Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

Σοφία Σειράχ, κεφάλαιο 10

30 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (51)
  1. 1

    ΚΡΙΤΗΣ σοφὸς παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται.

    Ο σοφὸς καὶ συνετὸς ἄρχων θὰ διαπαιδαγωγήσῃ καλῶς τὸν λαόν του, ἡ δὲ διοίκησις καὶ διακυβέρνησις τοῦ συνετοῦ θὰ εἶναι τακτοποιημένη καὶ καλῶς ὠργανωμένη.

  2. 2

    κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ οὕτως καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν.

    Ὁποῖος εἶναι ὁ ἄρχων καὶ κριτῆς ἐνὸς λαοῦ, τέτοιοι θὰ εἶναι καὶ οἱ ὑπάλληλοι καὶ ὑπουργοί του, καὶ ὁποῖος εἶναι ὁ κυβερνήτης καὶ διοικητὴς μιᾶς πόλεως, τοιοῦτοι θὰ εἶναι καὶ ὅλοι οἱ κάτοικοί της.

  3. 3

    βασιλεὺς ἀπαίδευτος ἀπολεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ πόλις οἰκισθήσεται ἐν συνέσει δυναστῶν.

    Ὁ ἀδιαπαιδαγώγητος καὶ ἀμόρφωτος βασιλεὺς θὰ ὁδηγήσῃ εἰς καταστροφὴν τὸν λαόν του· μία δὲ πόλις θὰ κατοικηθῇ ἀπὸ πολλοὺς καὶ θὰ ἀκμάσῃ εἰς πληθυσμόν, χάρις εἰς τὴν σύνεσιν τῶν ἀρχόντων της.

  4. 4

    ἐν χειρὶ Κυρίου ἐξουσία τῆς γῆς, καὶ τὸν χρήσιμον ἐγερεῖ εἰς καιρὸν ἐπ᾿ αὐτῆς.

    Εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Θεοῦ εἶναι πᾶσα ἐπὶ τῆς γῆς ἐξουσία, καὶ ὁ Θεὸς θὰ ἀναδείξῃ εἰς τὸν κατάλληλον καιρὸν τὸν ὠφέλιμον ἄρχοντα.

  5. 5

    ἐν χειρὶ Κυρίου εὐοδία ἀνδρός, καὶ προσώπῳ γραμματέως ἐπιθήσει δόξαν αὐτοῦ.

    Ἡ εὐδοκίμησις καὶ πρόοδος τοῦ ἀνθρώπου εἶναι εἰς τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ, καὶ Αὐτὸς θὰ θέσῃ ἐπὶ τοῦ προσώπου τοῦ ἄρχοντος καὶ νομοθέτου τὴν δόξαν.

  6. 6

    ᾿Επὶ παντὶ ἀδικήματι μὴ μηνιάσῃς τῷ πλησίον καὶ μὴ πρᾶσσε μηδὲν ἐν ἔργοις ὕβρεως.

    Μὴ ὀργισθῇς καὶ μνησικακήσῃς κατὰ τοῦ πλησίον σου διὰ κάθε ἀδίκημα, ποὺ θὰ σοῦ κάμῃ, καὶ μὴ ἐνεργήσῃς τίποτε κατ’ αὐτοῦ μὲ ἔργα βίας ὑβριστικά.

  7. 7

    μισητὴ ἔναντι Κυρίου καὶ ἀνθρώπων ὑπερηφανία, καὶ ἐξ ἀμφοτέρων πλημμελήσει ἄδικα.

    Δὲν ἐπιτρέπεται δὲ τοῦτο, διότι ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι μισητὴ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων, καὶ πρὸς τοὺς δύο, πρὸς τὸν Θεὸν δηλαδὴ καὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, θὰ διαπράξῃ ἀδικίαν.

  8. 8

    βασιλεία ἀπὸ ἔθνους εἰς ἔθνος μετάγεται διὰ ἀδικίας καὶ ὕβρεις καὶ χρήματα.

    Ἡ βασιλεία φεύγει καὶ μεταβιβάζεται ἀπὸ τὸ ἐν ἔθνος εἰς ἄλλο ἔθνος, ἐξ αἰτίας τῶν ἀδικιῶν καὶ ἀλαζονικῶν καταπιέσεων καὶ τῆς διὰ δόλου καὶ ἁρπαγὼν κατακτήσεως χρημάτων.

  9. 9

    τί ὑπερηφανεύεται γῆ καὶ σποδός; ὅτι ἐν ζωῇ ἔρριψα τὰ ἐνδόσθια αὐτοῦ.

    Διατὶ ὑπερηφανεύεται ὁ ἄνθρωπος, ποὺ εἶναι χῶμα καὶ στάχτη; Ματαίως ἐκδηλώνει ἀλαζονείαν καὶ παρουσιάζεται ἀγέρωχος. Διότι, καθ’ ὃν χρόνον εὐρίσκεται ἐν τῇ ζωῇ καὶ νομίζει ἑαυτὸν ἀκατάβλητον, ἐγὼ ἔρριψα τὴν ἀποσύνθεσιν εἰς τὰ ἐντόσθιά του.

  10. 10

    μακρὸν ἀρρώστημα σκώπτει ἰατρός· καὶ βασιλεὺς σήμερον, καὶ αὔριον τελευτήσει.

    Τὴν μακροχρόνιον ἀσθένειαν εἰρωνεύεται ὁ ἰατρός, ἀστειευόμενος δι’ αὐτὴν μὲ τὸν ἀσθενῆ. Καὶ ὅμως ὁ βασιλεὺς σήμερον ζῇ καὶ αὔριον ἀποθνῄσκει, χωρὶς νὰ δύναται ὁ ἰατρὸς νὰ τοῦ παρατείνῃ τὴν ζωήν.

  11. 11

    ἐν γὰρ τῷ ἀποθανεῖν ἄνθρωπον κληρονομήσει ἑρπετὰ καὶ θηρία καὶ σκώληκας.

    Ὁ θάνατος ἐξουδετερώνει οἰονδήποτε μεγαλεῖον. Διότι, ὅταν ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος, θὰ τὸν κληρονομήσουν ἄταφον μὲν τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ θηρία, ἐντὸς δὲ τοῦ τάφου οἱ σκώληκες.

  12. 12

    ἀρχὴ ὑπερηφανίας ἀνθρώπου ἀφισταμένου ἀπὸ Κυρίου, καὶ ἀπὸ τοῦ ποιήσαντος αὐτὸν ἀπέστη ἡ καρδία αὐτοῦ.

    Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν Θεόν, τότε ἀρχίζει νὰ ὑπερηφανεύεται, θεοποιῶν τὸν ἑαυτόν του, καὶ μετ’ ὀλίγον ἡ καρδία του ἀπομακρύνεται ὁλοτελῶς ἀπὸ Ἐκεῖνον, ὁ Ὁποῖος τὸν ἐδημιούργησε.

  13. 13

    ὅτι ἀρχὴ ὑπερηφανίας ἁμαρτία, καὶ ὁ κρατῶν αὐτῆς ἐξομβρήσει βδέλυγμα· διὰ τοῦτο παρεδόξασε Κύριος τὰς ἐπαγωγὰς καὶ κατέστρεψεν εἰς τέλος αὐτούς.

    Χωρίζεται δὲ οὗτος ὁλοτελῶς ἀπὸ τὸν Θεόν, διότι τῆς ὑπερηφανείας πηγὴ καὶ αἰτία εἶναι πᾶσα ἁμαρτία, αὐτὸς δέ, ποὺ κρατεῖ τὴν ὑπερηφάνειαν καὶ διατελεῖ ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἀλαζονείας καὶ τοῦ ἐγωϊσμοῦ, θὰ ἐκχύσῃ ἀπὸ τὸ ἐσωτερικόν του πλημμύραν παντὸς εἴδους βδελυρῶν ἁμαρτιῶν· δι’ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος ἐπέφερε κατ’ αὐτῶν πρωτοφανεῖς καὶ καταπληκτικὰς καταστροφὰς καὶ κατέστρεψε τελείως τούτους.

  14. 14

    θρόνους ἀρχόντων καθεῖλεν ὁ Κύριος καὶ ἐκάθισε πρᾳεῖς ἀντ᾿ αὐτῶν.

    Ὁ Κύριος ἀνέτρεψε θρόνους ὑπερηφάνων καὶ ἀγερώχων ἀρχόντων καὶ ἀντ’ αὐτῶν ἐγκατέστησε πράους καὶ ταπεινούς.

  15. 15

    ρίζας ἐθνῶν ἐξέτιλεν ὁ Κύριος καὶ ἐφύτευσε ταπεινοὺς ἀντ᾿ αὐτῶν.

    Ρίζας ἀγερώχων ἐθνῶν ἀνέσπασεν ὁ Κύριος καὶ ἀντ’ αὐτῶν ἐφύτευσε ταπεινούς.

  16. 16

    χώρας ἐθνῶν κατέστρεψεν ὁ Κύριος καὶ ἀπώλεσεν αὐτὰς ἕως θεμελίων γῆς.

    Χώρας ὑπερηφάνων ἐθνῶν κατέστρεψεν ὁ Κύριος καὶ ἐξηφάνισε τὰς πόλεις των ἐκ θεμελίων.

  17. 17

    ἐξήρανεν ἐξ αὐτῶν καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς καὶ κατέπαυσεν ἀπὸ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν.

    Μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐμάρανε, σὰν δένδρα ποὺ ξηραίνονται, καὶ τὰ ὠδήγησεν εἰς ἀπώλειαν καὶ ἔσβησε τὸ ὄνομά των, ὥστε νὰ μὴ μνημονεύεται οὔτε νὰ ἀκούεται πλέον εἰς τὴν γῆν.

  18. 18

    οὐκ ἔκτισται ἀνθρώποις ὑπερηφανία, οὐδὲ ὀργὴ θυμοῦ γεννήμασι γυναικῶν.

    Ἡ ὑπερηφάνεια καὶ ὁ ἐγωϊσμός, ἐφεύρεσις τοῦ Σατανᾶ, δὲν ἔχει κτισθῇ διὰ τοὺς ἀνθρώπους, οὔτε ἡ ἐκ τῶν παθῶν τούτων προερχομένη σκληρὰ καὶ μανιώδης ὀργὴ ἔγινε δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν γεννηθῇ ἀπὸ γυναῖκας.

  19. 19

    Σπέρμα ἔντιμον ποῖον; σπέρμα ἀνθρώπου. σπέρμα ἔντιμον ποῖον; οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον. σπέρμα ἄτιμον ποῖον; σπέρμα ἀνθρώπου. σπέρμα ἄτιμον ποῖον; οἱ παραβαίνοντες ἐντολάς.

    Ποῖοι ἀπόγονοι μεταξὺ τῶν ἐπὶ γῆς ζώντων ἔχουν τιμηθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν; Οἱ ἀπόγονοι τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ μεταξὺ τούτων ποῖοι ἀπόγονοι εἶναι ἄξιοι τῆς τιμῆς; Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι φοβοῦνται τὸν Κύριον. Καὶ ποῖοι ἀπόγονοι μεταξὺ τῶν ζώντων ἐπὶ τῆς γῆς δύνανται νὰ καταντήσουν ἐντελῶς ἄτιμοι καὶ ἄξιοι πάσης περιφρονήσεως; Οἱ ἀπόγονοι τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ποῖοι ἀπόγονοι καταντοῦν εἰς ἐσχάτην ἀτιμίαν; Αὐτοὶ ποὺ παραβαίνουν τὰς θείας ἐντολάς.

  20. 20

    ἐν μέσῳ ἀδελφῶν ὁ ἡγούμενος αὐτῶν ἔντιμος, καὶ οἱ φοβούμενοι Κύριον ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ.

    Μεταξὺ ἀδελφῶν ὁ ἀρχαιότερός των τιμᾶται καὶ εἶναι σεβαστὸς ἀπὸ αὐτούς, οἱ δὲ φοβούμενοι τὸν Κύριον τιμῶνται ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν του σὰν πρωτότοκοι ὅλοι.

  21. 22

    πλούσιος καὶ ἔνδοξος καὶ πτωχός, τὸ καύχημα αὐτῶν φόβος Κυρίου.

    Εἴτε πλούσιος εἶναι κανείς, εἴτε εὐγενὴς καὶ ἔνδοξος, εἴτε πτωχός, εἰς ὅλους ἐξ ἴσου καύχημά των πρέπει νὰ εἶναι ὁ φόβος τοῦ Κυρίου.

  22. 23

    οὐ δίκαιον ἀτιμάσαι πτωχὸν συνετόν, καὶ οὐ καθήκει δοξάσαι ἄνδρα ἁμαρτωλόν.

    Δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ἐξευτελίσῃς καὶ νὰ περιφρονήσῃς ἕνα πτωχόν, ἀλλὰ μυαλωμένον καὶ συνετὸν ἄνθρωπον, οὔτε ἁρμόζει νὰ τιμᾷς καὶ νὰ δοξάζῃς ἄνθρωπον ἁμαρτωλόν.

  23. 24

    μεγιστὰν καὶ κριτὴς καὶ δυνάστης δοξασθήσεται, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτῶν τις μείζων τοῦ φοβουμένου τὸν Κύριον.

    Ὁ ἡγεμὼν καὶ ὁ κριτὴς καὶ ὁ ἄρχων θὰ δοξάξωνται· κανένας ἀπὸ αὐτοὺς ὅμως δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερος εἰς τιμὴν καὶ δόξαν ἀπὸ ἐκεῖνον, ποὺ φοβεῖται τὸν Θεόν.

  24. 25

    οἰκέτῃ σοφῷ ἐλεύθεροι λειτουργήσουσι, καὶ ἀνὴρ ἐπιστήμων οὐ γογγύσει.

    Τὸν συνετὸν δοῦλον θὰ τὸν ὑπηρετήσουν ἐλεύθεροι κύριοι, καὶ ἄνθρωπος μορφωμένος καὶ ἔχων γνῶσιν δὲν θὰ γογγύσῃ ποτὲ δι’ αὐτό.

  25. 26

    Μὴ σοφίζου ποιῆσαι τὸ ἔργον σου καὶ μὴ δοξάζου ἐν καιρῷ στενοχωρίας σου.

    Μὴ ἐπιδεικνύῃς σοφίαν καὶ ἐπιδεξιότητα αὐτοεπαινούμενος, ὅταν πρόκειται νὰ κάμῃς τὸ ἔργον σου, καὶ μὴ δόξαζε τὸν ἑαυτόν σου ἐμφανιζόμενος ὡς ἄρχων καὶ ὡς εὐημερῶν εἰς καιρόν, ποὺ δυστυχεῖς καὶ στενοχωρεῖσαι εἰς τὸ σπίτι σου.

  26. 27

    κρείσσων ἐργαζόμενος καὶ περισσεύων ἐν πᾶσιν ἢ περιπατῶν δοξαζόμενος καὶ ἀπορῶν ἄρτων.

    Εἶναι καλύτερος καὶ ἀνώτερος ἐκεῖνος, ποὺ δουλεύει καὶ ἔχει περισσεύματα εἰς ὅλα, παρὰ ἐκεῖνος ποὺ κάμνει περιπάτους καὶ καυχᾶται κομψευόμενος καὶ περιαυτολογῶν, καθ’ ὃν χρόνον στερεῖται καὶ τοῦ ἄρτου.

  27. 28

    τέκνον, ἐν πραΰτητι δόξασον τὴν ψυχήν σου καὶ δὸς αὐτῇ τιμὴν κατὰ τὴν ἀξίαν αὐτῆς.

    Τέκνον μου, δόξαζε τὴν ψυχήν σου μὲ τὴν ἀρετὴν τῆς πραότητος καὶ τίμησέ την σύμφωνα μὲ τὴν ἀξίαν της.

  28. 29

    τὸν ἁμαρτάνοντα εἰς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίς δικαιώσει; καὶ τίς δοξάσει τὸν ἀτιμάζοντα τὴν ζωὴν αὐτοῦ;

    Ποῖος θὰ δώσῃ δίκαιον εἰς ἐκεῖνον, ποὺ ἁμαρτάνει κατὰ τῆς ἰδίας του ψυχῆς, καὶ ποῖος θὰ τιμήσῃ καὶ θὰ σεβασθῇ ἐκεῖνον, ποὺ δι’ ἐξευτελιστικῶν πράξεων ἀτιμάζει τὴν ζωήν του;

  29. 30

    πτωχὸς δοξάζεται δι᾿ ἐπιστήμην αὐτοῦ, καὶ πλούσιος δοξάζεται διὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ.

    Ὁ πτωχὸς δοξάζεται καὶ τιμᾶται διὰ τὴν μόρφωσιν καὶ σοφίαν του, καὶ ὁ πλούσιος τιμᾶται διὰ τὰ πλούτη του.

  30. 31

    ὁ δεδοξασμένος ἐν πτωχείᾳ, καὶ ἐν πλούτῳ ποσαχῶς; καὶ ὁ ἄδοξος ἐν πλούτῳ, καὶ ἐν πτωχείᾳ ποσαχῶς;

    Πόσον δὲ μεγάλη εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς δόξης τοῦ ἑνὸς καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἄλλου, καταφαίνεται ἀπὸ τὸ ὅτι ἐκεῖνος ποὺ τιμᾶται, καθ’ ὃν χρόνον εὑρίσκεται ἐν πτωχείᾳ, πολὺ περισσότερον θὰ τιμηθῇ, ἐὰν συμβῇ καὶ νὰ πλουτήσῃ. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ δὲν τιμᾶται, ὅταν ἔχῃ πλούτη, πόσον ἄδοξος καὶ περιφρονημένος θὰ εἶναι, ἐὰν πτωχύνῃ;