Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
Α΄ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ

Α΄ Παραλειπομένων, κεφάλαιο 13

14 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (29)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐβουλεύσατο Δαυὶδ μετὰ τῶν χιλιάρχων καὶ τῶν ἑκατοντάρχων, παντὶ ἡγουμένῳ,

    Ο Δαβὶδ συνεσκέφθη εἰς ἰδιαίτερον συμβούλιον μὲ τοὺς χιλιάρχους καὶ τοὺς ἑκατοντάρχοας τοῦ στρατοῦ του καὶ μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ἡγέτας.

  2. 2

    καὶ εἶπε Δαυὶδ τῇ πάσῃ ἐκκλησίᾳ ᾿Ισραήλ· εἰ ἐφ᾿ ὑμῖν ἀγαθὸν καὶ παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν εὐοδωθῇ, ἀποστείλωμεν πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν τοὺς ὑπολελειμμένους ἐν πάσῃ γῇ ᾿Ισραήλ, καὶ μετ᾿ αὐτῶν οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται ἐν πόλεσι κατασχέσεως αὐτῶν, καὶ συναχθήσονται πρὸς ἡμᾶς,

    Καὶ κατόπιν εἶπεν εἰς ὅλην τὴν σύναξιν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ: «Ἐὰν τὸ εὑρίσκετε καλὸν καὶ ἐὰν αὐτὸ εἶναι εὐάρεστον εἰς τὸν Θεὸν καὶ εὐοδωθῇ, ἂς ἀποστείλωμεν ἀμέσως ἀγγελιαφόρους πρὸς τοὺς ἄλλους ἀδελφούς μας, ποὺ ζοῦν εἰς ὅλην τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ εἰς τοὺς ἱερεῖς καὶ εἰς τοὺς Λευῖτες, οἱ ὁποῖοι μένουν εἰς τὶς πόλεις, ποὺ τοὺς ἔχουν δοθῇ μὲ κλῆρον διὰ νὰ κατοικοῦν· καὶ οἱ ἀγγελιαφόροι νὰ καλέσουν ὅλους αὐτοὺς νὰ συναχθοῦν ἐδῶ, ὅπου εἴμεθα συγκεντρωμένοι καὶ ἡμεῖς.

  3. 3

    καὶ μετενέγκωμεν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν πρὸς ἡμᾶς· ὅτι οὐκ ἐζήτησαν αὐτὴν ἀφ᾿ ἡμερῶν Σαούλ.

    Κατόπιν ἂς πᾶμε ὅλοι νὰ μεταφέρωμεν πάλιν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ) κοντά μας εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Διότι τὴν εἶχαν ἀγνοήσει καὶ παραμελήσει, ὅσον χρόνον ἦταν βασιλιᾶς ὁ Σαούλ».

  4. 4

    καὶ εἶπε πᾶσα ἡ ἐκκλησία τοῦ ποιῆσαι οὕτως, ὅτι εὐθὴς ὁ λόγος ἐν ὀφθαλμοῖς παντὸς τοῦ λαοῦ.

    Καὶ ὅλη ἡ συγκέντρωσις τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπάντησε ὅτι ἐγκρίνει νὰ γίνῃ, ὅπως ἐπρότεινεν ὁ Δαβίδ, διότι ἡ εἰσήγησις τοῦ Δαβὶδ ἐφάνη πολὺ ὀρθὴ εἰς τὴν κρίσιν ὅλου τοῦ λαοῦ.

  5. 5

    καὶ ἐξεκκλησίασε Δαυὶδ τὸν πάντα ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ὁρίων Αἰγύπτου καὶ ἕως εἰσόδου ῾Ημὰθ τοῦ εἰσενέγκαι τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ἐκ πόλεως ᾿Ιαρίμ.

    Ἔτσι ὁ Δαβὶδ συνεκέντρωσεν ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτες ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς Αἰγύπτου (πρὸς νότον) μέχρι τὴν εἴσοδον τοῦ δρόμου, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν πόλιν Ἡμάθ (πρὸς βορρᾶν), διὰ νὰ μεταφέρουν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν πόλιν Ἰαρὶμ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

  6. 6

    καὶ ἀνήγαγεν αὐτὴν Δαυίδ, καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἀνέβη εἰς πόλιν Δαυίδ, ἣ ἦν τοῦ ᾿Ιούδα, τοῦ ἀναγαγεῖν ἐκεῖθεν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ Κυρίου καθημένου ἐπὶ Χερουβίμ, οὗ ἐπεκλήθη ὄνομα αὐτοῦ.

    Καὶ τὴν μετέφερεν ὁ Δαβδ· ὁ Δαβὶδ καὶ ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἀνέβησαν εἰς τὴν πόλιν Δαβίδ, ἡ ὁποία ἀνῆκεν εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα (κατὰ τὸ Ἑβραικόν: Ἀνέβησαν εἰς τὴν πόλιν Βααλά, δηλαδὴ εἰς τὴν Ἰαρὶμ ἢ Καριαθιαρίμ), διὰ νὰ μεταφέρουν ἀπὸ ἐκεῖ τὴν Κιβωτὸν Κυρίου τοῦ Θεοῦ, ποὺ κάθεται ἐπὶ τῶν Χερουβίμ, καὶ ἡ ὁποία (Κιβωτὸς) ἦταν ἀφιερωμένη εἰς τὸν Θεὸν ὡς ἁγιαστήριον ἰδικόν του.

  7. 7

    καὶ ἐπέθηκαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ἐφ᾿ ἅμαξαν καινὴν ἐξ οἴκου ᾿Αμαναδάβ, καὶ ᾿Οζὰ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἦγον τὴν ἅμαξαν.

    Καὶ ἔβαλαν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ἐπάνω εἰς καινούργιο ἁμάξι, ἀφοῦ τὴν ἐσήκωσαν καὶ τὴν παρέλαβαν ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ Ἀμιναδάβ· ὡδηγοῦσαν δὲ τὸ ἁμάξι ὁ Ὀζὰ καὶ οἱ ἀδελφοί του.

  8. 8

    καὶ Δαυὶδ καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ παίζοντες ἐναντίον τοῦ Θεοῦ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ ἐν ψαλτῳδοῖς καὶ ἐν κινύραις καὶ ἐν νάβλαις, ἐν τυμπάνοις, καὶ ἐν κυμβάλοις καὶ ἐν σάλπιγξι.

    Ὁ Δαβὶδ καὶ ὅλος ὁ λαὸς ἀκολουθοῦσαν τὴν πομπὴν καὶ διὰ νὰ τιμήσουν τὸν Θεὸν ἐχόρευαν ἐμπρὸς εἰς τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ μὲ ὅλην τὴν ἀφοσίωσιν καὶ τὴν δύναμιν των ταυτοχρόνως ἔψαλλαν θρησκευτικὰ ᾄσματα καὶ ἔπαιζαν μουσικὰ ὄργανα - κινύρες, νάβλες (ἄρπες), τύμπανα, κύμβαλα καὶ σάλπιγγες.

  9. 9

    καὶ ἤλθοσαν ἕως τῆς ἅλωνος, καὶ ἐξέτεινεν ᾿Οζὰ τὴν χεῖρα αὐτοῦ τοῦ κατασχεῖν τὴν κιβωτόν, ὅτι ἐξέκλινεν αὐτὴν ὁ μόσχος.

    Ὅταν ὅμως ἡ πομπὴ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὴν συνώδευαν, ἔφθασαν εἰς τὸ ἁλῶνι (τοῦ Ναχών), ὁ Ὀζὰ ἄπλωσε τὸ χέρι του διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὴν Κιβωτόν, ὥστε νὰ μὴ πέσῃ· διότι τὸ βόδι, ποὺ ἔσυρε τὸ ἁμάξι, ἐπαραπάτησε, ἡ δὲ Κιβωτὸς ἐταλαντεύθη καὶ ἐφάνη ὅτι θὰ ἔπεφτε.

  10. 10

    καὶ ἐθυμώθη Κύριος ὀργῇ ἐπὶ ᾿Οζὰ καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐκεῖ διὰ τὸ ἐκτεῖναι τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κιβωτόν, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ.

    Τότε ὅμως ὁ Κύριος ὠργίσθη πάρα πολύ, ἄναψε ὁ θυμός του ἐναντίον τοῦ Ὀζά, διότι, ἐνῶ δὲν ἦταν ἱερεύς, ἐτόλμησε νὰ ἀγγίξῃ τὴν Κιβωτόν· δι’ αὐτὸ ὁ Κύριος τὸν ἐκτύπησεν ἀμέσως καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ, ἐπὶ τόπου, ἐπειδὴ ἄπλωσε τὸ χέρι του καὶ ἄγγιξε τὴν Κιβωτόν. Καὶ ἀπέθανεν ὁ Ὀζὰ ἐκεῖ, ἐπὶ τόπον, ἐμπρὸς εἰς τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ.

  11. 11

    καὶ ἠθύμησε Δαυίδ, ὅτι διέκοψε Κύριος διακοπὴν ἐν ᾿Οζά, καὶ ἐκάλεσε τὸν τόπον ἐκεῖνον Διακοπὴ ᾿Οζὰ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.

    Ὁ Δαβὶδ ἐστενοχωρήθη πολύ, διότι ὁ Κύριος ἐτιμώρησε καὶ ἐκτύπησε μὲ θάνατον τὸν Ὀζά· ὠνόμασε δὲ τὴν τοποθεσίαν ἐκείνην «Διακοπὴ Ὀζά» (θανάτωσις τὸν Ὀζά), ὄνομα ποὺ διατηρεῖται ἀκόμη μέχρι τῆς ἡμέρας, ποὺ γράφονται οἱ γραμμὲς αὐτές.

  12. 12

    καὶ ἐφοβήθη Δαυὶδ τὸν Θεὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγων· πῶς εἰσοίσω τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἐμαυτόν;

    Καὶ ὁ Δαβὶδ ἐφοβήθη τὸν Θεὸν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ἐεἶπεν: «Ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ πῶς ἠμπορῶ νὰ μεταφέρω τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ κοντά μου εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ;»

  13. 13

    καὶ οὐκ ἀπέστρεψε Δαυὶδ τὴν κιβωτὸν πρὸς ἑαυτὸν εἰς πόλιν Δαυίδ, καὶ ἐξέκλινεν αὐτὴν εἰς οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου.

    Ἔτσι ὁ Δαβὶδ δὲν μετέφερε τὴν Κιβωτὸν κοντά του εἰς τὴν πόλιν Δαβίδ, τὴν Ἱερουσαλήμ· ἀλλὰ ἄλλαξε πορείαν καὶ τὴν μετέφερεν εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ἀβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου.

  14. 14

    καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἐν οἴκῳ ᾿Αβεδδαρὰ τρεῖς μῆνας· καὶ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς ᾿Αβεδδαρὰ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ.

    Καὶ ἡ Κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἔμεινεν εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ἀβεδδαρὰ τρεῖς μῆνες. Ὁ δὲ Θεὸς εὐλόγησε τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἀβεδδαρὰ καὶ ὅλα τὰ ὑπάρχοντά του.