Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΙΟΥΔΙΘ

Ιουδίθ, κεφάλαιο 11

23 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (16)
  1. 1

    ΚΑΙ εἶπε πρὸς αὐτὴν ᾿Ολοφέρνης· θάρσησον, γύναι, μὴ φοβηθῇς τῇ καρδίᾳ σου, ὅτι ἐγὼ οὐκ ἐκάκωσα ἄνθρωπον, ὅστις ᾑρέτικε δουλεύειν βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ πάσης τῆς γῆς.

    Καὶ εἶπεν ὁ Ὀλοφέρνης πρὸς τὴν Ἰουδίθ: Θάρρος, γυναῖκα! Ἂς μὴ φοβᾶται ἡ καρδία σου, διότι ἐγὼ δὲν ἔβλαψα ποτὲ ἄνθρωπον, ποὺ ἐπροτίμησε νὰ γίνῃ δοῦλος καὶ ὑπήκοος τοῦ βασιλέως ὅλης τῆς γῆς Ναβουχοδονόσορος.

  2. 2

    καὶ νῦν ὁ λαός σου ὁ κατοικῶν τὴν ὀρεινήν, εἰ μὴ ἐφαύλισάν με, οὐκ ἂν ᾖρα τὸ δόρυ μου ἐπ᾿ αὐτούς, ἀλλ᾿ αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἐποίησαν ταῦτα.

    Ὡς πρὸς δὲ τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τώρα ὁ λαός σου, ποὺ ζῇ εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχήν, ἐξ αἰτίας τῆς πολιορκίας μας, σοῦ λέγω ὅτι εὐθύνονται οἱ ἴδιοι. Ἐὰν δὲν ἔδειχναν περιφρονητικὴν στάσιν ἀπέναντί μου, δὲν θὰ ἐσήκωνα τὸ δόρυ μου ἐναντίον των, διὰ νὰ πολεμήσω μαζί των. Μόνοι των ἐπροκάλεσαν τὴν συμφορὰν εἰς τοὺς ἑαυτούς των.

  3. 3

    καὶ νῦν λέγε μοι τίνος ἕνεκεν ἀπέδρας ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ ἦλθες πρὸς ἡμᾶς; ἥκεις γὰρ εἰς σωτηρίαν· θάρσει, ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ ζήσῃ καὶ εἰς τὸ λοιπόν·

    Τώρα λοιπὸν λέγε μου: Ποιὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐδραπέτευσες ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ἦλθες κοντά μας; Διότι ἀσφαλῶς ἦλθες διὰ νὰ σωθῇς. Ἔχε θάρρος! Καὶ τώρα, καὶ αὐτὴν δηλαδὴ τὴν νύκτα, δὲν θὰ θανατωθῇς, ἀλλὰ θὰ ζήσῃς, καὶ ἐν συνεχείᾳ δὲν θὰ πάθῃς ἀπολύτως τίποτε.

  4. 4

    οὐ γάρ ἐστιν ὃς ἀδικήσει σε, ἀλλ᾿ εὖ σε ποιήσει καθὰ γίνεται τοῖς δούλοις τοῦ κυρίου μου βασιλέως Ναβουχοδονόσορ.

    Δὲν πρόκειται νὰ σὲ βλάψῃ κανείς. Ἀντιθέτως θὰ σὲ περιποιηθοῦν, ὅπως γίνεται μὲ τοὺς δούλους τοῦ κυρίου μου, τοῦ βασιλέως Ναβουχοδονόσορος.

  5. 5

    καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ᾿Ιουδίθ· δέξαι τὰ ρήματα τῆς δούλης σου, καὶ λαλησάτω ἡ παιδίσκη σου κατὰ πρόσωπόν σου, καὶ οὐκ ἀναγγελῶ ψεῦδος τῷ κυρίῳ μου ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ.

    Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ἡ Ἰουδίθ: Δέξου τὰ λόγια τῆς δούλης σου καὶ δῶσε μου τὴν ἄδειαν νὰ μιλήσω, ἡ δούλη σου, ἐνώπιόν σου. Σὲ βεβαιώνω ὅτι δὲν πρόκειται νὰ εἴπω κανένα ψέμα εἰς τὸν κύριόν μου κατὰ τὴν νύκτα αὐτήν.

  6. 6

    καὶ ἐὰν κατακολουθήσῃς τοῖς λόγοις τῆς παιδίσκης σου, τελείως πρᾶγμα ποιήσει μετὰ σοῦ ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἀποπεσεῖται ὁ κύριός μου τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτοῦ·

    Καὶ ἐὰν δεχθῇς καὶ συμμορφωθῇς πρὸς τὰ λόγια τῆς δούλης σου, θὰ φέρῃ ὁ Θεὸς εἰς αἴσιον πέρας τὸ ἔργον σου καὶ δὲν θὰ ἀποτύχῃ ὁ κύριός μου εἰς τὰ σχέδιά του.

  7. 7

    ζῇ γὰρ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ πάσης τῆς γῆς καὶ ζῇ τὸ κράτος αὐτοῦ, ὃς ἀπέστειλέ σε εἰς κατόρθωσιν πάσης ψυχῆς, ὅτι οὐ μόνον ἄνθρωποι διὰ σὲ δουλεύουσιν αὐτῷ, ἀλλὰ καὶ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ τὰ κτήνη καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ διὰ τῆς ἰσχύος σου ζήσονται ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ καὶ πάντα τὸν οἶκον αὐτοῦ·

    Ὁρκίζομαι εἰς τὴν ζωὴν τοῦ βασιλέως ὅλης τῆς γῆς Ναβουχοδονόσορος καὶ εἰς τὴν δύναμιν τοῦ βασιλέως αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος σὲ ἔστειλε διὰ νὰ ἀνορθώσῃς καὶ νὰ δώσῃς ζωὴν εἰς κάθε ὕπαρξιν, καὶ σοῦ προλέγω ὅτι χάρις εἰς σὲ ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι θὰ γίνουν δοῦλοι του, ἀλλὰ θὰ ἐπηρεασθοῦν καὶ ἄλλα ὄντα. Καὶ τὰ θηρία, ποὺ ζοῦν ἔξω εἰς τοὺς ἀγρούς, καὶ τὰ κατοικίδια ζῶα καὶ τὰ πουλιὰ τοῦ οὐρανοῦ μὲ τὴν ἰδικήν σου δύναμιν θὰ ζοῦν πλέον, ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ἐξυπηρετοῦν τὸν Ναβουχοδονόσορα καὶ ὅλον τὸν οἶκον του.

  8. 8

    ἠκούσαμεν γὰρ τὴν σοφίαν σου καὶ τὰ πανουργεύματα τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἀνηγγέλη πάσῃ τῇ γῇ ὅτι σὺ μόνος ἀγαθὸς ἐν πάσῃ βασιλείᾳ καὶ δυνατὸς ἐν ἐπιστήμῃ καὶ θαυμαστὸς ἐν στρατεύμασι πολέμου.

    Τὰ λέγω αὐτά, διότι ἔχομεν ἀκούσει πολλὰ διὰ τὴν σοφίαν σου καὶ διὰ τὰ ἔξυπνα σχέδια τοῦ πνεύματός σου. Ἔχει γνωστοποιηθῆ εἰς ὅλην τὴν γῆν ὅτι σὺ μόνος εἶσαι ὁ πλέον ἱκανὸς εἰς ὅλον τὸ βασίλειον τῶν Ἀσσυρίων, δυνατὸς εἰς τὴν γνῶσιν καὶ ἀξιοθαύμαστος εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰ τεχνάσματα τοῦ πολέμου.

  9. 9

    καὶ νῦν ὁ λόγος, ὃν ἐλάλησεν ᾿Αχιὼρ ἐν τῇ συνεδρίᾳ σου, ἠκούσαμεν τὰ ρήματα αὐτοῦ, ὅτι περιεποιήσαντο αὐτὸν οἱ ἄνδρες Βαιτυλούα, καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς πάντα, ὅσα ἐξελάλησε παρὰ σοί.

    Νὰ εἴπω τώρα κάτι καὶ ὡς πρὸς αὐτό, ποὺ σοῦ εἶπεν ὁ Ἀχιὼρ κατὰ τὴν συνεδρίασίν σου μὲ τοὺς ἀξιωματικούς σου. Πρέπει νὰ ξέρῃς ὅτι ἔχομεν μάθει αὐτὰ ποὺ σοῦ εἶπε, διότι τὸν περιποιήθηκαν οἱ ἄνδρες τῆς Βαιτυλούας καὶ τοὺς ἀνέφερεν ὅλα, ὅσα σοῦ εἶπε.

  10. 10

    διό, δέσποτα κύριε, μὴ παρέλθῃς τὸν λόγον αὐτοῦ, ἀλλὰ κατάθου αὐτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ σου, ὅτι ἀληθής ἐστιν· οὐ γὰρ ἐκδικᾶται τὸ γένος ἡμῶν, οὐ κατισχύει ρομφαία ἐπ᾿ αὐτούς, ἐὰν μὴ ἁμάρτωσιν εἰς τὸν Θεὸν αὐτῶν.

    Λέγω λοιπόν, δεέσποτα κύριε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραθεωρήσῃς τὰ λόγια του. Ἀντιθέτως νὰ τὰ βάλῃς εἰς τὴν καρδίαν σου, διότι εἶναι ἀληθινά. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ λαός μας εἶναι ἀδύνατον νὰ τιμωρηθῇ καὶ νὰ νικηθῇ ἀπὸ ὁποιανδηήποτε ρομφαίαν ἐχθροῦ, ποὺ στρέφεται ἐναντίον των, ἐὰν δὲν ἔχουν ἁμαρτήσῃ προηγουμένως ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ των.

  11. 11

    καὶ νῦν, ἵνα μὴ γένηται ὁ κύριός μου ἔκβολος καὶ ἄπρακτος καὶ ἐπιπεσεῖται θάνατος ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν, καὶ κατελάβετο αὐτοὺς ἁμάρτημα, ἐν ᾧ παροργιοῦσι τὸν Θεὸν αὐτῶν, ὁπηνίκα ἂν ποιήσωσιν ἀτοπίαν·

    Καὶ τώρα, διὰ νὰ μὴ ἀποτύχῃ ὁ κύριός μου καὶ γυρίσῃ ἄπρακτος, καὶ διὰ νὰ πέσῃ ὁ θάνατος ἐναντίον ὅλων αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων, ἔκαμε τὴν ἐμφάνισίν της καὶ τοὺς κατέλαβεν ἡ ἁμαρτία, μὲ τὴν ὁποίαν ἐξοργίζουν τὸν Θεόν των, κάθε φορὰν ποὺ τὴν διαπράττουν!

  12. 12

    ἐπεὶ γὰρ ἐξέλιπεν αὐτοὺς τὰ βρώματα καὶ ἐσπανίσθη πᾶν ὕδωρ, ἐβουλεύσαντο ἐπιβαλεῖν τοῖς κτήνεσιν αὐτῶν καὶ πάντα, ὅσα διεστείλατο αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς νόμοις αὐτοῦ μὴ φαγεῖν, διέγνωσαν δαπανῆσαι.

    Ἀπεφάσισαν μάλιστα ἤδη τὴν διάπραξίν της. Ἐπειδὴ ἑξαντλήθηκαν ὅλα τὰ τρόφιμά των καὶ ἔγινε σπάνιον εἶδος τὸ νερό, ἐπῆραν ἀπόφασιν νὰ σφάξουν καὶ νὰ φάγουν τὰ κατοικίδια ζῶα των καὶ ἐσκέφθηκαν

  13. 13

    καὶ τὰς ἀπαρχὰς τοῦ σίτου καὶ τὰς δεκάτας τοῦ οἴνου καὶ τοῦ ἐλαίου, ἃ διεφύλαξαν ἁγιάσαντες τοῖς ἱερεῦσι τοῖς παρεστηκόσιν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἀπέναντι τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, κεκρίκασιν ἐξαναλῶσαι, ὧν οὐδὲ ταῖς χερσὶν καθῆκεν ἅψασθαι οὐδένα τῶν ἐκ τοῦ λαοῦ.

    Ἀπεφάσισαν ἐπίσης νὰ καταναλώσουν καὶ τὰς ἀπαρχάς, τὰ πρῶτα δηλαδὴ σιτάρια ποὺ ἀπέδωσαν τὰ χωράφια των, καθὼς καὶ τὸ ἓν δέκατον ἀπὸ τὸ κρασὶ καὶ τὸ λάδι των, τὰ ὁποῖα εἶχαν ξεχωρίσει καὶ τὰ ἐφύλασσαν ὡς προσφορὰν εἰς τοὺς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι στέκουν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ προσφέρουν τὰς θυσίας εἰς τὸν Ναόν. Ὅλα αὐτὰ εἶναι πράγματα ἱερὰ καὶ δὲν ἔπρεπε οὔτε νὰ τὰ ἐγγίσῃ μὲ τὰ χέρια του κάποιος ἀπὸ τὸν λαόν, ποὺ δὲν ἦτο ἱερεύς.

  14. 14

    καὶ ἀπεστάλκασιν εἰς ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι καὶ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντες ἐποίησαν ταῦτα, τοὺς μετακομίσαντας αὐτοῖς τὴν ἄφεσιν παρὰ τῆς γερουσίας.

    Ἔστειλαν μάλιστα ἀνθρώπους των εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, διὰ νὰ φέρουν τὴν ἔγκρισιν τῆς γερουσίας δι' αὐτὴν τὴν παρανομίαν, διότι καὶ ἐκεῖνοι ἐκεῖ ἔκαμαν τὰ ἴδια.

  15. 15

    καὶ ἔσται ὡς ἂν ἀναγγείλῃ αὐτοῖς καὶ ποιήσωσι, δοθήσονταί σοι εἰς ὄλεθρον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.

    Μόλις λοιπὸν τοὺς δοθῇ τὸ σύνθημα καὶ προχωρήσουν εἰς τὴν παρανομίαν, ποὺ ἀπεφάσισαν, καὶ τὴν διαπράξουν, θὰ σοῦ τοὺς παραδώσῃ ὁ Κύριος διὰ νὰ τοὺς ἐξοντώσῃς κατὰ τὴν ἰδίαν ἡμέραν. νὰ καταναλώσουν ὅλα, ὅσα τοὺς ἀπηγόρευε νὰ τρώγουν μὲ συγκεκριμένας ἐντολάς Του ὁ Θεός.

  16. 16

    ὅθεν ἐγὼ ἡ δούλη σου ἐπιγνοῦσα ταῦτα πάντα ἀπέδρων ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ ἐπέστειλέ με ὁ Θεὸς ποιῆσαι μετὰ σοῦ πράγματα, ἐφ᾿ οἷς ἐκστήσεται πᾶσα ἡ γῆ, ὅσοι ἐὰν ἀκούσωσιν αὐτά.

    Δι' αὐτὸ καὶ ἐγώ, ἡ δούλη σου, ὅταν τὰ ἔμαθα αὐτά, ἐδραπέτευσα ἀπὸ αὐτούς. Μὲ ἔστειλε δὲ ὁ Θεὸς διὰ νὰ κάμω μαζί σου πράγματα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ θαυμάσῃ ὅλη ἡ οἰκουμένη, ὅλοι, ὅσοι θὰ τὰ ἀκούσουν.

  17. 17

    ὅτι ἡ δούλη σου θεοσεβής ἐστι καὶ θεραπεύουσα νυκτὸς καὶ ἡμέρας τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ· καὶ νῦν μενῶ παρὰ σοί, κύριέ μου, καὶ ἐξελεύσεται ἡ δούλη σου κατὰ τὴν νύκτα εἰς τὴν φάραγγα καὶ προσεύξομαι πρὸς τὸν Θεόν, καὶ ἐρεῖ μοι πότε ἐποίησαν τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν.

    Πρέπει νὰ ξέρῃς ὅτι ἐγώ, ἡ δούλη σου, εἶμαι γυναῖκα θεοσεβὴς καὶ λατρεύω ἡμέραν καὶ νύκτα τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ. Καὶ τώρα πλέον, κύριέ μου, ἀπεφάσισα νὰ μένω κοντά σου. Θέλω ὅμως νὰ βγαίνω, ἡ δούλη σου, τὴν νύκτα εἰς τὸ φαράγγι διὰ νὰ προσεύχωμαι εἰς τὸν Θεόν. Εἶμαι δὲ βεβαία ὅτι θὰ μὲ ἐνημερώσῃ ὁ Κύριος διὰ τὸ πότε θὰ κάμουν αὐτοὶ τὴν ἀρχὴν τῶν παρανομημάτων των, ποὺ σοῦ εἶπα προηγουμένως.

  18. 18

    καὶ ἐλθοῦσα προσανοίσω σοι, καὶ ἐξελεύσῃ σὺν πάσῃ τῇ δυνάμει σου, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀντιστήσεταί σοι ἐξ αὐτῶν.

    Θὰ ἔλθω λοιπὸν τότε ἀμέσως πρὸς σὲ καὶ θὰ σοῦ τὸ εἴπω, ὁπότε θὰ βγῇς ἐναντίον των μὲ ὅλην τὴν δύναμίν σου καὶ δὲν θὰ τολμήσῃ κανείς των νὰ σοῦ ἀντισταθῇ.

  19. 19

    καὶ ἄξω σε διὰ μέσου τῆς ᾿Ιουδαίας ἕως τοῦ ἐλθεῖν ἀπέναντι ῾Ιερουσαλὴμ καὶ θήσω τὸν δίφρον σου ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ ἄξεις αὐτοὺς ὡς πρόβατα, οἷς οὐκ ἔστι ποιμήν, καὶ οὐ γρύξει κύων τῇ γλώσσῃ αὐτοῦ ἀπέναντί σου, ὅτι ταῦτα ἐλαλήθη μοι κατὰ πρόγνωσίν μου καὶ ἀπηγγέλη μοι, καὶ ἀπεστάλην ἀναγγεῖλαί σοι.

    Θὰ σὲ ὁδηγήσω δὲ ἐγὼ διὰ μέσου τῆς Ἰουδαίας, ἕως ὅτου φθάσωμεν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ. Καὶ θὰ βάλω τὸν θρόνον σου εἰς τὸ μέσον τῆς Ἱερουσαλήμ. Θὰ τοὺς σύρῃς δὲ σὰν πρόβατα, ποὺ δὲν ἔχουν ποιμένα. Καὶ δὲν θὰ γρυλίσῃ οὔτε σκυλὶ μὲ τὴν γλῶσσαν του ἐμπρός σου. Θὰ γίνουν ὅλα, ὅπως σοῦ τὰ λέγω, διότι μοῦ τὰ εἶπε καὶ μοῦ τὰ ἀπεκάλυψεν ἀπὸ πρὶν ὁ Κύριος καὶ ἔχω ἀποσταλῇ ἀπὸ Ἐκεῖνον διὰ νά σοῦ τὰ ἀνακοινώσω.

  20. 20

    καὶ ἤρεσαν οἱ λόγοι αὐτῆς ἐναντίον ᾿Ολοφέρνου καὶ ἐναντίον πάντων τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, καὶ ἐθαύμασαν ἐπὶ τῇ σοφίᾳ αὐτῆς καὶ εἶπαν·

    Τὰ λόγια της αὐτὰ ἄρεσαν ἰδιαιτέρως εἰς τὸν Ὀλοφέρνην καὶ εἰς ὅλους τοὺς αὐλικούς του. Ἐθαύμασαν δὲ διὰ τὴν σοφίαν της καὶ εἶπαν:

  21. 21

    οὐκ ἔστι τοιαύτη γυνὴ ἀπ᾿ ἄκρου ἕως ἄκρου τῆς γῆς καλῷ προσώπῳ καὶ συνέσει λόγων.

    Δὲν ὑπάρχει ἀπ' ἄκρου ἕως ἄκρου τῆς γῆς τέτοια γυναῖκα σὰν κι αὐτήν, τόσον ὡραία εἰς τὸ πρόσωπον καὶ τόσον συνετὴ εἰς τὰ λόγια.

  22. 22

    καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ᾿Ολοφέρνης· εὖ ἐποίησεν ὁ Θεὸς ἀποστείλας σε ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ τοῦ γενηθῆναι ἐν χερσὶν ἡμῶν κράτος, ἐν δὲ τοῖς φαυλίσασι τὸν κύριόν μου ἀπώλειαν.

    Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὴν ὁ Ὀλοφέρνης: Ἔκαμε πολὺ καλὰ ὁ Θεός, ποὺ σὲ ἔστειλε πρὸ τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ γίνῃ ἡ παρουσία σου ἀφορμὴ δυνάμεως διὰ τὰ χέρια μας καὶ καταστροφῆς δι’ αὐτούς, ποὺ περιφρόνησαν τὸν κύριόν μου Ναβουχοδονόσορα.

  23. 23

    καὶ νῦν ἀστεία εἶ σὺ ἐν τῷ εἴδει σου καὶ ἀγαθὴ ἐν τοῖς λόγοις σου· ὅτι ἐὰν ποιήσῃς καθὰ ἐλάλησας, ὁ Θεός σου ἔσται μου Θεός, καὶ σὺ ἐν οἴκῳ βασιλέως Ναβουχοδονόσορ καθήσῃ καὶ ἔσῃ ὀνομαστὴ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν.

    Σοῦ λέγω λοιπὸν τώρα ὅτι εἶσαι πολὺ χαριτωμένη εἰς τὴν ὄψιν σου καὶ πολὺ καλὴ εἰς τὰ λόγια σου. Ἐὰν κάμῃς αὐτά, ποὺ μοῦ εἶπες, ὁ Θεός σου θὰ γίνῃ καὶ Θεός μου. Θὰ καθήσῃς δὲ μὲ τιμᾷς καὶ σὺ εἰς τὸ ἀνάκτορον τοῦ βασιλέως Ναβουχοδονόσορος καὶ τὸ ὄνομά σου θὰ δοξασθῇ εἰς ὅλην τὴν γῆν.