Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΟΥΔΙΘ

Ιουδίθ, κεφάλαιο 10

23 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (16)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐγένετο ὡς ἐπαύσατο βοῶσα πρὸς τὸν Θεὸν ᾿Ισραὴλ καὶ συνετέλεσε πάντα τὰ ρήματα ταῦτα,

    Όταν λοιπὸν ἐτελείωσεν ἡ Ἰουδὶθ τὴν θερμὴ προσευχήν της πρὸς τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ συνεπλήρωσεν ὅλα αὐτά, ποὺ εἶχε νὰ εἴπῃ εἰς τὸν Κύριον,

  2. 2

    καὶ ἀνέστη ἀπὸ τῆς πτώσεως καὶ ἐκάλεσε τὴν ἅβραν αὐτῆς καὶ κατέβη εἰς τὸν οἶκον, ἐν ᾧ διέτριβεν ἐν αὐτῷ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν σαββάτων καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῆς·

    ἐσηκώθη ἀπὸ τὸ δάπεδον, ὅπου εἶχε προσπέσει διὰ νὰ προσευχηθῶ. Ἐν συνεχείᾳ ἐκάλεσε τὴν ὑπηρέτριάν της καὶ κατέβη ἀπὸ τὸ δῶμα καὶ ἐμβῆκεν εἰς τὸ σπίτι της, ὅπου ἔμενε κανονικῶς τὰς ἡμέρας τῶν Σαββάτων καὶ κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Ἰουδαίων.

  3. 3

    καὶ περιείλατο τὸν σάκκον, ὃν ἐνεδεδύκει, καὶ ἐξεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆς χηρεύσεως αὐτῆς καὶ περιεκλύσατο τὸ σῶμα ὕδατι καὶ ἐχρίσατο μύρῳ παχεῖ καὶ διέταξε τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς αὐτῆς καὶ ἐπέθετο μίτραν ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ ἐνεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆς εὐφροσύνης αὐτῆς, ἐν οἷς ἐστολίζετο ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ζωῆς τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς Μανασσῆ,

    Κατόπιν ἔβγαλε τὸν τρίχινον σάκκον, ποὺ ἐφοροῦσε διὰ τὸ πένθος της. Ἔβγαλεν ἐπίσης καὶ τὰ ἄλλα πένθιμα ἐνδύματα τῆς χηρείας της. Ἔλουσεν ἔπειτα μὲ νερὸ τὸ σῶμα της καὶ τὸ ἄλειψε μὲ πλούσιον μύρον. Καὶ ἀφοῦ ἐκτένισε καὶ ἐτακτοποίησε τὰ μαλλιά της, ἔβαλεν εἰς τὸ κεφάλη της ἕνα ἐντυπωσιακὸ κάλυμμα. Ἐφόρεσε δὲ τὰ πιὸ λαμπρά, τὰ ἐορταστικὰ ἐνδύματά της, μὲ τὰ ὁποῖα ἐστολίζετο κατὰ τὸν καιρὸν ποὺ ἐζοῦσεν ὁ σύζυγός της Μανασσῆς.

  4. 4

    καὶ ἔλαβε σανδάλια εἰς τοὺς πόδας αὐτῆς καὶ περιέθετο τοὺς χλιδῶνας καὶ τὰ ψέλλια καὶ τοὺς δακτυλίους καὶ τὰ ἐνώτια καὶ πάντα τὸν κόσμον αὐτῆς καὶ ἐκαλλωπίσατο σφόδρα εἰς ἀπάτησιν ὀφθαλμῶν ἀνδρῶν, ὅσοι ἂν ἴδωσιν αὐτήν.

    Ἐφόρεσεν ἐπίσης σανδάλια εἰς τὰ πόδια της καὶ ἔβαλε τὰ βραχιόλια, τὰ στολίδια, τὰ δαχτυλίδια, τὰ σκουλαρίκια καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κοσμήματά της. Ἔτσι ἐστολίσθη καὶ ὠμόρφηνε πολύ, διότι ἤθελε νὰ ἐξαπατήσῃ τὰ μάτια τῶν ἀνδρῶν, ποὺ θὰ τὴν ἔβλεπαν.

  5. 5

    καὶ ἔδωκε τῇ ἅβρᾳ αὐτῆς ἀσκοπυτίνην οἴνου καὶ καψάκην ἐλαίου καὶ πήραν ἐπλήρωσεν ἀλφίτων καὶ παλάθης καὶ ἄρτων καθαρῶν καὶ περιεδίπλωσε πάντα τὰ ἀγγεῖα αὐτῆς καὶ ἐπέθηκεν ἐπ᾿ αὐτῇ.

    Ἔδωσε κατόπιν εἰς τὴν ὑπηρέτριάν της ἕνα ἀσκὶ μὲ κρασί, ἕνα δοχεῖον μὲ λάδι καὶ ἐγέμισεν ἕνα σακκὶ μὲ κρίθινα ψωμιά, μὲ τσαπέλα σύκων καὶ μὲ ψωμιὰ ἀπὸ καθαρὸ σιτάρι. Καὶ ἀφοῦ ἐτακτοποίησεν ὅλα τὰ σακκίδια καὶ τὰ δοχεῖα, τὰ ἐφόρτωσεν εἰς τὴν δούλην της.

  6. 6

    καὶ ἐξήλθοσαν ἐπὶ τὴν πύλην τῆς πόλεως Βαιτυλούα καὶ εὕροσαν ἐφεστῶτας ἐπ᾿ αὐτῆς ᾿Οζίαν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους τῆς πόλεως Χαβρὶν καὶ Χαρμίν.

    Μετὰ ταῦτα ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸ σπίτι καὶ ἦλθαν εἰς τὴν πύλην τῆς πόλεως Βαιτυλούας καὶ εὑρῆκαν τὸν Ὀζίαν καὶ τοὺς ἄλλους προεστοὺς τῆς πόλεως, Χαβρὶν καὶ Χαρμίν, νὰ τὰς περιμένουν ἐκεῖ.

  7. 7

    ὡς δὲ εἶδον αὐτὴν καὶ ἦν ἠλλοιωμένον τὸ πρόσωπον αὐτῆς καὶ τὴν στολὴν μεταβεβληκυῖαν αὐτῆς, καὶ ἐθαύμασαν ἐπὶ τῷ κάλλει αὐτῆς ἐπὶ πολὺ σφόδρα καὶ εἶπαν αὐτῇ·

    Μόλις τὴν εἶδαν οἱ ἄρχοντες καὶ ἐπρόσεξαν ὅτι τὸ πρόσωπόν της εἶχεν ἀλλάξει καὶ εἶχε γίνει πολὺ πιὸ ὠραῖον καὶ ὅτι ἐφοροῦσε διαφορετικήν, λαμπρὰν στολήν, ἐθαύμασαν διὰ τὸ κάλλος της καί, καθὼς τὴν ἀτένιζαν μὲ μεγάλον θαυμασμόν, τῆς εἶπαν:

  8. 8

    ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν δῴη σε εἰς χάριν καὶ τελειώσαι τὰ ἐπιτηδεύματά σου εἰς γαυρίαμα υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ὕψωμα ῾Ιερουσαλήμ. καὶ προσεκύνησε τῷ Θεῷ

    Εἴθε νὰ σοῦ δώσῃ χάριν ὁ Θεός, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας, καὶ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὰ σχέδιά σου διὰ νὰ δοξασθοῦν οἱ Ἰσραηλῖται καὶ νὰ ἐξυψωθῇ ἡ Ἱερουσαλήμ. Ἡ δὲ Ἰουδὶθ ἐπροσκύνησε τὸν Θεὸν

  9. 9

    καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἐπιτάξατε ἀνοῖξαί μοι τὴν πύλην τῆς πόλεως, καὶ ἐξελεύσομαι εἰς τελείωσιν τῶν λόγων, ὧν ἐλαλήσατε μετ᾿ ἐμοῦ· καὶ συνέταξαν τοῖς νεανίσκοις ἀνοῖξαι αὐτῇ καθότι ἐλάλησε.

    καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἄρχοντας: Διατάξτε νὰ μοῦ ἀνοίξουν τὴν πύλην τῆς πόλεως, καὶ θὰ βγῶ διὰ να κάμω πρᾶξιν καὶ νὰ ὁλοκληρώσω τὰ ὅσα εἴπατε μαζί μου. Καὶ οἱ ἄρχοντες διέταξαν ἀμέσως τοὺς νέους, ποὺ ἐφρουροῦσαν τὴν πύλην, νὰ τὴν ἀνοίξουν, ὅπως τὸ ἐζήτησεν ἡ Ἰουδίθ.

  10. 10

    καὶ ἐποίησαν οὕτως. καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιουδίθ, αὐτὴ καὶ ἡ παιδίσκη αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς· ἀπεσκόπευον δὲ αὐτὴν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως ἕως οὗ κατέβη τὸ ὄρος, ἕως διῆλθε τὸν αὐλῶνα καὶ οὐκέτι ἐθεώρουν αὐτήν.

    Οἱ δὲ φρουροὶ συνεμορφώθησαν πρὸς τὴν διαταγὴν τῶν ἀρχόντων. Καὶ ἐβγῆκεν ἡ Ἰουδίθ, ἔχοντας μαζί της καὶ τὴν ὑπηρέτριάν της. Οἱ δὲ ἄνδρες τῆς πόλεως τὴν παρατηροῦσαν, ἕως ὅτου κατέβη ἀπὸ τὸ βουνὸ καὶ μέχρις ὅτου ἔφθασε καὶ ἐπέρασε μέσα εἰς τὴν κοιλάδα, ὅπου δὲν ἠμποροῦσαν πλέον νὰ τὴν ἰδοῦν.

  11. 11

    καὶ ἐπορεύοντο ἐν τῷ αὐλῶνι εἰς εὐθεῖαν, καὶ συνήντησεν αὐτῇ προφυλακὴ τῶν ᾿Ασσυρίων.

    Ἡ δὲ Ἰουδὶθ μὲ τὴν ὑπηρέτριάν της ἐπροχωροῦσαν κατ' εὐθεῖαν μέσα εἰς τὴν κοιλάδα, ἕως ὅτου τοὺς συνήντησε μία ἐμπροσθοφυλακὴ τοῦ στρατοῦ τῶν Ἀσσυρίων.

  12. 12

    καὶ συνέλαβον αὐτὴν καὶ ἐπηρώτησαν· τίνων εἶ καὶ πόθεν ἔρχῃ καὶ ποῦ πορεύῃ; καὶ εἶπε· θυγάτηρ εἰμὶ τῶν ῾Εβραίων καὶ ἀποδιδράσκω ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι μέλλουσι δίδοσθαι ὑμῖν εἰς κατάβρωμα·

    Οἱ δὲ Ἀσσύριοι στρατιῦται τὴν συνέλαβαν ἀμέσως καὶ τὴν ἐρώτησαν: Ἀπὸ ποίους εἶσαι; Ἀπὸ ποὺ ἔρχεσαι καὶ ποὺ πηγαίνεις; Καὶ ἐκείνη ἀπεκρίθη: Εἶμαι κόρη τῶν Ἑβραίων καὶ ἔχω δραπετεύσει ἀπὸ αὐτούς, διότι πρόκειται συντόμως νὰ σᾶς παραδοθοῦν, ὥστε νὰ τοὺς λεηλατήσετε καὶ τοὺς ἐξοντώσετε.

  13. 13

    κἀγὼ ἔρχομαι εἰς τὸ πρόσωπον ᾿Ολοφέρνου ἀρχιστρατήγου δυνάμεως ὑμῶν τοῦ ἀναγγεῖλαι ρήματα ἀληθείας καὶ δείξω πρὸ προσώπου αὐτοῦ ὁδόν, καθ᾿ ἣν πορεύσεται καὶ κυριεύσει πάσης τῆς ὀρεινῆς, καὶ οὐ διαφωνήσει τῶν ἀνδρῶν αὐτοῦ σάρξ μία οὐδὲ πνεῦμα ζωῆς.

    Ἔρχομαι δὲ ἐγὼ διὰ νὰ συναντήσω προσωπικῶς τὸν Ὀλοφέρνην, τὸν ἀρχιστράτηγον τῆς στρατιᾶς σας, καὶ νὰ τοῦ εἴπω λόγια ἀληθινὰ καὶ νὰ δείξω ἐμπρός του τὸν δρόμον, ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ διὰ νὰ κυριεύσῃ ὅλην τὴν ὀρεινὴν περιοχήν. Ἐὰν μὲ ἀκούση, δὲν πρόκειται νὰ πάθῃ τίποτε κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἄνδρας του καὶ δὲν θὰ σβήσῃ καμμία πνοὴ ζωῆς.

  14. 14

    ὡς δὲ ἤκουσαν οἱ ἄνδρες τὰ ρήματα αὐτῆς καὶ κατενόησαν τὸ πρόσωπον αὐτῆς —καὶ ἦν ἐναντίον αὐτῶν θαυμάσιον τῷ κάλλει σφόδρα— καὶ εἶπαν πρὸς αὐτήν·

    Μόλις ἄκουσαν οἱ Ἀσσύριοι ἄνδρες τὰ λόγια της αὐτὰ καὶ παρετήρησαν τὸ πρόσωπόν της, τὸ ὁποῖον τοὺς ἐφαίνετο ἐξαιρετικὰ θαυμάσιον διὰ τὸ κάλλος του, τῆς εἶπαν;

  15. 15

    σέσωκας τὴν ψυχήν σου σπεύσασα καταβῆναι εἰς πρόσωπον τοῦ κυρίου ἡμῶν· καὶ νῦν πρόσελθε ἐπὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, καὶ ἀφ᾿ ἡμῶν προπέμψουσί σε, ἕως παραδώσουσί σε εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ·

    Ἔχεις σώσει τὴν ζωήν σου, μὲ τὸ ὅτι ἔσπευσες καὶ κατέβης διὰ νὰ συναντήσῃς τὸν κύριόν μας. Καὶ τώρα πήγαινε πρὸς τὴν σκηνήν του. Θὰ σὲ συνοδεύσουν μάλιστα μερικοὶ ἀπὸ ἐμᾶς, ἕως ὅτου σὲ παραδώσουν εἰς τὰ χέρια του.

  16. 16

    ἐὰν δὲ στῇς ἐναντίον αὐτοῦ, μὴ φοβηθῇς τῇ καρδίᾳ σου, ἀλλὰ ἀνάγγειλον κατὰ τὰ ρήματά σου, καὶ εὖ σε ποιήσει.

    Ὅταν δὲ σταθῇς ἐμπρός του, μὴ φοβηθῇς καὶ δειλιάσῃ ἡ καρδιά σου, ἀλλὰ μίλησε καὶ φανέρωσε ὅσα ἔχεις νὰ εἴπῃς, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ σὲ προσέξῃ καὶ θὰ σοῦ φερθῇ καλά.

  17. 17

    καὶ ἐπέλεξαν ἐξ αὐτῶν ἄνδρας ἑκατὸν καὶ παρέζευξαν αὐτῇ καὶ τῇ ἅβρᾳ αὐτῆς, καὶ ἤγαγον αὐτὰς ἐπὶ τὴν σκηνὴν ᾿Ολοφέρνου.

    Μετὰ ταῦτα ἐδιάλεξαν ἑκατὸν ἄνδρας, ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἦσαν εἰς τὴν ἐμπροσθοφυλακήν, καὶ ἀφοῦ ἔζευξαν ἕνα ἅρμα διὰ τὴν Ἰουδὶθ καὶ τὴν δούλην της, τὰς ὡδήγησαν μὲ αὐτὸ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ Ὀλοφέρνους.

  18. 18

    καὶ ἐγένετο συνδρομὴ πάσῃ τῇ παρεμβολῇ, διεβοήθη γὰρ εἰς τὰ σκηνώματα ἡ παρουσία αὐτῆς· καὶ ἐλθόντες ἐκύκλουν αὐτὴν ὡς εἱστήκει ἔξω τῆς σκηνῆς ᾿Ολοφέρνου, ἕως προσήγγειλαν αὐτῷ περὶ αὐτῆς.

    Ἔτρεξαν δὲ καὶ ἐμαζεύθηκαν ἐκεῖ πολλοὶ ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τῶν Ἀσσυρίων, διότι διεδόθη ἀμέσως εἰς τὰς σκηνὰς ἡ εἴδησις διὰ τὴν παρουσίαν της. Ἔτσι ἦλθαν ἀρκετοὶ στρατιῶται ἐπὶ τόπου, κοντὰ εἰς τὴν Ἰουδίθ, καὶ τὴν περιεκύκλωναν ὅσην ὥραν ἔστεκεν ἔξω ἀπὸ τὴν σκηνὴν τοῦ Ὀλοφέρνους, ἕως ὅτου δηλαδὴ ἀνακοινώσουν εἰς αὐτὸν τὰ σχετικὰ μὲ τὴν ἄφιξίν της.

  19. 19

    καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τῷ κάλλει αὐτῆς καὶ ἐθαύμαζον τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἀπ᾿ αὐτῆς, καὶ εἶπεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· τίς καταφρονήσει τοῦ λαοῦ τούτου, ὃς ἔχει ἐν ἑαυτῷ γυναῖκας τοιαύτας; ὅτι οὐ καλόν ἐστιν ὑπολείπεσθαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρα ἕνα, οἳ ἀφεθέντες δυνήσονται κατασοφίσασθαι πᾶσαν τὴν γῆν.

    Ἐθαύμαζαν δὲ διὰ τὴν ὡραιότητά της, καὶ ἐξ αἰτίας της ἐθαύμαζαν καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἔλεγε καθένας πρὸς τὸν πλησίον του: Ποιὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ καταφρονήσῃ τὸν λαὸν αὐτόν, ποὺ ἔχει εἰς τὰς τάξεις του τέτοιες γυναῖκες; Τὰ πράγματα δείχνουν ὅτι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ ἀφήσωμεν ζωντανὸν οὔτε ἕνα ἄνδρα ἀπὸ αὐτούς, διότι ἂν ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι, θὰ ἠμπορέσουν νὰ τυλίξουν εἰς τὰ δίκτυά των καὶ νὰ ὑποτάξουν ὅλην τὴν γῆν.

  20. 20

    καὶ ἐξῆλθον οἱ παρακαθεύδοντες ᾿Ολοφέρνῃ καὶ πάντες οἱ θεράποντες αὐτοῦ καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν εἰς τὴν σκηνήν.

    Ἐβγῆκαν δὲ ἀπὸ τὴν σκηνὴν τοῦ Ὀλοφέρνους ὅσοι ἐκοιμῶντο κοντά του, οἱ σωματοφύλακές του δηλαδή, καὶ ὅλοι οἰ δοῦλοι του, καὶ ἔφεραν τὴν Ἰουδὶθ μέσα εἰς τὴν σκηνήν.

  21. 21

    καὶ ἦν ᾿Ολοφέρνης ἀναπαυόμενος ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ ἐν τῷ κωνωπείῳ, ὃ ἦν ἐκ πορφύρας καὶ χρυσίου καὶ σμαράγδου καὶ λίθων πολυτελῶν καθυφασμένων.

    Ὁ δὲ Ὀλοφέρνης τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἀνεπαύετο εἰς τὸ κρεββάτι του κάτω ἀπὸ μίαν κουνουπιέραν, ποὺ ἦτο φτιαγμένη ἀπὸ πορφύραν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχαν ὑφανθῇ χρυσάφι, σμαράγδι καὶ ἄλλα πολύτιμα πετράδια.

  22. 22

    καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ περὶ αὐτῆς, καὶ ἐξῆλθεν εἰς τὸ προσκήνιον, καὶ λαμπάδες ἀργυραῖ προάγουσαι αὐτοῦ.

    Τοῦ ἀνήγγειλαν λοιπὸν τὴν ἄφιξιν τῆς Ἰουδὶθ καὶ ἐβγῆκεν αὐτὸς εἰς τὸν χῶρον, ποὺ ἦτο πρὸ τῆς κυρίως σκηνῆς. Ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν Ὀλοφέρνην ἐβάδιζαν δοῦλοι μὲ ἀσημένιες λαμπάδες εἰς τὰ χέρια των.

  23. 23

    ὡς δὲ ἦλθε κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ᾿Ιουδὶθ καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, ἐθαύμασαν πάντες ἐπὶ τῷ κάλλει τοῦ προσώπου αὐτῆς· καὶ πεσοῦσα ἐπὶ πρόσωπον προσεκύνησεν αὐτῷ, καὶ ἤγειραν αὐτὴν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ.

    Μόλις δὲ ἔφθασεν ἐμπρὸς εἰς τὸν Ὀλοφέρνην καὶ τοὺς δούλους του ἡ Ἰουδίθ, ἔμειναν ὅλοι ἐκστατικοί, γεμᾶτοι θαυμασμὸν διὰ τὸ κάλλος τοῦ προσώπου της. Αὐτὴ δὲ ἔπεσε μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς καὶ τὸν ἐπροσκύνησε. Οἱ δοῦλοι του ὅμως τὴν ἐσήκωσαν ἀμέσως ἐπάνω.