Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΩΒ

Ιώβ, κεφάλαιο 19

29 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (42)
  1. 1

    ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·

    Λαβὼν δὲ τὸν λόγον ὁ Ἰὼβ εἶπεν:

  2. 2

    ἕως τίνος ἔγκοπον ποιήσετε ψυχήν μου καὶ καθαιρεῖτέ με λόγοις; γνῶτε μόνον ὅτι ὁ Κύριος ἐποίησέ με οὕτως·

    «Ἕως πότε θὰ κατακουράζετε καὶ θὰ καταθλίβετε τὴν ψυχήν μου καὶ ἕως πότε θὰ μὲ σκοτώνετε μὲ λόγια σκληρὰ καὶ ἀσυμπαθῆ; Τοῦτο μόνον μάθετε, ὅτι, ἐὰν πάσχω, ὁ Κύριος ἔκαμε νὰ ὑποφέρω ἔτσι.

  3. 3

    καταλαλεῖτέ μου, οὐκ αἰσχυνόμενοί με ἐπίκεισθέ μοι.

    Μὲ κατηγορεῖτε, καὶ δὲν ἐντρέπεσθε νὰ μὲ κατακρίνετε ἔτσι· ἀντὶ νὰ μὲ παρηγορῆτε, μὲ στενοχωρεῖτε καὶ μὲ πειράζετε.

  4. 4

    ναὶ δὴ ἐπ᾿ ἀληθείας ἐγὼ ἐπλανήθην, παρ᾿ ἐμοὶ δὲ αὐλίζεται πλάνος λαλῆσαι ρήματα, ἃ οὐκ ἔδει, τὰ δὲ ρήματά μου πλανᾶται καὶ οὐκ ἐπὶ καιροῦ.

    Ναὶ λοιπὸν ἔστω ὅτι ἐγὼ πράγματι ἐπλανήθην ἔχω δὲ πάντοτε πλησίον μου κατοικοῦντα αὐτὸν ποὺ μὲ πλανᾷ, καὶ μὲ παρασύρει νὰ εἴπω λόγια, ποὺ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπω, τὰ λόγιά μου δὲ πλανῶνται καὶ εἶναι ἀπρεπῆ καὶ ἄκαιρα.

  5. 5

    ἔα δὲ ὅτι ἐπ᾿ ἐμοὶ μεγαλύνεσθε, ἐνάλλεσθε δέ μοι ὀνείδει.

    Μπά! Τόσο μεγάλο εἶναι αὐτό! Διότι ὑψώνεσθε καὶ μεγαλώνετε τοὺς ἑαυτούς σας ἐναντίον μου, ἐφορμᾶτε δὲ κατ’ ἐμοῦ μὲ ὄνειδος καὶ κατηγορίαν.

  6. 6

    γνῶτε οὖν ὅτι Κύριός ἐστιν ὁ ταράξας, ὀχύρωμα δὲ αὐτοῦ ἐπ᾿ ἐμὲ ὕψωσεν.

    Μάθετε λοιπόν, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι αὐτός, ποὺ μὲ ἐτάραξεν, ὕψωσε δὲ αὐτὸς ὀχύρωμα ἀκατάβλητον ἐπ’ ἐμοῦ, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῶ νὰ ξεφύγω ἀπὸ τὰ βάσανά μου.

  7. 7

    ἰδοὺ γελῶ ὀνείδει καὶ οὐ λαλήσω· κεκράξομαι, καὶ οὐδαμοῦ κρίμα.

    Ἰδοὺ λοιπὸν καὶ ἐγὼ γελῶ διὰ τὸ ὄνειδος, τὸ ὁποῖον μοῦ ἐπιρρίπτετε, μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι τοῦτο δὲν δικαιολογεῖται ἀπὸ τὰ πράγματα· δὲν θὰ ὁμιλήσω, διότι, καὶ ἂν φωνάξω, δὲν θὰ εὕρω πουθενὰ δικαίαν κρίσιν.

  8. 8

    κύκλῳ περιῳκοδόμημαι, καὶ οὐ μὴ διαβῶ, ἐπὶ πρόσωπόν μου σκότος ἔθετο.

    Εὑρίσκομαι τριγύρω κλεισμένος σὰν μέσα εἰς οἰκοδόμημα καὶ δὲν δύναμαι νὰ διαβῶ καὶ νὰ ἐξέλθω ἐξ αὐτοῦ· ἐμπρός μου ἔρριψεν ὁ Θεὸς σκότος, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῶ νὰ διακρίνω τίποτε μέσα στὴν φυλακήν μου.

  9. 9

    τὴν δὲ δόξαν ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐξέδυσεν, ἀφεῖλε δὲ στέφανον ἀπὸ κεφαλῆς μου.

    Τὰ πλούτη μου καὶ τὰ τέκνα μου καὶ ὅλα, ὅσα ἀπετελοῦν τὴν δόξαν μου, μοῦ τὰ ἐπῆρε καὶ κυριολεκτικῶς μὲ ἔγδυσεν, ἀφήρεσε δὲ καὶ τὸ στέμμα, ποὺ ἐστόλιζε τὴν κεφαλήν μου.

  10. 10

    διέσπασέ με κύκλῳ καὶ ᾠχόμην· ἐξέκοψε δὲ ὥσπερ δένδρον τὴν ἐλπίδα μου.

    Μὲ κατέστρεψε δὲ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς κυκλοτερῶς καὶ ἠναγκάσθην νὰ φύγω ἀπ’ ἐκεῖ ποὺ ἔμενα ἔκοψε δὲ σύρριζα σὰν δένδρον τὰ παιδιά μου καὶ κάθε τι, ποὺ εἶχα μιὰ ἐλπίδα.

  11. 11

    δεινῶς δέ μοι ὀργῇ ἐχρήσατο, ἡγήσατο δέ με ὥσπερ ἐχθρόν.

    Μὲ μετεχειρίσθη δὲ σκληρὰ μὲ ὀργὴν καὶ θυμόν, μὲ ἐθεώρησε δὲ σὰν ἐχθρόν του.

  12. 12

    ὁμοθυμαδὸν δὲ ἦλθον τὰ πειρατήρια αὐτοῦ ἐπ᾿ ἐμοί, ταῖς ὁδοῖς μου ἐκύκλωσαν ἐγκάθετοι.

    Ὅλα δὲ τὰ δοκιμαστήριά του καὶ τὰ τρομακτικὰ στρατεύματά του ἔπεσαν μαζὶ κατ’ ἐπάνω μου, τοὺς δρόμους δέ, εἰς τοὺς ὁποίους ἐβάδιζα, τοὺς ἐκύκλωσαν ἐπίβουλοι καὶ ἐνεδρευταί.

  13. 13

    ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀδελφοί μου ἀπέστησαν, ἔγνωσαν ἀλλοτρίους ἢ ἐμέ· φίλοι δέ μου ἀνελεήμονες γεγόνασιν.

    Ἀπεμακρύνθησαν ἀπ’ ἐμοῦ οἱ ἀδελφοί μου καὶ συγγενεῖς μου· συνῆψαν γνωριμίας μὲ ξένους μᾶλλον παρά μὲ ἐμέ, οἱ δὲ φίλοι μου ἔγιναν ἀσυμπαθεῖς καὶ χωρὶς ἔλεος πρὸς ἐμέ.

  14. 14

    οὐ προσεποιήσαντό με οἱ ἐγγύτατοί μου, καὶ οἱ εἰδότες μου τὸ ὄνομα ἐπελάθοντό μου.

    Δὲν μὲ προσοικειώθησαν ὡς ἰδικόν των οἱ πάρα πολὺ πλησίον πρὸς ἐμέ, καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ ἐγνώριζαν τὸ ὄνομά μου, τὸ ἐξέχασαν.

  15. 15

    γείτονες οἰκίας θεράπαιναί τέ μου, ἀλλογενὴς ἤμην ἐναντίον αὐτῶν.

    Εἰς πρόσωπα γειτονικά, ποὺ ἐφιλοξενοῦντο στὸ σπίτι μου, καὶ εἰς ὑπηρετρίας μου ἤμην εἰς αὐτὰ καὶ ἀπέναντι αὐτῶν σὰν ξένος καὶ ἀλλόφυλος.

  16. 16

    θεράποντά μου ἐκάλεσα, καὶ οὐχ ὑπήκουσε· στόμα δέ μου ἐδέετο.

    Ἐκάλεσα ὑπηρέτην μου να μὲ βοηθήσῃ καὶ δὲν ὑπήκουσε· τὸ στόμα μου δὲ τὸν παρεκάλει καὶ ἐκεῖνος δὲν ἤκουε.

  17. 17

    καὶ ἱκέτευον τὴν γυναῖκά μου, προσεκαλούμην δὲ κολακεύων υἱοὺς παλλακίδων μου·

    Καὶ παρεκάλουν ματαίως τὴν γυναῖκα μου, προσεκάλουν δὲ μὲ λόγους κολακευτικοὺς τὰ παιδιὰ τῶν δούλων μου·

  18. 18

    οἱ δὲ εἰς τὸν αἰῶνά με ἀπεποιήσαντο· ὅταν ἀναστῶ, κατ᾿ ἐμοῦ λαλοῦσιν.

    αὐτοὶ ὅμως μὲ ἠρνήθησαν ὁριστικῶς καὶ αἰωνίως· ὅταν δὲ σηκωθῶ διὰ νὰ τοὺς ὁμιλήσω μὲ καλοσύνην, αὐτοὶ λέγουν ἐναντίον μου.

  19. 19

    ἐβδελύξαντό με οἱ ἰδόντες με· οὓς δὴ ἠγαπήκειν, ἐπανέστησάν μοι.

    Μὲ ἐσιχάθησαν λόγῳ τῶν πληγῶν μου, ὅσοι μὲ εἶδαν· ἐκεῖνοι δέ, τοὺς ὁποίους εἶχα ἀγαπήσει, ἐστράφησαν καὶ αὐτοὶ ἐναντίον μου.

  20. 20

    ἐν δέρματί μου ἐσάπησαν αἱ σάρκες μου, τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἐν ὀδοῦσιν ἔχεται.

    Μέσα εἰς τὸ δέρμα μου ἐσάπησαν αἱ σάρκες μου, εἰς τρόπον ὥστε τὸ δέρμα μου ἐκόλλησεν εἰς τὰ ὀστᾶ μου, εἰς τὸ στόμα μου δὲ τὰ ὀστᾶ μου συνδέονται ἀμέσως μὲ τοὺς ὀδόντάς μου, διότι καὶ αὐτὰ τὰ οὖλα μου ἠφανίσθησαν.

  21. 21

    ἐλεήσατέ με, ἐλεήσατέ με, ὦ φίλοι, χεὶρ γὰρ Κυρίου ἡ ἁψαμένη μού ἐστι.

    Λυπηθῆτε με, λυπηθῆτε με καὶ δείξατε συμπάθειαν, ὡ φίλοι.Διότι ἡ παντοδύναμος χεὶρ τοῦ Κυρίου, αὐτὴ μὲ ἐγγίζει καὶ μὲ τιμωρεῖ.

  22. 22

    διατί με διώκετε ὥσπερ καὶ ὁ Κύριος; ἀπὸ δὲ σαρκῶν μου οὐκ ἐμπίπλασθε;

    Διατὶ μὲ καταδιώκετε καὶ σεῖς, ὅπως καὶ ὁ Κύριος; Δὲν χορταίνετε ἀπὸ τὰς σαπισμένς σάρκας μου, ἀλλὰ θέλετε νὰ καταπληγώνετε καὶ τὴν ψυχήν μου;

  23. 23

    τίς γὰρ ἂν δοίη γραφῆναι τὰ ρήματά μου, τεθῆναι δὲ αὐτὰ ἐν βιβλίῳ εἰς τὸν αἰῶνα;

    Ἀλλα σεῖς σιωπᾶτε.Καὶ ὅσα θὰ εἴπω, θὰ τὰ πάρῃ ὁ ἀέρας.Διότι, ποῖος θὰ μοῦ ἔδιδε τὸ μέσον νὰ γραφοῦν τὰ λόγια μου αὐτά, ποὺ θὰ εἴπω, νὰ τεθοῦν δὲ ταῦτα ἐντὸς βιβλίου καὶ νὰ διαφυλαχθοῦν ἐκεῖ αἰωνίως;

  24. 24

    ἐν γραφείῳ σιδηρῷ καὶ μολίβῳ ἢ ἐν πέτραις ἐγγλυφῆναι;

    Ἢ διὰ γραφίδος σιδηρᾶς καὶ μολυβδίνης νὰ γραφοῦν ἢ νὰ ἐγγλυφοῦν καὶ ἐγχαραχθοῦν εἰς πέτρας;

  25. 25

    οἶδα γὰρ ὅτι ἀένναός ἐστιν ὁ ἐκλύειν με μέλλων ἐπὶ γῆς,

    Θέλω νὰ γραφοῦν, διότι ἠξεύρω καλά, ὅτι εἶναι αἰώνιος Ἐκεῖνος, ποὺ μέλλει νὰ μὲ ἐλευθερώσῃ ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τὰ δεινὰ αὐτά, καὶ θὰ ἤθελα ὅλαι αἱ γενεαὶ νὰ μάθουν τὴν ἀπολύτρωσίν μου αὐτήν.

  26. 26

    ἀναστήσει δὲ τὸ δέρμα μου τὸ ἀναντλοῦν ταῦτα· παρὰ γὰρ Κυρίου ταῦτά μοι συνετελέσθη,

    Ἠξεύρω, ὅτι θὰ ἀναστήσῃ τὸ δέρμα μου, ποὺ τραβᾷ καὶ βαστάζει ταῦτα, διότι παρὰ τοῦ Κυρίου, τοῦ μόνου δυνατοῦ, ἡ ἀνάστασις αὐτὴ θὰ συντελεσθῇ.

  27. 27

    ἃ ἐγὼ ἐμαυτῷ συνεπίσταμαι, ἃ ὁ ὀφθαλμός μου ἑώρακε καὶ οὐκ ἄλλος, πάντα δέ μοι συντετέλεσθαι ἐν κόλπῳ.

    Ταῦτα δέ, ποὺ ἐλπίζω, ἐγὼ μὲ μόνον τὸν ἑαυτόν μου τὰ γνωρίζω, τὰ ὁποῖα διὰ τοῦ ὀφθαλμοῦ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐλπίδος ἔχω ἴδει, καὶ κανεὶς ἄλλος δὲν τὰ εἶδεν, ὅλα δὲ αὐτὰ ἔχουν δι’ ἐμὲ συντελεσθῇ διὰ τῆς ἐλπίδος, ἡ ὁποία τρέφεται εἰς τὰ βάθη τοῦ ἐσωτερικοῦ μου.

  28. 28

    εἰ δὲ καὶ ἐρεῖτε· τί ἐροῦμεν ἔναντι αὐτοῦ; καὶ ρίζαν λόγου εὑρήσομεν ἐν αὐτῷ·

    Ἐὰν δὲ καὶ μεθ’ ὅλα, ὅσα σᾶς εἶπα στηρίζων τὴν ἐλπίδα εἰς τὸν Θεόν, εἴπητε σεῖς; Τί θὰ εἴπωμεν τώρα κατ’ αὐτοῦ; Καὶ ποίαν αἰτίαν κατηγορίας θὰ εὕρωμεν εἰς αὐτόν;

  29. 29

    εὐλαβήθητε δὴ καὶ ὑμεῖς ἀπὸ ἐπικαλύμματος, θυμὸς γὰρ ἐπ᾿ ἀνόμους ἐπελεύσεται, καὶ τότε γνώσονται ποῦ ἐστιν αὐτῶν ἡ ὕλη.

    Φοβήθητε λοιπὸν καὶ σεῖς ἀπὸ τῆς προστασίας, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς καλύπτει καὶ σκεπάζει τοὺς ἀδικουμένους.Φοβήθητε, διότι θυμὸς θὰ ἐπέλθῃ κατὰ τῶν ἀνόμων καὶ τότε θὰ μάθουν αὐτοὶ ποὺ εἶναι τὰ ὑλικά των ἀγαθὰ καὶ ἡ ὑλική των εὐτυχία».