μὴ εὑρίσκοντες κανὲν ἴχνος αὐτοῦ, θὰ εἴπουν: (Ποῦ εἶναι;)

  8. 8

    ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετασθὲν οὐ μὴ εὑρεθῇ, ἔπτη δὲ ὥσπερ φάσμα νυκτερινόν.

    Σὰν ἐνύπνιον, ποὺ ἐπέταξε καὶ ἐχάθη, ἔτσι καὶ αὐτὸς δὲν θὰ εὑρεθῇ, ἐπέταξε δὲ σὰν φάντασμα, ποὺ παρουσιάζεται τὴν νύκτα.

  9. 9

    ὀφθαλμὸς παρέβλεψε καὶ οὐ προσθήσει, καὶ οὐκέτι προσνοήσει αὐτὸν ὁ τόπος αὐτοῦ.

    Τὸ μάτι, ποὺ τὸν εἶδε καὶ τὸν ἐζήλευσε, δὲν θὰ τὸν ξαναΐδῃ πλέον, καὶ ὁ τόπος, ποὺ ἐστέκετο προτήτερα ὑπερήφανος, δὲν θὰ τὸν καταλάβῃ, οὔτε θὰ τὸν ἀντιληφθῇ ποτὲ πλέον.

  10. 10

    τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ὀλέσαισαν ἥττονες, αἱ δὲ χεῖρες αὐτοῦ πυρσεύσαισαν ὀδύνας.

    Τὰ παιδιά του θὰ ἐξολοθρεύσουν οἱ ἀσθενέστεροί του, ποὺ τοὺς περιεφρονεῖ διὰ τὴν ἀφάνειάν των, τὰ ἴδια του δὲ τὰ χέρια θὰ ἀνάψουν τὴν φωτιὰ τῶν πόνων τῆς δυστυχίας του.

  11. 11

    ὀστᾶ αὐτοῦ ἐνεπλήσθησαν νεότητος αὐτοῦ, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ χώματος κοιμηθήσεται.

    Τὰ ὀστᾶ του ἔχουν γεμίσει ἀπὸ τὸν μολυσμὸν τῶν παρεκτροπῶν τῆς νεότητός του καὶ θὰ κοιμηθοῦν καὶ αὐτὰ μαζί του μέσα εἰς τὸ χῶμα τοῦ τάφου του.

  12. 12

    ἐὰν γλυκανθῇ ἐν στόματι αὐτοῦ κακία, κρύψει αὐτὴν ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ·

    Ὅταν ἡ κακία θὰ ἐξαπολύσῃ τὴν ἀπατηλὴν καὶ στιγμιαίαν γλυκύτηταα της εἰς τὸ στόμα του, αὐτὸς θὰ τὴν κρύψῃ κάτω ἀπὸ τὴν γλῶσσαν του, ἐπιζητῶν νὰ τὴν ἀπολαύσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον.

  13. 13

    οὐ φείσεται αὐτῆς καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει αὐτὴν καὶ συνάξει αὐτὴν ἐν μέσῳ τοῦ λάρυγγος αὐτοῦ,

    Ἀπλήστως τὴν ἀπολαμβάνει καὶ δὲν λέγει ποτὲ ἀρκεῖ.Οὔτε θὰ τὴν ἐγκαταλείψῃ.Καὶ θὰ τὴν συνάξῃ ἐν μέσῳ τοῦ λάρυγγός του γευόμενος διαρκῶς αὐτήν.

  14. 14

    καὶ οὐ μὴ δυνηθῇ βοηθῆσαι ἑαυτῷ· χολὴ ἀσπίδος ἐν γαστρὶ αὐτοῦ.

    Καὶ δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ βοηθήσῃ τὸν ἑαυτόν του, διότι καὶ ἡ τροφή, τὴν ὁποίαν θὰ λαμβάνῃ πρὸς στήριξιν τοῦ ὀργανισμοῦ του, θὰ μεταβάλλεται εἰς τὴν κοιλίαν του εἰς δηλητήριον τοῦ φιδιοῦ, ποὺ καλεῖται ἀσπίς.

  15. 15

    πλοῦτος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεθήσεται, ἐξ οἰκίας αὐτοῦ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος,

    Ὁ πλοῦτος δέ, ὁ ὁποῖος συναθροίζεται μὲ ἀδικίας, θὰ ἀποβληθῇ δι’ ἐμετοῦ ἀπὸ τὴν οἰκίαν του, ὅπου τὸν φυλάσσει ὁ ἄδικος, θὰ τὸν βγάλῃ ἔξω ὄχι ἄνθρωπός τις, ἀλλ' ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου.

  16. 16

    θυμὸν δὲ δρακόντων θηλάσειεν, ἀνέλοι δὲ αὐτὸν γλῶσσα ὄφεως.

    Δηλητήριον δέ, ποὺ μὲ θυμὸν ἐκχύνουν δράκοντες, θὰ θηλάσῃ, θὰ τὸν φονεύσῃ δὲ μὲ τὸ δηλητήριον τῆς γλῶσσα φιδιοῦ.

  17. 17

    μὴ ἴδοι ἄμελξιν νομάδων, μηδὲ νομὰς μέλιτος καὶ βουτύρου.

    Δὲν θὰ ἴδῃ ἰκανοποιημένος ἄρμεγμα ἀπὸ ἀγέλας ζώων γαλακτοφόρων, οὔτε μοιρασιὲς μέλιτος καὶ βουτύρου.

  18. 18

    εἰς κενὰ καὶ μάταια ἐκοπίασε, πλοῦτον ἐξ οὗ οὐ γεύσεται, ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος, ἀκατάποτος·

    Στα κούφια καὶ μάταια ἐκοπίασε διὰ νὰ ἀποκτήσῃ πλοῦτον, τὸν ὁποῖον ἕνεκα τῆς τσιγκουνιᾶς του δὲν θὰ τὸν ἀπολαύσῃ· σὰν κρέας ἄκληρον, ποὺ δὲν μασᾶται καὶ δὲν καταπίνεται.

  19. 19

    πολλῶν γὰρ δυνατῶν οἴκους ἔθλασε, δίαιταν δὲ ἥρπασε, καὶ οὐκ ἔστησεν.

    Θὰ συμβῇ δὲ αὐτὸ κατὰ λόγον δικαιοσύνης.Διότι αὐτὸς ἐτσάκισε τοὺς οἴκους πολλῶν ἀνθρώπων πλουσίων καὶ μὲ μεγάλην ἐπιρροὴν σπίτι δέ, ποὺ δὲν ἔκτισεν αὐτός, τὸ ἥρπασε, σὰν νὰ ἦτο ἰδικόν του.

  20. 20

    οὐκ ἔστιν αὐτοῦ σωτηρία τοῖς ὑπάρχουσιν, ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ οὐ σωθήσεται.

    Δὲν ὑπάρχει εὐτυχία καὶ σωτηρία εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντά του, οὔτε θὰ εὕρῃ ποτὲ ἀπόλαυσιν καὶ σωτηρίαν μὲ ὅ,τι ἐπεθύμησε καὶ ὅταν ἤθελεν ἀποκτήσει αὐτά.

  21. 21

    οὐκ ἔστιν ὑπόλειμμα τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ, διὰ τοῦτο οὐκ ἀνθήσει αὐτοῦ τὰ ἀγαθά.

    Δὲν ἀπομένει τίποτε ἀπὸ τὴν τροφήν του, ἀλλὰ θέλει νὰ καταφάγῃ αὐτὸς τὰ πάντα, δι’ αὐτὸ δὲ δὲν ἔχει νὰ περιμένῃ τις κανὲν καλὸν ἀπὸ τὰ ἀγαθά του.

  22. 22

    ὅταν δὲ δοκῇ ἤδη πεπληρῶσθαι, θλιβήσεται, πᾶσα δὲ ἀνάγκη ἐπ᾿ αὐτὸν ἐπελεύσεται.

    Ὅταν δὲ νομίζῃ, ὅτι τώρα πλέον ἔχει πληρωθῇ ἀπὸ ἀγαθά, θὰ θλιβῇ, θὰ ἐπέλθῃ δὲ ἐπ’ αὐτοῦ πᾶσα ἀνάγκη, ὥστε, παρ’ ὅλα του τὰ ἀγαθά, στερῆται τῶν πάντων.

  23. 23

    εἴ πως πληρῶσαι γαστέρα αὐτοῦ, ἐπαποστεῖλαι ἐπ᾿ αὐτὸν θυμὸν ὀργῆς, νίψαι ἐπ᾿ αὐτὸν ὀδύνας·

    Ἐὰν θὰ ἦτο κάπως δυνατὸν νὰ γεμίσῃ τὴν κοιλίαν του, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ματαίας ταύτης προσπαθείας του θὰ ἀποστείλῃ ὁ Θεὸς ἐπ' αὐτοῦ τὸν θυμὸν τῆς ὀργῆς του, θὰ πέσουν πόνοι καὶ ὀδύναι, βροχὴ ραγδαία νίπτουσα τὸ πρόσωπόν του.

  24. 24

    καὶ οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς σιδήρου, τρώσαι αὐτὸν τόξον χάλκειον·

    Καὶ δὲν θὰ σωθῇ ἀπὸ χεῖρα κρατοῦσαν σιδηρᾶν μάχαιραν θὰ πληγώσῃ αὐτὸν βέλος ριπτόμενον ἀπὸ τόξον χάλκινον.

  25. 25

    διεξέλθοι δὲ διὰ σώματος αὐτοῦ βέλος, ἀστραπαὶ δὲ ἐν διαίταις αὐτοῦ· περιπατήσαισαν ἐπ᾿ αὐτῷ φόβοι,

    Θὰ διέλθῃ δὲ τὸ ριφθὲν βέλος ἀπὸ τοῦ ἑνὸς μέρους εἰς τὸ ἄλλο διὰ μέσου τοῦ σώματός του μὲ τραῦμα διαμπερές, ἀστραπαὶ δὲ καὶ κεραυνοὶ θὰ πέσουν εἰς τὰ σπίτια του· καὶ φόβοι ἀλλεπάλληλοι καὶ συνεχεῖς θὰ τὸν καταλάβουν.

  26. 26

    πᾶν δὲ σκότος αὐτῷ ὑπομείναι· κατέδεται αὐτὸν πῦρ ἄκαυστον, κακώσαι δὲ αὐτοῦ ἐπήλυτος τὸν οἶκον.

    Θὰ ὑποστῇ οὗτος κάθε σκότος, ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη κατακαλύπτον αὐτόν, θὰ καταφάγῃ αὐτὸν φωτιά, ποὺ δὲν θὰ σβήνῃ ποτέ, ἀλλὰ θὰ παραμένῃ φωτιὰ ποὺ δὲν ἀναφθῇ ἀπὸ ἄνθρωπον, ἀλλ’ ἀπ' αὐτὸν τὸν Θεόν, καὶ θὰ καταστρέψῃ τὸ σπίτι του ἐπιδρομεὺς ἐρχόμενος ἀπὸ ξένον μέρος.

  27. 27

    ἀνακαλύψαι δὲ αὐτοῦ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀνομίας, γῆ δὲ ἐπανασταίη αὐτῷ.

    Θὰ φανερώσῃ δὲ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀποκρύφους ἀνομίας του, ἡ δὲ γῆ θὰ ἐπανασταστήσηῃ κατ’ αὐτοῦ.

  28. 28

    ἑλκύσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀπώλεια εἰς τέλος, ἡμέρα ὀργῆς ἐπέλθοι αὐτῷ.

    Θὰ ἑλκύσῃ δὲ τὸ σπίτι του σὰν ἄλλος μαγνήτης ἡ ὁλοκληρωτικὴ καταστροφή· θὰ ἐπέλθῃ εἰς αὐτὸν ἡμέρα ὀργῆς.

  29. 29

    αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ Κυρίου, καὶ κτῆμα ὑπαρχόντων αὐτῷ παρὰ τοῦ ἐπισκόπου.

    Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ μερίδιον, ποὺ θὰ λάβῃ ἀπὸ τὸν Κύριον ὁ ἀσεβὴς ἄνθρωπος, καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ μόνον ἀπόκτημα ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντά του, τὸ ὁποῖον θὰ δοθῇ εἰς αὐτὸν παρ' Ἐκείνου, ὁ Ὁποῖος ἐπισκοπεῖ καὶ παρακολουθεῖ τὰς πράξεις τῶν ἀνθρώπων».