Δ΄ Βασιλειών, κεφάλαιο 16
- 1
ΕΝ ἔτει ἑπτακαιδεκάτῳ Φακεὲ υἱοῦ Ρομελίου ἐβασίλευσεν ῎Αχαζ υἱὸς ᾿Ιωάθαμ βασιλέως ᾿Ιούδα.
Κατὰ τὸ δέκατον ἕβδομον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Φακεέ, υἱοῦ τοῦ Ρομελία, βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραήλ, ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν Θρόνον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα ὁ Ἄχαζ, υἱὸς τοῦ Ἰωαθάμ, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα.
- 2
υἱὸς εἴκοσιν ἐτῶν ἦν ῎Αχαζ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἑκκαίδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. καὶ οὐκ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ πιστῶς, ὡς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ
Ὅταν ὁ Ἄχαζ ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον, ἦταν εἴκοσι ἐτῶν, ἐβασίλευσε δὲ μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐπὶ δεκαέξι χρόνια. Ὁ Ἄχαζ δὲν ἔζησε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου μὲ πιστότητα καὶ ἀφοσίωσιν, ὅπως ὁ Δαβίδ, ὁ προπάτοράς του.
- 3
καὶ ἐπορεύθη, ἐν ὁδῷ βασιλέων ᾿Ισραήλ, καί γε τὸν υἱὸν αὐτοῦ διῆγεν ἐν πυρὶ κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξῇρε Κύριος ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ,
Ὁ Ἄχαζ ἔζησε κατὰ τὸ ἁμαρτωλὸν καὶ εἰδωλολατρικὸν παράδειγμα τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ. Ἔφθασε μάλιστα μέχρι τοῦ σημείου (κατ' ἄλλους νὰ περάσῃ ἀπὸ τὴν φωτιὰ τὸν υἱόν του διὰ νὰ τὸν ἑξαγνίσῃ· κατ' ἄλλους) νὰ θυσιάσῃ τὸν υἱόν του ὡς ὁλοκαύτωμα εἰς τὰ εἴδωλα, σύμφωνα μὲ τὴν σιχαμερὴ συνήθειαν τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐξερρίζωσεν ὁ Κύριος, καθὼς οἱ Ἰσραηλῖται ἐπροχωροῦσαν καὶ ἐγκαθίσταντο εἰς τὴν Γῆν τῆς ἐπαγγελίας.
- 4
καὶ ἐθυσίαζε καὶ ἐθυμία ἐν τοῖς ὑψηλοῖς καὶ ἐπὶ τῶν βουνῶν καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους.
Ἀκόμη ὁ Ἄχαζ συνέχιζε νὰ προσφέρῃ θυσίες καὶ θυμίαμα εἰς τὰ εἴδωλα, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τοὺς ὑψηλοὺς εἰδωλολατρικοὺς τόπους, εἰς λόφους καὶ κάτω ἀπὸ κάθε πυκνόφυλλον σκιερὸν δένδρον.
- 5
τότε ἀνέβη Ραασσὼν βασιλεὺς Συρίας καὶ Φακεὲ υἱὸς Ρομελίου βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ εἰς πόλεμον καὶ ἐπολιόρκουν ἐπὶ ῎Αχαζ καὶ οὐκ ἠδύναντο πολεμεῖν.
Τότε ὁ Ραασσών, βασιλιᾶς τῆς Συρίας, καὶ ὁ Φακεέ, υἱὸς τοῦ Ρομελία, βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, ἐπετέθησαν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐπολιόρκησαν τὴν πόλιν, μέσα εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο ὁ Ἄχαζ, ἀλλὰ δὲν ἠμπόρεσαν νὰ νικήσουν τὸν Ἄχαζ.
- 6
ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐπέστρεψε Ραασσὼν βασιλεὺς Συρίας τὴν Αἰλὰθ τῇ Συρίᾳ καὶ ἐξέβαλε τοὺς ᾿Ιουδαίους ἐξ Αἰλὰθ καὶ ᾿Ιδουμαῖοι ἦλθον εἰς Αἰλὰθ καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
Τὴν ἰδίαν ἐκείνην ἐποχὴν ὁ Ραασσών, βασιλιᾶς τῆς Συρίας, κατέλαβε πάλιν τὴν Αἰλὰθ διὰ λογαριασμὸν τῆς Συρίας καὶ ἔδιωξε ἀπὸ αὐτὴν τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ ἑκατοικοῦσαν ἐκεῖ. Παρέδωκε δὲ τὴν πόλιν εἰς τοὺς Ἰδουμαίους, οἱ ὁποῖοι ἦλθαν εἰς τὴν Αἰλὰθ καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς αὐτὴν μέχρι τῆς ἡμέρας, ποὺ γράφονται οἱ γραμμὲς αὐτές.
- 7
καὶ ἀπέστειλεν ῎Αχαζ ἀγγέλους πρὸς Θαγλαθφελλασὰρ βασιλέα ᾿Ασσυρίων λέγων· δοῦλός σου καὶ υἱός σου ἐγώ, ἀνάβηθι καὶ σῶσόν με ἐκ χειρὸς βασιλέως Συρίας καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ισραὴλ τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ ἐμέ.
Τότε ὁ Ἄχαζ, ποὺ ἐπολιορκεῖτο εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἔστειλεν ἀγγελιαφόρους πρὸς τὸν Θαγλαθφελλασάρ, βασιλιᾶ τῶν Ἀσσυρίων, οἱ ὁποῖοι τοῦ μετέφεραν τὸ ἀκόλουθον μήνυμα: «Δοῦλος σου εἶμαι ἐγὼ καὶ υἱός σου. Ἔλα καὶ σῶσέ με ἀπὸ τὴν πολιορκίαν τοῦ βασιλιᾶ τῆς Συρίας καὶ τοῦ βασιλιᾶ του βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπιτεθῇ ἐναντίον μου».
- 8
καὶ ἔλαβεν ῎Αχαζ ἀργύριον καὶ χρυσίον τὸ εὑρεθὲν ἐν θησαυροῖς οἴκου Κυρίου καὶ οἴκου βασιλέως καὶ ἀπέστειλε τῷ βασιλεῖ δῶρα.
Καὶ ὁ Ἄχαζ ἐπῆρε ὅλο τὸ ἀσῆμι καὶ τὸ χρυσάφι, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ βασιλικοῦ ἀνακτόρου, καὶ τὰ ἔστειλεν ὡς δῶρα εἰς τὸν βασιλιᾶ τῶν Ἀσσυρίων.
- 9
καὶ ἤκουσεν αὐτοῦ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων, καὶ ἀνέβη βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων εἰς Δαμασκὸν καὶ συνέλαβεν αὐτὴν καὶ ἀπῴκισεν αὐτὴν καὶ τὸν Ραασσὼν βασιλέα ἐθανάτωσε.
Ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀσσυρίων ἐδέχθη τὴν παράκλησιν τοῦ Ἄχαζ. Ἔτσι ὁ Θαγλαθφελλασὰρ ἐπροχώρησε καὶ ἐπετέθη κατὰ τῆς Δαμασκοῦ, τὴν κατέλαβε, συνέλαβεν αἰχμαλώτους τοὺς κατοίκους της καὶ τοὺς μετέφερεν εἰς τὴν πόλιν Κὶρ τῆς Μηδείας, τὸν δὲ βασιλιᾶ τῆς Συρίας Ραασσὼν ἐθανάτωσε.
- 10
καὶ ἐπορεύθη βασιλεὺς ῎Αχαζ εἰς Δαμασκὸν εἰς ἀπαντὴν Θαγλαθφελλασὰρ βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων εἰς Δαμασκόν. καὶ εἶδε τὸ θυσιαστήριον ἐν Δαμασκῶ, καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ πρὸς Οὐρίαν τὸν ἱερέα τὸ ὁμοίωμα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸν ρυθμὸν αὐτοῦ καὶ πᾶσαν ποίησιν αὐτοῦ·
Ὁ βασιλιᾶς Ἄχαζ ἐπῆγε εἰς τὴν Δαμασκὸν διὰ νὰ συναντήση ἐκεῖ τὸν νικητὴν Θαγλαθφελλασάρ, τὸν βασιλιᾶ τῶν Ἀσσυρίων. Κατὰ τὴν ἐκεῖ ἐπίσκεψίν του εἶδε τὸ εἰδωλολατρικὸν θυσιαστήριον, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν Δαμασκόν, καὶ ἔστειλε πρὸς τὸν ἀρχιερέα Οὐρίαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα ἕνα ἀκριβὲς ἀντίγραφον τοῦ θυσιαστηρίου αὐτοῦ μὲ ὅλες τὶς λεπτομέρειες, τὸν τρόπον καὶ τὰ ὑλικὰ κατασκευῆς του, διὰ νὰ κατασκευάσῆ καὶ ὁ Οὐρίας ὅμοιον θυσιαστήριον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.
- 11
καὶ ᾠκοδόμησεν Οὐρίας ὁ ἱερεὺς τὸ θυσιαστήριον κατὰ πάντα, ὅσα ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ ἐκ Δαμασκοῦ.
Ἔτσι ὁ ἀρχιερεὺς Οὐρίας ἔκτισε θυσιαστήριον καθ’ ἅλα ὅμοιον μὲ ἐκεῖνο τῆς Δαμασκοῦ, σύμφωνα μὲ τὸ πρότυπον καὶ τὶς ὁδηγίες, ποὺ τοῦ ἀπέστειλεν ὁ βασιλιᾶς Ἄχαζ ἀπὸ τὴν Δαμασκόν.
- 12
καὶ εἶδεν ὁ βασιλεὺς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἀνέβη ἐπ᾿ αὐτὸ
Ὅταν ὁ βασιλιᾶς Ἄχαζ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Δαμασκόν, εἶδεν ἕτοιμον τὸ νέον θυσιαστήριον καὶ ἀνέβη εἰς αὐτὸ διὰ νὰ θυσιάσῃ.
- 13
καὶ ἐθυμίασε τὴν ὁλοκαύτωσιν αὐτοῦ καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν σπονδὴν αὐτοῦ καὶ προσέχεε τὸ αἷμα τῶν εἰρηνικῶν τῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον
Ὁ Ἄχαζ ἐπρόσφερε ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον αὐτὸ τὸ θυμίαμά του, τὴν αἱματηρὰν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος καὶ τὴν ἀναίμακτον θυσίαν του καὶ τὴν θυσίαν τοῦ κρασιοῦ (σπονδήν). Ἐπίσης ἔχυσεν εἰς τὸ θυσιαστήριον τὸ αἷμα τῶν εἰρηνικῶν θυσιῶν του.
- 14
τὸ χαλκοῦν τὸ ἀπέναντι Κυρίου. καὶ προσήγαγε ἀπὸ προσώπου τοῦ οἴκου Κυρίου ἀπὸ τοῦ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἀπὸ τοῦ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Κυρίου καὶ ἔδειξεν αὐτὸ ἐπὶ μηρὸν τοῦ θυσιαστηρίου κατὰ βορρᾶν.
Τὸ δὲ χάλκινον θυσιαστήριον, τὸ ἀφιερωμένον εἰς τὸν Κύριον, τὸ ὁποῖον εὐρισκετο ἀπέναντι τοῦ Ναοῦ, διέταξε να μετατοπισθῇ ἀπὸ ἐκεῖ, ὅπου εὐρίσκετο -δηλαδὴ ἀπὸ τὴν θέσιν μεταξὺ τοῦ νέου θυσιαστηρίου καὶ τοῦ Ναοῦ - καὶ να τοποθετηθῇ κοντὰ εἰς τὴν βορείαν πλευρὰν τοῦ νέου, ἰδικοῦ του θυσιαστηρίου.
- 15
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ τῷ Οὐρίᾳ τῷ ἱερεῖ λέγων· ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ μέγα πρόσφερε τὴν ὁλοκαύτωσιν τὴν πρωϊνὴν καὶ τὴν θυσίαν τὴν ἑσπερινήν, καὶ τὴν ὁλοκαύτωσιν τοῦ βασιλέως καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν ὁλοκαύτωσιν παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ τὴν θυσίαν αὐτῶν καὶ τὴν σπονδὴν αὐτῶν καὶ πᾶν αἷμα ὁλοκαυτώσεως καὶ πᾶν αἷμα θυσίας ἐπ᾿ αὐτῷ ἐκχεεῖς· καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν ἔσται μοι εἰς τὸ πρωΐ.
Κατόπιν ὁ βασιλιᾶς Ἄχαζ διέταξε τὸν ἀρχιερέα Οὐρίαν καὶ τοῦ εἶπεν: «Ἐπάνω εἰς τὸ νέον αὐτὸ θυσιαστήριον τὸ μεγάλο νὰ προσφέρῃς τὴν πρωϊνὴν θυσίαν τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τὴν ἀπογευματινὴν θυσίαν καὶ τὴν θυσίαν ὁλοκαυτώματος τοῦ βασιλιᾶ καὶ τὴν ἀναίμακτον εἰρηνικήν του θυσίαν, ὅπως ἐπίσης καί τὶς θυσίες ὁλοκαυτωμάτων ὅλου τοῦ λαοῦ καὶ τὶς ἀναίμακτες θυσίες των καὶ τὶς θυσίες τοῦ κρασιοῦ (σπονδές). Εἰς αὐτὸ τὸ νέον θυσιαστήριον νὰ χύσῃς καὶ ὅλον τὸ αἷμα τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ὅλον τὸ αἷμα τῶν ζώων τῶν ἄλλων θυσιῶν. Τὸ δὲ χάλκινον θυσιαστήριον, τὸ παλαιόν, θὰ μείνῃ δι' ἐμὲ διὰ νὰ ἐρωτῶ τὸν Κύριον· αὐτὸ θὰ τὸ χρησιμοποιῶ ἐγὼ κάθε πρωΐ».
- 16
καὶ ἐποίησεν Οὐρίας ὁ ἱερεὺς κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ.
Ὁ ἀρχιερεὺς Οὐρίας ἔκαμεν ἀκριβῶς ὅλα, ὅσα τὸν διέταξεν ὁ βασιλιᾶς Ἄχαζ.
- 17
καὶ συνέκοψεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ τὰ συγκλείσματα τῶν μεχωνὼθ καὶ μετῇρεν ἀπ᾿ αὐτῶν τὸν λουτῆρα καὶ τὴν θάλασσαν καθεῖλεν ἀπὸ τῶν βοῶν τῶν χαλκῶν τῶν ὑποκάτω αὐτῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὴν ἐπὶ βάσιν λιθίνην.
Ὁ βασιλιᾶς Ἄχαζ ἔκοψε τὰ χάλκινα πλευρὰ τῶν κινητῶν λουτήρων καὶ ἀφήρεσεν ἀπὸ αὐτοὺς τὸν νιπτῆρα, ποὺ εὐρίσκετο ἐπάνω των. Ἐπίσης κατέβασε τὴν χαλκίνην «θάλασσαν» (τὴν μεγάλην δεξαμενήν) ἀπὸ τὴν ράχην τῶν δώδεκα χαλκίνων βοδιῶν, ποὺ τὴν ὑπεβάσταζαν, καὶ τὴν ἔβαλεν ἐπάνω εἰς πέτρινην βάσιν.
- 18
καὶ τὸν θεμέλιον τῆς καθέδρας ᾠκοδόμησεν ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ τὴν εἴσοδον τοῦ βασιλέως τὴν ἔξω ἐπέστρεψεν ἐν οἴκῳ Κυρίου ἀπὸ προσώπου βασιλέως ᾿Ασσυρίων.
Μετεκίνησεν ἐπίσης τὸ βάθρον (τὴν ἐξέδραν) τοῦ βασιλικοῦ θρόνου, ποὺ εὐρίσκετο εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου, καὶ ἀπέκλεισε (ἢ κατ' ἄλλην ἑρμηνείαν: Μετεκίνησεν, ἔστρεψε πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν) τὴν βασιλικὴν εἴσοδον (τὸν διάδρομον), ποὺ ὠδηγοῦσε ἀπὸ τὸν ἔξω τοῦ ἀνακτόρου χῶρον πρὸς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου· ὁ Ἄχαζ ἔκαμε τὶς μεταρρυθμίσεις αὐτὲς διὰ νὰ εὐχαριστήσῃ τὸν Ἀσσύριον ἡγεμόνα.
- 19
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ῎Αχαζ, ὅσα ἐποίησεν, οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα;
Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Ἄχαζ, καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν «Χρονικῶν (ἢ Ἔργα καὶ Ἡμέραι) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα»;
- 20
καὶ ἐκοιμήθη ῎Αχαζ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Εζεκίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
Ἀπέθανεν ὁ Ἄχαζ καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένονς προγόνους του καὶ ἐτάφη εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ. Ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Ἐζεκίας, ὁ υἱός του.
