Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Β΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Β΄ Μακκαβαίων, κεφάλαιο 3

40 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (15)
  1. 1

    ΤΗΣ ἁγίας τοίνυν πόλεως κατοικουμένης μετὰ πάσης εἰρήνης καὶ τῶν νόμων ἔτι κάλλιστα συντηρουμένων διὰ τὴν ᾿Ονίου τοῦ ἀρχιερέως εὐσέβειάν τε καὶ μισοπονηρίαν,

    Καθ’ ὃν χρόνον οἱ κάτοικοι τῆς ἁγίας πόλεως Ἱερουσαλὴμ ἀπελάμβαναν πλήρη καὶ διαρκῆ εἰρήνην καὶ οἱ νόμοι ἐτηροῦντο ἀκόμη μὲ πᾶσαν ἀκρίβειαν, πιστότητα καὶ εὐσυνειδησίαν, χάρις εἰς τὴν εὐσέβειαν τοῦ ἀρχιερέως Ὀνία Γ' καὶ τοῦ μίσους, τὸ ὁποῖον ὁ ἀρχιερεὺς ἐκεῖνος ἔτρεφεν ἐναντίον τῆς κακοηθείας καὶ πονηρίας,

  2. 2

    συνέβαινε καὶ αὐτοὺς τοὺς βασιλεῖς τιμᾶν τὸν τόπον, καὶ τὸ ἱερὸν ἀποστολαῖς ταῖς κρατίσταις δοξάζειν,

    συνέβαινεν ὥστε καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ εἰδωλολάτραι βασιλεῖς νὰ τιμοῦν τὸν ἱερὸν τόπον καὶ νὰ ἐκφράζουν πρὸς αὐτὸν τὸν βαθὺν σεβασμόν των καὶ τὴν τιμὴν μὲ τὰ πλέον πολύτιμα καὶ θαυμάσια ἀφιερώματα - δῶρα,

  3. 3

    ὥστε καὶ Σέλευκον τὸν τῆς ᾿Ασίας βασιλέα χορηγεῖν ἐκ τῶν ἰδίων προσόδων πάντα τὰ πρὸς τὰς λειτουργίας τῶν θυσιῶν ἐπιβάλλοντα δαπανήματα.

    μέχρι σημείου, ὥστε καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ Σέλευκος Δ' Φιλοπάτωρ, ὁ βασιλιᾶς τῆς Ἀσίας, νὰ καταβάλλῃ ἀπὸ τὰ ἰδικά του ἔσοδα ὅλα τὰ ἔξοδα, ποὺ ἀπῃτοῦντο διὰ τὶς δαπάνες τῶν θυσιῶν.

  4. 4

    Σίμων δέ τις ἐκ τῆς Βενιαμὶν φυλῆς προστάτης τοῦ ἱεροῦ καθεσταμένος διηνέχθη τῷ ἀρχιερεῖ περὶ τῆς κατὰ τὴν πόλιν ἀγορανομίας·

    Ἀλλὰ κάποιος Σίμων, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Βενιαμίν, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὁρισθῇ διοικητής (προϊστάμενος) τοῦ Ναοῦ, ἐφιλονίκησε μὲ τὸν ἀρχιερέα διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβλέψεως τῆς δημοσίας ἀγορᾶς τῆς Ἱερουσαλήμ.

  5. 5

    καὶ νικῆσαι τὸν ᾿Ονίαν μὴ δυνάμενος, ἦλθε πρὸς ᾿Απολλώνιον Θρασαίου τὸν κατ᾿ ἐκεῖνον τὸ καιρὸν Κοίλης Συρίας καὶ Φοινίκης στρατηγὸν

    Ἐπειδὴ ὅμως κατὰ τὴν φιλονικίαν δὲν ἠμπόρεσε νὰ νικήσῃ τὸν ἀρχιερέα Ὀνίαν, μετέβη εἰς τὸν Ἀπόλλωνων, τὸν υἱὸν τοῦ Θρασαίου, ὁ ὁποῖος τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἦταν στρατιωτικὸς διοικητὴς τῆς Κοίλης Συρίας καὶ τῆς Φοινίκης,

  6. 6

    καὶ προσήγγειλε περὶ τοῦ χρημάτων ἀμυθήτων γέμειν τὸ ἐν ῾Ιεροσολύμοις γαζοφυλάκιον, ὥστε τὸ πλῆθος τῶν διαφόρων ἐναρίθμητον εἶναι, καὶ μὴ προσήκειν αὐτὰ πρὸς τὸν τῶν θυσιῶν λόγον, εἶναι δὲ δυνατὸν ὑπὸ τὴν τοῦ βασιλέως ἐξουσίαν πεσεῖν ἅπαντα ταῦτα.

    καὶ τοῦ ἀνήγγειλεν ὅτι τὸ θησαυροφυλάκιον, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἦταν γεμᾶτο ἀπὸ ἀμύθητα χρηματικὰ ποσά· τόσα, ὥστε τὸ ποσόν, ποὺ ἔχει συσσωρευθῇ, νὰ εἶναι ἀναρίθμητον καὶ ἀνυπολόγιστον.Ὁ Σίμων ὑπέβαλεν ἀκόμη πρὸς τὸν Ἀπολλώνιον τὴν ἰδέαν, ὅτι τὰ ἀναρίθμητα αὐτὰ πλούτη δὲν ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ τὶς θυσίες.Τοῦ εἰσηγήθῃ δὲ ὅτι τὰ πλούτη αὐτὰ εἶναι δυνατὸν νὰ περιέλθουν εἰς τὴν ἐξουσίαν τοῦ βασιλιᾶ.

  7. 7

    συμμείξας δὲ ὁ ᾿Απολλώνιος τῷ βασιλεῖ περὶ τῶν μηνυθέντων αὐτῷ χρημάτων ἐνεφάνισεν· ὁ δὲ προχειρισάμενος ῾Ηλιόδωρον τὸν ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἀπέστειλε δοὺς ἐντολὰς τὴν τῶν προειρημένων χρημάτων ἐκκομιδὴν ποιήσασθαι.

    Ἔτσι, ὅταν ὁ Ἀπολλώνιος συνήντησε τὸν βασιλιᾶ, τὸν ἐπληροφόρησε διὰ τὰ χρήματα, περὶ τῶν ὁποίων τοῦ ἀνεφέρθησαν.Κατόπιν τούτων ὁ βασιλιᾶς, ἀφοῦ ἐξέλεξε τὸν Ἡλιόδωρον, τὸν πρωθυπουργὸν τοῦ κράτους, τὸν ἀπέστειλεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ ἐντολὴν νὰ λάβῃ καὶ νὰ μεταφέρῃ τὰ προαναφερθέντα χρήματα.

  8. 8

    εὐθέως δὲ ὁ ῾Ηλιόδωρος ἐποιεῖτο τὴν πορείαν, τῇ μὲν ἐμφάσει ὡς τὰς κατὰ Κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην πόλεις ἐφοδεύσων, τῷ πράγματι δὲ τὴν τοῦ βασιλέως πρόθεσιν ἐπιτελέσων.

    Ὁ δὲ Ἡλιόδωρος εὐθὺς ἀμέσως, χωρὶς καμμίαν καθυστέρησιν, ἐξεκίνησε φαινομενικῶς μὲν διὰ νὰ ἐπιθεωρήσῃ τὶς πόλεις τῆς Κοίλης Συρίας καὶ τῆς Φοινίκης, εἰς τὴν πραγματικότητα ὅμως διὰ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὴν ἐντολὴν καὶ τὸν σκοπὸν τοῦ βασιλιᾶ.

  9. 9

    παραγενηθεὶς δὲ εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ φιλοφρόνως ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως τῆς πόλεως ἀποδεχθείς, ἀνέθετο περὶ τοῦ γεγονότος ἐμφανισμοῦ, καὶ τίνος ἕνεκεν πάρεστι διεσάφησεν· ἐπυνθάνετο δέ, εἰ ταῖς ἀληθείας ταῦτα οὕτως ἔχοντα τυγχάνει.

    Ὅταν δὲ ἔφθασεν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἔγινε δεκτὸς φιλοφρόνως ἀπὸ τὸν ἀρχιερέα Ὀνίαν Γ' καὶ τοὺς πολίτες τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀνήγγειλεν εἰς αὐτοὺς περὶ τῶν πληροφοριῶν, ποὺ τοῦ εἶχαν παρασχεθῆ, καὶ ἐξήγησεν εἰς αὐτοὺς τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἦλθεν ἐπὶ πλέον ἐζητοῦσε νὰ μάθῃ, ἐὰν ὅλα αὐτὰ ἔχουν πράγματι ἔτσι, ὅπως τὸν ἐπληροφόρησαν.

  10. 10

    τοῦ δὲ ἀρχιερέως ὑποδείξαντος παραθήκας εἶναι χηρῶν τε καὶ ὀρφανῶν,

    Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς ὑπέδειξε καὶ ἐξήγησεν εἰς τὸν Ἡλιόδωρον, ὅτι οἱ καταθέσεις αὐτὲς ἀνήκουν εἰς χήρας καὶ ὀρφανά·

  11. 11

    τινὰ δὲ καὶ ῾Υρκανοῦ τοῦ Τωβίου σφόδρα ἀνδρὸς ἐν ὑπεροχῇ κειμένου —οὐχ ὥσπερ ἦν διαβάλλων ὁ δυσεβὴς Σίμων— τὰ δὲ πάντα ἀργυρίου τετρακόσια τάλαντα, χρυσίου δὲ διακόσια·

    ἐκτὸς ἀπὸ τὶς καταθέσεις αὐτὲς ὑπῆρχαν καὶ ὡρισμένα χρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνῆκαν εἰς τὸν Ὑρκανόν, τὸν υἱὸν τοῦ Τωβία, ὁ ὁποῖος κατεῖχε κατ’ ἐξοχὴν ἐπίσημον καὶ ὑψηλὴν θέσιν - πάντως τὸ ζήτημα τῶν χρημάτων δὲν εἶχε κατ’ οὐδένα τρόπον ὅπως κατήγγειλαν εἰς αὐτὸν ὁ ἀσεβῆς Σίμων διαβάλλων τὴν ὅλην ὑπόθεσιν - ὅλα δὲ τὰ χρήματα, ποὺ ὑπῆρχαν εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον, ἀνήρχοντο εἰς τετρακόσια τάλαντα ἀργυρίου καὶ διακόσια τάλαντα χρυσοῦ.

  12. 12

    ἀδικηθῆναι δὲ τοὺς πεπιστευκότας τῇ τοῦ τόπου ἁγιωσύνῃ καὶ τῇ τοῦ τετιμημένου κατὰ τὸν σύμπαντα κόσμον ἱεροῦ σεμνότητι καὶ ἀσυλίᾳ παντελῶς ἀμήχανον εἶναι.

    Ὁ ἀρχιερεὺς Ὀνίας προσέθεσεν εἰς τὸν Ἡλιόδωρον, ὅτι ἦταν ἐντελῶς ἀδύνατον καὶ παντελῶς ἀδιανόητον νὰ ἀδικηθοῦν οἱ καταθέται τῶν χρημάτων, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐμπιστευθῇ τὶς καταθέσεις των εἰς τὴν ἱερότητα τοῦ τόπου καὶ εἰς τὴν μεγαλοπρέπειαν καὶ τὸ ἀπαραβίαστον τοῦ ἁγίου Ναοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι τιμημένος καὶ σεβαστὸς ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον.

  13. 13

    ὁ δὲ ῾Ηλιόδωρος, δι᾿ ἃς εἶχε βασιλικὰς ἐντολάς, πάντως ἔλεγεν εἰς τὸ βασιλικὸν ἀναληπτέα ταῦτα εἶναι.

    Ἀλλ' ὁ Ἡλιόδωρος, στηριζόμενος εἰς τὶς ἐντολές, ποὺ εἶχε λάβει ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ, ἐπέμενε σταθερῶς ὅτι οἱ καταθέσεις αὐτὲς πρέπει νὰ παρθοῦν καὶ νὰ παραδοθοῦν εἰς τὸ βασιλικὸν ταμεῖον.

  14. 14

    ταξάμενος δὲ ἡμέραν εἰσήει τὴν περὶ τούτων ἐπίσκεψιν οἰκονομήσων· ἦν δὲ οὐ μικρὰ καθ᾿ ὅλην τὴν πόλιν ἀγωνία.

    Ἔτσι ὁ Ἡλιόδωρος, ἀφοῦ ὥρισεν εἰς τὸν ἀρχιερέα συγκεκριμένην ἡμέραν, μετέβη διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν Ναόν, ὥστε νὰ ἴδῃ προσωπικῶς καὶ νὰ ἀπογράψῃ τοὺς θησαυροὺς τοῦ Ναοῦ.Ἕνεκα τοῦτου ὑπῆρχε μεγάλη ἀγωνία καὶ ταραχὴ εἰς ὅλην τὴν πόλιν.

  15. 15

    οἱ δὲ ἱερεῖς πρὸ τοῦ θυσιαστηρίου ἐν ταῖς ἱερατικαῖς στολαῖς ρίψαντες ἑαυτούς, ἐπεκαλοῦντο εἰς οὐρανὸν τὸν περὶ παραθήκης νομοθετήσαντα τοῖς παρακαταθεμένοις ταῦτα σῷα διαφυλάξαι.

    Οἱ ἱερεῖς, ἐνδεδυμένοι μὲ τὶς ἐπίσημες ἱερατικές των στολές, ἀφοῦ ἔπεσαν κατὰ γῆς ἐμπρὸς εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, παρεκάλουν Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ὁ ὁποῖος εἶχε καθορίσει τοὺς νόμους διὰ τὶς ἱερὲς καταθέσεις, νὰ διατηρήσῃ τὰ χρήματα τῶν καταθέσεων ἀνέπαφα διὰ λογαριασμὸν τῶν νομίμων καταθετῶν.

  16. 16

    ἦν δὲ ὁρῶντα τὴν τοῦ ἀρχιερέως ἰδέαν τιτρώσκεσθαι τὴν διάνοιαν· ἡ γὰρ ὄψις καὶ τὸ τῆς χρόας παρηλλαγμένον ἐνέφαινε τὴν κατὰ ψυχὴν ἀγωνίαν.

    Ὁποιοσδήποτε δὲ ἔβλεπε τὸ πρόσωπον τοῦ ἀρχιερέως, θὰ διεπίστωνεν ὅτι ἐπληγώνετο ἡ καρδιά του· διότι ἡ ὄψις τοῦ προσώπου του καὶ ἡ ἀλλαγὴ τοῦ χρώματός του ἐδήλωναν ὁλοκάθαρα τὴν ἀγωνίαν, ποὺ συνεῖχε τὴν ψυχήν του.

  17. 17

    περιεκέχυτο γὰρ περὶ τὸν ἄνδρα δέος τι καὶ φρικασμὸς σώματος, δι᾿ ὧν πρόδηλον ἐγίνετο τοῖς θεωροῦσι τὸ κατὰ καρδίαν ἐνεστὸς ἄλγος.

    Ὁ ἀρχιερεὺς ἐφαίνετο ὅτι εἶχε κατακλυσθῆ καὶ κατακυριευθῇ τόσον πολὺ ἀπὸ φόβον, κατάπληξιν καὶ φρίκην, ὥστε ἐκεῖνοι ποὺ τὸν ἔβλεπαν, δὲν ἐδυσκολεύοντο καθόλου νὰ ἐννοήσουν τὸν βαθὺν πόνον καὶ τὴν θλῖψιν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὑπέφερε καὶ τὰ ὁποῖα συνεκλόνιζαν τὸν ἐσωτερικόν του κόσμον.

  18. 18

    οἱ δὲ ἐκ τῶν οἰκιῶν ἀγεληδὸν ἐξεπήδων ἐπὶ πάνδημον ἱκετείαν, διὰ τὸ μέλλειν εἰς καταφρόνησιν ἔρχεσθαι τὸν τόπον.

    Οἱ δὲ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ ὡρμοῦσαν ἀπὸ τὰ σπίτια τους καθ' ὁμάδες καὶ ἐξεχύνοντο φύρδην - μίγδην, ὅπως τὸ κοπάδι, διὰ νὰ λάβουν μέρος εἰς παλλαϊκὴν παράκλησιν καὶ ἱκεσίαν εἰς τὸν Θεόν, ἕνεκα τῆς προσβολῆς καὶ τῆς ὕβρεως, ποὺ ἀπειλοῦσαν τὸν ἅγιον τόπον, τὸν Ναόν.

  19. 19

    ὑπεζωσμέναι δὲ ὑπὸ τοὺς μαστοὺς αἱ γυναῖκες σάκκους κατὰ τὰς ὁδοὺς ἐπλήθυον· αἱ δὲ κατάκλειστοι τῶν παρθένων, αἱ μὲν συνέτρεχον ἐπὶ τοὺς πυλῶνας, αἱ δὲ ἐπὶ τὰ τείχη, τινὲς δὲ διὰ τῶν θυρίδων διεξέκυπτον·

    Οἱ ὕπανδρες γυναῖκες, μὲ τὰ στήθη των περιζωσμένα μὲ χονδρὰ τρίχινα ἐνδύματα εἰς ἔνδειξιν πένθους καὶ μετανοίας, ἐπλημμύρισαν τοὺς δρόμους.Οἱ δὲ παρθένες, ποὺ συμφώνως πρὸς τὸ ἔθιμον ἦσαν κατάκλειστες εἰς τὰ σπίτια, ἄλλες μὲν ἔτρεχαν εἰς τὶς ἐξώπορτες, ἄλλες δὲ ἀνέβαιναν εἰς τοὺς τοίχους τῶν αὐλῶν (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Εἰς τὰ τείχη τῆς πόλεως), ἐνῷ ἄλλες ἔσκυβαν πρὸς τὰ ἔξω ἀπὸ τὰ παράθυρα.

  20. 20

    πᾶσαι δὲ προτείνουσαι τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐποιοῦντο τὴν λιτανείαν·

    Καὶ γενικῶς ὅλες μὲ ὑψωμένα τὰ χέρια των πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀνέπεμπαν τὴν θερμὴν ἱκεσίαν τῶν πρὸς τὸν Θεόν.

  21. 21

    ἐλεεῖν δ᾿ ἦν τὴν τοῦ πλήθους παμμιγῆ πρόπτωσιν τήν τε τοῦ μεγάλου διαγωνιῶντος ἀρχιερέως προσδοκίαν.

    Ἦταν δὲ κάτι, ποὺ σοῦ ἐπροκαλοῦσε πόνον ψυχῆς, νὰ βλέπης ὅλον τὸ πλῆθος τῶν ἀνθρώπων νὰ εἶναι ὁ ἕνας πλησίον τοῦ ἄλλου πεσμένος ἐπὶ τῶν γονάτων εἰς κατάστασιν πλήρους ταραχῆς καὶ συγχύσεως καὶ τὸν ἀρχιερέα εἰς κατάστασιν βαθείας καὶ ἀγωνιώδους ἀναμονῆς.

  22. 22

    οἱ μὲν οὖν ἐπεκαλοῦντο τὸν παντοκράτορα Θεὸν τὰ πεπιστευμένα τοῖς πεπιστευκόσι σῶα διαφυλάσσειν μετὰ πάσης ἀσφαλείας,

    Ὁ λαὸς λοιπὸν ἱκέτευε τὸν παντοκράτορα Θεὸν νὰ διαφυλάξῃ ἄθικτες καὶ ἀσφαλεῖς τὶς καταθέσεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὶς εἶχαν ἐμπιστευθῆ εἰς τὸν Ναόν.

  23. 23

    ὁ δὲ ῾Ηλιόδωρος τὸ διεγνωσμένον ἐπετέλει.

    Ὁ δὲ Ἡλιόδωρος ἡτοιμάζετο νὰ προχωρήσῃ, ὥστε νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὴν ἀπόφασίν του.

  24. 24

    αὐτόθι δὲ αὐτοῦ σὺν τοῖς δορυφόροις κατὰ τὸ γαζοφυλάκιον ἤδη παρόντος, ὁ τῶν πατέρων Κύριος καὶ πάσης ἐξουσίας δυνάστης ἐπιφάνειαν μεγάλην ἐποίησεν, ὥστε πάντας τοὺς κατοτολμήσαντας συνελθεῖν, καταπλαγέντας τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν, εἰς ἔκλυσιν καὶ δειλίαν τραπῆναι.

    Ἀλλὰ μόλις ἔφθασε μαζὶ μὲ τοὺς σωματοφύλακες του πλησίον τοῦ θησαυροφυλακίου τοῦ Ναοῦ, ὁ Κύριος τῶν πατέρων καὶ ὁ ἀπόλυτος κυρίαρχος πάσης ἐξουσίας καὶ δυνάμεως, ἔκαμε μεγάλην καὶ συγκλονιστικὴν ἐμφάνισιν, ὥστε ὅλοι, ὅσοι ἐτόλμησαν νὰ εἰσέλθουν θρασύτατα μαζὶ μὲ τὸν Ἡλιόδωρον εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον, κατεκεραυνώθησαν ἀπὸ τρόμον ὑπὸ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ καὶ ἐκυριεύθησαν ἀπὸ ἀθυμίαν, λιποψυχίαν καὶ πανικόν.

  25. 25

    ὤφθη γάρ τις ἵππος αὐτοῖς φοβερὸν ἔχων τὸν ἐπιβάτην καὶ καλλίστῃ σαγῇ διακεκοσμημένος, φερόμενος δὲ ρύδην ἐνέσεισε τῷ ῾Ηλιοδώρῳ τὰς ἐμπροσθίους ὁπλάς· ὁ δὲ ἐπικαθήμενος ἐφαίνετο χρυσῆν πανοπλίαν ἔχων.

    Διότι παρουσιάσθη ἐνώπιόν των ἕνας ἵππος, ὁ ὁποῖος ἦταν στολισμένος μὲ πλούσιον καὶ θαυμάσιον σάγμα καὶ εἶχεν εἰς τὴν ράχιν του ἱππέα μὲ ὄψιν φοβεράν.Ὁ ἵππος αὐτὸς ὥρμησε μὲ ἀγριότητα κατὰ τοῦ Ἡλιοδώρου καί, ἀφοῦ ἀνεσηκώθη εἰς τὰ πισινά του πόδια, ἐκτυποῦσε τὸν Ἡλιόδωρον μὲ τὶς ὁπλὲς τῶν δύο ἐμπροσθίων ποδιῶν του.Ὁ ἱππεύς, ποὺ ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ ἵππου, ἐφαίνετο νὰ φορῇ χρυσῆν πανοπλίαν.

  26. 26

    ἕτεροι δὲ δύο προεφάνησαν αὐτῷ νεανίαι τῇ ρώμῃ μὲν ἐκπρεπεῖς, κάλλιστοι δὲ τῇ δόξῃ, διαπρεπεῖς δὲ τὴν περιβολήν, οἳ καὶ παραστάντες ἐξ ἑκατέρου μέρους ἐμαστίγουν αὐτὸν ἀδιαλείπτως, πολλὰς ἐπιρριπτοῦντες αὐτῷ πληγάς.

    Παρουσιάσθησαν ἐπίσης ἐμπρὸς εἰς τὸν Ἡλιόδωρον καὶ ἄλλοι δύο νέοι ἄνδρες μὲ ἐντυπωσιακὴν καὶ ἀκατανίκητον σωματικὴν δύναμιν, μὲ ἀκτινοβόλον ὡραιότητα καὶ ὑπερψυσικὴν λάμψιν καὶ μὲ μεγαλοπρεπῆ καὶ ἔνδοξον ἐνδυμασίαν.Οἱ δύο ἐκεῖνοι ἄνδρες (ποὺ ἦσαν ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ) ἐστάθησαν ἑκατέρωθεν τοῦ Ἡλιοδώρου καὶ τὸν ἐμαστίγωναν ἀσταμάτητα, προξενοῦντες εἰς αὐτὸν πολλὲς πληγές.

  27. 27

    ἄφνω δὲ πεσόντα πρὸς τὴν γῆν καὶ πολλῷ σκότει περιχυθέντα συναρπάσαντες καὶ εἰς φορεῖον ἐνθέντες

    Ἔξαφνα ὁ Ἡλιόδωρος ἔπεσε κατὰ γῆς, τὸν ἐτύλιξε δὲ ἀμέσως πυκνὸ καὶ βαθὺ σκοτάδι.Τότε οἱ σωματοφύλακές του τὸν ἅρπαξαν, τὸν ἐσήκωσαν καὶ τὸν ἐτοποθέτησαν εἰς ἕνα φορεῖον.

  28. 28

    τὸν ἄρτι μετὰ πολλῆς παραδρομῆς καὶ πάσης δορυφορίας εἰς τὸ προειρημένον εἰσελθόντα γαζοφυλάκιον ἔφερον ἀβοήθητον ἑαυτῷ καθεστῶτα, φανερῶς τὴν τοῦ Θεοῦ δυναστείαν ἐπεγνωκότες.

    Ἔτσι τὸν ἄνθρωπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος μόλις πρὸ ὀλίγου εἶχεν εἰσέλθει εἰς τὸ προαναφερθὲν θησαυροφυλάκιον τοῦ Ναοῦ συνοδευόμενος ἀπὸ πλῆθος κολάκων καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς σωματοφύλακές του, τώρα τὸν μετέφεραν εἰς τέτοιαν κατάστασιν, ὥστε τοῦ ἦταν ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ βοηθήσῃ τὸν ἑαυτόν του.Δι’ ὅλων αὐτῶν τόσον ὁ Ἡλιόδωρος, ὅσον καὶ οἱ ἄνδρες του, ἠσθάνθησαν καὶ ἀνεγνώρισαν φανερὰ τὴν κυριαρχίαν καὶ παντοδυναμίαν τοῦ Θεοῦ.

  29. 29

    καὶ ὁ μὲν διὰ τὴν θείαν ἐνέργειαν ἄφωνος καὶ πάσης ἐστερημένος ἐλπίδος καὶ σωτηρίας ἔρριπτο,

    Ὁ μὲν Ἡλιόδωρος, ἕνεκα τῆς θαυματουργικῆς αὐτῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, εὑρίσκετο ξαπλωμένος ἄφωνος καὶ στερημένος ἀπὸ κάθε ἐλπίδα σωτηρίας.

  30. 30

    οἱ δὲ τὸν Κύριον εὐλόγουν τὸν παραδοξάζοντα τὸν ἑαυτοῦ τόπον, καὶ τὸ μικρῷ πρότερον δέους καὶ ταραχῆς γέμον ἱερὸν τοῦ παντοκράτορος ἐπιφανέντος Κυρίου χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης ἐπεπλήρωτο.

    Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι εὐλογοῦσαν καὶ ἐδόξαζαν τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος μὲ τέτοιο θαῦμα ἐτίμησε καὶ ἐδόξασε τὸν ἰδικόν του ἱερὸν τόπον καὶ ὁ Ναός, ὁ ὁποῖος μόλις πρὶν ἀπὸ ὀλίγον χρόνον ἦταν γεμᾶτος ἀπὸ φόβον, κίνδυνον, ταραχὴν καὶ σύγχυσιν, τώρα, χάρις εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ παντοκράτορος Κυρίου, κυριολεκτικὰ ἐπλημμύρισεν ἀπὸ χαρὰν καὶ εὐφροσύνην.

  31. 31

    ταχὺ δέ τινες τῶν τοῦ ῾Ηλιοδώρου συνήθων ἠξίουν τὸν ᾿Ονίαν ἐπικαλέσασθαι τὸν ῞Υψιστον καὶ τὸ ζῆν χαρίσασθαι τῷ παντελῶς ἐν ἐσχάτῃ πνοῇ κειμένῳ.

    Εὐθὺς ἀμέσως μερικοὶ ἀπὸ τοὺς στενοὺς συντρόφους τοῦ Ἡλιοδώρου παρακαλοῦσαν τὸν Ὀνίαν να προσευχηθῆ εἰς τὸν Θεὸν τὸν Ὕψιστον καὶ νὰ χαρίσῃ τὴν ζωὴν εἰς τὸν ἐτοιμοθάνατον κύριόν των.

  32. 32

    ὕποπτος δὲ γενόμενος ὁ ἀρχιερεύς, μήποτε διάληψιν ὁ βασιλεὺς σχῇ κακουργίαν τινὰ περὶ τὸν ῾Ηλιόδωρον ὑπὸ τῶν ᾿Ιουδαίων συντετελέσθαι, προσήγαγε θυσίαν ὑπὲρ τῆς τοῦ ἀνδρὸς σωτηρίας.

    Ὁ δὲ ἀρχιερεύς, φοβούμενος μήπως ὁ βασιλιᾶς νομίσῃ, ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι διέπραξαν κάποιαν ἀχρειότητα καὶ κακοήθειαν εἰς βάρος τοῦ ἀπεσταλμένου τοῦ Ἡλιοδώρου, ἐδέχθη τὴν αἴτησιν καὶ προσέφερε θυσίαν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνδρός.

  33. 33

    ποιουμένου δὲ τοῦ ἀρχιερέως τὸν ἱλασμόν, οἱ αὐτοὶ νεανίαι πάλιν ἐνεφάνησαν τῷ ῾Ηλιοδώρῳ ἐν ταῖς αὐταῖς ἐσθήσεσιν ἐστολισμένοι καὶ στάντες εἶπον· πολλὰς τῷ ᾿Ονίᾳ τῷ ἀρχιερεῖ χάριτας ἔχε, διὰ γὰρ αὐτόν σοι κεχάρισται τὸ ζῆν ὁ Κύριος·

    Ἐνῷ δὲ ὁ ἀρχιερεὺς προσέφερε τὴν ἐξιλεωτικὴν αὐτὴν θυσίαν, οἱ ἴδιοι νέοι ἄνδρες παρουσιάσθησαν καὶ πάλιν εἰς τὸν Ἡλιόδωρον ντυμένοι μὲ τὸν ἴδιον λαμπρὸν καὶ μεγαλοπρεπῆ στολισμὸν καὶ ἀφοῦ ἐστάθησαν ὄρθιοι ἐνώπιόν του, τοῦ εἶπαν: Νὰ ὀφείλῃς πολλὴν εὐγνωμοσύνην καὶ πολλὲς χάριτες εἰς τὸν ἀρχιερέα Ὀνίαν, διότι χάριν αὐτοῦ ὁ Κύριος σοῦ ἔχει χαρίσει τὴν ζωὴν

  34. 34

    σὺ δὲ ὑπ᾿ αὐτοῦ μεμαστιγωμένος διάγγελλε πᾶσι τὸ μεγαλεῖον τοῦ Θεοῦ κράτος. ταῦτα δὲ εἰπόντες ἀφανεῖς ἐγένοντο.

    σὺ δέ, ποὺ ἔχεις μαστιγωθῇ ἀπὸ τὸν Κύριον ἐξ αἰτίας τῆς ἀσεβείας σου, διακήρυσσε καὶ διάδιδε εἰς ὅλους τὴν μεγάλην καὶ κραταιὰν δύναμιν τοῦ Θεοῦ.Καὶ μόλις οἱ δύο ἄνδρες εἶπαν αὐτὰ εἰς τὸν Ἡλιόδωρον, ἐξηφανίσθησαν.

  35. 35

    ὁ δὲ ῾Ηλιόδωρος θυσίαν ἀνενέγκας τῷ Κυρίῳ καὶ εὐχὰς μεγίστας εὐξάμενος τῷ τὸ ζῆν περιποιήσαντι καὶ τὸν ᾿Ονίαν ἀποδεξάμενος, ἀνεστρατοπέδευσε πρὸς τὸν βασιλέα.

    Ὁ δὲ Ἡλιόδωρος, ἀφοῦ προσέφερε θυσίαν εἰς τὸν Κύριον καὶ ἀφοῦ ἔκαμε πλούσια ταξίματα εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος τοῦ ἐχάρισε τὴν ζωήν, καὶ ἀφοῦ ἀπεχαιρέτισε φιλικῶς τὸν Ὀνίαν, ἀνεχώρησε μὲ τὰ στρατεύματά του καὶ ἦλθε πίσω εἰς τὸν βασιλιᾶ·

  36. 36

    ἐξεμαρτύρει δὲ πᾶσιν ἅπερ ἦν ὑπ᾿ ὄψιν τεθεαμένος ἔργα τοῦ μεγίστου Θεοῦ.

    ὡμολογοῦσε δὲ φανερὰ εἰς ὅλους τὰ θαύματα τοῦ Ὑψίστου Θεοῦ, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἰδεῖ μὲ τὰ ἴδια του τὰ μάτια.

  37. 37

    τοῦ δὲ βασιλέως ἐπερωτήσαντος τὸν ῾Ηλιόδωρον ποῖός τις εἴη ἐπιτήδειος ἔτι ἅπαξ διαπεμφθῆναι εἰς ῾Ιεροσόλυμα, ἔφησεν·

    Ὅταν δὲ ὁ βασιλιᾶς ἐρώτησε τὸν Ἡλιόδωρον ποῖος θὰ ἦταν κατὰ τὴν ἄποψίν του κατάλληλος νὰ σταλῇ καὶ πάλιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, ὁ Ἡλιόδωρος ἀπάντησεν:

  38. 38

    εἴ τινα ἔχεις πολέμιον ἢ πραγμάτων ἐπίβουλον, πέμψον αὐτὸν ἐκεῖ, καὶ μεμαστιγωμένον αὐτὸν προσδέξῃ, ἐάν περ καὶ διασωθείη, διὰ τὸ περὶ τὸν τόπον ἀληθῶς εἶναί τινα Θεοῦ δύναμιν·

    Ἐᾶν, βασιλιᾶ, ἔχῃς κανένα ἐχθρὸν ἢ κάποιον, ὁ ὁποῖος ἐπιβουλεύεται τὴν ἐξουσίαν σου, αὐτὸν νὰ στείλῃς ἐκεῖ καὶ νὰ εἶσαι βέβαιος ὅτι θὰ τὸν δεχθῇς πίσω γερὰ μαστιγωμένον, ἐὰν βεβαίως τελικῶς κατορθώσῃ νὰ σωθῇ· καὶ τοῦτο θὰ συμβῇ, διότι ἀναμφιβόλως ὑπάρχει θεία δύναμις, ἡ ὁποία περιβάλλει καὶ προστατεύει τὸν τόπον ἐκεῖνον.

  39. 39

    αὐτὸς γὰρ ὁ τὴν κατοικίαν ἐπουράνιον ἔχων, ἐπόπτης ἐστὶ καὶ βοηθὸς ἐκείνου τοῦ τόπου καὶ τοὺς παραγινομένους ἐπὶ κακώσει τύπτων ἀπόλλυσι.

    Διότι Αὐτός, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς τοὺς οὐρανούς, ἐποπτεύει τὸν τόπον ἐκεῖνον, τὸν ἀφιερωμένον εἰς τὸν Θεόν, καὶ τὸν προστατεύει· ὅσους δὲ ἐπέρχονται ἐναντίον τοῦ τόπου ἐκείνου μὲ σκοπὸν νὰ τὸν κακοποιήσουν, τοὺς κτυπᾷ σκληρὰ καὶ τοὺς καταστρέφει.

  40. 40

    καὶ τὰ μὲν κατὰ ῾Ηλιόδωρον καὶ τὴν τοῦ γαζοφυλακίου τήρησιν οὕτως ἐχώρησεν.

    Ἔτσι ἐξελίχθηκαν τὰ γεγονότα καὶ αὐτὸ ἦταν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ Ἡλιοδώρου καὶ τῆς θαυμαστῆς προστασίας καὶ διατηρήσεως τοῦ θησαυροφυλακίου τοῦ Ναοῦ.