Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΒΑΡΟΥΧ

Βαρούχ, κεφάλαιο 4

37 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (5)
  1. 1

    ΑΥΤΗ ἡ βίβλος τῶν προσταγμάτων τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ νόμος ὁ ὑπάρχων εἰς τὸν αἰῶνα· πάντες οἱ κρατοῦντες αὐτὴν εἰς ζωήν, οἱ δὲ καταλείποντες αὐτὴν ἀποθανοῦνται. -

    Αὐτὴ ἡ σοφία <περὶ τῆς ὁποίας ἔγινε λόγος εἰς τὸ προηγούμενον κεφάλαιον> εἶναι τὸ βιβλίον, τὸ ὁποῖον περιέχει τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐδόθη διὰ να ὑπάρχῃ αἰωνίως. Ὅλοι ὅσοι ἀποκτοῦν τὴν σοφίαν αὐτὴν καὶ τὴν τηροῦν θὰ ζήσουν, ἐκεῖνοι δὲ οἱ ὁποῖοι τὴν ἐγκαταλείπουν θὰ ἀποθάνουν.

  2. 2

    ᾿Επιστρέφου, ᾿Ιακώβ, καὶ ἐπιλαβοῦ αὐτῆς, διόδευσον πρὸς τὴν λάμψιν κατέναντι τοῦ φωτὸς αὐτῆς.

    Ἐπίστρεψε ἐν μετανοίᾳ εἰς τὸν Θεόν, λαέ· ἀπόγονε τοῦ πατριάρχου Ἰακώβ, πιάσε καλὰ τὴν σοφίαν, κράτησέ την σφικτά· ἀκολούθησε καὶ περιπάτει κάτω ἀπὸ τὴν λάμψιν της, μέσα εἰς τὸ ἱλαρὸν καὶ καθαρὸν φῶς της, διότι σὲ φωταγωγεῖ καὶ σὲ καθοδηγεῖ πρὸς ζωήν.

  3. 3

    μὴ δῷς ἑτέρῳ τὴν δόξαν σου καὶ τὰ συμφέροντά σοι ἔθνει ἀλλοτρίῳ.

    Μὴ παραδώσῃς ἀστόχαστα εἰς ἄλλον τὰ ἔνδοξα προνόμιά σου καὶ τὰ συμφέροντά σου, δηλαδὴ τὰ θεόσδοτα ἀγαθά σου, εἰς ξένον ἔθνος.

  4. 4

    μακάριοί ἐσμεν ᾿Ισραήλ, ὅτι τὰ ἀρεστὰ τῷ Θεῷ ἡμῖν γνωστά ἐστι. -

    Μακάριοι καὶ πανευτυχεῖς εἴμεθα ἐμεῖς, ὦ Ἰσραηλῖται, ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν πρόφασιν ἀγνοίας· διότι αὐτὰ ποὺ ἀρέσουν καὶ εὐχαριστοῦν τὸν Θεόν, ἔχουν ἀποκαλυφθῆ εἰς ἡμᾶς!

  5. 5

    Θαρσεῖτε λαός μου, μνημόσυνον ᾿Ισραήλ.

    Πάρε θάρρος, λαέ μου, ποὺ εὐρίσκεσαι εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν, σὺ ὁ ὁποῖος κρατεῖς ζωντανὸν καὶ διαιωνίζεις τὸ λαμπρὸν ὄνομα καὶ τὴν ἔνδοξον ἱστορίαν τοῦ Ἰσραήλ.

  6. 6

    ἐπράθητε τοῖς ἔθνεσιν οὐκ εἰς ἀπώλειαν, διὰ δὲ τὸ παροργίσαι ὑμᾶς τὸν Θεὸν παρεδόθητε τοῖς ὑπεναντίοις·

    Ἐπωληθήκατε μὲν εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ὡς δοῦλοι, ἀλλ' ὄχι διὰ νὰ ἑξαφανισθῆτε. Ἔχετε παραδοθῇ ὡς δοῦλοι εἰς τοὺς ἐχθρούς σας, διότι ἔχετε ἐξοργίσει ὑπερβολικὰ τὸν Θεόν· τοῦτο δὲ ἔγινε πρὸς παιδαγωγίαν καὶ διόρθωσίν σας.

  7. 7

    παρωξύνατε γὰρ τὸν ποιήσαντα ὑμᾶς θύσαντες δαιμονίοις καὶ οὐ Θεῷ.

    Διότι ἔχετε ἐξοργίσει ὑπερβολικὰ τὸν ποιητὴν καὶ δημιουργόν σας μὲ τὸ νὰ λατρεύσετε καὶ νὰ θυσιάσετε εἰς τὰ δαιμόνια <τοὺς εἰδωλολατρικοὺς θεούς> καὶ ὄχι εἰς τὸν μόνον ἀληθινὸν καὶ ζῶντα Θεόν.

  8. 8

    ἐπελάθεσθε τὸν τροφεύσαντα ὑμᾶς Θεὸν αἰώνιον, ἐλυπήσατε δὲ καὶ τὴν ἐκθρέψασαν ὑμᾶς ῾Ιερουσαλήμ·

    Ἐλησμονήσατε τὸν αἰώνιον Θεόν, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔθρεψεν, ὡς στοργικὴ τροφός, ἐλυπήσατε δὲ καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ, ἡ ὁποία σᾶς ἀνέθρεψε καὶ σᾶς ἐμεγάλωσε.

  9. 9

    εἶδε γὰρ τὴν ἐπελθοῦσαν ὑμῖν ὀργὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπεν· ἀκούσατε, οἱ πάροικοι Σιών, ἐπήγαγέ μοι ὁ Θεὸς πένθος μέγα·

    Διότι ὅταν ἡ Ἱερουσαλὴμ εἶδε τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἐξέσπασεν ἐναντίον σας, εἶπεν: <Ἀκοῦστε σεῖς, οἱ γειτονικοὶ λαοὶ τῆς Σιών: Ὁ Θεὸς ἔστειλεν εἰς ἐμὲ πένθος μεγάλο!

  10. 10

    εἶδον γὰρ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν υἱῶν μου καὶ τῶν θυγατέρων μου, ἣν ἐπήγαγεν αὐτοῖς ὁ αἰώνιος.

    Διότι εἶδα τοὺς κατοίκους μου, τοὺς υἱούς μου καὶ τὶς θυγατέρες μου, νὰ ὁδηγοῦνται εἰς τὴν δεινὴν αἰχμαλωσίαν, τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν ἐναντίον των ὁ αἰώνιος Θεός.

  11. 11

    ἔθρεψα γὰρ αὐτοὺς μετ᾿ εὐφροσύνης, ἐξαπέστειλα δὲ μετὰ κλαυθμοῦ καὶ πένθους.

    Ἀνέθρεψα τὰ παιδιά μου αὐτὰ μὲ μεγάλην χαράν, ἀλλὰ τὰ προέπεμψα εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μὲ θρῆνον καὶ πένθος.

  12. 12

    μηδεὶς ἐπιχαιρέτω μοι τῇ χήρᾳ καὶ καταλειφθείσῃ ὑπὸ πολλῶν· ἠρημώθην διὰ τὰς ἁμαρτίας τῶν τέκνων μου, διότι ἐξέκλιναν ἐκ νόμου Θεοῦ,

    Κανεὶς ἂς μὴ ἐπιχαίρῃ διὰ τὴν συμφορὰν καὶ τὰ δεινὰ ἐμοῦ τῆς χήρας, ἡ ὁποία ἔχω ἐγκαταλειφθῇ ἀπὸ τὰ πολλὰ τέκνα μου. Ἔμεινα ἔρημη, ἀπωρφανισμένη ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν τῶν τέκνων <κατοίκων> μου, διότι παρεξέκλιναν ἀπὸ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ.

  13. 13

    δικαιώματα δὲ αὐτοῦ οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ ἐπορεύθησαν ὁδοῖς ἐντολῶν Θεοῦ, οὐδὲ τρίβους παιδείας ἐν δικαιοσύνη αὐτοῦ ἐπέβησαν.

    Ὅσα δικαιοῦται ὁ Κύριος καὶ δημιουργός μας νὰ ἀξιώνῃ ὅπως φυλάττῃ ὁ καθένας μας, δὲν τὰ ἀνεγνώρισαν, δὲν τὰ ἐξετίμησαν, οὔτε ἐπορεύθησαν εἰς τοὺς ἀσφαλεῖς δρόμους τῶν ἁγίων ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, οὔτε ἐβάδισαν τοὺς δρόμους τῆς παιδαγωγικῆς διδασκαλίας του μὲ δικαιοσύνην <ἤ, κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Δὲν ἀφῆκαν τὸν Θεὸν νὰ τοὺς καθοδηγήσῃ καὶ νὰ τοὺς παιδαγωγήσῃ μὲ τὴν δικαιοσύνην του>.

  14. 14

    ἐλθέτωσαν αἱ πάροικοι Σιών, καὶ μνήσθητε τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν υἱῶν μου καὶ θυγατέρων, ἣν ἐπήγαγεν αὐτοῖς ὁ αἰώνιος·

    Ἐλᾶτε σεῖς, οἱ γειτονικοὶ λαοὶ τῆς Σιών, καὶ ἐνθυμηθῆτε τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων μου, τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν ἐναντίον των ὁ αἰώνιος Θεός.

  15. 15

    ἐπήγαγε γὰρ ἐπ᾿ αὐτοὺς ἔθνος μακρόθεν, ἔθνος ἀναιδὲς καὶ ἀλλόγλωσσον, οἳ οὐκ ᾐσχύνθησαν πρεσβύτην οὐδὲ παιδίον ἠλέησαν

    Διότι ὠδήγησε καὶ ἔφερεν ἐναντίον των ἀπὸ μακριὰ ἔθνος ἀδιάντροπον καὶ ξενόγλωσσον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐσεβάσθη τοὺς γέροντας καὶ πρεσβύτας, οὔτε τὰ μικρὰ παιδιὰ εὐσπλαγχνίσθη.

  16. 16

    καὶ ἀπήγαγον τοὺς ἀγαπητοὺς τῆς χήρας καὶ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τὴν μόνην ἠρήμωσαν.

    Ἔσυραν εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν τοὺς ἀγαπητοὺς υἱοὺς ἐμοῦ τῆς χήρας <τῆς Ἱερουσαλήμ> καὶ ἐμέ, ἡ ὁποία εἶχα ἀπομείνει μόνη, ἐστέρησαν ἀπὸ τὶς θυγατέρες μου καὶ μὲ ἀφῆκαν μόνην.

  17. 17

    ἐγὼ δὲ τί δυνατὴ βοηθῆσαι ὑμῖν;

    Ἀλλ’ ἐγώ, ἡ μόνη καὶ ἐρήμη χήρα, τὶ ἠμπορῶ νὰ κάμω διὰ νὰ σᾶς βοηθήσω, ἐξόριστα καὶ αἰχμάλωτα παιδιά μου;

  18. 18

    ὁ γὰρ ἐπαγαγὼν τὰ κακὰ ὑμῖν ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ὑμῶν.

    Μόνον Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπέφερεν ἐναντίον σας ὅλες αὐτὲς τὶς συμφορὲς καὶ τιμωρίες, ἠμπορεῖ νὰ σᾶς ἀπελευθερώσῃ καὶ σᾶς λυτρώσῃ ἀπὸ τὰ ἀρπακτικὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν σας.

  19. 19

    βαδίζετε, τέκνα, βαδίζετε, ἐγὼ γὰρ κατελήφθην ἔρημος·

    Βαδίζετε, παιδιά μου, βαδίζετε τὸν δρόμον σας πρὸς τὴν αἰχμαλωσίαν, διότι ἐγὼ ἀπέμεινα πλέον μόνη καὶ ἔρημη!

  20. 20

    ἐξεδυσάμην τὴν στολὴν τῆς εἰρήνης, ἐνεδυσάμην δὲ σάκκον τῆς δεήσεώς μου, κεκράξομαι πρὸς τὸν αἰώνιον ἐν ταῖς ἡμέραις μου. -

    Ἔβγαλα τὴν λαμπρὰν στολήν, ποὺ ἐφοροῦσα ὅταν εὐτυχοῦσα καὶ εἶχα εἰρήνην μὲ τὸν Θεόν, καὶ ἐφόρεσα τὸ τρίχινον πένθιμον ἔνδυμα τῆς παρακλήσεως καὶ ἱκεσίας μου θὰ δέωμαι μὲ κραυγὴν ἰσχυρὰν πρὸς τὸν αἰώνιον Θεὸν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἡμερῶν αὐτῶν τῆς χηρείας καὶ δυστυχίας μου διὰ νὰ σᾶς λυτρώσῃ>.

  21. 21

    Θαρρεῖτε, τέκνα, βοήσατε πρὸς τὸ Θεόν, καὶ ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ δυναστείας, ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν.

    <Ἔχετε θάρρος, παιδιά μου, φωνάξατε δυνατὰ μὲ θερμὴν ἱκεσίαν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Αὐτὸς θὰ σᾶς σώσῃ ἀπὸ τὴν καταπίεσιν καὶ τυραννίαν, ἀπὸ τὰ ἁρπακτικὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν σας.

  22. 22

    ἐγὼ γὰρ ἤλπισα ἐπὶ τῷ αἰωνίῳ τὴν σωτηρίαν ὑμῶν, καὶ ἦλθέ μοι χαρὰ παρὰ τοῦ ἁγίου ἐπὶ τῇ ἐλεημοσύνῃ, ἣ ἥξει ὑμῖν ἐν τάχει παρὰ τοῦ αἰωνίου σωτῆρος ὑμῶν.

    Διότι ἐγὼ ἐστήριξα τὶς ἐλπίδες μου διὰ τὴν σωτηρίαν σας εἰς τὸν αἰώνιον Θεόν, καὶ ἦλθεν εἰς ἐμὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις ἐκ μέρους τοῦ μόνου Ἁγίου ἐξ αἰτίας τοῦ ἐλέους καὶ τῆς εὐσπλαγχνίας του, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ εἰς σᾶς πολὺ γρήγορα ἐκ μέρους τοῦ αἰωνίου Σωτῆρος σας.

  23. 23

    ἐξέπεμψα γὰρ ὑμᾶς μετὰ κλαυθμοῦ καὶ πένθους, ἀποδώσει δέ μοι ὁ Θεὸς ὑμᾶς μετὰ χαρμοσύνης καὶ εὐφροσύνης εἰς τὸν αἰῶνα.

    Ἐγὼ μὲν σᾶς προέπεμψα εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μὲ κλάματα, θρήνους καὶ πένθος, ὁ Θεὸς ὅμως θὰ σᾶς ἐπαναφέρῃ κοντά μου μὲ χαράν, ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, διὰ νὰ μένετε ἐδῶω παντοτινά.

  24. 24

    ὥσπερ γὰρ νῦν ἑωράκασιν αἱ πάροικοι Σιὼν τὴν ὑμετέραν αἰχμαλωσίαν, οὕτως ὄψονται ἐν τάχει τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ὑμῶν σωτηρίαν, ἣ ἐπελεύσεται ὑμῖν μετὰ δόξης μεγάλης καὶ λαμπρότητος τοῦ αἰωνίου.

    Καὶ ὅπως τώρα οἱ γειτονικοὶ λαοὶ τῆς Σιὼν εἶδαν τὴν αἰχμαλωσίαν σας, ἔτσι θὰ ἰδοῦν πολὺ σύντομα καὶ τὴν σωτηρίαν σας ἀπὸ τὸν Θεόν, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ εἰς σᾶς μὲ δόξαν μεγάλην καὶ λαμπρότητα ἐκ μέρους τοῦ αἰωνίου Θεοῦ.

  25. 25

    τέκνα, μακροθυμήσατε τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐπελθοῦσαν ὑμῖν ὀργήν· κατεδίωξέ σε ὁ ἐχθρός σου, καὶ ὄψει αὐτοῦ τὴν ἀπώλειαν ἐν τάχει καὶ ἐπὶ τραχήλους αὐτῶν ἐπιβήσῃ.

    Παιδιά μου, ὑπομείνατε μὲ καρτερίαν τὴν δικαίαν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἦλθεν ἐναντίον σας καὶ σᾶς ἐκτύπησεν. Ὁ ἐχθρός σας σᾶς κατεδίωξεν, ὅμως θὰ ἰδῆτε τὴν καταστροφήν του πολὺ σύντομα καὶ θὰ κατανικήσετε τοὺς ἐχθρούς σας· θὰ πατήσετε τὰ πόδια σας ἐπάνω εἰς τοὺς τράχηλους των, διὰ νὰ δηλώσετε μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἧτταν καὶ τὴν πλήρη ὑποταγήν των.

  26. 26

    οἱ τρυφεροί μου ἐπορεύθησαν ὁδοὺς τραχείας, ἤρθησαν ὡς ποίμνιον ἡρπασμένον ὑπὸ ἐχθρῶν. -

    Τὰ ἁβροδίαιτα, πλούσια καὶ παραχαϊδεμένα παιδιά μου ἐβάδισαν δρόμους κακοτράχαλους, ἐσύρθησαν ὡσὰν ποίμνιον, τὸ ὁποῖον ἔχει διαρπαγῆ ἀπὸ ἐχθροὺς ἐπιδρομεῖς.

  27. 27

    Θαρσήσατε τέκνα καὶ βοήσατε πρὸς τὸν Θεόν, ἔσται γὰρ ὑμῶν ὑπὸ τοῦ ἐπάγοντος μνεία.

    Λάβετε θάρρος, παιδιά μου, καὶ φωνάξατε δυνατὰ μὲ θερμὴν ἱκεσίαν πρὸς τὸν Θεόν, διότι Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπήγαγεν ἐναντίον σας τὶς συμφορές, θὰ σᾶς ἐνθυμηθῇ διὰ νὰ σᾶς ἐλευθερώσῃ.

  28. 28

    ὥσπερ γὰρ ἐγένετο ἡ διάνοια ὑμῶν εἰς τὸ πλανηθῆναι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, δεκαπλασιάσατε ἐπιστραφέντες ζητῆσαι αὐτόν.

    Διότι, ὅπως ἀκριβῶς ἡ διάνοιά σας εἶχε παραπλανηθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν, ἔτσι τώρα δεκαπλασιάσατε τὴν προσπάθειαν καὶ τὸν ζῆλον σας δι’ ἐπιστροφὴν καὶ ἐκζήτησιν μὲ τὴν καρδιά σας τοῦ Κυρίου.

  29. 29

    ὁ γὰρ ἐπαγαγὼν ὑμῖν τὰ κακὰ ἐπάξει ὑμῖν τὴν αἰώνιον εὐφροσύνην μετὰ τῆς σωτηρίας ὑμῶν. -

    Διότι Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπήγαγεν ἐναντίον σας τὴν θλῖψιν καὶ τὴν καταστροφήν, θὰ σᾶς φέρῃ μαζὶ μὲ τὴν σωτηρίαν καὶ ἀπελευθέρωσίν σας καὶ τὴν αἰωνίαν εὐφροσύνην>.

  30. 30

    Θάρσει ῾Ιερουσαλήμ, παρακαλέσει σε ὁ ὀνομάσας σε.

    <Ἔχε θάρρος, Ἱερουσαλήμ! Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σὲ ἐξέλεξεν ἀπὸ ὅλες τὶς πόλεις καὶ σο ἔδωσε τὸ ὄνομα, θὰ σὲ παρηγορήσῃ καὶ θὰ σὲ ἀναπαύσῃ.

  31. 31

    δείλαιοι οἱ σὲ κακώσαντες καὶ ἐπιχαρέντες τῇ σῇ πτώσει,

    Ἄθλιοι, δυστυχεῖς καὶ ταλαίπωροι εἶναι ὅσοι σὲ ἐκακοποίησαν καὶ σὲ ἐλεηλάτησαν καὶ ὅσοι ἐχάρησαν διὰ τὴν συμφορὰν καὶ τὴν πτῶσιν σου!

  32. 32

    δείλαιαι αἱ πόλεις, αἷς ἐδούλευσαν τὰ τέκνα σου, δειλαία ἡ δεξαμένη τοὺς υἱούς σου.

    Ἄθλιες, δυστυχεῖς καὶ ἀξιολύπητες εἶναι οἱ πόλεις, εἰς τὶς ὁποῖες τὰ τέκνα <οἱ κάτοικοί> σου διετέλεσαν δοῦλοι· ἀθλία, δυστυχὴς καὶ ταλαίπωρη εἶναι ἡ πόλις, ἡ ὁποία ἐδέχθη ὡς αἰχμαλώτους τοὺς υἱούς σου.

  33. 33

    ὥσπερ γὰρ ἐχάρη ἐπὶ τῇ σῇ πτώσει καὶ εὐφράνθη ἐπὶ τῷ πτώματί σου, οὕτως λυπηθήσεται ἐπὶ τῇ ἑαυτῆς ἐρημίᾳ.

    Διότι, ὅπως ἀκριβῶς ἐχάρη διὰ τὴν ἅλωσιν καὶ τὴν πτῶσιν σου καὶ ἐδοκίμασεν εὐφροσύνην διὰ τὴν κατακρήμνισιν καὶ ἐρήμωσίν σου, ἔτσι θὰ λυπηθῇ διὰ τὴν ἰδικήν της ἐρήμωσιν καὶ καταστροφήν.

  34. 34

    καὶ περιελῶ αὐτῆς τὸ ἀγαλλίαμα τῆς πολυοχλίας καὶ τὸ ἀγαυρίαμα αὐτῆς ἔσται εἰς πένθος.

    Θὰ τῆς ἀφαιρέσω καὶ θὰ τὴν ἀπογυμνώσω ἀπὸ τὴν χαρὰν ποὺ δοκιμάζει διὰ τὸν πολὺν λαόν της, ἡ δὲ αὐθάδεια, ἀλαζονεία καὶ ὑπερηφάνειά της θὰ μεταβληθοῦν εἰς θρῆνον καὶ πένθος.

  35. 35

    πῦρ γὰρ ἐπελεύσεται αὐτῇ παρὰ τοῦ αἰωνίου εἰς ἡμέρας μακράς, καὶ κατοικηθήσεται ὑπὸ δαιμονίων τὸν πλείονα χρόνον. -

    Διότι φωτιὰ θὰ ἔλθῃ ἐναντίον της ἐκ μέρους τοῦ αἰωνίου Θεοῦ ἐπὶ πολὺν χρόνον, θὰ κατοικηθῇ δὲ ἀπὸ δαιμόνια ἐπὶ αἰῶνες, ἐπὶ μακρὰν χρονικὸν διάστημα.

  36. 36

    Περίβλεψον πρὸς ἀνατολάς, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἴδε τὴν εὐφροσύνην τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ σοι ἐρχομένην.

    Ἱερουσαλήμ, περίφερε τὸ βλέμμα σου ὁλοτρόγυρα καὶ κύτταξε μὲ θαυμασμὸν πρὸς ἀνατολὰς καὶ ἴδε τὴν χαρὰν καὶ εὐφροσύνην, ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς σὲ ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ.

  37. 37

    ἰδοὺ ἔρχονται οἱ υἱοί σου, οὓς ἐξαπέστειλας, ἔρχονται συνηγμένοι ἀπὸ ἀνατολῶν ἕως δυσμῶν τῷ ρήματι τοῦ ἁγίου χαίροντες τῇ τοῦ Θεοῦ δόξῃ.

    Κύτταξε, ἰδού! ἔρχονται ἀπὸ τὴν ἐξορίαν οἱ υἱοί σου, τοὺς ὁποίους εἶδες νὰ ἐξαποστέλλωνται εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν ἔρχονται ὁμαδικῶς συγκεντρωμένοι ἀπὸ ἀνατολῶν ἕως δυσμῶν, ὄχι μὲ τὴν ἰδικήν των δύναμιν, ἀλλὰ μὲ τὴν δύναμιν καὶ τὸ πρόσταγμα τοῦ ἁγίου Θεοῦ, χαίροντες καὶ ἀγαλλόμενοι διὰ τὴν δόξαν, τὴν ὁποίαν θὰ παράσχῃ εἰς τὸν Θεὸν ἡ θαυμαστὴ ἀπελευθέρωσίς των.