Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

Σοφία Σειράχ, κεφάλαιο 11

32 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (51)
  1. 1

    ΣΟΦΙΑ ταπεινοῦ ἀνυψώσει κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἐν μέσῳ μεγιστάνων καθίσει αὐτόν.

    Η σύνεσις τοῦ ταπεινοῦ θὰ ἀνυψώσῃ τὴν κεφαλήν του καὶ θὰ τὸν καθίσῃ ἐν μέσῳ ἀρχόντων καὶ μεγιστάνων.

  2. 2

    μὴ αἰνέσῃς ἄνδρα ἐν κάλλει αὐτοῦ καὶ μὴ βδελύξῃ ἄνθρωπον ἐν ὁράσει αὐτοῦ.

    Μὴ ἐπαινέσῃς ἄνθρωπον διὰ τὴν εὐμορφίαν του, καὶ μὴ σιχαθῇς ἄνθρωπον διὰ τὸ ἐξωτερικόν του, ποὺ θὰ ἴδουν τὰ μάτια σου.

  3. 3

    μικρὰ ἐν πετεινοῖς μέλισσα, καὶ ἀρχὴ γλυκασμάτων ὁ καρπὸς αὐτῆς.

    Ἡ μέλισσα εἶναι μικρὰ μεταξὺ τῶν πετουμένων πλασμάτων, αὐτὸ ὅμως ποὺ παράγει, τὸ μέλι δηλαδή, εἶναι τὸ πρῶτον ἐκ τῶν γλυκαντικῶν.

  4. 4

    ἐν περιβολῇ ἱματίων μὴ καυχήσῃ καὶ ἐν ἡμέρᾳ δόξης μὴ ἐπαίρου· ὅτι θαυμαστὰ τὰ ἔργα Κυρίου, καὶ κρυπτὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν ἀνθρώποις.

    Μὴ καυχηθῇς διὰ τὰ ὡραῖα ἐνδύματα, ποὺ φορεῖς, καὶ μὴ ἐπαίρεσαι κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ δοξάζεσαι, διότι πραγματικῶς θαυμαστὰ εἶναι μόνον τὰ ἔργα τοῦ Κυρίου· ὅσα δὲ ἐργάζεται μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων δι' ἕνα ἕκαστον ἐξ αὐτῶν, εἶναι ἄγνωστα καὶ κεκρυμμένα.

  5. 5

    πολλοὶ τύραννοι ἐκάθισαν ἐπὶ ἐδάφους, ὁ δὲ ἀνυπονόητος ἐφόρεσε διάδημα.

    Ἕνεκα τούτου συνέβη, ὥστε πολλοὶ τύραννοι ἐξεθρονίσθησαν καὶ ἐκάθισαν κατὰ γῆς, ὁ ἄγνωστος δὲ καὶ ἄσημος, τὸν ὁποῖον δὲν ἐσκέφθησαν οὐδὲ διενοήθησαν ποτέ, ἐφόρεσε βασιλικὸν διάδημα.

  6. 6

    πολλοὶ δυνάσται ἠτιμάσθησαν σφόδρα, καὶ ἔνδοξοι παρεδόθησαν εἰς χεῖρας ἑτέρων.

    Πολλοὶ βασιλεῖς καὶ δυνάσται ἐξηυτελίσθησαν καὶ ὑπέστησαν πολὺ μεγάλην ἀτιμίαν, καὶ ἔνδοξοι ἄνθρωποι παρεδόθησαν ὡς δοῦλοι εἰς χεῖρας ἄλλων.

  7. 7

    πρὶν ἐξετάσῃς, μὴ μέμψῃ· νόησον πρῶτον καὶ τότε ἐπιτίμα.

    Προτοῦ ἐξετάσῃς καλῶς τὰ πράγματα, μὴ μεμφθῇς καὶ μὴ κατηγορήσῃς κανένα· πρῶτον μάθε καὶ πληροφορήσου περὶ τίνος πρόκειται καὶ τότε νὰ ἐπιτιμήσῃς καὶ ἐπιπλήξῃς τὸν ἔνοχον.

  8. 8

    πρὶν ἢ ἀκοῦσαι, μὴ ἀποκρίνου καὶ ἐν μέσῳ λόγων μὴ παρεμβάλλου.

    Προτοῦ ἀκούσῃς τί θέλουν νὰ σοῦ εἴπουν, μὴ ἀποκρίνεσαι, καὶ μὴ παρεμβάλλεσαι ἐν μέσῳ συζητήσεων διακόπτων τοὺς ὁμιλοῦντας.

  9. 9

    περὶ πράγματος, οὗ οὐκ ἔστι σοι χρεία, μὴ ἔριζε καὶ ἐν κρίσει ἁμαρτωλῶν μὴ συνέδρευε.

    Μὴ φιλονικῇς διὰ πρᾶγμα καὶ δι’ ὑπόθεσιν, ποὺ δὲν σὲ ἐνδιαφέρει, καὶ μὴ γίνεσαι σύνεδρος καὶ δικαστὴς εἰς δικαστήριον καὶ σύσκεψιν ἁμαρτωλῶν.

  10. 10

    Τέκνον, μὴ περὶ πολλὰ ἔστωσαν αἱ πράξεις σου· ἐὰν πληθυνῇς, οὐκ ἀθωωθήσῃ· καὶ ἐὰν διώκῃς, οὐ μὴ καταλάβῃς, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγῃς διαδράς.

    Τέκνον μου, μὴ καταπιάνεσαι μὲ πολλὰ ἔργα· ἐὰν πολλαπλασιάσῃς καὶ πληθύνῃς τὰς ἀσχολίας σου, δὲν θὰ παραμείνῃς ἀνένοχος καὶ χωρὶς σφάλματα καὶ ἀποτυχίας· καὶ ἐὰν ἐπιδιώκῃς καὶ κυνηγᾷς πολλά, δὲν θὰ τὰ προφθάσῃς καὶ δὲν θὰ τὰ ἐπιτύχῃς ὅλα, οὔτε ἐν περιπτώσει ἀποτυχίας θὰ ἠμπορέσῃς νὰ διαφύγῃς δραπετεύων καὶ μὴ ὑφιστάμενος τὰς συνεπείας.

  11. 11

    ἔστι κοπιῶν καὶ πονῶν καὶ σπεύδων, καὶ τόσῳ μᾶλλον ὑστερεῖται.

    Ὑπάρχει ἄνθρωπος, ποὺ κοπιάζει καὶ βασανίζεται καὶ τρέχει εἰς τὴν ἐργασίάν του, καὶ ὅμως τόσον περισσότερον ὑστερεῖται.

  12. 12

    ἔστι νωθρὸς καὶ προσδεόμενος ἀντιλήψεως, ὑστερῶν ἰσχύϊ καὶ πτωχείᾳ περισσεύει· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπέβλεψαν αὐτῷ εἰς ἀγαθά, καὶ ἀνώρθωσεν αὐτὸν ἐκ ταπεινώσεως αὐτοῦ.

    Ὑπάρχει καὶ ἄνθρωπος βραδυκίνητος καὶ ἔχων ἀνάγκην νὰ τὸν βοηθήσουν οἱ ἄλλοι εἰς τὸ ἔργον του, ὁ ὁποῖος ὑστερεῖ εἰς σωματικὴν δύναμιν καὶ κατέχεται ἀπὸ πολλὴν πτωχείαν καὶ ὅμως οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ Κυρίου ἐστράφησαν πρὸς αὐτὸν εὐμενῶς πρὸς παροχὴν ἀγαθῶν εἰς αὐτὸν καὶ τὸν ἀνώρθωσαν ἀπὸ τὴν ταπεινὴν κατάστασιν τῆς πτωχείας του.

  13. 13

    καὶ ἀνύψωσε κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀπεθαύμασαν ἐπ᾿ αὐτῷ πολλοί.

    Καὶ ὁ Κύριος ὕψωσεν ἐπάνω τὴν κεφαλήν του, ποὺ λόγῳ τῆς πτωχείας του ἐκύτταζε διαρκῶς πρὸς τὰ κάτω, καὶ ἐθαύμασαν πολλοὶ δι’ αὐτόν.

  14. 14

    ἀγαθὰ καὶ κακά, ζωὴ καὶ θάνατος, πτωχεία καὶ πλοῦτος παρὰ Κυρίου ἐστί.

    Καλὰ καὶ κακά, ζωὴ καὶ θάνατος, πτωχεία καὶ πλοῦτος ἔρχονται ἀπὸ τὸν Κύριον.

  15. 17

    δόσις Κυρίου παραμένει εὐσεβέσι, καὶ ἡ εὐδοκία αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα εὐοδωθήσεται.

    Ὅ,τι δίδει ὁ Κύριος εἰς τοὺς εὐσεβεῖς, παραμένει μονίμως, καὶ ἡ εὐαρέσκειά του θὰ φέρῃ εὐτυχίαν παντοτινὴν εἰς αὐτούς.

  16. 18

    ἔστι πλουτῶν ἀπὸ προσοχῆς καὶ σφιγγίας αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἡ μερὶς τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ.

    Ὑπάρχει ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος γίνεται πλούσιος ἀπὸ τὸ μέγα ἐνδιαφέρον διὰ τὰ χρήματα καὶ τὸ σφίξιμον τῆς χειρός του· αὐτὸ ὅμως, ποὺ θὰ ἐκθέσωμεν κατωτέρω, εἶναι τὸ μερίδιον, ποὺ τοῦ δίδεται ὡς μισθός.

  17. 19

    ἐν τῷ εἰπεῖν αὐτόν· εὗρον ἀνάπαυσιν καὶ νῦν φάγομαι ἐκ τῶν ἀγαθῶν μου, καὶ οὐκ οἶδε τίς καιρὸς παρελεύσεται καὶ καταλείψει αὐτὰ ἑτέροις καὶ ἀποθανεῖται.

    Θὰ εἴπῃ οὗτος· εὑρῆκα ἐπὶ τέλους τὴν ἀνάπαυσίν μου καὶ τώρα θὰ φάγω ἀπὸ τὰ ἀγαθά μου· ὅμως δὲν γνωρίζει πόσος καιρὸς θὰ περάσῃ, καὶ θὰ ἀφήσῃ τὰ ἀγαθὰ ταῦτα εἰς ἄλλους καὶ αὐτὸς θὰ ἀποθάνῃ.

  18. 20

    στῆθι ἐν διαθήκῃ σου καὶ ὁμίλει ἐν αὐτῇ καὶ ἐν τῷ ἔργῳ σου παλαιώθητι.

    Σὺ ὅμως ὁ εὐσεβὴς παράμενε σταθερὸς εἰς τὴν ὑπόσχεσιν καὶ συμφωνίαν σου μὲ τὸν Θεὸν καὶ ἔχε την διαρκῶς εἰς τὴν σκέψιν καὶ τὴν ἀναστροφήν σου καὶ γήρασκε εἰς τὸ ἔργον σου ἐπὶ ἔτη πολλὰ ἥσυχος καὶ εἰρηνικός.

  19. 21

    μὴ θαύμαζε ἐν ἔργοις ἁμαρτωλοῦ, πίστευε τῷ Κυρίῳ καὶ ἔμμενε τῷ πόνῳ σου· ὅτι κοῦφον ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου διὰ τάχους ἐξάπινα πλουτίσαι πένητα.

    Μὴ θαυμάζῃς καὶ μὴ ξυπάζεσαι μὲ τὰ ἔργα τοῦ ἁμαρτωλοῦ· ἔχε πίστιν καὶ ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Κύριον καὶ ἐπίμενε εἰς τὸ κοπιαστικὸν ἔργον σου· διότι εἶναι εὔκολον ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Κυρίου πολὺ γρήγορα καὶ ἔξαφνα νὰ κάμῃ πλούσιον ἕνα πτωχόν.

  20. 22

    εὐλογία Κυρίου ἐν μισθῷ εὐσεβοῦς, καὶ ἐν ὥρᾳ ταχινῇ ἀναθάλλει εὐλογίαν αὐτοῦ.

    Ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου παραμένει εἰς τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ εὐσεβοῦς καὶ εἰς πολὺ σύντομον χρόνον φυτρώνει καὶ βλαστάνει αὕτη.

  21. 23

    μὴ εἴπῃς· τίς ἐστί μου χρεία, καὶ τίνα ἀπὸ τοῦ νῦν ἔσται μου τὰ ἀγαθά;

    Μὴ εἴπῃς: Ποίαν ἀνάγκην ἔχω; Καὶ ποία ἄλλα ἀγαθὰ δύναμαι να ἔχω ἀπὸ τώρα καὶ εἰς τὸ μέλλον;

  22. 24

    μὴ εἴπῃς· αὐτάρκη μοί ἐστι, καὶ τί ἀπὸ τοῦ νῦν κακωθήσομαι;

    Μὴ εἴπῃς: Μοῦ ἀρκοῦν αὐτὰ ποὺ ἔχω, καὶ τί κακὸν θὰ μὲ εὕρῃ ἀπὸ τώρα καὶ εἰς τὸ ἑξῆς;

  23. 25

    ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθῶν ἀμνησία κακῶν, καὶ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν οὐ μνησθήσεται ἀγαθῶν·

    Εἰς τὸν καιρὸν ποὺ ἔχομεν τὰ ἀγαθὰ καὶ εὐτυχοῦμεν, ὑπάρχει ἐπιλησμοσύνη τῶν κακῶν καὶ τῆς δυστυχίας, καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν κακῶν, ἀπερροφημένος κανεὶς ἀπὸ τὴν δυστυχίαν του, λησμονεῖ τὴν παρελθοῦσαν εὐτυχίαν του.

  24. 26

    ὅτι κοῦφον ἔναντι Κυρίου ἐν ἡμέρᾳ τελευτῆς ἀποδοῦναι ἀνθρώπῳ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ.

    Μὴ βασίζεσαι λοιπὸν εἰς τὰ πλούτη, ἀλλ' εἰς τὴν Πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ. Διότι εἶναι εὔκολον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀκόμη εἰς τὰ τελευταῖα του, νὰ τὸν ἀνταμείψῃ σύμφωνα μὲ τὰς κατὰ τὸ παρελθὸν πράξεις του.

  25. 27

    κάκωσις ὥρας ἐπιλησμονὴν ποιεῖ τρυφῆς, καὶ ἐν συντελείᾳ ἀνθρώπου ἀποκάλυψις ἔργων αὐτοῦ.

    Ὥρα δοκιμασίας καὶ τιμωρίας ἐπιφέρει ἐπιλησμοσύνην τῆς τρυφῆς καὶ τῶν ἀπολαύσεων παντὸς τοῦ παρελθόντος, καὶ ὅταν τελειώσῃ ἡ ἐπίγειος ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, θὰ γίνῃ ἀποκάλυψις καὶ φανέρωσις τῶν ἔργων, ποὺ διέπραξε κατὰ τὸ παρελθόν του.

  26. 28

    πρὸ τελευτῆς μὴ μακάριζε μηδένα, καὶ ἐν τέκνοις αὐτοῦ γνωσθήσεται ἀνήρ.

    Μὴ μακαρίζῃς καὶ μὴ θεωρῇς εὐτυχῆ κανένα πρὸ τοῦ θανάτου του· ἀπὸ τὴν ἀνατροφὴν δέ, ποὺ ἔδωκεν εἰς τὰ παιδιά του, καὶ τὴν συμπεριφορὰν αὐτῶν θὰ γίνῃ γνωστὸς κάθε ἄνθρωπος, ἐὰν δηλαδὴ ὑπῆρξε καλὸς ἢ κακὸς πατέρας.

  27. 29

    Μὴ πάντα ἄνθρωπον εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου, πολλὰ γὰρ τὰ ἔνεδρα τοῦ δολίου.

    Μὴ εἰσάγῃς εἰς τὸ σπίτι σου ἀνεξετάστως κάθε ἄνθρωπον, διότι εἶναι πολλαὶ αἱ παγίδες καὶ αἱ ἐνέδραι τοῦ δολίου καὶ ἀνειλικρινοῦς ἀνθρώπου.

  28. 30

    πέρδιξ θηρευτὴς ἐν καρτάλλῳ, οὕτως καρδία ὑπερηφάνου, καὶ ὡς ὁ κατάσκοπος ἐπιβλέπει πτῶσιν·

    Σὰν τὴν πέρδικα μέσα σὲ κλωβίον, ποὺ χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τοὺς κυνηγοὺς ὡς δόλωμα διὰ νὰ συλληφθοῦν ἐντὸς αὐτοῦ καὶ ἄλλαι περδικες, ἔτσι εἶναι καὶ ἡ καρδία τοῦ ὑπερηφάνου καὶ ἀνειλικρινοῦς ἀνθρώπου· καὶ ὡσὰν κατάσκοπος παραμονεύει καὶ παρακολουθεῖ διὰ νὰ ἐπιφέρῃ πτῶσιν καὶ καταστροφήν.

  29. 31

    τὰ γὰρ ἀγαθὰ εἰς κακὰ μεταστρέφων ἐνεδρεύει καὶ ἐν τοῖς αἱρετοῖς ἐπιθήσει μῶμον.

    Ὁ ὑπερήφανος καὶ δόλιος ἄνθρωπος λόγῳ τῆς διαφθορᾶς τῆς καρδίας του παραμονεύει καὶ καιροφυλακτεῖ νὰ μεταστρέψῃ τὰ καλὰ εἰς κακά, ἀρέσκεται δὲ καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς ἐκλεκτοὺς νὰ προσάψῃ κατηγορίας καὶ μομφάς.

  30. 32

    ἀπὸ σπινθῆρος πυρὸς πληθύνεται ἀνθρακιά, καὶ ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς εἰς αἷμα ἐνεδρεύει.

    Ἀπὸ μίαν σπίθαν φωτιᾶς ἀνάπτεται ὁλόκληρος σωρὸς ἀπὸ κάρβουνα, καὶ ἕνας ἄνθρωπος δόλιος παραμονεύει καὶ στήνει παγίδας διὰ νὰ χύσῃ αἷμα.

  31. 33

    πρόσεχε ἀπὸ κακούργου, πονηρὰ γὰρ τεκταίνει, μήποτε μῶμον εἰς τὸν αἰῶνα δῷ σοι.

    Πρόσεχε ἀπὸ τὸν κακοποιόν, διότι μηχανεύεται καὶ σχεδιάζει κακά, μήπως σοῦ κολλήσῃ ψευδῆ κατηγορίαν, ἡ ὁποία θὰ σοῦ μείνῃ ἀνεξάλειπτος εἰς τὸν αἰῶνα.

  32. 34

    ἐνοίκισον ἀλλότριον καὶ διαστρέψει σε ἐν ταραχαῖς, καὶ ἀπαλλοτριώσει σε τῶν ἰδίων σου.

    Βάλε εἰς τὸ σπίτι σου ἄνθρωπον τοιοῦτον, ξένον καὶ ἐντελῶς ἄγνωστον, καὶ θὰ σὲ ἀναστατώσῃ μὲ τὰς ταραχάς του καὶ θὰ σὲ ἀποξενώσῃ ἀπὸ τὸ σπίτι σου καὶ ἀπὸ τοὺς ἰδικούς σου.