Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

Σοφία Σειράχ, κεφάλαιο 51

30 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (51)
  1. 1

    ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΙΗΣΟΥ ΥΙΟΥ ΣΕΙΡΑΧ. - ᾿Εξομολογήσομαί σοι, Κύριε βασιλεῦ, καὶ αἰνέσω σε Θεὸν τὸν σωτῆρά μου, ἐξομολογοῦμαι τῷ ὀνόματί σου,

    Θὰ σὲ δοξολογήσω, Κύριε βασιλεῦ, καὶ θὰ ἀνυμνήσω Σέ, τὸν Σωτῆρα μου. Δοξάζω τὸ Ὄνομά σου.

  2. 2

    ὅτι σκεπαστὴς καὶ βοηθὸς ἐγένου μοι καὶ ἐλυτρώσω τὸ σῶμά μου ἐξ ἀπωλείας καὶ ἐκ παγίδος διαβολῆς γλώσσης, ἀπὸ χειλέων ἐργαζομένων ψεῦδος καὶ ἔναντι τῶν παρεστηκότων ἐγένου μοι βοηθὸς

    Διότι μοῦ ἔγινες σκεπαστὴς καὶ βοηθός μου, ἔσωσες τὸ σῶμα μου ἀπὸ τῆς καταστροφῆς καὶ ἀπὸ παγίδος γλώσσης συκοφαντικῆς καὶ ἀπὸ χείλη, ποὺ ἐργάζονται συστηματικῶς καὶ ἐσκεμμένως τὸ ψεῦδος. Μοῦ ἔγινες βοηθὸς καὶ ἀπέναντι ἐκείνων, ποὺ παραστέκονται, παραμονεύοντες νὰ μὲ βλάψουν·

  3. 3

    καὶ ἐλυτρώσω με κατὰ τὸ πλῆθος ἐλέους καὶ ὀνόματός σου ἐκ βρυγμῶν ἑτοίμων εἰς βρῶμα, ἐκ χειρὸς ζητούντων τὴν ψυχήν μου, ἐκ πλειόνων θλίψεων, ὧν ἔσχον,

    καὶ μὲ ἐγλύτωσες σύμφωνα μὲ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου καὶ κατὰ τὸ ὄνομά σου, ποὺ ἐκφράζει ἄπειρον ἀγαθότητα καὶ εὐσπλαγχνίαν, ἀπὸ τριγμοὺς ὀδόντων ἐχθρῶν ἑτοίμων νὰ μὲ φάγουν, καὶ ἀπὸ τὴν χεῖρα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν τὴν ζωήν μου· μὲ ἐγλύτωσες ἀπὸ πολυαρίθμους θλίψεις, τὰς ὁποίας ὑπέστην.

  4. 4

    ἀπὸ πνιγμοῦ πυρᾶς κυκλόθεν καὶ ἐκ μέσου πυρός, οὗ οὐκ ἐξέκαυσα.

    Μὲ ἔσωσες ἀπὸ πνιγμὸν φωτιᾶς, ἡ ὁποία μὲ εἶχε κυκλώσει, τὴν ὁποίαν δὲν ἤναψα ἐγώ.

  5. 5

    ἐκ βάθους κοιλίας ᾅδου καὶ ἀπὸ γλώσσης ἀκαθάρτου καὶ λόγου ψευδοῦς.

    Μὲ ἐγλύτωσες ἀπὸ τὸ βάθος τῆς κοιλίας τοῦ Ἅδου καὶ ἀπὸ γλῶσσαν ἀκάθαρτον καὶ λόγον ψευδῆ.

  6. 6

    βασιλεῖ διαβολὴ γλώσσης ἀδίκου. ἤγγισεν ἕως θανάτου ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου ἦν σύνεγγυς ᾅδου κάτω.

    Ὁ λόγος αὐτὸς ἐλέχθη εἰς βασιλέα, ἦτο διαβολὴ καὶ συκοφαντία γλώσσης ἀδίκου. Ἡ ψυχή μου ἤγγισεν εἰς τὸν θάνατον, καὶ ἡ ζωή μου ἦτο πολὺ πλησίον εἰς τὸν Ἅδην κάτω.

  7. 7

    περιέσχον με πάντοθεν καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν, ἐνέβλεπον εἰς ἀντίληψιν ἀνθρώπων, καὶ οὐκ ἦν.

    Μὲ περιεκύκλωσαν κίνδυνοι ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη, καὶ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς νὰ μὲ βοηθήσῃ. Ἔρριπτα τὰ βλέμματά μου ἀναζητῶν βοήθειαν ἀπὸ ἀνθρώπους, καὶ δὲν ὑπῆρχε καμμία.

  8. 8

    καὶ ἐμνήσθην τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, καὶ τῆς ἐργασίας σου τῆς ἀπ᾿ αἰῶνος, ὅτι ἐξαιρῇ τοὺς ὑπομένοντάς σε καὶ σῴζεις αὐτοὺς ἐκ χειρὸς ἐθνῶν.

    Καὶ ἐνεθυμήθην τὸ ἔλεός σου, Κύριε, καὶ τὰ ἔργα σου, ποὺ τὰ ἐργάζεσαι ἀπὸ χρόνων αἰωνίων ἐνεθυμήθην δηλαδή, ὅτι ἐλευθερώνεις καὶ βγάζεις ἀπὸ τὰς δυσκολίας των ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μεθ’ ὑπομονῆς ἐλπίζουν εἰς Σέ, καὶ τοὺς σώζεις ἀπὸ χέρια ἐχθρικά.

  9. 9

    καὶ ἀνύψωσα ἀπὸ γῆς ἱκετείαν μου καὶ ὑπὲρ θανάτου ρύσεως ἐδεήθην.

    Καὶ ὕψωσα ἀπὸ τὴν γῆν πρὸς τὸν οὐρανὸν τὴν παράκλησίν μου καὶ ἐδεήθην ὑπὲρ σωτηρίας μου ἐκ τοῦ θανάτου.

  10. 10

    ἐπεκαλεσάμην Κύριον πατέρα κυρίου μου, μή με ἐγκαταλιπεῖν ἐν ἡμέραις θλίψεως, ἐν καιρῷ ὑπερηφάνων ἀβοηθησίας.

    Ἐπεκαλέσθην τὸν Κύριον, τὸν Πατέρα τοῦ Κυρίου μου, νὰ μὴ μὲ ἐγκαταλίπῃ εἰς ἡμέρας θλίψεως, εἰς καιρὸν ποὺ θὰ ἰσχύουν οἱ ὑπερήφανοι καὶ θὰ στεροῦμαι βοηθείας.

  11. 11

    αἰνέσω τὸ ὄνομά σου ἐνδελεχῶς καὶ ὑμνήσω ἐν ἐξομολογήσει. καὶ εἰσηκούσθη ἡ δέησίς μου·

    Θὰ αἰνῶ τὸ Ὄνομά σου ἀδιακόπως καὶ θὰ Σὲ ὑμνῳ μὲ εὐγνώμονα δοξολογίαν. Καὶ ἡ δέησίς μου εἱσηκούσθη.

  12. 12

    ἔσωσας γάρ με ἐξ ἀπωλείας καὶ ἐξείλου με ἐκ καιροῦ πονηροῦ. διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαι καὶ αἰνέσω σε καὶ εὐλογήσω τῷ ὀνόματι Κυρίου.

    Διότι μὲ ἔσωσες ἀπὸ καταστροφὴν καὶ μὲ ἠλευθέρωσες ἀπὸ καιρὸν καὶ περίστασιν κακὴν καὶ ἐπικίνδυνον. Διὰ τοῦτο θὰ σὲ δοξάζω καὶ θὰ σὲ ὑμνῶ καὶ θὰ εὐλογῶ τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου.

  13. 13

    ἔτι ὢν νεώτερος, πρὶν ἢ πλανηθῆναί με, ἐζήτησα σοφίαν προφανῶς ἐν προσευχῇ μου,

    Ὅταν ἤμην ἀκόμη πολὺ νέος, προτοῦ περιέλθω διάφορα μέρη, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰς τὴν προσευχήν μου ρητῶς καὶ σαφῶς Σοφίαν.

  14. 14

    ἔναντι ναοῦ ἠξίουν περὶ αὐτῆς καὶ ἕως ἐσχάτων ἐκζητήσω αὐτήν.

    Ἐνώπιον τοῦ Ναοῦ παρεκάλουν ἐπιμόνως δι' αὐτὴν καὶ μέχρι τῶν ἐσχάτων καὶ τοῦ τέλους μου ταύτην θὰ ζητῶ.

  15. 15

    ἐξ ἄνθους ὡς περκαζούσης σταφυλῆς εὐφράνθη ἡ καρδία μου ἐν αὐτῇ. ἐπέβη ὁ πούς μου ἐν εὐθύτητι, ἐκ νεότητός μου ἴχνευσα αὐτήν.

    Ἀπὸ τὸ ἄνθος της ὡς ἀπὸ σταφυλῆς, ἥτις ἀρχίζει να ὠριμάζῃ, ηὐφράνθη ἡ καρδία μου ἐξ αὐτῆς. Ὁ πούς μου ἐβάδισε τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν ἀπὸ τὴν νεότητά μου ἠκολούθησα τὰ ἴχνη της.

  16. 16

    ἔκλινα ὀλίγον τὸ οὖς μου καὶ ἐδεξάμην καὶ πολλὴν εὗρον ἐμαυτῷ παιδείαν.

    Ἐσκυψα ἐπ' ὀλίγον τὸ αὐτί μου καὶ τὴν ἐδέχθην καὶ εὗρον διὰ τὸν ἑαυτόν μου πολλὴν μόρφωσιν καὶ μάθησιν.

  17. 17

    προκοπὴ ἐγένετό μοι ἐν αὐτῇ· τῷ διδόντι μοι σοφίαν δώσω δόξαν.

    Προκοπὴ καὶ πρόοδος μοῦ ἦλθε δι’ αὐτῆς. Εἰς Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος μοῦ δίδει Σοφίαν, θὰ δώσω καὶ ἐγὼ δόξαν.

  18. 18

    διενοήθην γὰρ τοῦ ποιῆσαι αὐτὴν καὶ ἐζήλωσα τὸ ἀγαθὸν καὶ οὐ μὴ αἰσχυνθῶ.

    Διότι ἀπεφάσισα νὰ καταστήσω αὐτὴν πρᾶξιν εἰς τὴν ζωήν μου, καὶ ὑπῆρξα ζηλωτῆς τοῦ ἀγαθοῦ καὶ δὲν θὰ ἐντροπιασθῶ.

  19. 19

    διαμεμάχισται ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῇ καὶ ἐν ποιήσει λιμοῦ διηκριβησάμην. τὰς χεῖράς μου ἐξεπέτασα πρὸς ὕψος καὶ τὰ ἀγνοήματα αὐτῆς ἐπένθησα.

    Μάχην διεξήγαγεν ἡ ψυχή μου πρὸς ἀπόκτησιν αὐτῆς, καὶ μὲ προσπάθειαν, κατὰ τὴν ὁποίαν παρημέλουν ἀκόμη καὶ τὸ φαγητὸν καὶ ἐδοκίμαζα πεῖναν, ἐξηκρίβωσα αὐτήν. Ἐξέτεινα τὰς χεῖρας μου πρὸς τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐλυπούμην δι’ ὅσα ἠγνόουν ἐκ τῆς σοφίας.

  20. 20

    τὴν ψυχήν μου κατεύθυνα εἰς αὐτήν, καρδίαν ἐκτησάμην μετ᾿ αὐτῆς ἀπ᾿ ἀρχῆς καὶ ἐν καθαρισμῷ εὗρον αὐτήν, διὰ τοῦτο οὐ μὴ ἐγκαταλειφθῶ·

    Διηύθυνα τὴν ψυχήν μου κατ' εὐθεῖαν πρὸς αὐτήν, ἀπέκτησα μετ’ αὐτῆς καὶ διὰ τοῦ φωτισμοῦ τῆς ἐξ ἀρχῆς νέαν καρδίαν καὶ διὰ τῆς καθαρότητος τοῦ βίου εὗρον αὐτὴν δι’ αὐτὸ δὲ καὶ δὲν θὰ ἐγκαταλειφθῶ.

  21. 21

    καὶ ἡ κοιλία μου ἐταράχθη τοῦ ἐκζητῆσαι αὐτήν· διὰ τοῦτο ἐκτησάμην ἀγαθὸν κτῆμα.

    Τὰ σπλάγχνα μου καὶ τὸ ἐσωτερικόν μου συνεκινήθησαν καὶ ἐταράχθησαν πρὸς ἀναζήτησιν της· δι’ αὐτὸ δὲ καὶ ἀπέκτησα πολύτιμον ἀπόκτημα.

  22. 22

    ἔδωκε Κύριος γλῶσσάν μοι μισθόν μου, καὶ ἐν αὐτῇ αἰνέσω αὐτόν.

    Μοῦ ἔδωκεν ὁ Κύριος ὡς ἀνταπόδοσιν καὶ ἀμοιβὴν γλῶσσαν καὶ ἱκανότητα λόγου, καὶ μὲ αὐτὴν θὰ Τὸν ἀνυμνῶ.

  23. 23

    ἐγγίσατε πρός με, ἀπαίδευτοι, καὶ αὐλίσθητε ἐν οἴκῳ παιδείας,

    Πλησιάσατέ με, σεῖς οἵτινες στερεῖσθε μορφώσεως, καὶ διαμείνατε μονίμως εἰς τὸν οἶκον τῆς διαπαιδαγωγήσεως καὶ παιδεύσεως.

  24. 24

    τί ὅτι ὑστερεῖτε ἐν τούτοις καὶ αἱ ψυχαὶ ὑμῶν διψῶσι σφόδρα;

    Διατὶ καθυστερεῖτε εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα σχετίζονται πρὸς τὴν ἀπόκτησιν τῆς Σοφίας, καὶ αἱ ψυχαί σας διψοῦν πάρα πολύ;

  25. 25

    ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἐλάλησα· κτήσασθε ἑαυτοῖς ἄνευ ἀργυρίου.

    Ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ὡμίλησα; Ἀποκτήσατε διὰ τοὺς ἑαυτούς σας Σοφίαν δωρεὰν καὶ ἄνευ χρημάτων.

  26. 26

    τὸν τράχηλον ὑμῶν ὑπόθετε ὑπὸ ζυγόν, καὶ ἐπιδεξάσθω ἡ ψυχὴ ὑμῶν παιδείαν· ἐγγύς ἐστιν εὑρεῖν αὐτήν.

    Θέσατε τὸν τράχηλόν σας ὑποκάτω τοῦ ζυγοῦ της, καὶ ἡ ψυχή σας ἂς δεχθῇ προθύμως παιδαγωγίαν. Εἶναι πολὺ πλησίον διὰ νὰ τὴν εὕρητε.

  27. 27

    ἴδετε ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν ὅτι ὀλίγον ἐκοπίασα καὶ εὗρον ἐμαυτῷ πολλὴν ἀνάπαυσιν.

    Ἴδετε μὲ τὰ μάτια σας ὅτι ὀλίγον ἐκοπίασα καὶ εὗρον διὰ τὸν ἑαυτόν μου πολλὴν ἀνάπαυσιν.

  28. 28

    μετάσχετε παιδείας ἐν πολλῷ ἀριθμῷ ἀργυρίου καὶ πολὺν χρυσὸν κτήσασθε ἐν αὐτῇ.

    Λάβετε μετοχὴν καὶ πεῖραν τῆς παιδαγωγίας, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται νὰ ἀποκτήσητε αὐτὴν μὲ πολὺν ἀριθμὸν ἀργυρῶν νομισμάτων, καὶ δι’ αὐτῆς θὰ ἀποκτήσετε πολὺν χρυσόν.

  29. 29

    εὐφρανθείη ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἐν τῷ ἐλέει αὐτοῦ, καὶ μὴ αἰσχυνθείητε ἐν αἰνέσει αὐτοῦ.

    Εἴθε νὰ εὐφραίνεται ἡ ψυχή σας μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου, καὶ νὰ μὴ δοκιμάζετε ἐντροπὴν καὶ συστολήν, ὅταν θὰ Τὸν δοξάζετε.

  30. 30

    ἐργάζεσθε τὸ ἔργον ὑμῶν πρὸ καιροῦ, καὶ δώσει τὸν μισθὸν ὑμῶν ἐν καιρῷ αὐτοῦ.

    Συντελέσατε τὸ ἐπιβεβλημένον εἰς σᾶς ἔργον, πρὶν ἢ ἔλθῃ ὁ καιρὸς καὶ εἶναι πλέον ἀργά, καὶ θὰ δώσῃ ὁ Κύριος τὸν μισθόν σας εἰς τὸν καιρὸν τῆς δικαιοκρισίας του.