Ιησούς του Ναυή, κεφάλαιο 2
- 1
ΚΑΙ ἀπέστειλεν ᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυὴ ἐκ Σαττὶν δύο νεανίσκους κατασκοπεῦσαι λέγων· ἀνάβητε καὶ ἴδετε τὴν γῆν καὶ τὴν ῾Ιεριχώ. καὶ πορευθέντες οἱ δύο νεανίσκοι εἰσήλθοσαν εἰς ῾Ιεριχὼ καὶ εἰσήλθοσαν εἰς οἰκίαν γυναικὸς πόρνης, ᾗ ὄνομα Ραάβ, καὶ κατέλυσαν ἐκεῖ.
Ο Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τοῦ Ναυῆ, ἀπέστειλε κρυφὰ ἀπὸ τὴν Σαττὶν δύο νεαροὺς κατασκόπους καὶ τοὺς εἶπε: «Πηγαίνετε, ἐξετάσετε μὲ προσοχὴν τὴν χώραν Χαναὰν καὶ ἰδιαιτέρως τὴν πόλιν Ἱεριχώ». Οἱ δύο νεαροὶ κατάσκοποι ἀνεχώρησαν καὶ ἔφθασαν εἰς τὴν Ἱεριχὼ καὶ ἐμπῆκαν εἰς τὸ σπίτι μιᾶς γυναικὸς πόρνης, ἡ ὁποία ὠνομάζετο Ραάβ, καὶ ἐκεῖ διενυκτέρευσαν.
- 2
καὶ ἀπηγγέλη τῷ βασιλεῖ ῾Ιεριχὼ λέγοντες· εἰσπεπόρευνται ὧδε ἄνδρες τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ κατασκοπεῦσαι τὴν γῆν.
Καὶ κάποιοι κάτοικοι τῆς πόλεως ἐπῆγαν εἰς τὸν βασιλιᾶ τῆς Ἱεριχοῦς καὶ τοῦ ἀνεκοίνωσαν: «Ἔχουν εἰσέλθει ἀπόψε ἐδῶ ἄνδρες ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες διὰ νὰ κατασκοπεύσουν τὴν χώραν μας».
- 3
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ῾Ιεριχὼ καὶ εἶπε πρὸς Ραὰβ λέγων· ἐξάγαγε τοὺς ἄνδρας τοὺς εἰσπεπορευμένους εἰς τὴν οἰκίαν σου τὴν νύκτα, κατασκοπεῦσαι γὰρ τὴν γῆν ἥκασι.
Τότε ὁ βασιλιᾶς τῆς Ἱεριχοῦς ἔστειλεν ἀπεσταλμένους πρὸς τὴν Ραάβ, διὰ νὰ τῆς εἴπουν: «Βγάλε ἔξω τοὺς ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰσέλθει εἰς τὸ σπίτι σου τὴν νύκτα, διότι ἔχουν ἔλθει διὰ νὰ κατασκοπεύσουν τὴν χώραν μας».
- 4
καὶ λαβοῦσα ἡ γυνὴ τοὺς δύο ἄνδρας ἔκρυψεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν αὐτοῖς λέγουσα· εἰσεληλύθασι πρός με οἱ ἄνδρες·
Ἡ γυναῖκα, ἀφοῦ ὠδήγησε τοὺς δύο ἄνδρες, τοὺς ἔκρυψε καὶ εἶπεν εἰς τοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ βασιλιᾶ: «Ναί, πράγματι· ἔχουν ἐλθει εἰς τὸ σπίτι μου οἱ ἄνδρες αὐτοί·
- 5
ὡς δὲ ἡ πύλη ἐκλείετο ἐν τῷ σκότει, καὶ οἱ ἄνδρες ἐξῆλθον, οὐκ ἐπίσταμαι ποῦ πεπόρευνται· καταδιώξατε ὀπίσω αὐτῶν, εἰ καταλήψεσθε αὐτούς.
ὅταν ὅμως ἡ πύλη τῶν τειχῶν τῆς πόλεως ἐπρόκειτο νὰ κλείσῃ, τὴν νύκτα, οἱ ἄνδρες αὐτοὶ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸ σπίτι μου καὶ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ δὲν γνωρίζω ποὺ ἔχουν πάει. Καταδιώξετέ τους γρήγορα καὶ ἀσφαλῶς θὰ τοὺς προφθάσετε καὶ θὰ τοὺς συλλάβετε».
- 6
αὕτη δὲ ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ δῶμα καὶ ἔκρυψεν αὐτοὺς ἐν τῇ λινοκαλάμῃ τῇ ἐστοιβασμένῃ αὐτῇ ἐπὶ τοῦ δώματος.
Ἡ Ραὰβ ὅμως εἶχεν ἀνεβάσει τοὺς δύο κατασκόπους εἰς τὴν στέγην τοῦ σπιτιοῦ της καὶ τοὺς εἶχε κρύψει μέσα εἰς τὰ ἄχυρα (ἢ τὴν καλαμιά) τοῦ λιναριοῦ, ποὺ εἶχε στοιβαγμένα ἐπάνω εἰς τὸ δῶμα διὰ νὰ ξηρανθοῦν.
- 7
καὶ οἱ ἄνδρες κατεδίωξαν ὀπίσω αὐτῶν ὁδὸν τὴν ἐπὶ τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐπὶ τὰς διαβάσεις, καὶ ἡ πύλη ἐκλείσθη.
Τότε οἱ ἄνδρες τοῦ βασιλιᾶ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν πύλην τῆς πόλεως καὶ ἔτρεξαν πρὸς καταδίωξιν τῶν δύο κατασκόπων καὶ ἀκολούθησαν τὸν δρόμον, ποὺ ὠδηγοῦσε εἰς τὶς διαβάσεις (τὰ περάσματα) τοῦ ποταμοῦ Ἰορδάνη· ἀμέσως μετὰ τὴν ἔξοδον των ἡ πύλη τῆς πόλεως ἔκλεισε πάλιν.
- 8
καὶ ἐγένετο ὡς ἐξήλθοσαν οἱ διώκοντες ὀπίσω αὐτῶν καὶ αὐτοὶ δὲ πρὶν ἢ κοιμηθῆναι αὐτούς, αὕτη δὲ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς ἐπὶ τὸ δῶμα
Εὐθὺς μόλις οἱ ἀπεσταλμένοι τοῦ βασιλιᾶ, ποὺ κατεδίωκαν τοὺς κατασκόπους, ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ πρὶν ἀκήμη κοιμηθοῦν οἱ κατάσκοποι, ποὺ ἦσαν κρυμμένοι ἐπάνω εἰς τὴν στέγην (τὸ δῶμα), ἡ Ραὰβ ἀνέβη εἰς τὴν στέγην πρὸς αὐτοὺς
- 9
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἐπίσταμαι ὅτι ἔδωκεν ὑμῖν Κύριος τὴν γῆν, ἐπιπέπτωκε γὰρ ὁ φόβος ὑμῶν ἐφ' ἡμᾶς·
καὶ τοὺς εἶπε: «Γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι ὁ Κύριος παρέδωκεν εἰς σᾶς τὴν χώραν Χαναάν, διότι ὁ φόβος τοῦ ἐρχομοῦ σας (καὶ τῆς κατακτήσεως τῆς χώρας ἐκ μέρους σας) ἔπεσεν ἐπάνω μας, μᾶς ἐκυρίευσε καὶ ὅλοι ἔχομεν πανικοβληθῆ·
- 10
ἀκηκόαμεν γὰρ ὅτι κατεξήρανε Κύριος ὁ Θεὸς τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν ἀπὸ προσώπου ὑμῶν, ὅτε ἐξεπορεύεσθε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ ὅσα ἐποίησε τοῖς δυσὶ βασιλεῦσι τῶν ᾿Αμορραίων, οἳ ἦσαν πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, τῷ Σηὼν καὶ ῎Ωγ, οὓς ἐξωλοθρεύσατε αὐτούς.
διότι ἔχομεν ἀκούσει καὶ πληροφορηθῆ ὅτι Κύριος ὁ Θεός, ὅταν ἐφεύγατε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἐξήρανεν εἰς τὸ πέρασμά σας τὰ νερὰ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης· ἀκόμη ἔχομεν πληροφορηθῆ ὅλα, ὅσα ἔκαμεν ὁ Θεὸς εἰς τοὺς δύο βασιλεῖς τῶν Ἀμορραίων, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἀνατολικὴν ὄχθην τοῦ Ἰορδάνου, δηλαδὴ εἰς τὸν Σηὼν καὶ τὸν Ὤγ, τοὺς ὁποίους ἐνικήσατε καὶ ἐξωλοθρεύσατε τελείως.
- 11
καὶ ἀκούσαντες ἡμεῖς ἐξέστημεν τῇ καρδίᾳ ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστη ἔτι πνεῦμα ἐν οὐδενὶ ἡμῶν ἀπὸ προσώπου ὑμῶν, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν Θεὸς ἐν οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω.
Ὅταν ἀκούσαμε καὶ ἐπληροφορηθήκαμε τὰ γεγονότα αὐτά, ἐκυριεύθη τὸ ἐσωτερικόν μας ἀπὸ ὑπερβολικὴν ἔκστασιν, θαυμασμόν, πολὺν τρόμον, ἐλιποψυχήσαμεν ὅλοι καὶ δὲν ἔμεινε πλέον καθόλου θάρρος εἰς κανένα ἀπὸ ἡμᾶς, ὥστε νὰ ἀντισταθῶμεν εἰς σᾶς· διότι ἔχομεν βεβαιωθῇ ἀπολύτως ὅτι ὁ παντοδύναμος Κύριος εἶναι ὁ Θεός σας· αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεὸς εἰς τὸν οὐρανὸν (ἄνω) καὶ εἰς τὴν γῆν (κάτω), ὁ ἐξουσιαστὴς καὶ κυβερνήτης ὅλου τοῦ κόσμου.
- 12
καὶ νῦν ὀμόσατέ μοι Κύριον τὸν Θεόν, ὅτι ποιῶ ὑμῖν ἔλεος καὶ ποιήσατε καὶ ὑμεῖς ἔλεος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός μου
Καὶ τώρα σᾶς παρακαλῶ, ὁρκισθῆτε μου καὶ σεῖς εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦτο· ὅπως ἐγὼ σᾶς ἔχω δείξει καλωσύνην καὶ σᾶς ἐβοήθησα καὶ σᾶς ἐπροστάτευσα, ἔτσι καὶ σεῖς νὰ δείξετε μὲ τὴν σειράν σας καλωσύνην καὶ νὰ βοηθήσετε καὶ νὰ προστατεύσετε τὰ μέλη τοῦ πατρικοῦ μου σπιτιοῦ.
- 13
καὶ ζωγρήσατε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, τὴν μητέρα μου καὶ τοὺς ἀδελφούς μου καὶ πάντα τὸν οἶκόν μου καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν αὐτοῖς, καὶ ἐξελεῖσθε τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου.
Ὑποσχεθῆτε καὶ ἐγγυηθῆτε μου ὅτι θὰ διαφυλάξετε τὸ πατρικόν μου σπίτι, τὴν μητέρα μου καὶ τοὺς ἀδελφούς μου καὶ ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας μου καὶ ὅλα τὰ ὑπάρχοντά των καὶ (ὅτι) μαζὶ μὲ αὐτοὺς θὰ σώσετε καὶ τὴν ἰδικήν μου ζωὴν ἀπὸ τὸν θάνατον».
- 14
καὶ εἶπαν αὐτῇ οἱ ἄνδρες· ἡ ψυχὴ ἡμῶν ἀνθ' ὑμῶν εἰς θάνατον. καὶ αὐτὴ εἶπεν· ὡς ἂν παραδῷ Κύριος ὑμῖν τὴν πόλιν, ποιήσετε εἰς ἐμὲ ἔλεος καὶ ἀλήθειαν.
Καὶ οἱ κατάσκοποι Ἰσραηλῖται τῆς ἀπάντησαν: «Δεχόμεθα τοὺς ὅρους σου καὶ τὸν ὅρκον· ἂν πρόκειται νὰ ἀποθάνετε σεῖς, θὰ προτιμήσωμεν νὰ ἀποθάνωμεν ἐμεῖς πρὸς χάριν σας· ἐγγυώμεθα τὴν ζωήν σας μὲ τὴν ἰδικήν μας ζωήν». Ἡ Ραὰβ τοὺς ἀπάντησε: «Ὅταν ὁ Κύριος θὰ σᾶς παραδώσῃ τὴν πόλιν Ἱεριχώ, φανῆτε ἀπέναντί μου εὐσπλαγχνικοὶ καὶ ἀληθινοὶ εἰς τὶς ὑποσχέσεις σας».
- 15
καὶ κατεχάλασεν αὐτοὺς διὰ τῆς θυρίδος
Ὕστερα ἡ Ραὰβ ἐκατέβασε τοὺς κατασκόπους μὲ σχοινὶ ἀπὸ ἕνα παράθυρον τοῦ σπιτιοῦ της, τοῦ ὁποίου ὁ ἐξωτερικὸς τοῖχος ἦταν ὁ ἴδιος μὲ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως· διότι τὸ σπίτι της ἦταν κτισμένον μέσα καὶ ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος.
- 16
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰς τὴν ὀρεινὴν ἀπέλθετε, μὴ συναντήσωσιν ὑμῖν οἱ καταδιώκοντες, καὶ κρυβήσεσθε ἐκεῖ τρεῖς ἡμέρας, ἕως ἂν ἀποστρέψωσιν οἱ καταδιώκοντες ὀπίσω ὑμῶν, καὶ μετὰ ταῦτα ἀπελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν.
Ἀκόμη ἡ Ραὰβ εἶπεν εἰς τοὺς κατασκόπους: «Φύγετε καὶ πηγαίνετε εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν (μεταξὺ Ἱεριχοῦς καὶ Ἱερουσαλήμ), μήπως τυχὸν σᾶς συναντήσουν αὐτοὶ ποὺ σᾶς καταδιώκουν· ἐκεῖ κρυφθῆτε τρεῖς ἡμέρες, μέχρις ὅτου ἐπιστρέψουν οἱ διῶκται σας, καὶ κατόπιν πορευθῆτε τὸν κανονικόν σας δρόμον, τὸν δρόμον πρὸς τὸ στρατόπεδόν σας, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὰ ἀνατολικὰ τοῦ Ἰορδάνη».
- 17
καὶ εἶπαν πρὸς αὐτὴν οἱ ἄνδρες· ἀθῷοί ἐσμεν τῷ ὅρκῳ σου τούτῳ·
Καὶ οἰ δύο ἄνδρες, οἱ κατάσκοποι Ἰσραηλῖται, εἶπαν εἰς τὴν Ραάβ: «Πρόσεξε· θὰ εἴμεθα ἀθῶοι ἀπὸ τὸν ὄρκον μὲ τὸν ὁποῖον μᾶς ἐδέσμευσες, ἐὰν δὲν τηρήσῃς αὐτοὺς τοὺς τρεῖς ὅρους:
- 18
ἰδοὺ ἡμεῖς εἰσπορευόμεθα εἰς μέρος τῆς πόλεως, καὶ θήσεις τὸ σημεῖον, τὸ σπαρτίον τὸ κόκκινον τοῦτο ἐκδήσεις εἰς τὴν θυρίδα, δι' ἧς κατεβίβασας ἡμᾶς δι' αὐτῆς, τὸν δὲ πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου καὶ τοὺς ἀδελφούς σου καὶ πάντα τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου συνάξεις πρὸς σεαυτὴν εἰς τὴν οἰκίαν σου.
Νά· α) ὅταν εἰσβάλωμεν ὡς κατακτηταὶ εἰς τὴν πόλιν σας, σὺ θὰ δέσης ὡς σημάδι τὸ σχοινὶ αὐτὸ τὸ κόκκινον εἰς τὸ παράθυρον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον μᾶς ἐκατέβασες καὶ μᾶς ἐφυγάδευσες· β) τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου καὶ τοὺς ἀδελφούς σου καὶ ὅλα τὰ μέλη τοῦ πατρικοῦ σου σπιτιοῦ θὰ τοὺς συγκεντρώσῃς κοντά σου εἰς τὸ σπίτι σου.
- 19
καὶ ἔσται πᾶς, ὃς ἂν ἐξέλθῃ τὴν θύραν τῆς οἰκίας σου ἔξω, ἔνοχος ἑαυτῷ ἔσται, ἡμεῖς δὲ ἀθῷοι τῷ ὅρκῳ σου τούτῳ. καὶ ὅσοι ἐὰν γένωνται μετὰ σοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ σου, ἡμεῖς ἔνοχοι ἐσόμεθα.
Καὶ ἐὰν κανεὶς βγῇ ἔξω ἀπὸ τὴν πόρταν τοῦ σπιτιοῦ σου, θὰ φέρῃ προσωπικῶς τὴν εὐθύνην δι’ ὅ,τι θὰ τοῦ συμβῇ, ἐμεῖς δὲ θὰ εἴμεθα ἁπαλλαγμένοι ἀπὸ αὐτὸν τὸν ὅρκον σου, μὲ τὸν ὁποῖον μᾶς ἐδέσμευσες· καὶ δι’ ὅσους θὰ μείνουν μαζί σου μέσα εἰς τὸ σπίτι σου, θὰ εἴμεθα ἐμεῖς ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ζωήν των.
- 20
ἐὰν δέ τις ἡμᾶς ἀδικήσῃ ἢ καὶ ἀποκαλύψῃ τοὺς λόγους ἡμῶν τούτους, ἐσόμεθα ἀθῷοι τῷ ὅρκῳ σου τούτῳ.
γ) Ἐὰν κανεὶς μᾶς βλάψῃ ἢ φανερώσῃ τὴν ἀποστολήν μας αὐτὴν καὶ δὲν κρατήσῃ μυστικὰ τὰ λόγια μας αὐτὰ καὶ ἑπομένως μᾶς προδώσῃ, θὰ εἴμεθα ἁπαλλαγμένοι ἀπὸ τὸν ὅρκον σου αὐτόν, μὲ τὸν ὁποῖον μᾶς ἐδέσμευσες»,
- 21
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· κατὰ τὸ ρῆμα ὑμῶν ἔστω· καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτούς.
Καὶ ἡ Ραὰβ τοὺς εἶπε: «Συμφωνῶ· ἂς γίνῃ σύμφωνα μὲ τὰ λόγια σας». Κατόπιν τοὺς ἀφῆκεν ἐλευθέρους νὰ φύγουν καὶ ἔφυγαν.
- 22
καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ἤλθοσαν εἰς τὴν ὀρεινὴν καὶ κατέμειναν ἐκεῖ τρεῖς ἡμέρας· καὶ ἐξεζήτησαν οἱ καταδιώκοντες πάσας τὰς ὁδοὺς καὶ οὐχ εὕροσαν.
Οἱ κατάσκοποι ἐπροχώρησαν καὶ ἔφθασαν εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχήν, ποὺ τοὺς ὑπέδειξεν ἡ Ραάβ, καὶ παρέμειναν ἐκεῖ τρεῖς ἡμέρες· καὶ αὐτοὶ ποὺ τοὺς κατεδίωκαν, τοὺς ἀνεζήτησαν καὶ ἐρεύνησαν προσεκτικὰ ὅλους τοὺς δρόμους (τὶς διαβάσεις), ἀλλὰ δὲν τοὺς ἀνεκάλυψαν. Ἔτσι ἐπέστρεψαν εἰς τὴν Ἱεριχώ.
- 23
καὶ ὑπέστρεψαν οἱ δύο νεανίσκοι καὶ κατέβησαν ἐκ τοῦ ὄρους καὶ διέβησαν πρὸς ᾿Ιησοῦν υἱὸν Ναυὴ καὶ διηγήσαντο αὐτῷ πάντα τὰ συμβεβηκότα αὐτοῖς.
Καὶ (μετὰ τρεῖς ἡμέρες) οἱ δύο νεαροὶ κατάσκοποι κατέβηκαν ἀπὸ τὸ ὅρος, ποὺ εἶχαν κρυφθῇ, καὶ ἐπέρασαν τὸν Ἰορδάνην καὶ ἔφθασαν εἰς τὸν Ἰησοῦν, τὸν υἱὸν τοῦ Ναυῆ, καὶ τοῦ διηγήθησαν ὅλα, ὅσα εἶχαν συμβῆ εἰς αὐτούς.
- 24
καὶ εἶπαν πρὸς ᾿Ιησοῦν ὅτι παραδέδωκε Κύριος πᾶσαν τὴν γῆν ἐν χειρὶ ἡμῶν, καὶ κατέπτηχε πᾶς ὁ κατοικῶν τὴν γῆν ἐκείνην ἀφ' ἡμῶν.
Ἀκόμη εἶπαν εἰς τὸν Ἰησοῦν, ὅτι ὁ Κύριος ἔχει πράγματι παραδώσει εἰς τὴν ἐξουσίαν μας ὅλην τὴν χώραν Χαναάν· καὶ ὅλοι, ὅσοι κατοικοῦν τὴν χώραν ἐκείνην, ἔχουν πανικοβληθῆ καὶ ἔχουν χάσει τελείως τὸ θάρρος των ἐξ αἰτίας μας.
