Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Β΄ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ

Β΄ Παραλειπομένων, κεφάλαιο 25

28 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (36)
  1. 1

    ΩΝ εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν ἐβασίλευσεν ᾿Αμασίας καὶ εἰκοσιεννέα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Ιωαδὲν ἀπὸ ῾Ιερουσαλήμ.

    Όταν ὁ Ἀμασίας ἀνέβη εἰς τὸν θρόνον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ἦταν εἴκοσι πέντε ἐτῶν, ἐβασίλευσε δὲ εἴκοσι ἐννέα χρόνια μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄνομα τῆς μητέρας του ἦταν Ἰωαδέν, κατήγετο δὲ αὐτὴ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

  2. 2

    καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, ἀλλ' οὐκ ἐν καρδίᾳ πλήρει.

    Ὁ Ἀμασίας ἔζησε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, ὄχι ὅμως μὲ καρδίαν ὑπάκουον καὶ ἀφωσιωμένην εἰς αὐτόν.

  3. 3

    καὶ ἐγένετο ὡς κατέστη ἡ βασιλεία ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθανάτωσε τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς φονεύσαντας τὸν βασιλέα πατέρα αὐτοῦ·

    Συνέβη δὲ τοῦτο: Μόλις ἐσταθεροποιήθη ἡ βασιλικὴ ἐξουσία εἰς τὰ χέρια του, ἐσκότωσε τοὺς δούλους (ἤ, κατ’ ἄλλους, τοὺς ἀξιωματούχους) του, οἱ ὁποῖοι ἐδολοφόνησαν τὸν βασιλιᾶ Ἰωάς, τὸν πατέρα του.

  4. 4

    καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν οὐκ ἀπέκτεινε κατὰ τὴν διαθήκην τοῦ νόμου Κυρίου, καθὼς γέγραπται, ὡς ἐνετείλατο Κύριος λέγων· οὐκ ἀποθανοῦνται πατέρες ὑπὲρ τέκνων, καὶ οἱ υἱοὶ οὐκ ἀποθανοῦνται ὑπὲρ πατέρων, ἀλλ' ἢ ἕκαστος τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανοῦνται.

    Δεν ἐσκότωσεν ὅμως καὶ τὰ παιδιὰ τῶν δολοφόνων αὐτῶν, σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν τοῦ Νόμου τοῦ Κυρίου, ὅπου ἔχει γραφῆ ρητῶς ὅτι ὁ Κύριος ἔδωκε τὴν ἑξῆς ἐντολήν: «Οἱ πατέρες δὲν πρέπει νὰ θανατώνωνται δι’ ἐγκλήματα, ποὺ ἔκαμαν τὰ παιδιά τους, οὔτε τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ θανατώνωνται δι’ ἐγκλήματα, ποὺ ἔκαμαν οἱ πατέρες των ἄλλα κάθε ἄνθρωπος πρέπει νὰ θανατώνεται διὰ τὸ ἔγκλημα (τὴν ἁμαρτίαν), ποὺ διέπραξεν ὁ ἴδιος».

  5. 5

    καὶ συνήγαγεν ᾿Αμασίας τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ ἀνέστησεν αὐτοὺς κατ' οἴκους πατριῶν αὐτῶν εἰς χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους ἐν παντὶ ᾿Ιούδᾳ καὶ ῾Ιερουσαλήμ· καὶ ἠρίθμησεν αὐτοὺς ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω καὶ εὗρεν αὐτοὺς τριακοσίας χιλιάδας ἐξελθεῖν εἰς πόλεμον δυνατοὺς κρατοῦντας δόρυ καὶ θυρεόν.

    Ὁ Ἀμασίας συνεκέντρωσεν ὅλους τοὺς ἄνδρες τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα (καὶ τοῦ Βενιαμίν) καὶ τοὺς ὠργάνωσε κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες εἰς στρατιωτικὲς μονάδες, ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὁποίων ὥρισε χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους, εἰς ὅλον τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ. Τοὺς ἀρίθμησε δὲ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω καὶ τοὺς εὑρῆκε ὅτι ἦσαν τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ἐκλεκτοὶ καὶ ἐτοιμοπόλεμοι καὶ ἀσκημένοι εἰς τὸ νὰ κρατοῦν καὶ νὰ χειρίζωνται δόρυ καὶ μακρὰν ἀσπίδα, ποὺ ἐσκέπαζεν ὅλον τὸ σῶμα.

  6. 6

    καὶ ἐμισθώσατο ἀπὸ ᾿Ισραὴλ ἑκατὸν χιλιάδας δυνατοὺς ἰσχύϊ ἑκατὸν ταλάντων ἀργυρίου.

    Ἐπὶ πλέον ἐπῆρε καὶ ἀπὸ τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραὴλ ἑκατὸν χιλιάδες (100.000) μισθοφόρους, σκληροὺς καὶ δυνατοὺς πολεμιστάς, ἀντὶ ἑκατὸν ἀργύρων ταλάντων (περίπου 3.400 χιλιογράμμων).

  7. 7

    καὶ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἦλθε πρὸς αὐτὸν λέγων· βασιλεῦ, οὐ πορεύσεται μετὰ σοῦ δύναμις ᾿Ισραήλ, ὅτι οὐκ ἔστι Κύριος μετά ᾿Ισραήλ, πάντων τῶν υἱῶν ᾿Εφραίμ.

    Ἀλλὰ τότε παρουσιάσθη εἰς τὸν βασιλιᾶ Ἀμασίαν ἕνας ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ (προφήτης) καὶ τοῦ εἶπε: «Βασιλιᾶ· δὲν πρέπει νὰ ἐκστρατεύσει μαζί σου στρατιωτικὴ δύναμις ἀπὸ τὸ βασίλειον τὸν Ἰσραήλ, διότι ὁ Κύριος δὲν εἶναι μὲ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν τοῦ βορείου βασιλείου, μὲ τοὺς ἀπογόνους αὐτοὺς τῆς φυλῆς Ἐφραίμ.

  8. 8

    ὅτι ἐὰν ὑπολάβῃς κατισχῦσαι ἐν τούτοις, καὶ τροπώσεταί σε Κύριος ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν, ὅτι ἐστὶ παρὰ Κυρίου καὶ ἰσχῦσαι καὶ τροπώσασθαι.

    Διότι ἐὰν νομίζῃς ὅτι μὲ αὐτοὺς 0ά γίνὴς ἰσχυρότερος καὶ ἔτσι θὰ ὑπερισχύσῃς, ὁ Κύριος θὰ ἐπιτρέψε νὰ νικηθῇς ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν, διότι μόνον μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Κυρίου εἶναι δυνατὸν νὰ κερδίσῃς τὴν νίκην καὶ νὰ κατατροπώσῃς τοὺς ἐχθρούς».

  9. 9

    καὶ εἶπεν ᾿Αμασίας τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ· καὶ τί ποιήσω τὰ ἑκατὸν τάλαντα, ἃ ἔδωκα τῇ δυνάμει ᾿Ισραήλ; καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ· ἔστι τῷ Κυρίῳ δοῦναί σοι πλεῖστα τούτων.

    Ὁ Ἀμασίας εἶπεν εἰς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ: «Καὶ τὶ πρέπει να κάμω τότε μὲ τὰ ἑκατὸν τάλαντα, τὰ ὁποῖα ἐπλήρωσα ἤδη ὡς μισθὸν εἰς τοὺς στρατιῶτες ἀπὸ τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ;» Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀπάντησε: «Ὁ Κύριος ἔχει τὴν δύναμιν καὶ τὸν τρόπον νὰ σοῦ δώσῃ περισσότερα τάλαντα ἀπὸ αὐτά, ποὺ τοὺς ἐπλήρωσες».

  10. 10

    καὶ διεχώρισεν ᾿Αμασίας τῇ δυνάμει τῇ ἐλθούσῃ πρὸς αὐτὸν ἀπὸ ᾿Εφραὶμ ἀπελθεῖν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν, καὶ ἐθυμώθησαν σφόδρα ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν ἐν ὀργῇ θυμοῦ.

    Ἔτσι ὁ Ἀμασίας ἐχώρισε καὶ ἀπέλυσε τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν, ἡ ὁποία ἦλθε πρὸς αὐτὸν ἀπὸ τὴν περιοχὴν Ἐφραίμ, καὶ διέταξε νὰ φύγουν εἰς τὴν χώραν των. Καὶ αὐτοὶ ποὺ ἀπελύθησαν, ἐθύμωσαν πάρα πολὺ ἐναντίον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὸν τόπον των πάρα πολὺ ὠργισμένοι.

  11. 11

    καὶ ᾿Αμασίας κατίσχυσε καὶ παρέλαβε τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν κοιλάδα τῶν ἁλῶν καὶ ἐπάταξεν ἐκεῖ τοὺς υἱοὺς Σηεὶρ δέκα χιλιάδας·

    Κατόπιν αὐτῶν ὁ Ἀμασίας ἀνέκτησε τὸ θάρρος του, παρέλαβε τὸν στρατόν του καὶ τὸν ὠδήγησεν εἰς τὴν «Κοιλάδα τῶν Ἁλῶν», ἐκεῖ δὲ ἐπετέθη καὶ ἐσκότωσε δέκα χιλιάδες (10.000) Ἰδουμαίους, κατοίκους τοῦ ὄρους Σηείρ.

  12. 12

    καὶ δέκα χιλιάδας ἐζώγρησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα καὶ ἔφερον αὐτοὺς ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ κρημνοῦ καὶ κατεκρήμνιζον αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ ἄκρου τοῦ κρημνοῦ, καὶ πάντες διερρήγνυντο.

    Ἐκτὸς αὐτῶν οἱ Ἰουδαῖοι συνέλαβαν ζωντανοὺς ἄλλες δέκα χιλιάδες (10.000) Ἰδουμαίους, τοὺς ὁποίους ἔφεραν εἰς τὸ χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ καὶ τοὺς ἔρριχναν κάτω ἀπὸ τὸ χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ καὶ ἔτσι ὅλοι ἔσπαζαν καὶ ἐγίνοντο κομμάτια.

  13. 13

    καὶ οἱ υἱοὶ τῆς δυνάμεως, οὓς ἀπέστρεψεν ᾿Αμασίας τοῦ μὴ πορευθῆναι μετ' αὐτοῦ εἰς πόλεμον, καὶ ἐπέθεντο ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα ἀπὸ Σαμαρείας ἕως Βαιθωρὼν καὶ ἐπάταξαν ἐν αὐτοῖς τρεῖς χιλιάδας καὶ ἐσκύλευσαν σκῦλα πολλά.

    Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως οἱ Ἰσραηλῖται τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως, τοὺς ὁποίους ὁ Ἀμασίας ἀπέλυσε καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἀπηγόρευσε νὰ ἐκστρατεύσουν μαζί του εἰς τὸν πόλεμον, ἐπέπεσαν ἐναντίον τῶν πόλεων τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ἀπὸ τὴν Σαμάρειαν μέχρι τὴν Βαιθωρών, ἐσκότωσαν τρεῖς χιλιάδες (3.000) κατοίκους τῶν πόλεων ἐκείνων καὶ ἐπῆραν πολλὰ λάφυρα.

  14. 14

    καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ ἐλθεῖν ᾿Αμασίαν πατάξαντα τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἤνεγκε πρὸς αὐτοὺς τοὺς θεοὺς υἱῶν Σηεὶρ καὶ ἔστησεν αὐτοὺς ἑαυτῷ εἰς θεοὺς καὶ ἐναντίον αὐτῶν προσεκύνει καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ἔθυε.

    Συνέβη δὲ τοῦτο: Ὅταν ὁ Ἀμασίας ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὸν πόλεμον ἐναντίον τῶν Ἰδουμαίων, κατὰ τὸν ὁποῖον τοὺς ἐνίκησε καὶ τοὺς συνέτριψεν, ἔφερε μαζί του εἰς τὴν Ἰουδαίαν τοὺς θεοὺς τῶν Ἰδουμαίων, ἔστησεν αὐτοὺς ὡς θεοὺς ἰδικούς του καὶ τοὺς ἐπροσκυνοῦσε, ὁ ἴδιος δὲ προσέφερεν εἰς αὐτοὺς θυσίες.

  15. 15

    καὶ ἐγένετο ὀργὴ Κυρίου ἐπὶ ᾿Αμασίαν, καὶ ἀπέστειλεν αὐτῷ προφήτην καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί ἐζήτησας τοὺς Θεοὺς τοῦ λαοῦ, οἳ οὐκ ἐξείλοντο τὸν λαὸν ἑαυτῶν ἐκ χειρός σου;

    Τότε ἐξέσπασε κατὰ τοῦ Ἀμασία ἡ ὀργὴ τοῦ Κυρίου, καὶ ὁ Κύριος ἔστειλεν εἰς τὸν Ἀμασίαν προφήτην, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπε: «Διατὶ συνεβουλεύθης καὶ ἐλάτρευσες τοὺς θεοὺς τοῦ λαοῦ ἐκείνου, (τοὺς θεοὺς) οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμπόρεσαν νὰ σώσουν τὸν ἰδικόν τῶν λαὸν ἀπὸ τὰ χέρια σου;»

  16. 16

    καὶ ἐγένετο ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτῷ πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· μὴ σύμβουλον τοῦ βασιλέως δέδωκά σε; πρόσεχε ἵνα μὴ μαστιγωθῇς. καὶ ἐσιώπησεν ὁ προφήτης καὶ εἶπεν, ὅτι γινώσκω ὅτι ἐβούλετο ἐπὶ σοὶ τοῦ καταφθεῖραί σε, ὅτι ἐποίησας τοῦτο καὶ οὐκ ἐπήκουσας τῆς συμβουλίας μου.

    Ὁ προφήτης δὲν εἶχεν ἀκόμη τελειώσει νὰ τοῦ ὁμιλῇ καὶ ὁ Ἀμασίας τὸν διέκοψε καὶ τοῦ εἶπε: «Μήπως σὲ διώρισα σύμβουλον τοῦ βασιλιᾶ: Πρόσεχε! Σταμάτα νὰ μιλᾷς, διὰ νὰ μὴ σὲ τιμωρήσω μὲ μαστιγώσεις». Τότε ὁ προφήτης ἐσιώπησεν, ἀλλ’ ἐπρόσθεσε: «Τώρα γνωρίζω ὅτι ὁ Κύριος ἀπεφάσισε νὰ σὲ καταστρέψῃ, διότι ἔκαμες αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἁγνόησες τὴν συμβουλήν μου».

  17. 17

    καὶ ἐβουλεύσατο ᾿Αμασίας ὁ βασιλεὺς ᾿Ιούδα καὶ ἀπέστειλε πρὸς ᾿Ιωὰς υἱὸν ᾿Ιωάχαζ υἱοῦ ᾿Ιηοὺ βασιλέα ᾿Ισραὴλ λέγων· δεῦρο καὶ ὀφθῶμεν προσώποις.

    Τότε ὁ Ἀμασίας, ὁ βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ἐσκέφθη (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Συνεσκέφθη) καὶ ἔστειλεν ἀπεσταλμένους πρὸς τὸν Ἰωάς, τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωάχαζ, υἱοῦ τοῦ Ἰηού, τὸν βασιλιᾶ του Ἰσραήλ, καὶ εἶπεν: «Ἐμπρός, ἔλα νὰ ἀναμετρηθῶμεν εἰς πόλεμον».

  18. 18

    καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Αμασίαν βασιλέα ᾿Ιούδα λέγων· ὁ ἀχοὺχ ὁ ἐν τῷ Λιβάνῳ ἀπέστειλε πρὸς τὴν κέδρον τὴν ἐν τῷ Λιβάνῳ λέγων· δὸς τὴν θυγατέρα σου τῷ υἱῷ μου εἰς γυναῖκα. καὶ ἰδοὺ ἐλεύσεται τά θηρία τοῦ ἀγροῦ τὰ ἐν τῷ Λιβάνῳ· καὶ ἦλθον τὰ θηρία καὶ κατεπάτησαν τὸν ἀχούχ.

    Ἀλλ’ ὁ Ἰωάς, ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραήλ, ἔστειλε πρὸς τὸν Ἀμασίαν, τὸν βασιλιᾶ του Ἰούδα, τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν: «Κάποτε τὸ καταφρονημένον ἀγκάθι, ποὺ φύεται εἰς τὸ ὄρος Λίβανος, ἔστειλε μήνυμα πρὸς τὴν μεγαλοπρεπῆ κέδρον, ποὺ ὑψώνεται εἰς τὸ ὄρος Λίβανος, μὲ τὸ ὁποῖον τῆς ἔλεγε: «Δῶσε τὴν κόρην σου ὡς σύζυγον εἰς τὸν υἱόν μου. Καὶ νά· θὰ περάσουν τὰ ἄγρια θηρία, ποὺ ζοῦν εἰς τὸν Λίβανον». Καὶ τὰ ἄγρια θηρία, ποὺ ἄκουσαν τὴν προσβλητικὴν πρότασιν τοῦ ἀγκαθιοῦ πρὸς τὴν μεγαλοπρεπῆ κέδρον, ἐθύμωσαν καὶ ἐπέρασαν ἐπάνω ἀπὸ τὸν θάμνον τοῦ ἀγκαθιοῦ καὶ τὸν ἐποδοπάτησαν!»

  19. 19

    εἶπας· ἰδοὺ ἐπάταξα τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐπαίρει σε ἡ καρδία σου ἡ βαρεῖα· νῦν κάθισον ἐν οἴκῳ σου καὶ ἱνατί συμβάλλεις ἐν κακίᾳ καὶ πεσῇ σὺ καὶ ᾿Ιούδας μετὰ σοῦ;

    «Τώρα σύ, βασιλιᾶ Ἀμασία», ἐπρόσθεσε ὁ Ἰωάς, «εἶπες κομπαστικά: «Νά· ἐπετέθην καὶ ἐνίκησα τὴν Ἰδουμαίαν»· καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἡ καρδιά σου φουσκώνει καὶ ὑψώνεται πολύ, γεμάτη ἀπὸ ὑπερηφάνειαν. Τώρα λοιπὸν σὲ συμβουλεύω· κάθισε εἰς τὸ σπίτι σου. Διατὶ προκαλεῖς μὲ τόσην κακίαν καὶ θέλεις νὰ γίνῃς αἰτία νὰ καταστραφῇς καὶ σὺ ὁ ἴδιος καὶ ὅλος ὁ Ἰουδαϊκὸς λαὸς μαζί σου;»

  20. 20

    καὶ οὐκ ἤκουσεν ᾿Αμασίας, ὅτι παρὰ Κυρίου ἐγένετο τοῦ παραδοῦναι αὐτὸν εἰς χεῖρας, ὅτι ἐξεζήτησε τοὺς θεοὺς τῶν ᾿Ιδουμαίων.

    Ἀλλ’ ὁ Ἀμασίας ἀρνήθηκε νὰ ἀκούσῃ τὴν ἀπάντησιν καὶ νὰ δεχθῇ τὴν συμβουλὴν τοῦ Ἰωάς. Τοῦτο δὲ ἔγινε κατὰ παραχώρησιν Θεοῦ, ὥστε νὰ τὸν παραδώσῃ ὁ Θεὸς εἰς τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν τοῦ, διότι ὁ Ἀμασίας ἐλάτρευσε τοὺς εἰδωλολατρικους θεοὺς τῶν Ἰδουμαιῶν.

  21. 21

    καὶ ἀνέβη ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ὤφθησαν ἀλλήλοις αὐτὸς καὶ ᾿Αμασίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα ἐν Βαιθσαμύς, ἥ ἐστι τοῦ ᾿Ιούδα.

    Τότε ὁ Ἰωάς, ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραήλ, ἐβάδισε μὲ τὸν στρατὸν του ἐναντίον τοῦ Ἀμασία· ἔτσι ἦλθαν ἀντιμέτωποι αὐτὸς καὶ ὁ Ἀμασίας, ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰούδα, εἰς τὴν πόλιν Βαιθσαμύς, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα.

  22. 22

    καὶ ἐτροπώθη ᾿Ιούδας κατὰ πρόσωπον ᾿Ισραήλ, καὶ ἔφυγεν ἕκαστος εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ.

    Κατὰ τὴν μάχην ἐνικήθησαν οἰ Ἰουδαῖοι ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες, καὶ οἱ Ἰουδαῖοι στρατιῶται κατέφυγαν ὁ καθένας εἰς τὸ σπίτι του.

  23. 23

    καὶ τὸν ᾿Αμασίαν βασιλέα ᾿Ιούδα τὸν τοῦ ᾿Ιωὰς υἱοῦ ᾿Ιωάχαζ κατέλαβεν ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐν Βαιθσαμὺς καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ κατέσπασεν ἀπὸ τοῦ τείχους ῾Ιερουσαλήμ, ἀπὸ πύλης ᾿Εφραὶμ ἕως πύλης γωνίας τετρακοσίους πήχεις·

    Καὶ τὸν Ἀμασίαν, τὸν βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωάς, υἱοῦ τοῦ Ἰωάχαζ, συνέλαβεν ὁ Ἰωάς, ὁ βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, εἰς τὴν Βαιθσαμὺς καὶ τὸν ὠδήγησεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ὁ Ἰωὰς ἔρριξε κάτω, κατεδάφισε ἕνα τμῆμα τοῦ τείχους τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ τὴν πύλην τοῦ Ἐφραίμ (εἰς τὰ βόρεια τῆς Ἱερουσαλήμ) μέχρι τὴν πύλην τῆς Γωνίας (εἰς τὰ βορειοδυτικὰ τῆς Ἱερουσαλήμ)· δηλαδὴ ἐκρήμνισε μίαν ἔκτασιν τοῦ τείχους μήκους 190-210 μέτρων.

  24. 24

    καὶ πᾶν τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ εὑρεθέντα ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ παρὰ τῷ ᾿Αβδεδὸμ καὶ τοὺς θησαυροὺς οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν συμμίξεων καὶ ἐπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν.

    Ὁ Ἰωὰς ἔλαβεν ἐπίσης ὅλο τὸ χρυσάφι καὶ ὅλο τὸ ἀσῆμι καὶ ὅλα τὰ ἱερὰ σκεύη, ποὺ εὑρέθησαν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου, καὶ ἐκεῖνα ποὺ ἐφυλάσσοντο ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀβδεδόμ, καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλικοῦ ἀνακτόρου, καθὼς καὶ τοὺς (ἐπισήμους;) Ὁμήρους καὶ ἐπέστρεψε μὲ ὅλα αὐτὰ εἰς τὴν Σαμάρειαν.

  25. 25

    καὶ ἔζησεν ᾿Αμασίας ὁ τοῦ ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ιούδα μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ᾿Ιωὰς τὸν τοῦ ᾿Ιωάχαζ βασιλέα ᾿Ισραὴλ ἔτη δεκαπέντε.

    Ὁ Ἀμασίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωάς, ὁ βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ἔζησε μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἰωάς, υἱοῦ τοῦ Ἰωάχαζ, βασιλιᾶ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, δεκαπέντε χρόνια.

  26. 26

    καὶ οἱ λοιποὶ λόγοι ᾿Αμασίου οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι οὐκ ἰδοὺ γεγραμμένοι ἐπὶ βιβλίου βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραήλ;

    Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ἀμασία, τὰ πρῶτα μέχρι τὰ τελευταῖα (ἡ ἱστορία του ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους), δὲν εἶναι μήπως γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον «Ἱστορία τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ Ἰσραήλ»;

  27. 27

    καὶ ἐν τῷ καιρῷ, ᾧ ἀπέστη ᾿Αμασίας ἀπὸ Κυρίου, καὶ ἐπέθεντο αὐτῷ ἐπίθεσιν, καὶ ἔφυγεν ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς Λαχίς· καὶ ἀπέστειλαν κατόπισθεν αὐτοῦ εἰς Λαχὶς καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐκεῖ.

    Καὶ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ Ἀμασίας ἀπεστάτησεν ἀπὸ τὸν Κύριον, ὠργάνωσαν συνωμοσίαν ἐναντίον του, αὐτὸς δὲ διὰ νὰ γλυτώσῃ κατέφυγεν εἰς τὴν πόλιν Λαχίς. Οἱ συνωμόται ὅμως ἔστειλαν πίσω του τὰ ὄργανά των εἰς τὴν Λαχὶς καὶ τὸν ἐσκότωσαν ἐκεῖ.

  28. 28

    καὶ ἀνέλαβον αὐτὸν ἐπὶ τῶν ἵππων καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ.

    Ἐφόρτωσαν δὲ τὸ νεκρὸν σῶμα του ἐπάνω εἰς τοὺς ἵππους καὶ τὸ μετέφεραν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τὸν ἔθαψαν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, εἰς τοὺς βασιλικοὺς τάφους, μαζὶ μὲ τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του.