Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Β΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Β΄ Μακκαβαίων, κεφάλαιο 2

32 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (15)
  1. 1

    ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ δὲ ἐν ταῖς ἀπογραφαῖς ῾Ιερεμίας ὁ προφήτης ὅτι ἐκέλευσε τοῦ πυρὸς λαβεῖν τοὺς μεταγινομένους, ὡς σεσήμανται,

    Εἰς τὰ ἐπίσημα δημόσια ἀρχεῖα εὑρίσκεται γραμμένον, ὅτι ὁ προφήτης Ἱερεμίας διέταξε τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ ὡδηγοῦντο ἐξόριστοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα, νὰ λάβουν ἀπὸ τὸ ἱερὸν πῦρ καὶ νὰ τὸ κρύψουν, ὅπως ἔχει ἤδη ἀναφερθῆ ἀνωτέρω.

  2. 2

    καὶ ὡς ἐνετείλατο τοῖς μεταγενομένοις ὁ προφήτης, δοὺς αὐτοῖς τὸν νόμον, ἵνα μὴ ἐπιλάθωνται τῶν προσταγμάτων τοῦ Κυρίου καὶ ἵνα μὴ ἀποπλανηθῶσι ταῖς διανοίαις βλέποντες ἀγάλματα χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ καὶ τὸν περὶ αὐτὰ κόσμον·

    Εὑρίσκεται ἐπίσης γραμμένον, ὅτι ὁ Ἱερεμίας διέταξε τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ ὡδηγοῦντο ἐξόριστοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα, ἀφοῦ τοὺς εἶχε παραδώσει τὸν Νόμον, νὰ μὴ λησμονήσουν τις ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, οὔτε νὰ ἀφήνουν τὴν φαντασίαν των νὰ ἀποπλανᾶται, ὅταν θὰ βλέπουν ἀγάλματα χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ καὶ τὰ πολυτελῆ στολίδια, μὲ τὰ ὁποῖα ἦσαν καλυμμένα τὰ ἀγάλματα αὐτά.

  3. 3

    καὶ ἕτερα τοιαῦτα λέγων παρεκάλει μὴ ἀποστῆναι τὸν νόμον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν.

    Καὶ ἄλλες τέτοιες συμβουλὲς καὶ νουθεσίες τοὺς ἔδιδεν ὁ Ἱερεμίας καὶ τοὺς προέτρεπε καὶ τοὺς ἔκαμνεν ἔκκλησιν, ὥστε νὰ μὴ ἀφήσουν καὶ ἀπομακρυνθῇ ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὶς καρδιές των.

  4. 4

    ἦν δὲν ἐν τῇ γραφῇ ὡς τὴν σκηνὴν καὶ τὴν κιβωτὸν ἐκέλευσεν ὁ προφήτης χρηματισμοῦ γενηθέντος αὐτῷ συνακολουθεῖν· ὡς δὲ ἐξῆλθεν εἰς τὸ ὄρος, οὗ ὁ Μωυσῆς ἀναβὰς ἐθεάσατο τὴν τοῦ Θεοῦ κληρονομίαν.

    Ἐπὶ πλέον εἰς τὰ ἴδια ἐπίσημα δημόσια ἀρχεῖα εἶναι γραμμένον, ὅτι ὁ προφήτης Ἱερεμίας, ἀφοῦ παρεκινήθη ἔπειτα ἀπὸ θείαν ἀποκάλυψιν καὶ ἔμπνευσιν, διέταξε νὰ μεταφερθῇ μαζί του ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης.Κατόπιν ἀνέβη μὲ τὰ ἱερὰ αὐτὰ ἀντικείμενα εἰς τὸ ὄρος Ναβαῦ, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀνεβῆ ὁ Μωϋσῆς καὶ εἶδε τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ἔδωκεν ὡς κληρονομίαν εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

  5. 5

    καὶ ἐλθὼν ὁ ῾Ιερεμίας εὗρεν οἶκον ἀντρώδη καὶ τὴν σκηνὴν καὶ τὴν κιβωτὸν καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος εἰσήνεγκεν ἐκεῖ καὶ τὴν θύραν ἐνέφραξε.

    Ὁ Ἱερεμίας, ἀφοῦ ἔφθασεν εἰς τὸ ὄρος Ναβαῦ, εὑρῆκε ἕνα δωμάτιον (οἶκον), ποὺ ἔμοιαζε μὲ σπηλιά· ἐκεῖ ἐτοποθέτησε τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων κατόπιν δὲ ἔφραξε τὴν εἴσοδον τῆς σπηλιᾶς.

  6. 6

    καὶ προσελθόντες τινὲς τῶν συνακολουθούντων ὥστε ἐπισημήνασθαι τὴν ὁδὸν καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν εὑρεῖν.

    Μερικοὶ ἀπὸ τοὺς συντρόφους του ἦλθαν κατόπιν διὰ νὰ θέσουν σημεῖα ἀναγνωρίσεως τοῦ δρόμου, τὸν ὁποῖον ἀκολούθησε ὁ Προφήτης καὶ ὁ ὁποῖος ὡδηγοῦσε εἰς τὸ σπήλαιον, ὥστε, ὅταν θὰ ἐπανήρχοντο ἀργότερα, νὰ ἠμπορέσουν νὰ εὔρουν τὰ ἱερὰ σκεύη· ὅμως δὲν ἠμπόρεσαν νὰ εὔρουν τὸν δρόμον.

  7. 7

    ὡς δὲ ὁ ῾Ιερεμίας ἔγνω, μεμψάμενος αὐτοῖς εἶπεν ὅτι καὶ ἄγνωστος ὁ τόπος ἔσται, ἕως ἂν συναγάγῃ ὁ Θεὸς ἐπισυναγωγὴν τοῦ λαοῦ καὶ ἵλεως γένηται·

    Ὅταν ὁ Ἱερεμίας ἐπληροφορήθη τὴν προσπάθειάν των αὐτήν, τοὺς ἐπέπληξε καὶ τοὺς εἶπεν: (Ὁ τόπος θὰ μείνῃ ἄγνωστος, μέχρις ὅτου θελήσῃ ὁ Θεὸς νὰ ἐπιστρέψῃ καὶ συγκεντρωθῇ τελικῶς ὁ λαός του ἐλεύθερος ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν τῆς Βαβυλῶνας καὶ φανῇ εἰς αὐτοὺς εὐσπλαγχνικός.

  8. 8

    καὶ τότε ὁ Κύριος ἀναδείξει ταῦτα, καὶ ὀφθήσεται ἡ δόξα τοῦ Κυρίου καὶ ἡ νεφέλη, ὡς καὶ ἐπὶ Μωυσῇ ἐδηλοῦτο, ὡς καὶ ὁ Σαλωμὼν ἠξίωσεν ἵνα ὁ τόπος καθαγιασθῇ μεγάλως.

    Τότε ὁ Κύριος θὰ φανερώσῃ τὰ ἱερὰ αὐτὰ ἀντικείμενα καὶ θὰ φανῇ ἡ δόξα Κυρίου, ἡ ὑπερφυσικὴ καὶ ἐκθαμβωτικὴ λάμψις, καὶ ἡ ὑπερφυσικὴ νεφέλη, ποὺ δηλώνει τὴν παρουσίαν τοῦ Θεοῦ, ὅπως εἶχεν ἐμφανισθῆ ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Μωϋσῆ καὶ ὅταν ὁ Σολομὼν προσηυχήθη, ὥστε ὁ Ναός, ποὺ εἶχε κτίσει, νὰ καθαγιασθῇ κατὰ τρόπον λαμπρὸν καὶ ἔνδοξον).

  9. 9

    διεσαφεῖτο δὲ καὶ ὡς σοφίαν ἔχων ἀνήνεγκε θυσίαν ἐγκαινισμοῦ καὶ τῆς τελειώσεως τοῦ ἱεροῦ.

    Ἐπίσης εἰς τὰ ἐπίσημα δημόσια ἀρχεῖα ἀνεφέρετο, ὅτι ὁ Σολομών, ὁ ὁποῖος εἶχε λάβει ὡς δῶρον ἀπὸ τὸν Θεὸν σπανίαν σοφίαν, ἐπρόσφερε θυσίαν κατὰ τὰ ἐγκαίνια καὶ κατὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Ναοῦ.

  10. 10

    καθὼς καὶ Μωυσῆς προσηύξατο πρὸς Κύριον, καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ τῆς θυσίας ἐδαπάνησεν, οὕτως καὶ Σαλαμὼν προσηύξατο, καὶ καταβὰν τὸ πῦρ ἀνήλωσε τὰ ὁλοκαυτώματα.

    Καὶ ὅπως παλαιοτέρα ὁ Μωϋσῆς προσηυχήθη εἰς τὸν Κύριον, καὶ κατέβη ἀπὸ τὸν οὐρανὸν φωτιὰ καὶ κατέκαυσεν ἐντελῶς τὰ κρέατα τῆς θυσίας τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ἔτσι προσηυχήθη καὶ ὁ Σολομών, καὶ κατέβη ἡ φωτιὰ καὶ κατέκαυσεν ἐντελῶς τὴν θυσίαν τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

  11. 11

    καὶ εἶπε Μωυσῆς· διὰ τὸ μὴ βεβρῶσθαι τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας, ἀνηλώθη.

    Ὁ δὲ Μωϋσῆς εἶχε πεῖ τότε: Ἐπειδὴ τὰ κρέατα τῆς θυσίας, ποὺ προσεφέρθη δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας, δὲν τρώγονται, διὰ τοῦτο ἡ θυσία κατεκάη ἐντελῶς ἀπὸ τὴν φωτιά.

  12. 12

    ὡσαύτως καὶ ὁ Σαλωμὼν τὰς ὀκτὼ ἡμέρας ἤγαγεν.

    Καὶ ὁ Σολομὼν ἐπίσης ἑώρτασε τὴν ἑορτὴν τῶν ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἐπὶ ὀκτὼ ἡμέρες.

  13. 13

    ἐξηγοῦντο δὲ καὶ ἐν ταῖς ἀναγραφαῖς καὶ ἐν τοῖς ὑπομνηματισμοῖς τοῖς κατὰ τὸν Νεεμίαν τὰ αὐτὰ καὶ ὡς καταβαλλόμενος βιβλιοθήκην ἐπισυνήγαγε τὰ περὶ τῶν βασιλέων καὶ προφητῶν καὶ τὰ τοῦ Δαυὶδ καὶ ἐπιστολὰς βασιλέων περὶ ἀναθεμάτων.

    Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω, τὰ ἴδια γεγονότα ἦσαν ἐπίσης γραμμένα εἰς τὰ ἐπίσημα ἀρχεῖα (ποὺ ἐφυλάσσοντο εἰς τὸν Ναόν) καὶ εἰς (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἢ εἰς) τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ Νεεμία.Εἶναι ἐπίσης γραμμένον τὸ πῶς ὁ Νεεμίας ἵδρυσε βιβλιοθήκην καὶ συνεκέντρωσεν εἰς αὐτὴν τὰ βιβλία, ποὺ ἀφοροῦν τοὺς βασιλεῖς καὶ τοὺς προφήτας, καὶ τὰ ἔργα τοῦ Δαβὶδ καὶ τὶς ἐπιστολὲς τῶν Περσῶν βασιλέων, τὶς σχετικὲς μὲ τὰ ἱερὰ ἀφιερώματά των εἰς τὸν Ναόν.

  14. 14

    ὡσαύτως δὲ καὶ ᾿Ιούδας τὰ διαπεπτωκότα διὰ τὸν πόλεμον τὸν γεγονότα ἡμῖν ἐπισυνήγαγε πάντα, καὶ ἔστι παρ᾿ ἡμῖν·

    Κατὰ παρόμοιον τρόπον καὶ ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος συνεκέντρωσεν ὅλα τὰ βιβλία, ποὺ εἶχαν διασκορπισθῆ ἕνεκα τοῦ τελευταίου πολέμου καὶ τῶν συγκρούσεων, εἰς τὶς ὁποῖες εἴχαμε ἐμπλακῆ.Τὰ βιβλία αὐτὰ εὑρίσκονται τώρα εἰς τὰ χέρια μας.

  15. 15

    ὧν οὖν ἐὰν χρείαν ἔχητε τοὺς ἀποκομιοῦντας ὑμῖν ἀποστέλλετε.

    Ἐὰν λοιπὸν χρειάζεσθε κάποιο ἀπὸ αὐτά, στείλετε ἀπεσταλμένους νὰ τὸ παραλάβουν καὶ νὰ σᾶς τὸ φέρουν.

  16. 16

    Μέλλοντες οὖν ἄγειν τὸν καθαρισμὸν ἐγράψαμεν ὑμῖν· καλῶς οὖν ποιήσετε ἄγοντες τὰς ἡμέρας.

    Προκειμένου λοιπὸν νὰ ἑορτάσωμεν τὴν ἑορτὴν τοῦ καθαρισμοῦ τοῦ Ναοῦ, ἐγράψαμεν εἰς σᾶς τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν καλὰ ἑπομένως θὰ κάμετε νὰ ἑορτάσετε καὶ σεῖς τὴν ἑορτὴν τὶς ἴδιες μὲ ἡμᾶς ἡμέρες.

  17. 17

    ὁ δὲ Θεὸς ὁ σώσας τὸν πάντα λαὸν αὐτοῦ καὶ ἀποδοὺς τὴν κληρονομίαν πᾶσι καὶ τὸ βασίλειον καὶ τὸ ἱεράτευμα καὶ τὸν ἁγιασμόν,

    Ὁ δὲ Θεός, ὁ ὁποῖος ἔσωσεν ὅλον τὸν λαόν του καὶ ἀπέδωσεν εἰς ὅλους μας ὡς κληρονομίαν τὴν ἁγίαν γῆν καὶ τὸ βασίλειον καὶ τὴν ἱερωσύνην καὶ μᾶς καθηγίασε καὶ μᾶς καθιέρωσεν ὡς λαὸν ἰδικόν του,

  18. 18

    καθὼς ἐπηγγείλατο διὰ τοῦ νόμου· ἐλπίζομεν γὰρ ἐπὶ τῷ Θεῷ ὅτι ταχέως ἡμᾶς ἐλεήσει καὶ ἐπισυνάξει ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν εἰς τὸν ἅγιον τόπον· ἐξείλετο γὰρ ἡμᾶς ἐκ μεγάλων κακῶν καὶ τὸν τόπον ἐκαθάρισε.

    ὅπως ὑπεσχέθη διὰ τοῦ Νόμου, ἐλπίζομεν ὅτι ὁ Θεός μας αὐτὸς θὰ φανῇ ὁπωσδήποτε καὶ γρήγορα ἐλεήμων ἀπέναντί μας καὶ θὰ μᾶς συναθροίσῃ πάλιν εἰς τὸν ἅγιον τόπον - τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸν Ναόν - ἀπὸ τὴν σημερινὴν διασπορὰν εἰς ὅλην τὴν γῆν, ποὺ ἐκτείνεται κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανὸν διότι καὶ τώρα μᾶς ἐλευθέρωσε καὶ μᾶς ἐλύτρωσεν ἀπὸ μεγάλες συμφορὲς καὶ ἐκαθάρισε τὸν ἅγιον τόπον τοῦ Ναοῦ ἀπὸ τὸν μολυσμὸν τῆς εἰδωλολατρίας.

  19. 19

    Τὰ δὲ κατὰ τὸν ᾿Ιούδαν τὸν Μακκαβαῖον καὶ τοὺς τούτου ἀδελφοὺς καὶ τὸν τοῦ ἱεροῦ τοῦ μεγάλου καθαρισμὸν καὶ τὸν τοῦ βωμοῦ ἐγκαινισμόν,

    Ἡ ἱστορία τοῦ Ἰούδα τοῦ Μακκαβαίου καὶ τῶν ἀδελφῶν του, ὁ καθαρισμὸς τοῦ μεγάλου Ναοῦ, τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων,

  20. 20

    ἔτι τε τοὺς πρὸς ᾿Αντίοχον τὸν ᾿Επιφανῆ καὶ τὸν τούτου υἱὸν Εὐπάτορα πολέμους

    ἀκόμη δὲ οἱ πόλεμοι κατὰ τοῦ Ἀντιόχου Δ' Ἐπιφανοῦς καὶ τοῦ υἱοῦ του, Ἀντιόχου Ε' Εὐπάτορος,

  21. 21

    καὶ τὰς ἐξ οὐρανοῦ γενομένας ἐπιφανείας τοῖς ὑπὲρ τοῦ ᾿Ιουδαϊσμοῦ φιλοτίμως ἀνδραγαθήσασιν, ὥστε τὴν ὅλην χώραν ὀλίγους ὄντας λεηλατεῖν καὶ τὰ βάρβαρα πλήθη διώκειν,

    καὶ οἱ θαυμαστὲς καὶ ὑπερφυσικὲς ἐπεμβάσεις ἀπὸ τὸν Θεὸν πρὸς ἐνίσχυσιν ἐκείνων, ποὺ ἠγωνίζοντο μὲ φιλοτιμίαν καὶ γενναιότητα ὑπέρ τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ, ὥστε, ἐνῷ ἦσαν ὀλίγοι, νὰ ἠμπορέσουν νὰ κυριεύσουν καὶ νὰ λεηλατήσουν ὅλην τὴν χώραν καὶ νὰ διώξουν τις βαρβαρικὲς ὀρδὲς

  22. 22

    καὶ τὸ περιβόητον καθ᾿ ὅλην τὴν οἰκουμένην ἱερὸν ἀνακομίσασθαι καὶ τὴν πόλιν ἐλευθερῶσαι καὶ τοὺς μέλλοντας καταλύεσθαι νόμους ἐπανορθῶσαι, τοῦ Κυρίου μετὰ πάσης ἐπιεικείας ἱλέω γενομένου αὐτοῖς,

    καὶ να ἀνακτήσουν τὸν περίφημον εἰς ὅλον τὸν κόσμον ἱερὸν Ναὸν καὶ νὰ ἐλευθερώσουν τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ νὰ ἀποκαταστήσουν πάλιν τοὺς ἱεροὺς νόμους καὶ θεσμούς, οἱ ὁποῖοι ἐκινδύνευαν νὰ καταλυθοῦν ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες, καθ’ ὅσον ὁ Κύριος εἶχε δειχθῇ ἀπέναντι τῶν ἀγωνιστῶν ἐκείνων εὐσπλαγχνικός, ἐπιεικὴς καὶ συμπαθής,

  23. 23

    τὰ ὑπὸ ᾿Ιάσωνος τοῦ Κυρηναίου δεδηλωμένα δὲ πέντε βιβλίων πειρασόμεθα δι᾿ ἑνὸς συντάγματος ἐπιτεμεῖν.

    ὅλα τὰ ἀνωτέρω, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη ἐκτεθῇ ἀπὸ τὸν Ἰάσονα τὸν Κυρηναῖον εἰς πέντε βιβλία, θὰ προσπαθήσωμεν νὰ τὰ συντάμωμεν καὶ νὰ τὰ σννοψίσομε ν εἰς ἕνα μόνον βιβλίον.

  24. 24

    συνορῶντες γὰρ τὸ χῦμα τῶν ἀριθμῶν καὶ τὴν οὖσαν δυσχέρειαν τοῖς θέλουσιν εἰσκυκλεῖσθαι τοῖς τῆς ἱστορίας διηγήμασι διὰ τὸ πλῆθος τῆς ὕλης,

    Ἐπειδὴ δὲ κατανοοῦμεν τὴν μεγάλην ποσότητα, τὴν πλήμμυραν τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν στοιχείων, ποὺ περιέχονται εἰς τὰ πέντε βιβλία τοῦ Ἰάσονος, καὶ τὴν δυσκολίαν, ἐνώπιον τῆς ὁποίας εὑρίσκονται, ὅσοι ἐπιθυμοῦν νὰ εἰσδύσουν εὶς τὶς λεπτομέρειες τῆς ἱστορικῆς διηγήσεως, ἕνεκα τοῦ ὄγκου τῆς ὕλης, ποὺ περιέχεται εἰς αὐτά,

  25. 25

    ἐφροντίσαμεν τοῖς μὲν βουλομένοις ἀναγινώσκειν ψυχαγωγίαν, τοῖς δὲ φιλοφρονοῦσιν εἰς τὸ διὰ μνήμης ἀναλαβεῖν εὐκοπίαν, πᾶσι δὲ τοῖς ἐντυγχάνουσιν ὠφέλειαν.

    ἐφροντίσαμεν νὰ καταστήσωμεν εὐχάριστον τὴν μελέτην ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μελετοῦν χάριν ψυχαγωγίας· νὰ καταστήσωμεν δὲ εὔκολον τὴν ἔκθεσιν τῶν γεγονότων εἰς ἐκείνους, ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ ἐνθυμοῦνται τὰ γεγονότα καὶ νὰ τὰ ἀπομνημονεύουν καὶ γενικῶς νὰ προσφέρωμεν εἰς ὅλους ὠφέλειαν διὰ τῆς μελέτης μιᾶς περιληπτικῆς ἐργασίας.

  26. 26

    καὶ ἡμῖν μὲν τοῖς τὴν κακοπάθειαν ἐπιδεδεγμένοις τῆς ἐπιτομῆς οὐ ρᾴδιον, ἱδρῶτος δὲ καὶ ἀγρυπνίας τὸ πρᾶγμα,

    Καὶ δι’ ἡμᾶς μέν, οἱ ὁποῖοι ἀνελάβαμε τὸ κοπιαστικὸν αὐτὸ ἔργον τῆς συντομεύσεως καὶ ἐπιτομῆς, τὸ ἐγχείρημα αὐτὸ δὲν εἶναι εὔκολον· ἀπ’ ἐναντίας ἀπαιτεῖ μόχθον, ἱδρῶτα καὶ ἀγρυπνίαν

  27. 27

    καθάπερ τῷ παρασκευάζοντι συμπόσιον καὶ ζητοῦντι τὴν ἑτέρων λυσιτέλειαν οὐκ εὐχερὲς μέν, ὅμως διὰ τὴν τῶν πολλῶν εὐχαριστίαν ἡδέως τὴν κακοπάθειαν ὑποίσομεν,

    ὅπως ἀκριβῶς δὲν εἶναι εὔκολον καὶ ἄκοπον τὸ ἔργον ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἑτοιμάζει κάποιο συμπόσιον καὶ προσπαθεῖ νὰ ἰκανοποιήσῃ τὶς ὀρέξεις καὶ τὴν γεῦσιν τῶν ποικίλων προσκεκλημένων.Παρ’ ὅλα ὅμως αὐτά, προκειμένου νὰ ὠφελήσωμεν τοὺς πολλούς (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Νὰ ἀξιωθῶμεν τῆς εὐγνωμοσύνης τῶν πολλῶν), θὰ ἀναδεχθῶμεν εὐχαρίστως τὸν μόχθον καὶ τὴν ταλαιπωρίαν, ποὺ ἀπαιτεῖ ἡ ἐργασία αὐτή.

  28. 28

    τὸ μὲ διακριβοῦν περὶ ἑκάστων τῷ συγγραφεῖ παραχωρήσαντες, τὸ δὲ ἐπιπορεύεσθαι τοῖς ὑπογραμμοῖς τῆς ἐπιτομῆς διαπονοῦντες.

    Ἀφήνοντες εἰς τὸν Ἰάσονα, τὸν ἀρχικὸν συγγραφέα, τὴν ἑξακρίβωσιν τῆς κάθε ἱστορικῆς λεπτομερείας, θὰ ἀναλάβωμεν μὲ ἐπιμέλειαν καὶ ζῆλον νὰ συγκεντρώσωμεν τὴν προσπάθειάν μας, ἀκολουθοῦντες τοὺς κυρίους καὶ βασικοὺς κανόνας, διὰ νὰ ἐτοιμάσωμεν τὴν ἐπιτομὴν τοῦ ἔργου.

  29. 29

    καθάπερ γὰρ τῆς καινῆς οἰκίας ἀρχιτέκτονι τῆς ὅλης καταβολῆς φροντιστέον, τῷ δὲ ἐγκαίειν καὶ ζωγραφεῖν ἐπιχειροῦντι τὰ ἐπιτήδεια πρὸς διακόσμησιν ἐξεταστέον, οὕτω δοκῶ καὶ ἐπὶ ἡμῶν.

    Διότι, ὅπως ἀκριβῶς ὁ ἀρχιτέκτων ἐνὸς καινούργιου σπιτιοῦ πρέπει νὰ φροντίσῃ δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔργον τῆς οἰκοδομῆς, ἐνῷ ἐκεῖνος, ποὺ ἀναλαμβάνει νὰ διακοσμήσῃ καὶ ζωγραφίσῃ με τὴν ἐγκαυστικὴν τέχνην καὶ βαφὴν ἐπάνω εἰς τοὺς τοίχους, ἔχει νὰ μεριμνήσῃ μόνον δι' ὅσα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν διακόσμησιν καὶ τὸν καλλωπισμόν, Ἔτσι νομίζω συμβαίνει ἐν προκειμένῳ καὶ μὲ ἡμᾶς.

  30. 30

    τὸ μὲν ἐμβατεύειν καὶ περίπατον ποιεῖσθαι λόγον καὶ πολυπραγμονεῖν ἐν τοῖς κατὰ μέρος τῷ τῆς ἱστορίας ἀρχηγέτῃ καθήκει·

    Τὸ νὰ ἐμβαθύνῃ καὶ νὰ κατανοῇ πλήρως τὸ θέμα του, τὸ νὰ ἐξιστορῇ ὅλα τὰ γεγονότα, ὡσὰν νὰ περιοδεύῃ εἰς αὐτά, καὶ τὸ νὰ λεπτολογῇ πάρα πολὺ καὶ τὶς ἐλάχιστες λεπτομέρειες, ὅλα αὐτὰ εἶναι δικαιοδοσία καὶ καθήκοντα τοῦ ἀρχικοῦ καὶ ὑπευθύνου ἱστορικοῦ συγγραφέως.

  31. 31

    τὸ δὲ σύντομον τῆς λέξεως μεταδιώκειν καὶ τὸ ἐξεργαστικὸν τῆς πραγματείας παραιτεῖσθαι τῷ τὴν μετάφρασιν ποιουμένῳ συγχωρητέον.

    Ἔνω εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος κάνει ἕνα εἶδος μεταφράσεως καὶ γράφει βάσει ἐνὸς ἅλλου προηγουμένου ἔργου, πρέπει νὰ τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν βραχυλογίαν καὶ λακωνικότητα τῆς ἐκφράσεως καὶ νὰ ἀποφεύγῃ τὴν διεξοδικὴν διαπραγματεύσῃ τοῦ θέματος.

  32. 32

    ἐντεῦθεν οὖν ἀρξώμεθα τῆς διηγήσεως, τοῖς προειρημένοις τοσοῦτον ἐπιζεύξαντες· εὔηθες γὰρ τὸ μὲν πρὸ τῆς ἱστορίας πλεονάζειν, τὴν δὲ ἱστορίαν ἐπιτεμεῖν.

    Ἀπὸ ἐδῶ λοιπὸν ἂς ἀρχίσωμεν τὴν ἱστορικήν μας διήγησιν, χωρὶς νὰ προσθέσωμεν τίποτε περισσότερον εἰς ὅσα ἔχομεν εἴπει προηγουμένως.Διότι εἶναι πράγματι ἀνόητον τὸ νὰ πολυλογῶμεν εἰς τὸν πρόλογον τῆς ἱστορίας καὶ κατόπιν νὰ συντομεύωμεν αὐτὴν τὴν ἰδίαν τὴν ἱστορίαν!