Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Γ΄ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ

Γ΄ Βασιλειών, κεφάλαιο 12

32 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (22)
  1. 1

    ΚΑΙ πορεύεται βασιλεὺς Ροβοὰμ εἰς Σίκιμα, ὅτι εἰς Σίκιμα ἤρχοντο πᾶς Ἰσραὴλ βασιλεῦσαι αὐτόν.

    Ο βασιλιᾶς Ροβοὰμ ἐπῆγε εἰς τὴν πόλιν Σικιμα (Συχέμ)· διότι εἰς τὴν πόλιν Σίκιμα ἐπῆγαν ὅλοι οἰ Ἰσραηλῖται διὰ νὰ τὸν ἀνακηρύξουν βασιλιᾶ ὅλου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

  2. 2

    [Καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν Ἱεροβοὰμ υἱὸς Ναβὰτ καὶ αὐτοῦ ἔτι ὄντος ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἔφυγεν ἐκ προσώπου τοῦ βασιλέως Σαλωμὼν καὶ ἐπέστρεψεν Ἱεροβοὰμ ἐξ Αἰγύπτου,

    Τότε συνέβη τοῦτο: Μόλις ὁ Ἱεροβοάμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος ἦταν ἀκόμη εἰς τὴν Αἴγυπτον (διότι εἶχεν ἀποδράσει ἐκεῖ διὰ νὰ γλυτώσῃ ἀπὸ τὴν ὀργὴν τοῦ Σολομῶντος, ποὺ ἤθελε νὰ τὸν φονεύσῃ), ἐπληροφορήθη τὸ γεγονὸς αὐτό, ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἦλθεν εἰς τὴν πατρίδα του.

  3. 3

    καὶ ἀπέστειλαν καὶ ἐκάλεσαν αὐτὸν καὶ ἦλθεν Ἱεροβοὰμ καὶ πᾶσα ἡ ἐκκλησία Ἰσραήλ.] καὶ ἐλάλησεν ὁ λαὸς πρὸς τὸν βασιλέα Ροβοὰμ λέγοντες·

    Τότε (ἀπεσταλμένοι τῶν δέκα φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ) ἐπῆγαν καὶ τὸν ἐκάλεσαν εἰς τὰ Σίκιμα. Ὁ Ἱεροβοὰμ ἦλθεν ἐκεῖ, ποὺ ἦσαν συγκεντρωμένοι ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται. Καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ (ἰδιαιτέρως δὲ τῶν δέκα φυλῶν) ἐμίλησαν εἰς τὸν βασιλιᾶ Ροβοὰμ καὶ τοῦ εἶπαν:

  4. 4

    ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν κλοιὸν ἡμῶν, καὶ σὺ νῦν κούφισον ἀπὸ τῆς δουλείας τοῦ πατρός σου τῆς σκληρᾶς καὶ ἀπὸ τοῦ κλοιοῦ αὐτοῦ τοῦ βαρέως, οὗ ἔδωκεν ἐφ᾿ ἡμᾶς, καὶ δουλεύσομέν σοι.

    «Ὁ πατέρας σου μᾶς μετεχειρίσθη με σκληρότητα καὶ ἔβαλεν εἰς τοὺς ὤμους μας βαριὰ καὶ δυσβάστακτα φορτία. Σὺ λοιπὸν τώρα ἀνακούφισέ μας ἀπὸ τὴν σκληρὴ δουλεία τοῦ πατέρα σου καὶ ἀπὸ τὸ βαρὺ φορτίον τῆς ἀγγαρείας καὶ τῆς δουλείας, τὸ ὁποῖον ἐφόρτωσεν εἰς τοὺς ὤμους μας, κάμε τὴν ζωήν μας εὐκολώτερη, καὶ τότε ἐμεῖς θὰ γίνωμεν εἰλικρινεῖς καὶ πιστοὶ δοῦλοι σου».

  5. 5

    καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· ἀπέλθετε ἕως ἡμερῶν τριῶν καὶ ἀναστρέψατε πρός με· καὶ ἀπῆλθον.

    Ὁ Ροβοὰμ τοὺς ἀπάντησε: «Πηγαίνετε τώρα καὶ ὕστερα ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες ἐλᾶτε πάλιν εἰς ἐμέ, διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω». Καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἔφυγαν.

  6. 6

    καὶ ἀπήγγειλεν ὁ βασιλεὺς τοῖς πρεσβυτέροις, οἳ ἦσαν παρεστῶτες ἐνώπιον Σαλωμὼν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἔτι ζῶντος αὐτοῦ λέγων· πῶς ὑμεῖς βουλεύεσθε καὶ ἀποκριθῶ τῷ λαῷ τούτῳ λόγον;

    Κατόπιν ὁ βασιλιᾶς Ροβοὰμ συνεσκέφθη μὲ τοὺς πρεσβυτέρους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν σύμβουλοι τοῦ πατέρα του, τοῦ Σολομῶντος, ὅταν ἀκόμη ἐζοῦσε ἐκεῖνος, καὶ τοὺς εἶπε: «Πῶς (καὶ τί) μὲ συμβουλεύετε σεῖς νὰ δώσω ἀπάντησιν διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο εἰς τὸν λαὸν αὐτόν;»

  7. 7

    καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν λέγοντες· εἰ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἔσῃ δοῦλος τῷ λαῷ τούτῳ καὶ δουλεύσεις αὐτοῖς καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτοὺς λόγους ἀγαθούς, καὶ ἔσονταί σοι δοῦλοι πάσας τὰς ἡμέρας.

    Οἱ πρεσβύτεροι ἀπάντησαν εἰς τὸν Ροβοὰμ καὶ τοῦ εἶπαν: «Ἐὰν κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν ὑποχωρήσῃς καὶ ἐξυπηρετήσῃς τὸν λαὸν αὐτὸν καὶ φανῇς ἀπέναντί τους ὑποχωρητικὸς καὶ ἀπαντήσῃς εἰς τὸ αἴτημά των μὲ λόγια ἐπιδέξια, λόγια καλωσύνης, σωτηρία καὶ εὐνοϊκά, τότε αὐτοὶ θὰ εἶναι εἰλικρινεῖς καὶ πιστοὶ δοῦλοι σου ὅλες τις ἡμέρες τῆς ζωῆς σου».

  8. 8

    καὶ ἐγκατέλιπε τὴν βουλὴν τῶν πρεσβυτέρων, ἃ συνεβουλεύσαντο αὐτῷ, καὶ συνεβουλεύσατο μετὰ τῶν παιδαρίων τῶν ἐκτραφέντων μετ᾿ αὐτοῦ τῶν παρεστηκότων πρὸς προσώπου αὐτοῦ

    Ὁ Ροβοὰμ ὅμως ἀγνόησε καὶ δὲν ἐδέχθη τὴν συμβουλὴν τῶν πρεσβυτέρων, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔδωκαν, καὶ συνεσκέφθη μὲ τοὺς νεαρούς, ὁποῖοι ἐμεγάλωσαν μαζί του καὶ ἀποτελοῦσαν τώρα τὸ στενόν του περιβάλλον.

  9. 9

    καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί ὑμεῖς συμβουλεύετε, καὶ τί ἀποκριθῶ τῷ λαῷ τούτῳ τοῖς λέγουσι πρός με λεγόντων· κούφισον ἀπὸ τοῦ κλοιοῦ, οὗ ἔδωκεν ὁ πατήρ σου ἐφ᾿ ἡμᾶς;

    Καὶ εἶπεν εἰς αὐτούς: «Τί μὲ συμβουλεύετε σεῖς νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν λαὸν αὐτόν, οἱ ὁποῖοι μου ἐμίλησαν καὶ μοῦ εἶπαν· «ἀνακούφισέ μας ἀπὸ τὸν βαρὺν καὶ δυσβάστακτον ζυγὸν τῶν ἀγγαρειῶν, τὸν ὁποῖον ὁ πατέρας σου ἐφόρτωσεν εἰς τοὺς ὤμους μας»;

  10. 10

    καὶ ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν τὰ παιδάρια τὰ ἐκτραφέντα μετ᾿ αὐτοῦ, οἱ παρεστηκότες πρὸ προσώπου αὐτοῦ λέγοντες· τάδε λαλήσεις τῷ λαῷ τούτῳ τοῖς λαλήσασι πρός σε λέγοντες· ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν κλοιὸν ἡμῶν καὶ σὺ νῦν κούφισον ἀφ᾿ ἡμῶν, τάδε λαλήσεις πρὸς αὐτούς· ἡ μικρότης μου παχυτέρα τῆς ὀσφύος τοῦ πατρός μου·

    Καὶ οἱ νεαροί, ποὺ ἐμεγάλωσαν μαζί του καὶ ἀποτελοῦσαν τώρα τὸ στενόν του περιβάλλον, τὸν ἐσυμβούλευσαν καὶ τοῦ εἶπαν: «Αὐτὰ νὰ εἰπῇς εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ λαοῦ τούτου, οἱ ὁποῖοι σοῦ ἐμίλησαν καὶ σοῦ εἶπαν· «ὁ πατέρας σου μᾶς μετεχειρίσθη μὲ σκληρότητα καὶ ἔβαλεν εἰς τοὺς ὤμους μας βαριὰ καὶ δυσβάστακτα φορτία, σὺ λοιπὸν τώρα ἀνακούφισέ μας ἀπὸ αὐτὸ τὸ βαρὺ φορτίον τῆς ἀγγαρείας καὶ τῆς δουλείας»· αὐτὰ λοιπὸν σὲ συμβουλεύομεν νὰ ἀπαντήσῃς καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς: « Τὸ μικρόν μου δάκτυλον εἶναι παχύτερον ἀπὸ τὴν μέσην τοῦ πατέρα μου! (=αὐτὸ ποὺ ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ ὁ πατέρας μου μὲ ὅλον τὸ σῶμα του, μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις του, ἐγὼ ἠμπορῶ νὰ τὸ κάμω με τὸ δακτυλάκι μου!)»

  11. 11

    καὶ νῦν ὁ πατήρ μου ἐπεσάσσετο ὑμᾶς κλοιῷ βαρεῖ, κἀγὼ προσθήσω ἐπὶ τὸν κλοιὸν ὑμῶν· ὁ πατήρ μου ἐπαίδευσεν ὑμᾶς ἐν μάστιξιν, ἐγὼ δὲ παιδεύσω ὑμᾶς ἐν σκορπίοις.

    Νὰ τοὺς εἰπῇς: «Καὶ τώρα, ἐνῷ ὁ πατέρας μου σᾶς ἐσαμάρωσε καὶ σᾶς ἐφόρτωσε μὲ βαρὺν καὶ δυσβάστακτον ζυγόν· ἐγὼ θὰ προσθέσω καὶ ἄλλο ἀκόμη βάρος εἰς τὸν ζυγόν σας ἐκεῖνον. Ὁ πατέρας μου σᾶς ἐτιμωροῦσε εἰς τὶς ἀγγαρεῖες μὲ ἁπλᾶ μαστίγια· ἐγὼ ὅμως θὰ σᾶς τιμωρῷ μὲ σκορπιούς, δηλαδὴ μὲ μαστίγια ὡπλισμένα μὲ μεταλλικὰ ἀγκίστρια, ποὺ προξενοῦν τρομερὲς πληγές».

  12. 12

    καὶ παρεγένοντο πᾶς Ἰσραὴλ πρὸς τὸν βασιλέα Ροβοὰμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, καθότι ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς λέγων· ἀναστράφητε πρός με τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ.

    Καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι (τῶν δέκα φυλῶν) τοῦ Ἰσραὴλ ἦλθαν εἰς τὸν βασιλιᾶ Ροβοὰμ κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, ὅπως εἶχεν ὁρίσει εἰς αὐτοὺς ὁ βασιλιᾶς, ὅταν τοὺς εἶπε: «Νὰ ἐπιστρέψετε εἰς ἐμὲ τὴν τρίτην ἡμέραν».

  13. 13

    καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν λαὸν σκληρά, καὶ ἐγκατέλιπε Ροβοὰμ τὴν βουλὴν τῶν πρεσβυτέρων, ἃ συνεβουλεύσαντο αὐτῷ,

    Ὁ βασιλιᾶς ἀπάντησε εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ λαοῦ μὲ τραχύτητα καὶ σκληρότητα· ὁ Ροβοὰμ ἁγνόησε καὶ δὲν ἐδέχθη τὴν συμβουλὴν τῶν πρεσβυτέρων, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔδωκαν,

  14. 14

    καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς κατὰ τὴν βουλὴν τῶν παιδαρίων λέγων· ὁ πατήρ μου ἐβάρυνε τὸν κλοιὸν ὑμῶν, κἀγὼ προσθήσω ἐπὶ τὸν κλοιὸν ὑμῶν· ὁ πατήρ μου ἐπαίδευσεν ὑμᾶς ἐν μάστιξι, κἀγὼ παιδεύσω ὑμᾶς ἐν σκορπίοις.

    καὶ ἐμίλησε εἰς αὐτοὺς σύμφωνα μὲ τὴν συμβουλὴν τῶν νεαρῶν συμβούλων του. Τοὺς εἶπεν: «Ὁ πατέρας μου σᾶς μετεχειρίσθη μὲ σκληρότητα καὶ ἔβαλεν εἰς τοὺς ὤμους σας βαριὰ φορτία· ἐγὼ θὰ προσθέσω καὶ ἄλλο ἄκομη βάρος εἰς τὸν δυσβάστακτον ἐκεῖνον ζυγόν σας. Ὁ πατέρας μου σᾶς ἐτιμωροῦσε εἰς τὶς ἀγγαρεῖες μὲ ἁπλὰ μαστίγια· ἐγὼ θὰ σᾶς τιμωρῷ μὲ σκορπιούς, δηλαδὴ μὲ μαστίγια ὡπλισμένα μὲ μεταλλικὰ ἀγκίστρια, ποὺ προξενοῦν τρομερὲς πληγές».

  15. 15

    καὶ οὐκ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοῦ λαοῦ, ὅτι ἦν μεταστροφὴ παρὰ Κυρίου, ὅπως στήσῃ τὸ ρῆμα αὐτοῦ, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ Ἀχιὰ τοῦ Σηλωνίτου περὶ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ.

    Ἔτσι ὁ βασιλιᾶς δὲν ἔδωκε προσοχὴν καὶ δὲν ἐδέχθη τὸ αἴτημα τῶν ἀντιπροσώπων τῶν δέκα φυλῶν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· αὐτὸ δὲ ἦταν παραχώρησις καὶ τροπὴ τῶν γεγονότων ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἐγκατέλειψε καὶ ἐσκλήρυνε τὴν καρδιὰ τοῦ Ροβοάμ, ὥστε νὰ πραγματοποιήσῃ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον εἶπε (ὁ Κύριος) διὰ τοῦ προφήτου Ἀχιά, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Σηλῶ, πρὸς τὸν Ἱεροβοάμ, τὸν υἱὸν τοῦ Ναβάτ.

  16. 16

    καὶ εἶδον πᾶς Ἰσραήλ, ὅτι οὐκ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς αὐτῶν, καὶ ἀπεκρίθη ὁ λαὸς τῷ βασιλεῖ λέγων· τίς ἡμῖν μερὶς ἐν Δαυίδ; καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν κληρονομία ἐν υἱῷ Ἰεσσαί· ἀπότρεχε, Ἰσραήλ, εἰς τὰ σκηνώματά σου· νῦν βόσκε τὸν οἶκόν σου, Δαυίδ. καὶ ἀπῆλθεν Ἰσραὴλ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ.

    Οἱ δέκα φυλὲς τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔμαθαν, ὅτι ὁ βασιλιᾶς δὲν ἐδέχθη τὸ αἴτημά των τότε ὅλος ὁ λαὸς ἐφώναξεν εἰς τὸν βασιλιᾶ καὶ εἶπε: «Ποῖον μερίδιον, ποίαν σχέσιν ἔχομεν ἐμεῖς οἱ δέκα φυλὲς μὲ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Δαβίδ; Ἀσφαλῶς δὲν ἔχομεν καμμίαν κοινὴν κληρονομίαν μὲ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Δαβίδ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἰεσσαί! Ἐμπρός, πηγαίνετε σεῖς, οἱ δέκα φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ, εἰς τὶς κατοικίες σας· τώρα δέ, σὺ βασιλιᾶ Ροβοάμ, ἀπόγονε τοῦ Δαβίδ, κύτταξε καὶ φρόντισε μόνος σου τὸ σπίτι σου, τὴν φυλήν σου»! Ἔτσι οἱ δέκα φυλὲς τοῦ Ἰσραὴλ ἐχωρίσθησαν καὶ ἐπῆγαν εἰς τὰ σπίτια των.

  17. 18

    καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς τὸν Ἀδωνιρὰμ τὸν ἐπὶ τοῦ φόρου, καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοις καὶ ἀπέθανε· καὶ ὁ βασιλεὺς Ροβοὰμ ἔφθασεν ἀναβῆναι τοῦ φυγεῖν εἰς Ἱερουσαλήμ.

    Κατόπιν αὐτῶν ὁ βασιλιᾶς Ροβοὰμ ἔστειλε διὰ συμβιβασμὸν τὸν Ἀδωνιράμ, ὁ ὁποῖος ἦταν ἐπόπτης τῶν ἀγγαρειῶν (καταναγκαστικῶν ἔργων), οἱ Ἰσραηλῖται ὅμως τὸν ἐλιθοβόλησαν καὶ τὸν ἐσκότωσαν. Ὁ δὲ βασιλιᾶς Ροβοὰμ μόλις ἐπρόφθασε νὰ ἀνέβη εἰς τὸ ἅρμα του καὶ νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ διὰ νὰ σωθῇ.

  18. 19

    καὶ ἠθέτησεν Ἰσραὴλ εἰς τὸν οἶκον Δαυὶδ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.

    Ἔτσι οἱ δέκα φυλὲς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἐπανεστάτησαν καὶ ἐχωρίσθησαν ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν (φυλήν) τοῦ Δαβὶδ μέχρι τῆς ἡμέρας, ποὺ γράφονται οἱ γραμμὲς αὐτές.

  19. 20

    καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσε πᾶς Ἰσραὴλ ὅτι ἀνέκαμψεν Ἱεροβοὰμ ἐξ Αἰγύπτου, καὶ ἀπέστειλαν καὶ ἐκάλεσαν αὐτὸν εἰς τὴν συναγωγὴν καὶ ἐβασίλευσαν αὐτὸν ἐπὶ Ἰσραήλ· καὶ οὐκ ἦν ὀπίσω οἴκου Δαυὶδ πάρεξ σκήπτρου Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν μόνοι.

    Τότε δὲ συνέβη τοῦτο: Ὅταν οἰ δέκα φυλὲς τοῦ Ἰσραὴλ ἐπληροφορήθησαν ὅτι ὁ Ἱεροβοὰμ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἔστειλαν ἀντιπροσώπους καὶ τὸν ἐκάλεσαν εἰς τὴν συγκέντρωσιν (εἰς τὴν Συχὲμ) καὶ τὸν ἀνεκήρυξαν βασιλιᾶ τῶν δέκα φυλῶν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Ἔτσι μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Δαβίδ, ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τοῦ βασιλιᾶ Ροβοάμ, δὲν ἔμειναν πλέον παρὰ μόνον ἡ φυλὴ τοῦ Ἰούδα καὶ ἡ φυλὴ τοῦ Βενιαμίν.

  20. 21

    καὶ Ροβοὰμ εἰσῆλθεν εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐξεκκλησίασε τὴν συναγωγὴν Ἰούδα καὶ σκῆπτρον Βενιαμὶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι χιλιάδας νεανιῶν ποιούντων πόλεμον, τοῦ πολεμεῖν πρὸς οἶκον Ἰσραήλ, ἐπιστρέψαι τὴν βασιλείαν Ροβοὰμ υἱῷ Σαλωμών.

    Ὅταν ὁ Ροβοὰμ ἔφθασεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, συνεκέντρωσεν ὅλους, ὅσοι ἀνῆκαν εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ Βενιαμίν, ὅσους ἦσαν πολεμισταί, ποὺ ἠμποροῦσαν νὰ φέρουν ὅπλα καὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδες (120.000) ἄνδρες, διὰ νὰ πολεμήσουν ἐναντίον τῶν δέκα φυλῶν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὥστε νὰ φέρουν καὶ πάλι τὶς δέκα φυλὲς τοῦ Βορρᾶ ὑπὸ τὴν βασιλείαν τοῦ Ροβοάμ, υἱοῦ τοῦ Σολομῶντος.

  21. 22

    καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Σαμαίαν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ λέγων·

    Τότε ὅμως κατέφθασε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Σαμαίαν, ποὺ ἦταν ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος (λόγος) ἔλεγε:

  22. 23

    εἰπὸν τῷ Ροβοὰμ υἱῷ Σαλωμὼν βασιλεῖ Ἰούδα καὶ πρὸς πάντα οἶκον Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ τῷ καταλοίπῳ τοῦ λαοῦ λέγων·

    «Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τὸν Ροβοάμ, τὸν υἱὸν τοῦ Σολομῶντος, τὸν βασιλιᾶ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς φυλῆς τοῦ Βενιαμίν, καὶ εἰς τὰ ὑπόλοιπα μέλη τῶν φυλῶν τοῦ Βορρᾶ, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ Βενιαμίν, καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς:

  23. 24

    τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἀναβήσεσθε οὐδὲ πολεμήσετε μετὰ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν Ἰσραήλ· ἀποστρεφέτω ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον ἑαυτοῦ, ὅτι παρ᾿ ἐμοῦ γέγονε τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ ἤκουσαν τοῦ λόγου Κυρίου καὶ κατέπαυσαν τοῦ πορευθῆναι κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου.24αΚαὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν κοιμᾶται μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ θάπτεται μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ. καὶ ἐβασίλευσε Ροβοὰμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐν Ἱερουσαλὴμ υἱὸς ὢν ἑκκαίδεκα ἐτῶν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτόν, καὶ δώδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ. καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Ναανάν, θυγάτηρ Ἀνὰν υἱοῦ Ναὰς βασιλέως υἱῶν Ἀμμών· καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ οὐκ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.24βκαὶ ἦν ἄνθρωπος ἐξ ὄρους Ἐφραὶμ δοῦλος τῷ Σαλωμών, καὶ ὄνομα αὐτῷ Ἱεροβοάμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Σαριρά, γυνὴ πόρνη· καὶ ἔδωκεν αὐτὸν Σαλωμὼν εἰς ἄρχοντα σκυτάλης ἐπὶ ἄρσεις οἴκου Ἰωσήφ, καὶ ᾠκοδόμησε τῷ Σαλωμὼν τὴν Σαριρὰ τὴν ἐν ὄρει Ἐφραίμ, καὶ ἦσαν αὐτῶ τριακόσια ἅρματα ἵππων· οὗτος ᾠκοδόμησε τὴν ἄκραν ἐν ταῖς ἄρσεσιν οἴκου Ἐφραὶμ, οὗτος συνέκλεισε τὴν πόλιν Δαυὶδ καὶ ἦν ἐπαιρόμενος ἐπὶ τὴν βασιλείαν.24γκαὶ ἐζήτει Σαλωμὼν θανατῶσαι αὐτόν, καὶ ἐφοβήθη καὶ ἀπέδρα αὐτὸς πρὸς Σουσακὶμ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἦν μετ᾿ αὐτοῦ ἕως ἀπέθανε Σαλωμών.24δκαὶ ἤκουσεν Ἱεροβοὰμ ἐν Αἰγύπτῳ ὅτι τέθνηκε Σαλωμών, καὶ ἐλάλησεν εἰς τὰ ὦτα Σουσακὶμ βασιλέως Αἰγύπτου λέγων· ἐξαπόστειλόν με καὶ ἀπελεύσομαι ἐγὼ εἰς τὴν γῆν μου· καὶ εἶπεν αὐτῷ Σουσακίμ· αἴτησαί τι αἴτημα καὶ δώσω σοι.24εκαὶ Σουσακὶμ ἔδωκε τῷ Ἱεροβοὰμ τὴν Ἀνώ, ἀδελφὴν Θεκεμίνας τὴν πρεσβυτέραν τῆς γυναικὸς αὐτοῦ αὐτῷ εἰς γυναῖκα· αὕτη ἦν μεγάλη ἐν μέσῳ τῶν θυγατέρων τοῦ βασιλέως καὶ ἔτεκε τῷ Ἱεροβοὰμ τὸν Ἀβιὰ υἱὸν αὐτοῦ.24ζκαὶ εἶπεν Ἱεροβοὰμ πρὸς Σουσακίμ· ὄντως ἐξαπόστειλόν με καὶ ἀπελεύσομαι. καὶ ἐξῆλθεν Ἱεροβοὰμ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἦλθεν εἰς γῆν Σαριρὰ τὴν ἐν ὄρει Ἐφραίμ· καὶ συνάγεται ἐκεῖ πᾶν σκῆπτρον Ἐφραίμ· καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Ἱεροβοὰμ χάρακα.24ηΚαὶ ἠρώστησε τὸ παιδάριον αὐτοῦ ἀρρωστίαν κραταιὰν σφόδρα, καὶ ἐπορεύθη Ἱεροβοὰμ ἐρωτῆσαι περὶ τοῦ παιδαρίου· καὶ εἶπε πρὸς Ἀνὼ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἀνάστηθι καὶ πορεύου, ἐπερώτησον τὸν Θεὸν περὶ τοῦ παιδαρίου, εἰ ζήσεται ἐκ τῆς ἀρρωστίας αὐτοῦ.24θκαὶ ἄνθρωπος ἦν ἐν Σηλὼμ καὶ ὄνομα αὐτῷ Ἀχιά, καὶ οὗτος ἦν υἱὸς ἑξήκοντα ἐτῶν, καὶ ρῆμα Κυρίου μετ᾿ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν Ἱεροβοὰμ πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἀνάστηθι καὶ λαβὲ εἰς τὴν χεῖρά σου τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ ἄρτους καὶ κολλύρια τοῖς τέκνοις αὐτοῦ καὶ σταφυλὴν καὶ στάμνον μέλιτος. καὶ ἀνέστη ἡ γυνὴ24ικαὶ ἔλαβεν εἰς τὴν χεῖρα αὐτῆς ἄρτους καὶ δύο κολλύρια καὶ σταφυλὴν καὶ στάμνον μέλιτος τῷ Ἀχιά· καὶ ὁ ἄνθρωπος πρεσβύτερος, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἠμβλυώπουν τοῦ ἰδεῖν,24κκαὶ ἀνέστη ἐκ Σαριρὰ καὶ πορεύεται, καὶ ἐγένετο ἐλθούσης αὐτῆς εἰς τὴν πόλιν πρὸς Ἀχιὰ τὸν Σηλωνίτην καὶ εἶπεν Ἀχιὰ τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ· ἔξελθε δὴ εἰς ἀπαντὴν Ἀνὼ τῇ γυναικὶ Ἱεροβοὰμ καὶ ἐρεῖς αὐτῇ· εἴσελθε καὶ μὴ στῇς, ὅτι τάδε λέγει Κύριος· σκληρὰ ἐγὼ ἐπαποστέλλω ἐπὶ σέ.24λκαὶ εἰσῆλθεν Ἀνὼ πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, καὶ εἶπεν αὐτῇ Ἀχιά· ἱνατί ἐνήνοχάς μοι ἄρτους καὶ σταφυλὴν καὶ κολλύρια καὶ στάμνον μέλιτος; τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ σὺ ἀπελεύσῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἔσται εἰσελθούσης σου τὴν πόλιν εἰς Σαριρὰ καὶ τὰ κοράσιά σου ἐξελεύσονταί σοι εἰς συνάντησιν καὶ ἐροῦσί σοι· τὸ παιδάριον τέθνηκεν.24μὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξολοθρεύσω τοῦ Ἱεροβοὰμ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον, καὶ ἔσονται οἱ τεθνηκότες τοῦ Ἱεροβοὰμ ἐν τῇ πόλει καταφάγονται οἱ κύνες, καὶ τὸν τεθνηκότα ἐν τῷ ἀγρῷ καταφάγεται τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ τὸ παιδάριον κόψονται· οὐαὶ Κύριε, ὅτι εὑρέθη ἐν αὐτῷ ρῆμα καλὸν περὶ τοῦ Κυρίου.24νκαὶ ἀπῆλθεν ἡ γυνή, ὡς ἤκουσε, καὶ ἐγένετο ὡς εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σαριρά, καὶ τὸ παιδάριον ἀπέθανε, καὶ ἐξῆλθεν ἡ κραυγὴ εἰς ἀπαντήν.24ξΚαὶ ἐπορεύθη Ἱεροβοὰμ εἰς Σίκιμα τὴν ἐν ὄρει Ἐφραὶμ καὶ συνήθροισεν ἐκεῖ τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἀνέβη ἐκεῖ Ροβοὰμ υἱὸς Σαλωμών. καὶ λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς Σαμαίαν τὸν Ἐλαμὶ λέγων· λαβὲ σεαυτῷ ἱμάτιον καινὸν τὸ οὐκ εἰσεληλυθὸς εἰς ὕδωρ καὶ ρῆξον αὐτὸ δώδεκα ρήγματα καὶ δώσεις τῷ Ἱεροβοὰμ καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος· λάβε σεαυτῷ δέκα ρήγματα τοῦ περιβαλέσθαι σε. καὶ ἔλαβεν Ἱεροβοάμ· καὶ εἶπε Σαμαίας· τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τὰς δέκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.24οΚαὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Ροβοὰμ υἱὸν Σαλωμών· ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν κλοιὸν αὐτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐβάρυνε τὰ βρώματα τῆς τραπέζης αὐτοῦ· καὶ νῦν εἰ κουφιεῖς ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ δουλεύσομέν σοι. καὶ εἶπε Ροβοὰμ πρὸς τὸν λαόν· ἔτι τριῶν ἡμερῶν καὶ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν ρῆμα.24πκαὶ εἶπε Ροβοάμ· εἰσαγάγετέ μοι τοὺς πρεσβυτέρους καὶ συμβουλεύσομαι μετ᾿ αὐτῶν τί ἀποκριθῶ τῷ λαῷ ρῆμα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ. καὶ ἐλάλησε Ροβοὰμ εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν καθὼς ἀπέστειλεν ὁ λαὸς πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπον οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ· οὕτως ἐλάλησε πρός σε ὁ λαός.24ρκαὶ διεσκέδασε Ροβοὰμ τὴν βουλὴν αὐτῶν, καὶ οὐκ ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ ἀπέστειλε καὶ εἰσήγαγε τοὺς συντρόφους αὐτοῦ καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς· ταῦτα καὶ ταῦτα ἀπέσταλκεν ὁ λαὸς πρός με λέγων. καὶ εἶπαν οἱ σύντροφοι αὐτοῦ· οὕτως λαλήσεις πρὸς τὸν λαὸν λέγων· ἡ μικρότης μου παχυτέρα ὑπὲρ τὴν ὀσφὺν τοῦ πατρός μου· ὁ πατήρ μου ἐμαστίγου ὑμᾶς μάστιξιν, ἐγὼ δὲ κατάρξω ὑμᾶς ἐν σκορπίοις.24σκαὶ ἤρεσε τὸ ρῆμα ἐνώπιον Ροβοάμ, καὶ ἀπεκρίθη τῷ λαῷ καθὼς συνεβούλευσαν αὐτῷ οἱ σύντροφοι αὐτοῦ τά παιδάρια.24τκαὶ εἶπε πᾶς ὁ λαὸς ὡς ἀνὴρ εἷς, ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἀνέκραξαν ἅπαντες λέγοντες· οὐ μερὶς ἡμῖν ἐν Δαυὶδ οὐδὲ κληρονομία ἐν υἱῷ Ἰεσσαί· ἕκαστος εἰς τὰ σκηνώματά σου Ἰσραήλ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος οὐκ εἰς ἄρχοντα οὐδὲ εἰς ἡγούμενον.24υκαὶ διεσπάρη πᾶς ὁ λαὸς ἐκ Σικίμων, καὶ ἀπῆλθον ἕκαστος εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ. καὶ κατεκράτησε Ροβοὰμ καὶ ἀπῆλθε καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ ἅρμα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ πορεύονται ὀπίσω αὐτοῦ πᾶν σκῆπτρον Ἰούδα καὶ πᾶν σκῆπτρον Βενιαμίν.24φκαὶ ἐγένετο ἐνισταμένου τοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ συνήθροισε Ροβοὰμ πάντα ἄνδρα Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ ἀνέβη τοῦ πολεμεῖν πρὸς Ἱεροβοὰμ εἰς Σίκιμα.24χκαὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς Σαμαίαν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ λέγων· εἰπὸν τῷ Ροβοὰμ βασιλεῖ Ἰούδα καὶ πρὸς πάντα οἶκον Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ πρὸς τὸ κατάλειμμα τοῦ λαοῦ λέγων· τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἀναβήσεσθε οὐδὲ πολεμήσετε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν υἱοὺς Ἰσραήλ· ἀναστρέφετε ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὅτι παρ᾿ ἐμοῦ γέγονε τὸ ρῆμα τοῦτο.24ψκαὶ ἤκουσαν τοῦ λόγου Κυρίου καὶ ἀνέσχον μὴ πορευθῆναι κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου.

    «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Δὲν θὰ προχωρήσετε οὔτε θὰ πολεμήσετε μὲ τοὺς ἀδελφούς σας, ποὺ ἀνήκουν εἰς τὶς δέκα φυλὲς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Ὁ καθένας σας ἂς ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ σπίτι του, διότι ἡ πολιτικὴ διαίρεσις τοῦ βασιλείου τοῦ Σολομῶντος καὶ ὁ χωρισμὸς τῶν δέκα φυλῶν ἀπὸ σᾶς, τὶς δύο φυλές, ἔγινε μὲ ἔγκρισιν καὶ ἀπόφασιν ἰδικήν μου». Οἱ πολεμισταὶ τῶν δύο φυλῶν ὑπήκουσαν εἰς τὸν λόγον τοῦ Κυρίου καὶ ἐσταμάτησαν ἀπὸ τοῦ νὰ βαδίσουν κατὰ τῶν δέκα φυλῶν, σύμφωνα μὲ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.24αὉ βασιλιᾶς Σολομὼν ἀπέθανε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του καὶ ἐτάφη μὲ τοὺς προπάτορές του εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ. Μετὰ δὲ ἀπὸ αὐτὸν ἐβασίλευσεν εἰς τὴν θέσιν τοῦ ὁ Ροβοάμ, ὁ υἱὸς του, εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ὅταν (ὁ Ῥοβοάμ) ἔγινε βασιλιᾶς, ἦταν δεκαέξι (16) ἐτῶν, ἐβασίλευσε δὲ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ δώδεκα ἔτη. Τὸ ὄνομα τῆς μητέρας του ἦταν Ναανὰν αὐτὴ δὲ ἦταν κόρη τοῦ Ἀνάν, υἱοῦ τοῦ Ναάς, βασιλιᾶ τῶν Ἀμμωνιτῶν. Ὁ Ροβοὰμ παρεσύρθη εἰς παρεκτροπὲς καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις καὶ ἔκαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι πονηρὸν εἰς τὰ μάτια τοῦ Θεοῦ· κατήντησεν εἰς τὴν εἰδωλολατρίαν καὶ δὲν ἀκολούθησε τὸν δρόμον τῆς πίστεως καὶ εὐσεβείας, ποὺ ἐβάδισεν ὁ πάππος του Δαβίδ.24βὙπῆρχε δὲ τότε κάποιος ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραίμ, ὁ ὁποῖος ἦταν δοῦλος εἰς τὸν Σολομῶντα· τὸ ὄνομά του ἦταν Ἱεροβοάμ, τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητέρας τοῦ ἦταν Σαριρά, ἡ ὁποία ἦταν γυναῖκα πόρνη. Ὁ Σολομὼν ὥρισε τὸν Ἱεροβοὰμ ἐπόπτην εἰς τὶς ἀγγαρεῖες (τὰ καταναγκαστικὰ ἔργα), ποὺ ἔκαμναν οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς τοῦ Ἰωσήφ. Κάτω ἀπὸ τὴν ἐποπτείαν του ἐκτίσθη μὲ ἐντολὴν τοῦ Σολομῶντος ἡ πόλις Σαριρὰ εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τοῦ Ἐφραίμ, διέθετε δὲ αὐτός (ὁ Ἱεροβοάμ) καὶ τριακόσια (300) πολεμικὰ ἅρματα. Κάτω ἀπὸ τὴν ἐποπτείαν του ἐπίσης ἐκτίσθη, μὲ τὴν ἐργασίαν τῶν ἀγγαρειῶν τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραίμ, τὸ φρούριον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Κάτω ἀπὸ τὴν ἐποπτείαν του ἐκτίσθησαν καὶ ἐτελείωσαν καὶ τὰ ὀχυρωματικὰ ἔργα εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ. Δι' ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα ὁ Ἱεροβοὰμ ὑπερηφανεύετο καὶ ἀπαιτοῦσε νὰ γίνῃ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.24γἝνεκα τῆς ἀπαιτήσεως αὐτῆς τοῦ Ἱεροβοὰμ ὁ Σολομών (ποὺ ἐπληροφορήθη ἐν τῷ μεταξὺ τὴν φιλοδοξίαν του) ἐζητοῦσε νὰ τὸν συλλάβη καὶ νὰ τὸν θανατώσῃ. Αὐτὸς ἐφοβήθη καὶ ἐδραπέτευσε κρυφὰ καὶ κατέφυγεν εἰς τὸν Σουσακίμ, τὸν βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου. Παρέμεινε δὲ κοντά του μέχρις ὅτου ἀπέθανεν ὁ Σολομών.24δὍταν ὁ Ἱεροβοὰμ ἐπληροφορήθη εἰς τὴν Αἴγυπτον ὅτι ἀπέθανεν ὁ Σολομών, παρουσιάσθη εἰς τὸν Σουσακίμ, τὸν βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου, καὶ τοῦ εἶπε: «Δῶσε μου τὴν ἄδειαν νὰ ἀναχωρήσω καὶ νὰ μεταβῶ εἰς τὴν πατρίδα μου». Ὁ Σουσακὶμ τοῦ ἀπάντησε: «Ζήτησέ μου, πρὶν ἀναχωρήσῃς, κάτι ὡς δῶρον, καὶ ἐγὼ θὰ σοῦ τὸ δώσω».24ε(Μετὰ ἀπὸ τὴν σχετικὴν αἴτησιν) ὁ Σουσακὶμ ἔδωκεν εἰς τὸν Ἱεροβοὰμ ὡς σύζυγον τὴν Ἀνώ, τὴν μεγαλυτέραν ἀδελφὴν τῆς βασιλίσσης Θεκεμίνας, τῆς γυναίκας του. Ἡ Ἀνὼ ἔχαιρε μεγάλης τιμῆς καὶ ὑπολήψεως μεταξὺ τῶν θυγατέρων τοῦ Φαραώ· αὐτὴ δὲ ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἱεροβοὰμ τὸν Ἀβιά, τὸν υἱόν του.24ζὉ Ἱεροβοὰμ εἶπε πάλιν εἰς τὸν Σουσακίμ: «Πρέπει ἐξάπαντος νὰ μοῦ δώσῃς τὴν ἄδειαν νὰ ἀναχωρήσω». Ἔτσι ἔφυγεν ὁ Ἱεροβοὰμ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν Σαριρά, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς φυλῆς Ἐφραίμ. Ἐκεῖ δὲ ἐμαζεύθη διὰ νὰ τὸν ὑποδεχθῇ ὅλος ὁ λαὸς τῆς φυλῆς Ἐφραίμ. Ἐκεῖ ἔκτισεν ὁ Ἱεροβοὰμ καὶ ὀχυρωματικὸν ἔργον.24ηΤότε ἀρρώστησε τὸ μικρὸ παιδί του μὲ πολὺ σοβαρὰν ἀρρώστιαν καὶ δι’ αὐτὸ ὁ Ἱεροβοὰμ ἐπῆγε νὰ ἐρωτήσῃ καὶ μάθῃ διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ μικροῦ παιδιοῦ. Καὶ εἶπε πρὸς τὴν γυναῖκα του τὴν Ἀνώ: «Σήκω καὶ πήγαινε καὶ ἐρώτησε τὸν Θεὸν διὰ νὰ μάθῃς διὰ τὸ μικρὸν παιδί, ἐὰν θὰ ἐπιζήσῃ ἀπὸ τὴν ἐπικίνδυνον αὐτὴν ἀρρώστιαν του.24θἘζοῦσε δὲ τότε εἰς τὴν Σηλὼμ κάποιος ἄνθρωπος, τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου ἦταν ἈχιΆ· αὐτὸς ἦταν ἡλικίας ἑξῆντα ἐτῶν καὶ ὁ Κύριος συνωμιλοῦσε μαζί του. Ὁ Ἱεροβοὰμ εἶπεν εἰς τὴν γυναῖκα του: «Σήκω καὶ πάρε μαζί σου διὰ τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ ψωμιά, καὶ κουλούρια διὰ τὰ παιδιά του καὶ ξηρὴ σταφίδα καὶ ἕνα σταμνὶ μὲ μέλι». Καὶ ἡ γυναῖκα ἐσηκώθη24ικαὶ ἐπῆρε μαζί της ψωμιὰ καὶ δύο κουλούρια καὶ ξηρὴ σταφίδα καὶ ἕνα σταμνὶ μὲ μέλι διὰ τὸν Ἀχιά. Ὁ δὲ Ἀχιὰ ἦταν γέροντας, καὶ τὰ μάτια του δὲν ἠμποροῦσαν νὰ βλέπουν καθαρά.24κἩ γυναῖκα τοῦ Ἱεροβοὰμ ἐσηκώθη ἀπὸ τὴν πόλιν Σαριρὰ καὶ ἦλθεν εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ. Συνέβη δὲ τοῦτο ὅταν αὐτὴ ἔφθασεν εἰς τὴν πόλιν (Σηλῶ) πρὸς τὸν Ἀχιά, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Σηλῶ, ὁ Ἀχιὰ εἶπεν εἰς τὸν ὑπηρέτήν του: «Ἔβγα, σὲ παρακαλῶ, ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι διὰ νὰ συναντήσῃς τὴν γυναῖκα τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ νὰ τῆς πῇς· «Ἔμπα μέσα, πλησίασε τὸν Ἀχιὰ καὶ μὴ καθυστερήσῃς καθόλου, διότι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Δυσάρεστα, θλιβερὰ γεγονότα ἐγὼ θὰ σοῦ ἀναγγείλω»,24λἩ Ἀνὼ ἐμπῆκε εἰς τὸ σπίτι καὶ παρουσιάσθη ἐμπρὸς εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Ἀχιὰ τῆς εἶπε: «Διατὶ μοῦ ἔφερες ψωμιὰ καὶ σταφίδα καὶ κουλούρια καὶ σταμνὶ μὲ μέλι; (Μήπως διὰ νὰ μὲ καλοπιάσῃς;) Λοιπόν, ἄκουσε· αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Νά· σὺ θὰ φύγῃς ἀπὸ κοντά μου καὶ ὅταν θὰ μπαίνῃς εἰς τὴν πόλιν Σαριρά, οἱ δοῦλες σου θὰ βγοῦν νὰ σὲ συναντήσουν καὶ θὰ σοῦ εἰποῦν· τὸ μικρὸ παιδὶ ἀπέθανε!»24μΔιότι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Νά· ἐγὼ θὰ καταστρέψω ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἱεροβοὰμ ὅλα τὰ ἀρσενικὰ παιδιά. Ἐκεῖνοι δὲ ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἱεροβοάμ, ποὺ θὰ ἀποθάνουν εἰς τὴν πόλιν, θὰ καταφαγωθοῦν ἀπὸ τὰ σκυλιά, ὅσοι δὲ ἀποθάνουν ἔξω εἰς τὰ χωράφια, θὰ καταφαγωθοῦν ἀπὸ τὰ ὅρνια. Καὶ διὰ τὸ μικρὸν παιδὶ θὰ θρηνήσουν καὶ ἐπάνω εἰς τὸν κοπετὸν καὶ τὸ μοιρολόγημά των θὰ εἴπουν: «Ἀλλοίμονον, Κύριε!», διότι διὰ τὸ μικρὸν αὐτὸ παιδί, ἐπειδὴ ἦταν ἀθῶον, εὑρέθη εὐχάριστος προφητεία· θὰ πενθήσουν διὰ τὸ παιδὶ αὐτό, ἀλλὰ τὸ σῶμα τοῦ ἀθώου αὐτοῦ πλάσματος δὲν θὰ φαγωθῇ ἀπὸ τὰ σκυλιά!».24νὍταν ἡ γυναῖκα ἄκουσε τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Ἀχιά, ἀνεχώρησε. Μόλις δὲ ἐμπῆκε εἰς τὴν πόλιν Σαριρά, τὸ μικρὸ παιδί της ἀπέθανε καὶ ἐβγῆκαν οἱ δοῦλες της μὲ φωνὲς καὶ θρήνους διὰ νὰ τὴν προϋπαντήσουν.24ξὉ Ἱεροβοὰμ ἐπῆγε εἰς τὴν πόλιν Σίκιμα (Συχέμ), ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τοῦ Ἐφραίμ, καὶ συνεκέντρωσεν ἐκεῖ τὶς δέκα φυλὲς τῶν Ἰσραηλιτῶν· ἀνέβη ὅμως ἐκεῖ καὶ ὁ Ροβοάμ, ὁ υἱὸς τοῦ Σολομῶντος. Τότε ὅμως κατέφθασε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Σαμαίαν τὸν Ἐλαμίτην, ποὺ τὸν διέτασσε: «Πάρε μαζί σου ἕνα καινούργιο ἐξωτερικὸν φόρεμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἀκόμη βουτηχθῇ εἰς τὸ νερὸν διὰ νὰ πλυθῇ, καὶ σχίσε το εἰς δώδεκα κομμάτια. Ἀπὸ τὰ κομμάτια αὐτὰ θὰ δώσῃς (δέκα κομμάτια) εἰς τὸν Ἱεροβοὰμ καὶ θὰ τοῦ εἰπῇς: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· πάρε διὰ τὸν ἑαυτόν σου δέκα κομμάτια καὶ μὲ αὐτὰ νὰ περιβάλῃς καὶ νὰ σκεπάσῃς τὸν ἑαυτόν σου». Καὶ ὁ Ἱεροβοὰμ ἔλαβε τὰ δέκα κομμάτια. Τότε εἶπεν ὁ Σαμαίας: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος διὰ τὶς δέκα φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ».24οἈπεσταλμένοι τοῦ λαοῦ τῶν δέκα φυλῶν τοῦ Ἰσραὴλ εἶπαν εἰς τὸν Ροβοάμ, τὸν υἱὸν τοῦ Σολομῶντος: «Ὁ πατέρας σου μᾶς μετεχειρίσθη μὲ σκληρότητα καὶ ἔβαλεν εἰς τοὺς ὤμους μας βαριὰ καὶ δυσβάστακτα φορτία, διότι ἐπλήθυνε τὶς τροφὲς τοῦ βασιλικοῦ τοῦ τραπεζιοῦ. Τώρα λοιπὸν σύ, ἐὰν μᾶς ἀνακουφίσῃς ἀπὸ τὰ βαριὰ αὐτὰ φορτία καὶ κάμῃς τὴν ζωήν μας εὐκολώτερη, ἐμεῖς θὰ γίνωμεν εἰλικρινεῖς καὶ πιστοὶ δοῦλοι σου». Ὁ Ροβοὰμ ἀπάντησε πρὸς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ λαοῦ: «Μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες θὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὸ αἴτημά σας».24πΚατόπιν διέταξεν ὁ Ροβοάμ: «Φέρτε μου ἐδῶ τοὺς πρεσβυτέρους, διὰ νὰ συσκεφθῶ μαζί των καὶ τοὺς συμβουλευθῶ τὶ θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν λαὸν κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν». Ὅταν ἦλθαν οἱ πρεσβύτεροι, ὁ Ροβοὰμ τοὺς ἀνεκοίνωσε τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον τοῦ ὑπέβαλεν ὁ λαός, καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ τοῦ ἀπάντησαν: «Σωστὰ ἐμίλησε ὁ λαὸς πρὸς σέ (διὰ τῶν ἐκπροσώπων του)».24ρὍμως ὁ Ροβοὰμ ἀγνόησε καὶ ἀπέρριψε τὴν συμβουλήν των, διότι δὲν τοῦ ἄρεσε. Δι' αὐτὸ ἔστειλε καὶ ἐκάλεσαν ἐμπρός του τοὺς νεαρούς, μὲ τοὺς ὁποίους εἶχεν ἀνατραφῇ, καὶ τοὺς εἶπεν: «Αὐτὰ καὶ αὐτὰ μοῦ ἐζήτησε καὶ μοῦ εἶπεν ὁ λαὸς δι' ἀπεσταλμένων του». Οἱ νεαροί, μὲ τοὺς ὁποίους εἶχεν ἀνατραφῇ ὁ Ροβοάμ, τοῦ εἶπαν: «Ἔτσι νὰ ἀπαντήσῃς εἰς τὸν λαὸν καὶ νὰ τοῦ εἰπῇς: «Τὸ μικρόν μου δάκτυλον εἶναι παχύτερον ἀπὸ τὴν μέσην τοῦ πατέρα μου! (=αὐτὸ ποὺ ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ ὁ πατέρας μου μὲ ὅλον τὸ σῶμα του, μὲ ὅλες τὶς δυνάμεις του, ἐγὼ ἠμπορῶ να τὸ κάμω μὲ τὸ δακτυλάκι μου!) Ὁ πατέρας μου σᾶς ἐμαστίγωνε κατὰ τὶς ἀγγαρεῖες μὲ ἁπλᾶ μαστίγια· ἐγὼ ὅμως θὰ σᾶς ἐξουσιάζω τιμωρῶντας σας μὲ σκορπιούς, δηλαδὴ μὲ μαστίγια ὡπλισμένα μὲ μεταλλικὰ ἀγκίστρια, ποὺ προξενοῦν τρομερὲς πληγές».24σἩ συμβουλὴ αὐτὴ ἄρεσε εἰς τὸν Ροβοάμ, καὶ διὰ τοῦτο ἀπάντησε εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ λαοῦ, ὅπως τὸν εἶχαν συμβουλεύσει οἱ νεαροὶ ποὺ εἶχαν ἀνατραφῇ μαζί του.24τὍταν οἰ δέκα φυλὲς τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔμαθαν τὴν ἀπάντησιν τοῦ Ροβοὰμ εἰς τὸ αἴτημά των, ὡς ἕνας ἄνθρωπος εἶπαν ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον καὶ ὅλοι ἐφώναζαν δυνατὰ καὶ εἶπαν: «Ἐμεῖς οἱ δέκα φυλὲς δὲν ἔχομεν πλέον μερίδιον καὶ σχέσιν μὲ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Δαβὶδ· οὔτε ἔχομεν καμμίαν κοινὴν κληρονομίαν μὲ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Δαβίδ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἰεσσαί! Ἐμπρός, Ἰσραηλῖται, πηγαίνετε ὁ καθένας εἰς τὴν κατοικίαν σας· διότι ὁ ἄνθρωπος αὐτός (ὁ Ῥοβοάμ) δὲν ἀξίζει να εἶναι οὔτε βασιλιᾶς οὔτε ἀρχηγός μας».24υΚατόπιν αὐτῶν ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς τῶν δέκα φυλῶν διεσκορπίσθη ἀπὸ τὴν πόλιν Σίκιμα (ὅπου ἦταν συγκεντρωμένος) καὶ ὁ καθένας ἐπῆγε εἰς τὸ σπίτι του. Ὁ Ροβοὰμ κατώρθωσε νὰ ὑπερισχύσῃ καὶ ἐπρόλαβε νὰ φύγῃ· ἀνέβη εἰς τὸ ἅρμα του καὶ ἐμπῆκε εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸν ἀκολούθησαν δὲ ὅλη ἡ φυλὴ τοῦ Ἰούδα καὶ ὅλη ἡ φυλὴ τοῦ Βενιαμίν.24φΣυνέβη δὲ τοῦτο: Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἰδίου ἐκείνου ἔτους ὁ Ροβοὰμ συνεκέντρωσεν ὅλους τοὺς ἄνδρες τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς φυλῆς τοῦ Βενιαμὶν καὶ ἐπροχώρησε διὰ νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον τοῦ Ἱεροβοὰμ εἰς τὴν πόλιν Σίκιμα (Συχέμ).24χΤότε ὅμως κατέφθασε λόγος Κυρίου πρὸς τὸν Σαμαίαν, ποὺ ἦταν ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος (λόγος) ἔλεγε: «Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τὸν Ροβοάμ, τὸν βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα, καὶ εἰς ὅλην τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ Βενιαμὶν καὶ εἰς τὰ ὑπόλοιπα μέλη τῶν ἄλλων φυλῶν, ποὺ ἔμειναν μαζί των εἰς τὴν περιοχήν των, καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· Δὲν θὰ προχωρήσετε οὔτε θὰ πολεμήσετε μὲ τοὺς ἀδελφούς σας, ποὺ ἀνήκουν εἰς τὶς δέκα φυλὲς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Ὁ καθένας σας ἂς ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ σπίτι του, διότι ἡ πολιτικὴ διαίρεσις τοῦ βασιλείου τοῦ Σολομῶντος καὶ ὁ χωρισμὸς τῶν δέκα φυλῶν ἀπὸ σᾶς, τὶς δύο φυλές, ἔγινε μὲ ἔγκρισιν καὶ ἀπόφασιν ἰδικήν μου».24ψΟἱ πολεμισταὶ τῶν δύο φυλῶν ὑπήκουσαν εἰς τὸν λόγον τοῦ Κυρίου καὶ ἐσταμάτησαν ἀπὸ τοῦ νὰ βαδίσουν κατὰ τῶν δέκα φυλῶν, σύμφωνα μὲ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.

  24. 25

    Καὶ ᾠκοδόμησεν Ἱεροβοὰμ τὴν Σίκιμα τὴν ἐν ὄρει Ἐφραὶμ καὶ κατῴκει ἐν αὐτῇ· καὶ ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Φανουήλ.

    Τότε ὁ Ἱεροβοὰμ ἔκτισε καὶ ὠχύρωσε τὴν πόλιν Σίκιμα (Συχὲμ) εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τοῦ Ἐφραὶμ καὶ ἐκατοικοῦσε ἐκεῖ. Ἐβγῆκε δὲ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἔκτισε καὶ ὠχύρωσε τὴν πόλιν Φανουήλ.

  25. 26

    καὶ εἶπεν Ἱεροβοὰμ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· ἰδοὺ νῦν ἐπιστρέψει ἡ βασιλεία εἰς οἶκον Δαυίδ·

    Καὶ ὁ Ἱεροβοὰμ εἶπεν εἰς τὸ βάθος τοῦ ἐσωτερικοῦ του: «Νά· τώρα, ὅπως ἔχουν τὰ πράγματα, ὑπάρχει φόβος νὰ ἐπιστρέψῃ ἡ βασιλεία μου καὶ πάλιν εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Δαβίδ.

  26. 27

    ἐὰν ἀναβῇ ὁ λαὸς οὗτος ἀναφέρειν θυσίαν ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐπιστραφήσεται καρδία τοῦ λαοῦ πρὸς Κύριον καὶ κύριον αὐτῶν, πρὸς Ροβοὰμ βασιλέα Ἰούδα, καὶ ἀποκτενοῦσί με.

    Τοῦτο θὰ συμβῇ, ἐὰν ὁ λαὸς αὐτὸς ἀνέβη διὰ νὰ προσφέρῃ θυσίαν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου, εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Τότε ἡ καρδία τοῦ λαοῦ θὰ ἐπιστρέψῃ πάλιν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τὸν κύριόν των τὸν Ροβοάμ, τὸν βασιλιᾶ του βασιλείου τοῦ Ἰούδα, καὶ τότε ἐμὲ θὰ μὲ φονεύσουν».

  27. 28

    καὶ ἐβουλεύσατο ὁ βασιλεὺς καὶ ἐπορεύθη καὶ ἐποίησε δύο δαμάλεις χρυσᾶς· καὶ εἶπε πρὸς τὸν λαόν· ἱκανούσθω ὑμῖν ἀναβαίνειν εἰς Ἱερουσαλήμ· ἰδοὺ θεοί σου, Ἰσραήλ, οἱ ἀναγαγόντες σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου.

    Ἐνώπιον τοῦ ἐνδεχομένου αὐτοῦ κινδύνου ὁ βασιλιᾶς Ἱεροβοὰμ ἐσκέφθη καὶ ἐνήργησεν ὡς ἐξῇς· κατεσκεύασε δύο χρυσὲς δαμαλίδες καὶ εἶπε πρὸς τὸν λαόν: «Ἀρκετὲς φορὲς ἔχετε ἀνέβη μέχρι τώρα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ λατρεύσετε τὸν Θεόν. Νά, λοιπόν οἰ θεοί σου, Ἰσραηλιτικὲ λαέ, οἱ ὁποῖοι σὲ ἔβγαλαν ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου!»

  28. 29

    καὶ ἔθετο τὴν μίαν ἐν Βαιθὴλ καὶ τὴν μίαν ἔδωκεν ἐν Δάν.

    Ὁ Ἱεροβοὰμ ἔστησε τὴν μίαν χρυσὴν δαμαλίδα εἰς τὴν Βαιθὴλ καὶ τὴν ἄλλην ἔστησεν εἰς τὴν Δάν.

  29. 30

    καὶ ἐγένετο ὁ λόγος οὗτος εἰς ἁμαρτίαν· καὶ ἐπορεύετο ὁ λαὸς πρὸ προσώπου τῆς μιᾶς ἕως Δάν. καὶ εἴασαν τὸν οἶκον Κυρίου.

    Τὰ λόγια αὐτὰ καὶ ἡ ἐνέργεια τοῦ Ἱεροβοὰμ ἔγιναν ἀφορμὴ τῆς μεγάλης ἁμαρτίας, δηλαδὴ τῆς εἰδωλολατρίας. Διότι ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἐπήγαινε καὶ ἐλάτρευε τὴν μίαν χρυσὴν δαμαλίδα, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν Βαιθήλ, καὶ τὴν ἄλλην ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν Δάν. Ἔτσι ἐγκατέλειψαν τὴν λατρείαν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα.

  30. 31

    καὶ ἐποίησεν οἴκους ἐφ᾿ ὑψηλῶν καὶ ἐποίησεν ἱερεῖς μέρος τι ἐκ τοῦ λαοῦ, οἳ οὐκ ἦσαν ἐκ τῶν υἱῶν Λευί.

    Ὁ Ἱεροβοὰμ ἔκτισεν ἐπίσης εὐκτηρίους οἴκους εἰς τόπους ὑψηλοὺς καὶ εἰς τὰ ἱερὰ αὐτὰ ἐγκατέστησεν ἱερεῖς ἀπὸ τὰ στρώματα τοῦ λαοῦ, οἱ ὁποῖοι δὲν προήρχοντο ἀπὸ τὴν ἱερατικὴν φυλὴν τοῦ Λευΐ.

  31. 32

    καὶ ἐποίησεν Ἱεροβοὰμ ἑορτὴν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ὀγδόῳ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς κατὰ τὴν ἑορτὴν τὴν ἐν γῇ Ἰούδα καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ἐποίησεν ἐν Βαιθήλ, τοῦ θύειν ταῖς δαμάλεσιν, αἷς ἐποίησε, καὶ παρέστησεν ἐν Βαιθὴλ τοὺς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν, ὧν ἐποίησε.

    Ἐπίσης ὁ Ἱεροβοὰμ καθιέρωσε θρησκευτικὴν ἑορτὴν κατὰ τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ ὀγδόου μηνός, ὁμοίαν μὲ τὴν μεγάλην ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας, ποὺ ἐωρτάζετο εἰς τὴν περιοχὴν τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καὶ ὁ Ἱεροβοὰμ ἀνέβη εἰς τὸ θυσιαστήριον, ποὺ ἔκτισεν εἰς τὴν Βαιθήλ, διὰ νὰ θυσιάσῃ εἰς τὶς χρυσὲς δαμαλίδες, ποὺ κατεσκεύασεν. Εἰς τὴν Βαιθὴλ ἐγκατέστησεν ἐπίσης τοὺς ἱερεῖς τῶν θυσιαστηρίων, ποὺ ἔκτισεν εἰς τοὺς ὑψηλοὺς τόπους.

  32. 33

    καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ἐποίησε, τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ ἐν τῷ μηνὶ τῷ ὀγδόῳ ἐν τῇ ἑορτῇ, ᾗ ἐπλάσατο ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ, καὶ ἐποίησεν ἑορτὴν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ ἐπιθῦσαι.

    Ἔτσι ὁ Ἱεροβοὰμ ἀνέβη εἰς τὸ θυσιαστήριον, τὸ ὁποῖον κατεσκεύασεν εἰς τὴν Βαιθήλ, κατὰ τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ ὀγδόου μηνός, κατὰ τὴν ἑορτήν, τὴν ὁποίαν ἐπενόησε καὶ ὥρισε μόνος του. Ἀνέβη καὶ καθιέρωσεν ἑορτὴν διὰ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ἐνῷ δὲ ὁ ἴδιος δὲν ἦταν ἱερεὺς καὶ δὲν εἶχε τέτοιο δικαίωμα, ἐν τούτοις ἀνέβηκε εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ προσφέρῃ θυσίαν!