Ιησούς του Ναυή, κεφάλαιο 1
- 1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὴν τελευτὴν Μωυσῆ, εἶπε Κύριος τῷ ᾿Ιησοῖ υἱῷ Ναυὴ τῷ ὑπουργῷ Μωυσῆ λέγων·
Καὶ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Μωϋσῆ συνέβη τοῦτο: Ὁ Θεὸς ἐμίλησε εἰς τὸν Ἰησοῦν, τὸν υἱὸν τοῦ Ναυῆ, τὸν πιστὸν ἀκόλουθον, πρόθυμον βοηθὸν καὶ στενὸν φίλον τοῦ Μωϋσῆ, καὶ τοῦ εἶπε:
- 2
Μωυσῆς ὁ θεράπων μου τετελεύτηκε· νῦν οὖν ἀναστὰς διάβηθι τὸν ᾿Ιορδάνην, σὺ καὶ πᾶς ὁ λαὸς οὗτος εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι αὐτοῖς.
«Ὁ Μωϋσῆς, ὁ πιστὸς ὑπηρέτης μου, ἀπέθανε. Διὰ τοῦτο σὺ τώρα σήκω ἐπάνω καὶ ἐτοιμάσου νὰ περάσῃς τὸν ποταμὸν Ἰορδάνην, ποὺ εἶναι ἀπέναντί σας, σὺ καὶ ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς αὐτὸς λαός, διὰ νὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν χώραν Χαναάν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.
- 3
πᾶς ὁ τόπος, ἐφ' ὃν ἂν ἐπιβῆτε τῷ ἴχνει τῶν ποδῶν ὑμῶν, ὑμῖν δώσω αὐτόν, ὃν τρόπον εἴρηκα τῷ Μωυσῇ,
Κάθε τόπον, τὸν ὁποῖον θὰ πατήσῃ τὸ πόδι σας, θὰ τὸν δώσω εἰς σᾶς, ὅπως ἀκριβῶς ἔχω ὑποσχεθῆ εἰς τὸν Μωϋσῆν. Τὰ ὅρια τῆς χώρας, τὴν ὁποίαν θὰ δώσω ὑπὸ τὴν κατοχήν σας, εἶναι
- 4
τὴν ἔρημον καὶ τὸν ᾿Αντιλίβανον ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου ποταμοῦ Εὐφράτου, καὶ ἕως τῆς θαλάσσης τῆς ἐσχάτης ἀφ' ἡλίου δυσμῶν ἔσται τὰ ὅρια ὑμῶν.
ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὴν ἔρημον Κάδης (πρὸς νότον) μέχρι τὰ ὅρη τοῦ Ἀντιλιβάνου (πρὸς βορρᾶν)· ἀπὸ τοῦ μεγάλου ποταμοῦ, τοῦ Εὐφράτη (πρὸς ἀνατολάς) (ὅλη ἡ περιοχὴ τῶν Χετταίων) μέχρι τῆς Μεσογείου θαλάσσης (πρὸς δυσμάς). Ὅλη ἡ μεγάλη χώρα, ποὺ περικλείεται εἰς τὰ σύνορα αὐτά, θὰ εἶναι ἡ ἐπικράτειά σας.
- 5
οὐκ ἀντιστήσεται ἄνθρωπος κατενώπιον ὑμῶν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου, καὶ ὥσπερ ἤμην μετὰ Μωυσῆ, οὕτως ἔσομαι καὶ μετὰ σοῦ καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω σε, οὐδ' ὑπερόψομαί σε.
Κανένας ἄνθρωπος καὶ κανένα ἔθνος δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀντισταθῇ εἰς σᾶς καὶ νὰ σὲ νικήσῃ, Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, καθ' ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς σου· καὶ ὅπως ἤμουν πάντοτε μαζὶ μὲ τὸν Μωϋσῆν, τὸν ὁποῖον καθωδηγοῦσα καὶ ἐνίσχυα, ἔτσι θὰ εἶμαι καὶ μαζί σου καὶ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψω ποτέ, οὔτε θὰ σὲ παραβλέψω, οὔτε θὰ σὲ ἀρνηθῶ εἰς τὸ ἐλάχιστον.
- 6
ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου, σὺ γὰρ ἀποδιελεῖς τῷ λαῷ τούτῳ τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν δοῦναι αὐτοῖς.
Ἔχε ἑπομένως θάρρος· ἀγωνίζου μὲ ἀποφασιστικότητα ὡς γενναῖος ἄνδρας, διότι ἂν καὶ ὁ λαὸς δὲν ἔχει πεῖραν πολέμου καὶ ἔχει μαζί του γυναικόπαιδα, σὺ θὰ κατακτήσῃς καὶ θὰ διαμοιράσῃς ὡς κληρονομίαν εἰς τὸν λαὸν αὐτὸν τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποσχεθῇ μὲ ὅρκον εἰς τοὺς πατέρας σας ὅτι θὰ δώσω εἰς τὴν κατοχήν των.
- 7
ἴσχυε οὖν καὶ ἀνδρίζου, φυλάσσεσθαι καὶ ποιεῖν καθότι ἐνετείλατό σοι Μωυσῆς ὁ παῖς μου, καὶ οὐκ ἐκκλινεῖς ἀπ' αὐτῶν εἰς δεξιὰ οὐδὲ εἰς ἀριστερά, ἵνα συνῇς ἐν πᾶσιν οἷς ἐὰν πράσσῃς.
Μόνον ἔχε θάρρος καὶ ἀγωνίζου μὲ ἀποφασιστικότητα ὡς γενναῖος ἄνδρας καὶ φρόντιζε νὰ πολιτεύεσαι μὲ ἀκρίβειαν καὶ σύμφωνα μὲ ὄσα σὲ ἔχει διατάξει καὶ ὅσα ἔχει νομοθετήσει ὁ πιστὸς δοῦλος μου Μωϋσῆς· πρόσεχε ὥστε νὰ μὴ παρεκκλίνῃς καθόλου ἀπὸ τὸν Νόμον αὐτὸν οὔτε πρὸς τὰ δεξιά, κάνοντας ὑπέρβασιν τοῦ νόμου, οὔτε πρὸς τὰ ἀριστερά, κάνοντας παράβασιν τοῦ νόμου. Ἐὰν τηρῇς μὲ πιστότητα καὶ ἀκρίβειαν τὸν νόμον, θὰ γνωρίζῃς πῶς πρέπει νὰ ἐνεργῇς καὶ ἔτσι θὰ ἔχῃς πάντοτε ἐπιτυχίαν εἰς ὅλα τὰ ἔργα καὶ τὶς ἐπιχερήσεις σου.
- 8
καὶ οὐκ ἀποστήσεται ἡ βίβλος τοῦ νόμου τούτου ἐκ τοῦ στόματός σου, καὶ μελετήσεις ἐν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτός, ἵνα εἰδῇς ποιεῖν πάντα τὰ γεγραμμένα· τότε εὐοδωθήσῃ, καὶ εὐοδώσεις τὰς ὁδούς σου καὶ τότε συνήσεις.
Πρόσεχε, ὥστε τὸ βιβλίον τοῦ Νόμου νὰ μὴ φύγῃ ποτὲ ἀπὸ τὰ χέρια σου, ἀπὸ τὴν καρδιά σου καὶ ἀπὸ τὸ στόμα σου. Μὴ σταματήσῃς ποτὲ νὰ τὸ μελετᾷς μὲ πόθον, μὲ προσοχὴν καὶ αὐτοσυγκέντρωσιν ἡμέραν καὶ νύκτα, διὰ νὰ μάθῃς νὰ συμμορφώνεσαι πλήρως καὶ νὰ ἐφαρμόζῃς πιστῶς ὅλα, ὅσα γράφονται εἰς αὐτό. Νὰ τὸ μελετᾷς καὶ νὰ τὸ κηρύττῃς. Διότι τότε μόνον θὰ εὐτυχῇς, θὰ σοῦ ἔρχωνται ὅλα δεξιὰ καὶ θὰ ἐπιτυγχάνῃς εἰς τὰ ἔργα σου· τότε μόνον θὰ γίνῃς σοφὸς καὶ συνετὸς ἄνθρωπος.
- 9
ἰδοὺ ἐντέταλμαί σοι· ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου, μὴ δειλιάσῃς, μηδὲ φοβηθῇς, ὅτι μετὰ σοῦ Κύριος ὁ Θεός σου εἰς πάντα, οὗ ἐὰν πορεύῃ.
Νά· σοῦ ἐτόνισα, σοῦ τονίζω καὶ πάλιν καὶ σοῦ δίδω τὴν ἐντολήν: Ἔχε θάρρος, ἀγωνίζου ὡς γενναῖος καὶ ἀποφασιστικὸς ἄνδρας· μὴ τρομοκρατῆσαι, μὴ φοβῆσαι καὶ μὴ ἀποθαρρύνεσαι ποτέ, διότι ἐγώ, Κύριος ὁ Θεός σου, εἶμαι μαζί σου εἰς ὅλα, ὅσα θὰ ἐνεργῇς καὶ ἐπιχειρῇς».
- 10
Καὶ ἐνετείλατο ᾿Ιησοῦς τοῖς γραμματεῦσι τοῦ λαοῦ λέγων·
Κατόπιν ὁ Ἰησοῦς ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς τοὺς γραμματεῖς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ τοὺς εἶπε:
- 11
εἰσέλθατε κατὰ μέσον τῆς παρεμβολῆς τοῦ λαοῦ καὶ ἐντείλασθε τῷ λαῷ λέγοντες· ἑτοιμάζεσθε ἐπισιτισμόν, ὅτι ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον εἰσελθόντες κατασχεῖν τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
«Διατρέξετε καὶ διασχίσετε τὸ στρατόπεδον τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ παραγγείλετε εἰς τὸν λαὸν τὰ ἀκόλουθα: «Προετοιμάστε τροφές, διότι μετὰ τρεῖς ἡμέρες θὰ περάσετε τὸν Ἰορδάνην, τὸν ποταμὸν αὐτὸν ποὺ εἶναι ἐμπρός σας, διὰ νὰ εἰσβάλετε καὶ κατακτήσετε τὴν χώραν Χαναάν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σας, σᾶς δίδει ὡς κληρονομίαν καὶ ἐγκατάστασιν».
- 12
καὶ τῷ Ρουβὴν καὶ τῷ Γὰδ καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασσῆ εἶπεν ᾿Ιησοῦς·
Καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ρουβὴν καὶ εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Γὰδ καὶ εἰς τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ:
- 13
μνήσθητε τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο ὑμῖν Μωυσῆς ὁ παῖς Κυρίου λέγων· Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν κατέπαυσεν ὑμᾶς καὶ ἔδωκεν ὑμῖν τὴν γῆν ταύτην.
«Ἐνθυμηθῆτε τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα σᾶς ἔδωσεν ὡς ἐντολὴν ὁ Μωϋσῆς, ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ ἀφωσιωμένος ὑπηρέτης τοῦ Θεοῦ. Σᾶς εἶπε: «Κύριος ὁ Θεός σας ἀνέπαυσε καὶ σᾶς ἐγκατέστησεν εἰς τὴν χώραν αὐτήν (ἀνατολικῶς τοῦ Ἰορδάνου), τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωκεν ὡς κληρονομίαν».
- 14
αἱ γυναῖκες ὑμῶν καὶ τὰ παιδία ὑμῶν καὶ τὰ κτήνη ὑμῶν κατοικείτωσαν ἐν τῇ γῇ, ᾗ ἔδωκεν ὑμῖν, ὑμεῖς δὲ διαβήσεσθε εὔζωνοι πρότεροι τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν, πᾶς ὁ ἰσχύων, καὶ συμμαχήσετε αὐτοῖς,
Οἱ γυναῖκες καὶ τὰ παιδιὰ καὶ τὰ ζῶα σας ἂς κατοικήσουν εἰς τὴν περιοχὴν (ἀνατολικῶς τοῦ Ἰορδάνου), τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωκεν ὁ Θεός· σεῖς ὅμως οἱ ἐμπειροπόλεμοι θὰ διασταυρώσετε καὶ θὰ περάσετε τὸν Ἰορδάνην μόνον μὲ τὰ ἐλαφρὰ ὅπλα σας πρὶν ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀδελφούς σας, τοὺς Ἰσραηλίτες. Θὰ περάσετε ὅλοι οἱ μάχιμοι μὲ τὰ ὅπλα σας καὶ θὰ βοηθήσετε τοὺς ἄλλους
- 15
ἕως ἂν καταπαύσῃ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν, ὥσπερ καὶ ὑμᾶς, καὶ κληρονομήσωσι καὶ οὗτοι τὴν γῆν, ἣν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδωσιν αὐτοῖς. καὶ ἀπελεύσεσθε ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ, ἣν ἔδωκεν ὑμῖν Μωυσῆς εἰς τὸ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐπ' ἀνατολῶν ἡλίου.
μέχρις ὅτου ὁ Κύριος ὁ Θεὸς μᾶς ἐγκαταστήσῃ καὶ ἀναπαύσῃ τοὺς ἀδελφούς σας Ἰσραηλίτες ὅπως καὶ σᾶς, καὶ μέχρις ὅτου κατακτήσουν καὶ κληρονομήσουν ἐπίσης καὶ αὐτοὶ τὴν χώραν Χαναάν, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς μᾶς δίδει εἰς αὐτούς. Κατόπιν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιστρέψετε ὁ καθένας εἰς τὴν περιοχὴν τῆς κληρονομίας του, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωκεν ὁ Μωϋσῆς εἰς αὐτὴν ἐδῶ τὴν χώραν, ποὺ εὑρίσκεται πέραν τοῦ Ἰορδάνη, εἰς τὰ ἀνατολικά του».
- 16
καὶ ἀποκριθέντες τῷ ᾿Ιησοῦ εἶπαν· πάντα ὅσα ἐὰν ἐντείλῃ ἡμῖν, ποιήσομεν καὶ εἰς πάντα τόπον, οὗ ἐὰν ἀποστείλῃς ἡμᾶς, πορευσόμεθα·
Ἐκεῖνοι ἀπεκρίθησαν εἰς τὸν Ἰησοῦν καὶ τοῦ εἶπαν: «Ὅλα, ὅσα μᾶς διατάξῃς, θὰ τὰ κάμωμεν χωρὶς γογγυσμόν, καὶ εἰς ὁποιονδήποτε τόπον μᾶς ἀποστείλῃς, θὰ μεταβῶμεν μὲ προθυμίαν·
- 17
κατὰ πάντα, ὅσα ἠκούσαμεν Μωυσῆ, ἀκουσόμεθά σου, πλὴν ἔστω Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν μετὰ σοῦ, ὃν τρόπον ἦν μετὰ Μωυσῆ.
ὅπως ἀκριβῶς ὑπακούσαμε εἰς ὅλα, ὅσα μᾶς διέταξεν ὁ Μωϋσῆς, ἔτσι θὰ ὑπακούσωμεν καὶ εἰς σέ. Μόνον εὐχόμεθα νὰ εἶναι μαζί σου Κύριος ὁ Θεὸς ἠμῶν, ὅπως ἀκριβῶς ἦταν μαζὶ μὲ τὸν Μωϋσῆν, ὥστε νὰ σὲ εὐλογῇ, νὰ σὲ σοφίζῃ καὶ σὲ ἐνισχύη!
- 18
ὁ δὲ ἄνθρωπος, ὃς ἂν ἀπειθήσῃ σοι, καὶ ὅστις μὴ ἀκούσῃ τῶν ρημάτων σου καθότι ἐὰν ἐντείλῃ αὐτῷ, ἀποθανέτω. ἀλλὰ ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου.
Ὁποιοσδήποτε δὲ θὰ ἀπειθήσῃ ἢ θὰ ἐπαναστατήσῃ ἐναντίον σου, καὶ δὲν θὰ ὑπακούσῃ εἰς ὅλες τὶς ἐντολές, ποὺ θὰ τὸν διατάξῃς νὰ ἐκτελέσῃ, ἂς τιμωρηθῇ μὲ θάνατον! Μόνον ἔχε θάρρος καὶ ἀγωνίζου μὲ ἀποφασιστικότητα ὡς γενναῖος ἄνδρας!»
