Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

Σοφία Σειράχ, κεφάλαιο 43

33 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (51)
  1. 1

    ΓΑΥΡΙΑΜΑ ὕψους στερέωμα καθαριότητος, εἶδος οὐρανοῦ ἐν ὁράματι δόξης.

    Υπερήφανον καὶ μεγαλοπρεπὲς ὕψος εἶναι τὸ κατακάθαρον στερέωμα, ἡ ὅλη ὄψις τοῦ οὐρανοῦ εἶναι θέαμα λαμπρόν, πλῆρες δόξης.

  2. 2

    ἥλιος ἐν ὀπτασίᾳ διαγγέλων ἐν ἐξόδῳ, σκεῦος θαυμαστόν, ἔργον ῾Υψίστου.

    Ὁ ἥλιος, εὐθὺς ὡς ἐμφανίσθη, ἐξαγγέλλει καὶ διακηρύττει κατὰ τὴν ἔξοδον καὶ ἀνατολήν του, ποῖον θαυμαστὸν κατασκεύασμα εἶναι τὸ ἔργον τοῦ Ὑψίστου.

  3. 3

    ἐν μεσημβρίᾳ αὐτοῦ ἀναξηραίνει χώραν, καὶ ἐναντίον καύματος αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται;

    Κατὰ τὴν μεσημβρίαν του ξηραίνει τὸν τόπον καὶ τὴν ὕπαιθρον, ἐνώπιον δὲ τῆς θερμότητος καὶ τοῦ καψίματός του ποῖος δύναται νὰ ἀνθέξῃ καὶ νὰ ἀντισταθῇ;

  4. 4

    κάμινον φυσῶν ἐν ἔργοις καύματος, τριπλασίως ἥλιος ἐκκαίων ὄρη· ἀτμίδας πυρώδεις ἐκφυσῶν καὶ ἐκλάμπων ἀκτῖνας ἀμαυροῖ ὀφθαλμούς.

    Σὰν ἐργάτης, ποὺ φυσᾷ καὶ πυρώνει τὸ καμίνι, ὅταν εἰς αὐτὸ ἐκτελῇ ἔργα τῆς φωτιᾶς καὶ τῆς ὑψηλῆς θερμότητος, τριπλασίως ὁ ἥλιος καίει τὰ βουνὰ ἐκπέμπει ἐξατμίσεις πυρωμένας καὶ ἐξαποστέλλων λαμπρὰς ἀκτῖνας τυφλώνει τὰ μάτια.

  5. 5

    μέγας Κύριος ὁ ποιήσας αὐτόν, καὶ ἐν λόγοις αὐτοῦ κατέσπευσε πορείαν. -

    Μέγας εἶναι ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἐποίησεν αὐτόν, καὶ κατὰ τὰ προστάγματα Αὐτοῦ τρέχει οὗτος ἐξ ἀρχῆς τὴν πορείαν του.

  6. 6

    Καὶ ἡ σελήνη ἐν πᾶσιν εἰς καιρὸν αὐτῆς, ἀνάδειξιν χρόνων καὶ σημεῖον αἰῶνος.

    Καὶ ἡ σελήνη μεταξὺ ὅλων ἀκριβὴς εἰς τὸν κατάλληλον καὶ προσδιωρισμένον εἰς αὐτὴν καιρόν, διὰ νὰ δεικνύῃ τὴν εἴσοδον τῶν νέων ἐποχῶν καὶ ἐτῶν καὶ νὰ εἶναι σημεῖον αἰώνιον.

  7. 7

    ἀπὸ σελήνης σημεῖον ἑορτῆς, φωστὴρ μειούμενος ἐπὶ συντελείας.

    Ἀπὸ τὴν σελήνην ἔρχεται τὸ σημεῖον τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα, τῆς νουμηνίας καὶ τῶν ἄλλων ἑορτῶν, ἀπὸ τὸν φωστῆρα αὐτὸν τῆς νυκτός, ποὺ μειοῦται καὶ ὀλιγοστεύει μέχρι τοῦ νὰ ἐξαφανίζεται.

  8. 8

    μὴν κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς ἐστιν, αὐξανομένη θαυμαστῶς ἐν ἀλλοιώσει, σκεῦος παρεμβολῶν ἐν ὕψει, ἐν στερεώματι οὐρανοῦ ἐκλάμπων.

    Ἀπὸ αὐτὴν ὁ κάθε μῆνας λαμβάνει τὸ ὄνομά του. Αὐξάνει καὶ μεγαλώνει κατὰ τρόπον θαυμαστὸν κατὰ τὰς διαφόρους μεταβολὰς καὶ ἀλλοιώσεις της· εἶναι ὡσὰν φανὸς φωτίζων στρατεύματα εἰς τὰ ὕψη καὶ λάμπων εἰς τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ.

  9. 9

    κάλλος οὐρανοῦ, δόξα ἄστρων, κόσμος φωτίζων ἐν ὑψίστοις Κυρίου·

    Ἡ λάμψις τῶν ἀστέρων εἶναι τὸ κάλλος καὶ ἡ εὐμορφία τοῦ οὐρανοῦ· εἶναι ὁ στολισμός, ποὺ φωτίζει τὰ πιὸ ὑψηλὰ μέρη τοῦ Κυρίου.

  10. 10

    ἐν λόγοις ἁγίου στήσονται κατὰ κρίμα καὶ οὐ μὴ ἐκλυθῶσιν ἐν φυλακαῖς αὐτῶν.

    Σύμφωνα μὲ τοὺς προστακτικοὺς λόγους τοῦ Ἁγίου στέκονται ὁ καθένας των εἰς τὴν θέσιν των κατὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν θὰ χαλαρωθοῦν οὐδὲ θὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα ὡς φύλακες ἐτάχθησαν νὰ φρουροῦν.

  11. 11

    ἰδὲ τόξον καὶ εὐλόγησον τὸν ποιήσαντα αὐτό, σφόδρα ὡραῖον ἐν τῷ αὐγάσματι αὐτοῦ·

    Κύτταξε τὸ οὐράνιον τόξον καὶ δοξολόγησε Ἐκεῖνον, Ὅστις ἐποίησεν αὐτό· εἶναι πάρα πολὺ ὡραῖον κατὰ τὴν μεγαλοπρεπῆ λάμψιν του.

  12. 12

    ἐγύρωσεν οὐρανὸν ἐν κυκλώσει δόξης, χεῖρες ῾Υψίστου ἐτάνυσαν αὐτό. -

    Περιβάλλει τριγύρω τὸν οὐρανὸν μὲ κύκλον δόξης· αἱ χεῖρες τοῦ Ὑψίστου τὸ ἐτέντωσαν ἐπὶ τοῦ οὐρανίου θόλου.

  13. 13

    Προστάγματι αὐτοῦ κατέσπευσε χιόνα καὶ ταχύνει ἀστραπὰς κρίματος αὐτοῦ.

    Διὰ τοῦ προστάγματός του ἔρχεται γρήγορα τὸ χιόνι καὶ ἐπιταχύνει τὰς ἀστραπὰς κατὰ τὴν κρίσιν καὶ ἀπόφασιν Αὐτοῦ.

  14. 14

    διὰ τοῦτο ἠνεῴχθησαν θησαυροί, καὶ ἐξέπτησαν νεφέλαι ὡς πετεινά·

    Διὰ τοῦτο ἠνοίχθησαν τὰ θησαυροφυλάκια τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐπέταξαν τὰ σύννεφα σὰν πουλιά.

  15. 15

    ἐν μεγαλείῳ αὐτοῦ ἴσχυσε νεφέλας, καὶ διεθρύβησαν λίθοι χαλάζης·

    Διὰ τοῦ μεγαλείου του δυναμώνει καὶ δίδει δύναμιν εἰς τὰ συννεφα, καὶ ἡ χάλαζα πίπτει εἰς μέγεθος τριμμένων λίθων.

  16. 16

    καὶ ἐν ὀπτασίαις αὐτοῦ σαλευθήσεται ὄρη, ἐν θελήματι πνεύσεται νότος.

    Καὶ ἅμα τῇ ἐμφανίσει του θὰ σαλευθοῦν τὰ ὅρη, καὶ μὲ τὸ θέλημά του θὰ φυσήξῃ ὁ νότιος ἄνεμος, ποὺ φέρει τὴν βροχήν.

  17. 17

    φωνὴ βροντῆς αὐτοῦ ὠδίνησε γῆν καὶ καταιγὶς Βορέου καὶ συστροφὴ πνεύματος.

    Ἡ φωνὴ τῆς βροντῆς τοῦ προκαλεῖ ὠδῖνας εἰς τὴν γῆν καὶ ἔρχεται καταιγὶς ἀπὸ τὸν Βορρᾶν καὶ στρόβιλοι ἀνέμου καὶ κυκλῶνες.

  18. 18

    ὡς πετεινὰ καθιπτάμενα πάσσει χιόνα, καὶ ὡς ἀκρὶς καταλύουσα ἡ κατάβασς αὐτῆς· κάλλος λευκότητος αὐτῆς ἐκθαυμάσει ὀφθαλμός, καὶ ἐπὶ τοῦ ὑετοῦ αὐτῆς ἐκστήσεται καρδία.

    Σὰν πουλιά, ποὺ κατεβαίνουν πετούμενα, πασπαλίζει τὸ χιόνι, καὶ ἡ πτῶσις του πρὸς τὴν γῆν ὁμοιάζει πρὸς τὴν ἀκρίδα, ὅταν κατὰ σμήνη μεταναστεύοντα προσγειούνται. Ἡ εὐμορφία τῆς λευκότητός του προκαλεῖ τὸν θαυμασμὸν τοῦ ὀφθαλμοῦ, καὶ ὅταν πίπτῃ σὰν βροχή, θὰ καταπλαγῇ ἡ καρδία τοῦ ἀνθρώπου.

  19. 19

    καὶ πάχνην ὡς ἅλα ἐπὶ γῆς χέει, καὶ παγεῖσα γίνεται σκολόπων ἄκρα.

    Καὶ τὴν πάχνην χύνει εἰς τὴν γῆν σὰν ἁλάτι, καὶ ὅταν πήξῃ αὐτή, γίνεται ὅπως αἱ αἰχμαὶ ἀκανθῶν.

  20. 20

    ψυχρὸς ἄνεμος Βορέης πνεύσει, καὶ παγήσεται κρύσταλλος ἐφ᾿ ὕδατος· ἐπὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος καταλύσει, καὶ ὡς θώρακα ἐνδύσεται τὸ ὕδωρ.

    Θὰ πνεύσῃ ψυχρὸς βόρειος ἄνεμος καὶ θὰ πήξῃ κρύσταλλον ἐπὶ τοῦ νεροῦ. Θὰ σταματήσῃ εἰς κάθε συσσωρευμένην ποσότητα νεροῦ, καὶ θὰ ἐνδυθῇ τὸ νερὸ σὰν θώρακα τὸν πάγον.

  21. 21

    καταφάγεται ὄρη καὶ ἔρημον ἐκκαύσει καὶ ἀποσβέσει χλόην ὡς πῦρ.

    Ὁ ἄνεμος θὰ καταφάγῃ βουνὰ καὶ θὰ κατακαυάσῃ τὴν ἔρημον καὶ θὰ ἐξαφανίσῃ τελείως τὴν χλόην σὰν φωτιά.

  22. 22

    ἴασις πάντων κατὰ σπουδὴν ὁμίχλη, δρόσος ἀπαντῶσα ἀπὸ καύσωνος ἱλαρώσει. -

    Ἡ θεραπεία ὅλων αὐτῶν τῶν κακῶν εἶναι ὁμίχλη, ποὺ ἔρχεται γρήγορα· ἡ δροσιά, ἡ ἐρχομένη μετὰ τὸν καύσωνα, θὰ παράσχῃ εὐχαρίστησιν καὶ ἱλαρότητα.

  23. 23

    Λογισμῷ αὐτοῦ ἐκόπασεν ἄβυσσον, καὶ ἐφύτευσεν ἐν αὐτῇ νήσους.

    Μὲ μόνην τὴν σκέψιν του κατεπράϋνε καὶ ἐγαλήνευσε τὴν ἄβυσσον τῆς θαλάσσης καὶ ἐφύτευσεν αὐτὴν νήσους.

  24. 24

    οἱ πλέοντες τὴν θάλασσαν διηγοῦνται τὸν κίνδυνον αὐτῆς, καὶ ἀκοαῖς ὠτίων ἡμῶν θαυμάζομεν.

    Αὐτοὶ ποὺ διαπλέουν τὴν θάλασσαν, διηγοῦνται τοὺς κινδύνους της, καὶ ἠμεῖς θαυμάζομεν καὶ ἐκπληττόμεθα ἀκούοντες μὲ τὰ αὐτιά μας τὰς διηγήσεις των.

  25. 25

    καὶ ἐκεῖ τὰ παράδοξα καὶ θαυμάσια ἔργα, ποικιλία παντὸς ζῴου, κτίσις κητῶν.

    Καὶ ἐκεῖ εἰς τὴν θάλασσαν ὑπάρχουν τὰ καταπληκτικὰ καὶ προκαλοῦντα τὸν θαυμασμὸν ἔργα, ποικιλία καὶ πᾶν εἶδος ζώων καὶ ἡ δημιουργία τῶν μεγάλων κητῶν καὶ τεραστίων ἰχθύων.

  26. 26

    δι᾿ αὐτὸν εὐοδοῖ ἄγγελος αὐτοῦ, καὶ ἐν λόγῳ αὐτοῦ σύγκειται πάντα.

    Χάρις εἰς Αὐτόν (τὸν Κύριον) ἄγγελός του κατευοδώνει αὐτά, καὶ διὰ τοῦ λόγου τοῦ προστάγματός του ὅλα τακτοποιούνται καὶ διατηροῦνται.

  27. 27

    Πολλὰ ἐροῦμεν καὶ οὐ μὴ ἐφικώμεθα, καὶ συντέλεια λόγων· τὸ πᾶν ἐστιν αὐτός.

    Πολλὰ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ εἴπωμεν καὶ οὐδέποτε θὰ κατωρθώναμεν να φθάσωμεν εἰς ἐπιτυχὲς τέλος· τὸ δὲ συμπέρασμα καὶ ἡ περίληψις ὅλων, ὅσα θὰ ἐλέγαμεν, εἶναι: Τὸ πᾶν εἶναι Αὐτός, ὁ Θεὸς δηλαδή.

  28. 28

    δοξάζοντες ποῦ ἰσχύσομεν; αὐτὸς γὰρ ὁ μέγας παρὰ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ.

    Δοξάζοντες Αὐτόν, ποῦ θὰ εὕρωμεν τὴν δύναμιν; Διότι Αὐτὸς εἶναι ὁ μέγας, ὁ ἀσυγκρίτως ὑπέρτερος ἀπὸ ὅλα τὰ ἔργα του.

  29. 29

    φοβερὸς Κύριος καὶ σφόδρα μέγας, καὶ θαυμαστὴ ἡ δυναστεία αὐτοῦ.

    Εἶναι φοβερὸς ὁ Κύριος καὶ καθ’ ὑπερβολὴν μέγας, καὶ θαυμαστὴ ἡ δύναμις καὶ ἐξουσία του.

  30. 30

    δοξάζοντες Κύριον ὑψώσατε, καθόσον ἂν δύνησθε, ὑπερέξει γὰρ καὶ ἔτι· καὶ ὑψοῦντες αὐτὸν πληθύνατε ἐν ἰσχύϊ· μὴ κοπιᾶτε, οὐ γὰρ μὴ ἐφίκησθε.

    Δοξάζοντες καὶ ὑμνοῦντες τὸν Κύριον, ὑψώσατέ Τον, ὅσον ἠμπορεῖτε περισσότερον· θὰ ὑπερέχῃ πάντως ἀκόμη πιὸ πολύ· καὶ ὑψώνοντες Αὐτόν, πολλαπλασιάσατε τὰς δυνάμεις σας· μὴ κουράζεσθε ὅμως, ἐξακολουθεῖτε ἀκούραστοι, διότι δὲν θὰ ἐπιτύχετε ποτὲ τὸν βαθμὸν τῆς δοξολογίας ποὺ Τοῦ πρέπει.

  31. 31

    τίς ἑώρακεν αὐτὸν καὶ ἐκδιηγήσεται; καὶ τίς μεγαλυνεῖ αὐτὸν καθώς ἐστι;

    Ποῖος εἶδεν Αὐτὸν καὶ θὰ διηγηθῇ περιγράφων Ὁποῖος εἶναι; Καὶ ποῖος θὰ Τὸν μεγαλύνῃ καὶ θὰ δοξάσῃ τὸ μεγαλεῖον του, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι;

  32. 32

    πολλὰ ἀπόκρυφά ἐστι μείζονα τούτων, ὀλίγα γὰρ ἑωράκαμεν τῶν ἔργων αὐτοῦ·

    Ὑπάρχουν πολλὰ ἀπόκρυφα, μεγαλύτερα καὶ θαυμαστότερα ἀπὸ αὐτὰ τὰ φανερά· διότι ὀλίγα ἔχομεν ἴδει ἀπὸ τὰ ἔργα του.

  33. 33

    πάντα γὰρ ἐποίησεν ὁ Κύριος, καὶ τοῖς εὐσεβέσιν ἔδωκε σοφίαν.

    Πράγματι καὶ ἀληθῶς ὁ Κύριος ἐποίησε πάντα· καὶ εἰς τοὺς εὐσεβεῖς ἔδωκε Σοφίαν νὰ κατανοοῦν τὰ μυστήριά του.