Β΄ Μακκαβαίων, κεφάλαιο 4
- 1
Ο δὲ προειρημένος Σίμων, ὁ τῶν χρημάτων καὶ τῆς πατρίδος ἐνδείκτης γεγονώς, ἐκακολόγει τὸν ᾿Ονίαν, ὡς αὐτός τε εἴη τὸν ῾Ηλιόδωρον ἐπισεσεικὼς καὶ τῶν κακῶν δημιουργὸς καθεστηκώς,
Αλλ' ὁ Σίμων, ὁ προστάτης τοῦ ἱεροῦ, ποὺ ἀνεφέρθη προηγουμένως, ὁ καταδότης τῶν ἱερῶν χρημάτων καὶ συκοφάντης τῆς πατρίδος του, ἐδυσφημοῦσε τὸν Ὀνίαν Γ', ἰσχυριζόμενος ὅτι αὐτὸς ἦταν δῆθεν ὁ ὑπεύθυνος τῆς ἐπιθέσεως κατὰ τοῦ Ἡλιοδώρου καὶ ὅτι αὐτὸς ὁ ἴδιος ἐφεῦρε καὶ ἐσχεδίασεν ὅλα αὐτὰ τὰ κακά.
- 2
καὶ τὸν εὐεργέτην τῆς πόλεως καὶ τὸν κηδεμόνα τῶν ὁμοεθνῶν καὶ ζηλωτὴν τῶν νόμων ἐπίβουλον τῶν πραγμάτων ἐτόλμα λέγειν.
Ἔτσι ὁ Σίμων εἶχε τὴν κακότητα καὶ τὴν ἀναίδειαν νὰ κατηγορῇ τὸν εὐεργέτην τῆς πόλεως καὶ τὸν προστάτην τῶν ὁμοεθνῶν του καὶ ἐκεῖνον, ποὺ ὑπερήσπιζε μὲ ζῆλον τὸ κῦρος τοῦ νόμου, καὶ νὰ τὸν συκοφαντῇ διὰ συνωμοσίαν καὶ ἐχθρότητα κατὰ τοῦ κοινοῦ καλοῦ!
- 3
τῆς δὲ ἔχθρας ἐπὶ τοσοῦτον προβαινούσης, ὥστε καὶ διά τινος τῶν ὑπὸ τοῦ Σίμωνος δεδοκιμασμένων φόνους συντελεῖσθαι,
Ἡ ἐχθρότης αὐτὴ τοῦ Σίμωνος ἐπροχώρησε τόσον πολύ, ὥστε ἐκ μέρους ἐνὸς τῶν ἐμπίστων ἀνθρώπων τοῦ Σίμωνος νὰ γίνουν καὶ κάποιοι φόνοι.
- 4
συνορῶν ὁ ᾿Ονίας τὸ χαλεπὸν τῆς φιλονεικίας καὶ ᾿Απολλώνιον τὸν Μενεσθέως τὸν Κοίλης Συρίας καὶ Φοινίκης στρατηγὸν συναύξοντα τὴν κακίαν τοῦ Σίμωνος,
Ὁ ἀρχιερεὺς Ὀνίας Γ', κατανοῶν πόσον κακοήθης καὶ ἐπικίνδυνος ἦταν αὐτὴ ἡ ἀντιζηλία καὶ φιλονικία τοῦ Σίμωνος καὶ λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ Ἀπολλώνιος, ὁ υἱὸς τοῦ Μενεσθέως, ὁ στρατιωτικὸς διοικητὴς τῆς Κοίλης Συρίας καὶ τῆς Φοινίκης, ἐνεθάρρυνε καὶ ἀνερρίπιζε τὴν κακοβουλίαν τοῦ Σίμωνος,
- 5
πρὸς τὸν βασιλέα διεκομίσθη οὐ γινόμενος τῶν πολιτῶν κατήγορος, τὸ δὲ συμφέρον κοινῇ καὶ κατ᾿ ἰδίαν παντὶ τῷ πλήθει σκοπῶν·
ἐπῆγε εἰς τὴν Ἀντιόχειαν διὰ νὰ ἰδῇ τὸν βασιλιᾶ Σέλευκον Δ'.Δὲν παρουσιάσθη ὅμως εἰς τὸν βασιλιᾶ ὡς κατήγορος τῶν συμπολιτῶν του, ἀλλ’ ὡς ἄνθρωπος ποὺ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ συμφέρον ὅλου τοῦ ἰουδαϊκοῦ λαοῦ, τόσον ὡς ἔθνους, ὅσον καὶ ἑνὸς ἕκαστου Ἰουδαίου ὡς ἀτόμου.
- 6
ἑώρα γὰρ ἄνευ βασιλικῆς προνοίας ἀδύνατον εἶναι τυχεῖν εἰρήνης ἔτι τὰ πράγματα καὶ τὸν Σίμωνα παῦλαν οὐ ληψόμενον τῆς ἀνοίας.
Διότι ἔβλεπεν ὅτι, χωρὶς τὴν ἐπέμβασιν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ βασιλιᾶ, ἦταν ἀδύνατον νὰ εἰρηνεύσουν τὰ δημόσια πράγματα, καὶ οὔτε θὰ ἠμποροῦσε ὁ Σίμων νὰ ἀναχαιτισθῇ ἀπὸ τὴν ἀνόητον καὶ ἄφρονα προσπάθειάν του.
- 7
Μεταλλάξαντος δὲ τὸν βίον Σελεύκου καὶ παραλαβόντος τὴν βασιλείαν ᾿Αντιόχου τοῦ προσαγορευθέντος ᾿Επιφανοῦς, ὑπενόθευσεν ᾿Ιάσων ὁ ἀδελφὸς ᾿Ονίου τὴν ἀρχιερωσύνην,
Ὅταν ὅμως ἀπέθανεν ὁ βασιλιᾶς Σέλευκος Δ' ὁ Φιλοπάτωρ καὶ παρέλαβε τὴν βασιλείαν ὁ ἀδελφός του, ὁ Ἀντίοχος Δ', ποὺ ἐπωνομάσθη Ἐπιφανής, ὁ Ἰάσων, ὁ ἀδελφὸς τοῦ Ὀνία Γ', ἐπροσπάθησε νὰ σφετερισθῇ μὲ παράνομα μέσα τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀρχιερέως.
- 8
ἐπαγγειλάμενος τῷ βασιλεῖ δι᾿ ἐντεύξεως ἀργυρίου τάλαντα ἑξήκοντα πρὸς τοῖς τριακοσίοις καὶ προσόδου τινὸς ἄλλης τάλαντα ὀγδοήκοντα.
Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ δὲ τὸν σκοπόν του, εἰς κάποιαν συζήτησιν μὲ τὸν βασιλιᾶ Ἀντίοχον Δ' ὑπεσχέθη νὰ προσφέρῃ ἀμέσως εἰς αὐτὸν τριακόσια ἑξῆντα (360) τάλαντα ἀργυρᾶ καὶ ἄλλα ὀγδόντα (80) τάλαντα ἀπὸ κάποιες ἄλλες προσόδους.
- 9
πρὸς δὲ τούτοις ὑπισχνεῖτο καὶ ἕτερα διαγράψαι πεντήκοντα πρὸς τοῖς ἑκατόν, ἐὰν συγχωρηθῇ διὰ τῆς ἐξουσίας αὐτοῦ γυμνάσιον καὶ ἐφηβεῖον αὐτῷ συστήσασθαι καὶ τοὺς ἐν ῾Ιεροσολύμοις ᾿Αντιοχεῖς ἀναγράψαι.
Ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὰ ὑπεσχέθη εἰς τὸν βασιλιᾶ γραπτῶς νὰ τοῦ καταβάλῃ καὶ ἄλλα ἑκατὸν πενῆντα (150) τάλαντα, ἐὰν θὰ τοῦ παρείχετο ἡ ἐξουσία νὰ ἐγκαθιδρύσῃ καὶ νὰ ὀργανώσῃ Γυμναστήριον καὶ Ἐφηβεῖον εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ να ἐγγράψῃ ὡς Ἀντιοχεῖς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Νὰ ἐγγράψῃ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ὁμάδα Ἀντιοχέων· ἢ νὰ ἐγγράψῃ τοὺς Ἀντιοχεῖς τῆς Ἱερουσαλήμ).
- 10
ἐπινεύσαντος δὲ τοῦ βασιλέως καὶ τῆς ἀρχῆς κρατήσας, εὐθέως ἐπὶ τὸν ῾Ελληνικὸν χαρακτῆρα τοὺς ὁμοφύλους μετῆγε
Ἀφοῦ δὲ ὁ βασιλιᾶς συγκατετέθη εἰς τὶς προτάσεις αὐτὲς καὶ ὁ Ἰάσων ἔγινε κύριος τῆς ἀρχιερατικῆς ἐξουσίας, εὐθὺς ἀμέσως ὁ Ἰάσων ἄσκησε τὴν ἐπιρροήν του διὰ νὰ μεταστρέψῃ τοὺς ὁμοφύλους τοῦ Ἰουδαίους ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊσμὸν εἰς τὰ ἑλληνικὰ ἤθη καὶ τὸν ἑλληνικὸν τρόπον ζωῆς.
- 11
καὶ τὰ κείμενα τοῖς ᾿Ιουδαίοις φιλάνθρωπα βασιλικὰ διὰ ᾿Ιωάννου τοῦ πατρὸς Εὐπολέμου, τοῦ ποιησαμένου τὴν πρεσβείαν ὑπὲρ φιλίας καὶ συμμαχίας πρὸς τοὺς Ρωμαίους, παρώσατο. καὶ τὰς μὲν νομίμους καταλύων πολιτείας, παρανόμους ἐθισμοὺς ἐκαίνιζεν·
Ἐπίσης ὁ Ἰάσων κατήργησε τὰ εἰδικὰ φιλάνθρωπα βασιλικὰ προνόμια (νὰ κυβερνῶνται οἱ Ἰουδαῖοι βάσει τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου καὶ νὰ ἀσκοῦν ἐλευθέρως τὰ τῆς θρησκείας των), τὰ ὁποῖα εἶχαν παραχωρηθῇ εἰς τοὺς Ἰουδαίους κατόπιν αἰτήσεως καὶ ἐνεργειῶν τοῦ Ἰωάννου, τοῦ πατέρα τοῦ Εὐπολέμου.Ὁ Ἰωάννης αὐτὸς εἶχεν ἀποσταλῇ ὡς πρεσβευτὴς εἰς τὴν Ρώμην, ὅπου διεπραγματεύθη τὴν σύναψιν φιλίας καὶ συμμαχίας μαζὶ μὲ τοὺς Ρωμαίους.Ὁ Ἰάσων, ἀνατρέπων καὶ καταργῶν τὸν νόμιμον τρόπον ζωῆς, εἰσήγαγε νέα ἤθη καὶ ἔθιμα, ποὺ ἦσαν ἀντίθετα εἰς τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ.
- 12
ἀσμένως γὰρ ὑπ᾿ αὐτὴν τὴν ἀκρόπολιν γυμνάσιον καθίδρυσε καὶ τοὺς κρατίστους τῶν ἐφήβων ὑποτάσσων ὑπὸ πέτασον ἦγεν.
Διότι μὲ πολλὴν εὐχαρίστησιν καὶ χαρὰν ἵδρυσε καὶ ἐγκατέστησεν εἰς τοὺς πρόποδες αὐτῆς ταύτης τῆς ἀκροπόλεως Γυμναστήριον καὶ ὑπεχρέωνε τοὺς πλέον εὐγενεῖς ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους ἐφήβους νὰ φοροῦν τὸ καπέλλο τῶν γυμναζομένων Ἑλλήνων (εἰδωλολατρῶν) ἀθλητῶν.
- 13
ἦν δ᾿ οὕτως ἀκμή τις ῾Ελληνισμοῦ καὶ πρόσβασις ἀλλοφυλισμοῦ διὰ τὴν τοῦ ἀσεβοῦς καὶ οὐκ ἀρχιερέως ᾿Ιάσωνος ὑπερβάλλουσαν ἀναγνείαν,
Ἔτσι ἡ πρόοδος τοῦ ἐξελληνισμοῦ τῶν Ἰουδαίων παρουσίασεν ἀκμὴν παρετηρήθη δὲ εἰσροὴ καὶ διείσδυσις εἰς τὴν ζωὴν τῶν Ἰουδαίων στοιχείων καὶ συνηθειῶν ξένων, ἕνεκα τῆς χωρὶς ὅρια ἀσεβείας καὶ διαφθορᾶς τοῦ ἀσεβοῦς καὶ μὴ ἀληθοῦς ἀρχιερέως Ἰάσονος.
- 14
ὥστε μηκέτι περὶ τὰς τοῦ θυσιαστηρίου λειτουργίας προθύμους εἶναι τοὺς ἱερεῖς, ἀλλὰ τοῦ μὲν ναοῦ καταφρονοῦντες καὶ τῶν θυσιῶν ἀμελοῦντες ἔσπευδον μετέχειν τῆς ἐν παλαίστρᾳ παρανόμου χορηγίας μετὰ τὴν τοῦ δίσκου πρόκλησιν,
Ἀποτέλεσμα τῆς ἀσεβείας καὶ τῆς διαφθορᾶς αὐτῆς ὑπῆρξε τὸ ὅτι οἰ ἱερεῖς δὲν εἶχαν πλέον καμμίαν προθυμίαν καὶ κανένα ἐνθουσιασμὸν διὰ τὰ λειτουργικά των καθήκοντα εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ἀλλά, περιφρονοῦντες πλέον τὸν Ναὸν καὶ ἀμελοῦντες διὰ τὶς θυσίες, μόλις ἄκουαν τὴν πρόσκλησιν (προκήρυξιν) διὰ τὴν ρῖψιν τοῦ δίσκου, ἔτρεχαν πρόθυμα καὶ βιαστικὰ νὰ συμμετάσχουν εἰς τοὺς ἀγῶνες καὶ τὶς παραστάσεις, ποὺ ἐλάμβαναν χώραν εἰς τὴν παλαίστραν (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Διὰ νὰ συμβάλουν εἰς τὰ ἔξοδα τῆς παλαίστρας, μόλις ἄκουαν τὴν πρόσκλησιν τοῦ ἐναρκτηρίου σημάντρου), Οἱ ἀγῶνες αὐτοὶ μάλιστα ἦσαν ἀπαγορευμένοι ἀπὸ τὸν Μωσαϊκὸν νόμον.
- 15
καὶ τὰς μὲν πατρῴους τιμὰς ἐν οὐδενὶ τιθέμενοι, τὰς δὲ ῾Ελληνικὰς δόξας καλλίστας ἡγούμενοι.
Ἔτσι δὲν ἔδειχναν πλέον καμμίαν ἐκτίμησιν εἰς ὅσα οἱ προπάτορές των ἐτιμοῦσαν ἀντιθέτως ἐσέβοντο καὶ ἐθεωροῦσαν ἄριστες τὶς ἑλληνικὲς συνήθειες καὶ δόξες (τιμές, ἀμοιβές) καὶ ἔδειχναν πολὺ μεγάλην ἐκτίμησιν δι' αὐτές.
- 16
ὧν χάριν περιέσχεν αὐτοὺς χαλεπὴ περίστασις, καὶ ὧν ἐζήλουν τὰς ἀγωγὰς καὶ καθάπαν ἤθελον ἐξομοιοῦσθαι, τούτους πολεμίους καὶ τιμωρητὰς ἔσχον·
Ἕνεκα ὅλης αὐτῆς τῆς ἀσεβείας τοὺς περιεκύκλωσαν καὶ τοὺς ἐπολιόρκησαν δυσάρεστες, ὀδυνηρὲς καὶ βαρύτατες δυστυχίες καὶ οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι, τῶν ὁποίων τὸν τρόπον τῆς ζωῆς ἐζήλευαν καὶ ἀγωνίζοντο μὲ πολὺν κόπον νὰ μιμηθοῦν καὶ νὰ ἀντιγράψουν, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐστρέφοντο ἐναντίον των, ἐγίνοντο ἐχθροὶ καὶ τιμωροί των!
- 17
ἀσεβεῖν γὰρ εἰς τοὺς θείους νόμους οὐ ρᾴδιον, ἀλλὰ ταῦτα ὁ ἀκόλουθος καιρὸς δηλώσει.
Διότι δὲν εἶναι μικρὰ ὑπόθεσις καὶ ἀπλὸ καὶ ἀνώδυνον πρᾶγμα τὸ νὰ ἀσεβῇς καὶ νὰ παραβαίνῃς τοὺς θείους νόμους.Αὐτὸ ὅμως θὰ τὸ καταδείξουν μὲ σαφήνειαν τὰ γεγονότα, ποὺ θὰ ἀκολουθησουν.
- 18
ἀγομένου δὲ πενταετηρικοῦ ἀγῶνος ἐν Τύρῳ καὶ τοῦ βασιλέως παρόντος,
Ἐνῷ διεξήγοντο εἰς τὴν Τύρον οἱ ἀνὰ πενταετίαν ἀθλητικοὶ ἀγῶνες παρόντος καί του βασιλιᾶ Ἀντιόχου Δ' τοῦ Ἐπιφανοῦς,
- 19
ἀπέστειλεν ᾿Ιάσων ὁ μιαρὸς θεωροὺς ἀπὸ ῾Ιεροσολύμων ᾿Αντιοχεῖς ὄντας παρακομίζοντας ἀργυρίου δραχμὰς τριακοσίας εἰς τὴν τοῦ ῾Ηρακλέους θυσίαν, ἃς καὶ ἠξίωσαν οἱ παρακομίσαντες μὴ χρῆσθαι πρὸς θυσίαν διὰ τὸ μὴ καθήκειν, εἰς ἑτέραν δὲ καταθέσθαι δαπάνην.
ὁ ἀσεβὴς καὶ ἀχρεῖος Ἰάσων ἔστειλεν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς θρησκευτικοὺς ἀντιπροσώπους πολίτες Ἀντιοχεῖς διὰ νὰ παρακολουθήσουν τοὺς ἀγῶνες.Αὐτοὶ ἔφεραν μαζί των τριακόσιες (300) ἀργυρὲς δραχμὲς διὰ τὴν θυσίαν εἰς τὸν θεὸν Ἡρακλῆ.Ὅμως οἱ μεταφορεῖς τῶν χρημάτων ἀπῄτησαν νὰ μὴ χρησιμοποιηθοῦν τὰ χρήματα αὐτὰ διὰ τὴν θυσίαν, διότι ἐθεώρησαν τοῦτο ἀνάρμοστον, ἀλλ’ ἔκριναν πρέπον νὰ διατεθοῦν αὐτὰ διὰ τὴν κάλυψιν κάποιος ἄλλης δαπάνης.
- 20
ἔπεσεν οὖν ταῦτα διὰ μὲν τὸν ἀποστείλαντα εἰς τὴν τοῦ ῾Ηρακλέους θυσίαν, ἕνεκεν δὲ τῶν παρακομιζόντων εἰς τὰς τῶν τριήρων κατασκευάς.
Ἔτσι τὰ χρήματα, ποὺ ἐστάλησαν ἀπὸ τὸν Ἰάσονα διὰ τὴν θυσίαν εἰς τὸν θεὸν Ἡρακλῆ, ἕνεκα τῆς ἐπιθυμίας ἐκείνων ποὺ τὰ μετέφεραν, διετέθησαν διὰ τὴν κατασκευὴν τριήρων (πολεμικῶν πλοίων μὲ τρεῖς σειρὲς κωπηλατῶν).
- 21
ἀποσταλέντος δὲ εἰς Αἴγυπτον ᾿Απολλωνίου τοῦ Μενεσθέως διὰ τὰ πρωτοκλίσια Πτολεμαίου τοῦ Φιλομήτορος Βασιλέως, μεταλαβὼν ᾿Αντίοχος ἀλλότριον αὐτὸν τῶν αὐτῶν γεγονέναι πραγμάτων, τῆς καθ᾿ αὑτὸν ἀσφαλείας ἐφρόντιζεν· ὅθεν εἰς ᾿Ιόππην παραγενόμενος κατήντησεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα.
Ὅταν δὲ ἀπεστάλη εἰς τὴν Αἴγυπτον ὁ Ἀπολλώνιος, ὁ υἱὸς τοῦ Μενεσθέως, ἐπ’ εὐκαιρία τῆς ἐνθρονίσεως (στέψεως) τοῦ βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου Πτολεμαίου ΣΤ' τοῦ Φιλομήτορος, ὁ Ἀντίοχος Δ' ὁ Ἐπιφανής, ἐπειδὴ ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Φιλομήτωρ ἦταν ἐχθρικὸς ἀπέναντί του, ἄρχισε νὰ λαμβάνῃ μέτρα διὰ τὴν ἀσφάλειάν του.Ἕνεκα τούτου, ἀφοῦ μετέβη εἰς τὸ λιμάνι τῆς Ἰόππης, ἔφθασεν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα.
- 22
μεγαλοπρεπῶς δὲ ὑπὸ τοῦ ᾿Ιάσωνος καὶ τῆς πόλεως παραδεχθείς, μετὰ δᾳδουχίας καὶ βοῶν εἰσπεπόρευται, εἶθ᾿ οὕτως εἰς τὴν Φοινίκην κατεστρατοπέδευσε.
Ἀφοῦ δὲ ἔγινε δεκτὸς ἀπὸ τὸν Ἰάσονα καὶ τὸν λαὸν τῆς πόλεως μὲ πολλὴν μεγαλοπρέπειαν, εἰσῆλθεν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα μὲ λαμπαδηφορίαν (συνοδείαν ἀναμμένων δαυλῶν) καὶ ἐνθουσιώδεις ζητωκραυγές.Ἀπὸ ἐκεῖ αὐτὸς καὶ ὁ στρατός του μετέβησαν εἰς τὴν Φοινίκην, ὅπου καὶ ἐστρατοπέδευσε.
- 23
μετὰ δὲ τριετῆ χρόνον ἀπέστειλεν ᾿Ιάσων Μενέλαον, τὸν τοῦ προσημαινομένου Σίμωνος ἀδελφόν, παρακομίζοντα τὰ χρήματα τῷ βασιλεῖ καὶ περὶ πραγμάτων ἀναγκαίων ὑπομνηματισμοὺς τελέσοντα.
Τρία ἔτη ἀργότερα ὁ Ἰάσων ἀπέστειλε τὸν Μενέλαον, ἀδελφὸν τοῦ Σίμωνος, ὁ ὁποῖος ἀνεφέρθη προηγουμένως, διὰ νὰ μεταφέρῃ τὰ χρήματα εἰς τὸν βασιλιᾶ, να τὸν ἀναφέρῃ δὲ καὶ νὰ διεκπεραίωσῃ ἐπείγουσες καὶ σημαντικὲς ὑποθέσεις.
- 24
ὁ δὲ συσταθεὶς τῷ βασιλεῖ καὶ δοξάσας αὐτὸν τῷ προσώπῳ τῆς ἐξουσίας, εἰς ἑαυτὸν κατήντησε τὴν ἀρχιερωσύνην, ὑπερβαλὼν τὸν ᾿Ιάσωνα τάλαντα ἀργυρίου τριακόσια.
Ἀλλ’ ὁ Μενέλαος, ἀφοῦ ἀπέκτησε τὴν εὔνοιαν τοῦ βασιλιᾶ μὲ τὸ νὰ τὸν ἐγκωμιάσῃ καὶ να τὸν ἐκθειάσῃ μὲ τὸν ἀέρα προσώπου, τὸ ὁποῖον διέθετεν ἐντυπωσιακὴν καὶ μεγάλην ἐξουσίαν, ἐπέτυχε νὰ ἑξασφαλίσῃ διὰ τὸν ἑαυτόν του τὴν ἀρχιερωσύνην, ἀφοῦ προσέφερεν εἰς τὸν βασιλιᾶ τριακόσια (300) τάλαντα ἀργυρίου περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, ποὺ προσέφερεν ὁ Ἰάσων.
- 25
λαβὼν δὲ τὰς βασιλικὰς ἐντολὰς παρεγένετο, τῆς μὲν ἀρχιερωσύνης οὐδὲν ἄξιον φέρων, θυμοὺς δὲ ὠμοῦ τυράννου καὶ θηρὸς βαρβάρου ὀργὰς ἔχων.
Ἔτσι, ἀφοῦ ἔλαβε τὴν βασιλικὴν ἐντολήν, ποὺ τοῦ ἐξησφάλιζε τὴν ἀρχιερωσύνην, ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, χωρὶς ὅμως νὰ διαθέτῃ καὶ τίποτε ἄλλο, ποὺ τὸν καθιστοῦσε ἄξιον τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος διέθετε μόνον τὰ πάθη σκληροῦ τυράννου καὶ τὴν λύσσαν ἀγρίου θηρίου.
- 26
καὶ ὁ μὲν ᾿Ιάσων ὁ τὸν ἴδιον ἀδελφὸν ὑπονοθεύσας, ὑπονοθευθεὶς ὑφ᾿ ἑτέρου, φυγὰς εἰς τὴν ᾿Αμμανῖτιν χώραν συνήλαστο.
Καὶ ὁ μὲν Ἰάσων, ὁ ὁποῖος ἐξηπάτησε καὶ ὑπεσκέλισεν ἄλλοτε τὸν ἀδελφόν του (Ὀνίαν Γ’), ἀφοῦ ἐξηπατήθη καὶ ὑπεσκελίσθη τώρα ἀπὸ ἄλλον, ὑπεχρεώθη νὰ καταφύγῃ ὡς πρόσφυγας εἰς τὴν χώραν τῶν Ἀμμανιτῶν.
- 27
ὁ δὲ Μενέλαος τῆς μὲν ἀρχῆς ἐκράτει, τῶν δὲ ἐπηγγελμένων τῷ βασιλεῖ χρημάτων οὐδὲν εὐτάκνει· ποιουμένου δὲ τὴν ἀπαίτησιν Σωστράτου τοῦ τῆς ἀκροπόλεως ἐπάρχου,
Ὁ δὲ Μενέλαος συνέχιζε νὰ εἶναι κάτοχος τῆς ἀρχιερωσύνης, χωρὶς ὅμως να συμμορφώνεται καθόλου ὡς πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς καταβολῆς τῶν χρημάτων, ποὺ ὑπεσχέθη εἰς τὸν βασιλιᾶ· καὶ τοῦτο, παρ’ ὅλον ὅτι ἀπαιτοῦσε τὸ ποσὸν αὐτὸ ὁ Σώστρατος, ὁ διοικητὴς τῆς ἀκροπόλεως τῆς Ἱερουσαλήμ,
- 28
πρὸς τοῦτον γὰρ ἦν ἡ τῶν φόρων πρᾶξις, δι᾿ ἣν αἰτίαν οἱ δύο ὑπὸ τοῦ βασιλέως προσεκλήθησαν,
διότι εἰς αὐτὸν εἶχεν ἀνατεθῇ ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ ἡ εἴσπραξις τῶν φόρων.Ἕνεκα τούτου ὁ Σώστρατος καὶ ὁ Μενέλαος ἐκλήθησαν νὰ παρουσιασθοῦν καὶ οἱ δύο ἐνώπιον τοῦ βασιλιᾶ.
- 29
καὶ ὁ μὲν Μενέλαος ἀπέλιπε τῆς ἀρχιερωσύνης διάδοχον Λυσίμαχον τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφόν, Σώστρατος δὲ Κράτητα τὸν ἐπὶ τῶν Κυπρίων.
Καὶ ὁ μὲν Μενέλαος ἀφῆκεν ὡς πληρεξούσιόν του εἰς τὴν ἀρχιερωσύνην τὸν ἀδελφόν του Λυσίμαχον, Ὁ δὲ Σώστρατος ἀφῆκεν ὡς ἀντικαταστάτην του τὸν Κράτητα, τὸν διοικητὴν τῶν Κυπριακῶν μισθοφορικῶν στρατευμάτων (κατ' ἄλλην ἑρμηνείαν: Τὸν ἀντιβασιλέα τῆς Κύπρου).
- 30
τοιούτων δὲ συνεστηκότων, συνέβη Ταρσεῖς καὶ Μαλλώτας στασιάζειν διὰ τὸ ᾿Αντιοχίδι τῇ παλλακῇ τοῦ βασιλέως ἐν δωρεᾷ δεδόσθαι.
Ἐνῷ ὅμως συνέβαιναν ὅλα αὐτά, οἱ κάτοικοι τῆς Ταρσοῦ καὶ τῆς Μαλλοῦ ἐπανεστάτησαν, διότι οἱ πόλεις των ἐδόθησαν ὡς δῶρον εἰς τὴν Ἀντιοχίδα, τὴν παλλακὴν τοῦ βασιλιᾶ.
- 31
θᾶττον οὖν ὁ βασιλεὺς ἧκε καταστεῖλε τὰ πράγματα, καταλιπὼν τὸν διαδεχόμενον ᾿Ανδρόνικον τῶν ἐν ἀξιώματι κειμένων.
Δι’ αὐτὸ ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ' ἔφθασε γρήγορα εἰς τὴν Κιλικίαν, διὰ νὰ καταστείλῃ τὴν ἐπανάστασιν καὶ τακτοποιήσῃ τὸ ζήτημα, ἀφοῦ προηγουμένως ἀφῆκεν ὡς ἀντιβασιλιὰ τὸν Ἀνδρόνικον, ἕνα ἀπὸ τοὺς ἀξιωματούχους του.
- 32
νομίσας δὲ ὁ Μενέλαος εἰληφέναι καιρὸν εὐφυῆ, χρυσώματά τινα τῶν τοῦ ἱεροῦ νοσφισάμενος ἐχαρίσατο τῷ ᾿Ανδρονίκῳ καὶ ἕτερα ἐτύγχανε πεπρακὼς εἴς τε Τύρον καὶ τὰς κύκλῳ πόλεις.
Τότε ὁ Μενέλαος, ὁ ὁποῖος ἐνόμισεν ὅτι εὑρῆκε τὴν κατάλληλον εὐκαιρίαν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν σχεδίων του, ἀφοῦ ἀφήρεσε καὶ ἐσφετερίσθη ἀπὸ τὸν Ναὸν μερικὰ χρυσὰ σκεύη, ἐπρόσφερε ἄλλα μὲν ὡς δῶρα εἰς τὸν Ἀνδρόνικον, ἄλλα δὲ κατώρθωσε νὰ τὰ πωλήσῃ εἰς τὴν Τύρον καὶ τὶς γειτονικὲς πρὸς αὐτὴν πόλεις.
- 33
ἃ καὶ σαφῶς ἐπεγνωκὼς ὁ ᾿Ονίας, παρήλεγχεν ἀποκεχωρηκὼς εἰς ἄσυλον τόπον ἐπὶ Δάφνης τῆς πρὸς ᾿Αντιόχειαν κειμένης.
Ὅταν ὁ ἀρχιερεὺς Ὀνίας Γ' ἐπληροφορήθη ἀπὸ ἀσφαλῆ καὶ καλῶς πληροφορημένην πηγὴν τὴν ἱερόσυλον αὐτὴν πράξιν τοῦ Μενελάου, τὸν ἤλεγξε μὲ αὐστηρότητα, ἀφοῦ προηγουμένως εἶχεν ἀποχωρήσει καὶ καταφύγει εἰς κάποιον ἱερόν, τὴν Δάφνην, ποὺ ἐθεωρεῖτο ἄσυλον καὶ τόπος ἀπαραβίαστος καὶ εὑρίσκετο κοντὰ εἰς τὴν Ἀντιόχειαν.
- 34
ὅθεν ὁ Μενέλαος λαβὼν ἰδίᾳ τὸν ᾿Ανδρόνικον, παρεκάλει χειρώσασθαι τὸν ᾿Ονίαν. ὁ δὲ παραγενόμενος ἐπὶ τὸν ᾿Ονίαν καὶ πεισθεὶς ἐπὶ δόλῳ καὶ δεξιὰς μεθ᾿ ὅρκων δούς, καίπερ ἐν ὑποψίᾳ κείμενος, ἔπεισεν ἐκ τοῦ ἀσύλου προελθεῖν, ὃν καὶ παραχρῆμα παρέκλεισεν οὐκ αἰδεσθεὶς τὸ δίκαιον.
Ἕνεκα τούτου ὁ Μενέλαος, ἀφοῦ ἐπλησίασεν ἰδιαιτέρως τὸν Ἀνδρόνικον καὶ ἐκέρδισε τὴν ἐμπιστοσύνην του, τὸν προέτρεψε νὰ φονεύσῃ τὸν Ὀνίαν Γ'.Ὁ ἀντιβασιλιᾶς Ἀνδρόνικος, ἀφοῦ ἦλθεν εἰς τὸ ἱερόν, ὅπου ἔμενεν ὁ Ὀνίας Γ', καὶ ἐπείσθη νὰ χρησιμοποιήσῃ δόλον διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν σκοπόν του, ἔδωκεν εἰς τὸν Ὀνίαν τὸ δεξί του χέρι μὲ ὅρκον εἰς ἔνδειξιν φιλίας καὶ ὁμονοίας.Παρ’ ὅλον δὲ ὅτι ὑπωψιάζετο ὅτι ὁ Ὀνίας ἦταν ἀθῶος, ἔπεισε τὸν Ὀνίαν νὰ βγῇ ἔξω ἀπὸ τὸν ἀπαραβίαστον ἱερὸν χῶρον καὶ τότε, εὐθὺς ἀμέσως, ὁ Ἀνδρόνικος ἐφόνευσε τὸν Ὀνίαν χωρὶς νὰ φοβηθῇ καθόλου τὴν τιμωρίαν τῆς θείας δικαιοσύνης.
- 35
δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐ μόνον ᾿Ιουδαῖοι, πολλοὶ δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν ἐδείναζον καὶ ἐδυσφόρουν ἐπὶ τῷ τοῦ ἀνδρὸς ἀδίκῳ φόνῳ.
Ἀποτέλεσμα τούτου ἦταν τὸ ὅτι ὄχι μόνον Ἰουδαῖοι, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἀπὸ τὰ ἄλλα ἔθνη δυσανασχετοῦσαν καὶ δυσφοροῦσαν διὰ τὸν ἄδικον φόνον τοῦ ἀνδρός.
- 36
τοῦ δὲ βασιλέως ἐπανελθόντος ἀπὸ τῶν κατὰ Κιλικίαν τόπων, ἐνετύγχανον οἱ κατὰ πόλιν ᾿Ιουδαῖοι, συμμισοπονηρούντων καὶ τῶν ῾Ελλήνων ὑπὲρ τοῦ παρὰ λόγον τὸν ᾿Ονίαν ἀπεκτάνθαι.
Ἔτσι, ὅταν ὁ βασιλιᾶς ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν περιοχὴν τῆς Κιλικίας, οἱ Ἰουδαῖοι τῆς Ἀντιοχείας μαζὶ μὲ τοὺς Ἕλληνας (=ἐθνικούς), οἱ ὁποῖοι ἐμισοῦσαν τὸ κακὸν ὅπως καὶ ἐκεῖνοι, ἀπηυθύνθησαν εἰς τὸν βασιλιᾶ παραπονούμενοι διὰ τὴν παράνομον καὶ ἄδικον δολοφονίαν τοῦ Ὀνία.
- 37
ψυχικῶς οὖν ὁ ᾿Αντίοχος ἐπιλυπηθεὶς καὶ τραπεὶς εἰς ἔλεον καὶ δακρύσας διὰ τὴν τοῦ μετηλλαχότος σωφροσύνην καὶ πολλὴν εὐταξίαν
Ὁ δὲ Ἀντίοχος ἐλυπήθη βαθύτατα καὶ συνεκινήθη ἀπὸ οἶκτον καὶ ἐδάκρυσεν, ὅταν ἐνεθυμήθη τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν πολλὴν κοσμιότητα τὸν ἀποθανόντος Ὀνία Γ'.
- 38
καὶ πυρωθεὶς τοῖς θυμοῖς, παραχρῆμα τὴν τοῦ ᾿Ανδρονίκου πορφύραν περιελόμενος καὶ τοὺς χιτῶνας περιρρήξας, περιαγαγὼν καθ᾿ ὅλην τὴν πόλιν, ἐπ᾿ αὐτὸ τὸν τόπον, οὗπερ εἰς τὸν ᾿Ονίαν ἠσέβησεν, ἐκεῖ τὸν μιαιφόνον ἀπεκόσμησε, τοῦ Κυρίου τὴν ἀξία αὐτῷ κόλασιν ἀποδόντος.
Καὶ ἀφοῦ ἄναψε ἀπὸ μεγάλον θυμόν, διέταξεν ἀμέσως νὰ ἀφαιρέσουν ἀπὸ τὸν Ἀνδρόνικον τὴν βασιλικὴν πορφύραν, νὰ σχίσουν τὰ ροῦχα του καὶ νὰ τὸν περιφέρουν καθ’ ὅλην τὴν πόλιν τῆς Ἀντιοχείας καὶ εἰς αὐτὸν τὸν ἴδιον τόπον, ὅπου ἀσέβησε μὲ τὸ νὰ δολοφονήσῃ τὸν Ὀνίαν ἐκεῖ δὲ ἐφόνευσε τὸν ἀσεβῆ καὶ αἱμοχαρῆ δολοφόνον.Ἔτσι ὁ Κύριος τοῦ ἀνταπέδωκε τὴν τιμωρίαν, ἡ ὁποία τοῦ ἄξιζε.
- 39
γενομένων δὲ πολλῶν ἱεροσυλυμάτων κατὰ τὴν πόλιν ὑπὸ τοῦ Λυσιμάχου μετὰ τῆς Μενελάου γνώμης καὶ διαδοθείσης ἔξω τῆς φήμης, ἐπισυνήχθη τὸ πλῆθος ἐπὶ τὸν Λυσίμαχον, χρυσωμάτων ἤδη πολλῶν διενηνεγμένων.
Ἐπειδὴ δὲ ἔγιναν πολλὲς ἱεροσυλίες εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐκ μέρους τοῦ Λυσιμάχου μὲ τὴν ἔνοχον ἀποδοχὴν καὶ τὴν σύμφωνον γνώμην τοῦ Μενελάου, ἡ δὲ σχετικὴ εἴδησις ἔγινε εὐρύτερα γνωστή, ὁ λαὸς ἐξηγέρθη καὶ ἐστράφη κατὰ τοῦ Λυσιμάχου, διότι εἶχαν ἤδη κλαπῆ καὶ διατεθῇ πολλὰ ἱερὰ χρυσᾶ σκεύη.
- 40
ἐπεγειρομένων δὲ τῶν ὄχλων καὶ ταῖς ὀργαῖς διεμπιπλαμένων, καθοπλίσας ὁ Λυσίμαχος πρὸς τρισχιλίους, κατήρξατο χειρῶν ἀδίκων, προηγησαμένου τινὸς τυράννου προβεβηκότος τὴν ἡλικίαν, οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τὴν ἄνοιαν.
Ἐπειδὴ δὲ τὰ ἑξαγριωμένα πλήθη τοῦ λαοῦ, ποῦ ἐξηγέρθησαν, ἐγίνοντο ὅλονεν ἀπειλητικώτερα, ὁ Λυσίμαχος ὥπλισε περίπου τρεῖς χιλιάδες ἄνδρες καὶ ἄρχισε πρῶτος νὰ ἐπιτίθεται, ὥστε νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν μὲ βίαιον τρόπον· τῶν ἀνδρῶν τοῦ Λυσιμάχου ἡγεῖτο κάποιος Τύραννος (κατ' ἄλλην γραφήν: Κάποιος Αὐράνος), ὁ ὁποῖος εὐρίσκετο εἰς προχωρημένην ἡλικίαν, ὑπερέβαινε δὲ πολλοὺς καὶ εἰς ἀνοησίαν καὶ μωρίαν.
- 41
συνιδόντες δὲ καὶ τὴν ἐπίθεσιν τοῦ Λυσιμάχου, συναρπάσαντες οἱ μὲν πέτρους, οἱ δὲ ξύλων πάχη, τινὲς δὲ ἐκ τῆς παρακειμένης σποδοῦ δρασσόμενοι, φύρδην ἐνετίνασσον εἰς τοὺς περὶ τὸν Λυσίμαχον·
Ὅταν τὰ πλήθη ἀντελήφθησαν ὅτι ἡ ἐπίθεσις προήρχετο ἀπὸ τὸν Λυσίμαχον, ἄλλοι μὲν ἅρπαξαν πέτρες, ἄλλοι δὲ χονδρὰ ραβδιά, ἐνῷ ἄλλοι ἐγέμιζαν τὶς χοῦφτες τους μὲ στάχτη, ποὺ εὑρίσκετο ἐκεῖ κοντά, καὶ τὰ ἔρριπταν ὅπως ἡμποροῦσαν (φύρδην - μίγδην) κατὰ τῶν ἀνδρῶν τοῦ Λυσιμάχου.
- 42
δι᾿ ἣν αἰτίαν πολλοὺς μὲν αὐτῶν τραυματίας ἐποίησαν, τινὰς δὲ καὶ κατέβαλον, πάντας δὲ εἰς φυγὴν συνήλασαν, αὐτὸν δὲ τὸν ἱερόσυλον παρὰ τὸ γαζοφυλάκιον ἐχειρώσαντο.
Ἀποτέλεσμα τούτου ἦταν ὅτι ἐτραυμάτισαν πολλούς, ὡρισμένους δὲ καὶ ἐφόνευσαν, ὅλους δὲ τοὺς ἀνάγκασαν νὰ τραποῦν εἰς φυγήν, αὐτὸν δὲ τὸν ἱερόσυλον ἄνδρα (τὸν Λυσίμαχον) τὸν ἐφόνευσαν κοντὰ εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον.
- 43
περὶ δὲ τούτων ἐνέστη κρίσις πρὸς τὸν Μενέλαον.
Ὡς πρὸς τὰ γεγονότα αὐτὰ ἄρχισε κατόπιν μία ἐνέργεια προανακρίσεως κατὰ τοῦ Μενελάου.
- 44
καταντήσαντος δὲ τοῦ βασιλέως εἰς Τύρον, ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν δικαιολογίαν ἐποιήσαντο οἱ πεμφθέντες ἄνδρες τρεῖς ὑπὸ τῆς γερουσίας.
Ὅταν δὲ ὁ βασιλιᾶς ἔφθασεν εἰς τὴν Τύρον, οἱ τρεῖς ἄνδρες, ποὺ ἐστάλησαν ἀπὸ τὴν ἰουδαϊκὴν Γερουσίαν, ἐξέθεσαν εἰς αὐτὸν τὸ ζήτημα καὶ ὑπεστήριζαν τὸ δίκαιον τῆς ὑποθέσεώς των.
- 45
ἤδη δὲ λελειμμένος ὁ Μενέλαος ἐπηγγείλατο χρήματα ἱκανὰ τῷ Πτολεμαίῳ τῷ Δορυμένους πρὸς τὸ πεῖσαι τὸν βασιλέα.
Ὁ Μενέλαος ὅμως, ὁ ὁποῖος ἐστερεῖτο ἀποδείξεων καὶ ἑπομένως εἶχε χαμένην τὴν ὑπόθεσιν, ὑπεσχέθη πολλὰ χρήματα εἰς τὸν Πτολεμαῖον, τὸν υἱὸν τοῦ Δορυμένους, διὰ νὰ μεταπείσῃ τὸν βασιλιᾶ καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν να κερδίσῃ τὴν εὔνοιάν του.
- 46
ὅθεν ἀπολαβὼν ὁ Πτολεμαῖος εἴς τι περίστυλον ὡς ἀναψύξοντα τὸν βασιλέα μετέθηκε,
Ἔτσι ὁ Πτολεμαῖος, ἀφοῦ παρεμέρισε τὸν βασιλιᾶ ἰδιαιτέρως εἰς κάποιο περιστύλων διὰ νὰ ἀναπνεύσῃ δῆθεν καθαρὸν ἀέρα καὶ νὰ ἀνακουφισθῇ, κατώρθωσε νὰ τὸν πείσῃ, ὥστε νὰ ἀλλάξῃ γνώμην.
- 47
καὶ τὸν μὲν τῆς ὅλης κακίας Μενέλαον ἀπέλυσε τῶν κατηγορημάτων, τοῖς δὲ ταλαιπώροις, οἵτινες, εἰ καὶ ἐπὶ Σκυθῶν ἔλεγον, ἀπελύθησαν ἂν ἀκατάγνωστοι, τούτοις θάνατον ἐπέκρινε.
Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ὅτι ὁ βασιλιᾶς ἀπήλλαξεν ἀπὸ ὅλες τὶς κατηγορίες τὸν Μενέλαον, τὸν αἴτιον ὅλων αὐτῶν τῶν συμφορῶν τοὺς δὲ δυστυχεῖς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, ἂν εἶχαν παρουσιάσει τὴν ὑπόθεσίν των καὶ ἐνώπιον ἀκόμη τῶν Σκυθῶν, τῶν περιφήμων διὰ τὴν σκληρότητά των, θὰ ἀπελύοντο ὡς ἀπολύτως ἀθῶοι, αὐτοὺς τοὺς δυστυχεῖς ἀπεσταλμένους τῆς ἰουδαϊκῆς Γερουσίας ὁ βασιλιᾶς τοὺς κατεδίκασεν εἰς θάνατον!
- 48
ταχέως οὖν τὴν ἄδικον ζημίαν ὑπέσχον οἱ ὑπὲρ πόλεως καὶ δήμων καὶ τῶν ἱερῶν σκευῶν προαγορεύσαντες.
Χωρὶς καμμίαν λοιπὸν καθυστέρησιν οἱ ἄνδρες, ποὺ ἐπρωτοστάτησαν εἰς τὴν ὑπεράσπισιν τῆς πόλεως, τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἱερῶν σκευῶν των, ὑπέστησαν τὴν ἄδικον τιμωρίαν.
- 49
δι᾿ ἣν αἰτίαν καὶ Τύριοι μισοπονηρήσαντες τὰ πρὸς τὴν κηδείαν αὐτῶν μεγαλοπρεπῶς ἐχορήγησαν.
Ἕνεκα τούτου ἀκόμη καὶ ὡρισμένοι κάτοικοι τῆς Τύρου ἀγανάκτησαν καὶ ἔδειξαν τὴν ἀπέχθειάν των πρὸς τὸ ἔγκλημα, ὥστε προσέφεραν προθύμως τὰ χρήματα, διὰ νὰ γίνῃ εἰς τὰ θύματα πολυδάπανος καὶ μεγαλοπρεπῆς κηδεία.
- 50
ὁ δὲ Μενέλαος διὰ τὰς τῶν κρατούντων πλεονεξίας ἔμενεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐπιφυόμενος τῇ κακίᾳ, μέγας τῶν πολιτῶν ἐπίβουλος καθεστώς.
Ὁ δὲ Μενέλαος, χάρις εἰς τὴν ἀπληστίαν καὶ πλεονεξίαν ἐκείνων ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἐξουσίαν, παρέμενεν ἀμετακίνητος εἰς τὴν ἀρχιερωσύνην του, αὐξάνων καὶ προχωρῶν ἀπὸ τοῦ κακοῦ εἰς τὸ χειρότερον καὶ καθιστῶν τὸν ἑαυτόν του μέγαν ἐχθρὸν καὶ ἀρχισκευωρὸν τῶν συμπολιτῶν του.
