Ψαλμός 44
- 1
Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων· τοῖς υἱοῖς Κορὲ εἰς σύνεσιν· ᾠδὴ ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ.
- 2
(Μασ. 45) ΕΞΗΡΕΥΞΑΤΟ ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν, λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τῷ βασιλεῖ, ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου.
Απὸ τὴν γεμάτην θεῖον ἐνθουσιασμὸν καὶ ἔμπνευσιν καρδίαν μου ὑπερεξεχείλισε καὶ ἀνεπήδησε λόγος ἔξοχος καὶ σωτήριος καὶ καλλιεπής. Λέγω καὶ ἀπαγγέλλω ἐγὼ τὸ ἔργον καὶ τὸ ποίημα, ὅπερ συνέταξα, εἰς τὸν βασιλέα Μεσσίαν ψάλλων αὐτό. Ἡ γλῶσσα μου κινεῖται σὰν κάλαμος γραφέως ταχυγράφου, σπεύδουσα νὰ ἐκφράσῃ τὰ πλημμυρούντα τὴν καρδίαν μου συναισθήματα.
- 3
ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων, ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου· διὰ τοῦτο εὐλόγησέ σε ὁ Θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα.
Ὡραῖος εἶσαι κατὰ τὸ κάλλος τοῦ προσώπου καὶ τοῦ ὅλου σώματος περισσότερον ἀπὸ ὅλους τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων. Ἡ πλεονάζουσα εἰς τὸ ἐσωτερικόν σου χάρις ἐχύθη πρὸς τὰ ἔξω ἄφθονος καὶ εἰς τὰ χείλη σου αἰχμαλωτίζουσα μὲ τὴν γοητευτικὴν πειθὼ καὶ εὐγενῆ γλυκύτητα καὶ προσήνειάν σου. Δι' αὐτὸ δὲ καὶ σὲ ηὐλόγησεν ὁ Θεός, ὥστε ἡ ἐπιρροὴ καὶ κυριαρχία σου νὰ εἶναι αἰωνία.
- 4
περίζωσαι τὴν ρομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρόν σου, δυνατέ, τῇ ὡραιότητί σου καὶ τῷ κάλλει σου
Ζώσθητι γύρωθεν τῆς ὀσφύος σου τὴν ρομφαίαν σου, ὥστε νὰ πίπτῃ αὕτη ἐπὶ τοῦ μηροῦ σου, ὦ δυνατὲ καὶ ἀνδρειότατε, καὶ ἂς εἶναι αὕτη πρόσθετος ὁπλισμός σου μαζὶ μὲ τὴν ὡραιότητά σου καὶ τὸ κάλλος σου, ὥστε διὰ μὲν τούτων νὰ ἑλκύῃς καὶ νὰ θέλγῃς τοὺς εὐδιαθέτους καὶ τοὺς φίλους σου, διὰ δὲ τῆς ρομφαίας νὰ πατάσσῃς τοὺς ἐχθρούς σου.
- 5
καὶ ἔντεινον καὶ κατευοδοῦ καὶ βασίλευε ἕνεκεν ἀληθείας καὶ πρᾳότητος καὶ δικαιοσύνης, καὶ ὁδηγήσει σε θαυμαστῶς ἡ δεξιά σου.
Καὶ τέντωσε τὸ τόξον σου καὶ προχώρει ἀνεμποδίστως καὶ ἀκατασχέτως, καὶ κατανικῶν τὰ ἄτακτα στοιχεῖα βασίλευε πρὸς κατίσχυσιν τῆς θείας ἀληθείας καὶ πρὸς ἐπικράτησιν τῆς πραότητος καὶ εἰρήνης καθὼς καὶ τοῦ δικαίου. Καὶ ἀσφαλῶς ἡ δύναμις τῆς δεξιᾶς σου θὰ σὲ ὁδηγήσῃ εἰς θαυμαστὰ καὶ ἔνδοξα κατορθώματα.
- 6
τὰ βέλη σου ἠκονημένα, δυνατέ —λαοὶ ὑποκάτω σου πεσοῦνται— ἐν καρδίᾳ τῶν ἐχθρῶν τοῦ βασιλέως.
Τὰ βέλη σου εἶναι ἀκονισμένα, ὦ δυνατὲ καὶ ἀήττητε. Καὶ ὅταν θὰ τὰ ἐκτοξεύῃς, θὰ πίπτουν κάτω ἀπὸ τὸ ἅρμα σου πληγωμένοι καὶ κτυπημένοι λαοὶ καὶ πλήθη πολλά. Θὰ ἐμπήγνυνται ταῦτα εἰς τὰς καρδίας τῶν ἐχθρῶν τοῦ βασιλέως.
- 7
ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ράβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.
Ὁ θρόνος σου, ὦ Μεσσία καὶ Θεέ, θὰ παραμένῃ ἀκλόνητος εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας, τὸ σκῆπτρον σου καὶ ἡ βασιλική σου ἐξουσία εἶναι σκῆπτρον καὶ ἐξουσία εὐθύτητος καὶ δικαιοσύνης.
- 8
ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.
Ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν. Δι' αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς καὶ πατήρ σου, ὦ Θεέ, σοῦ ἔδωκεν ἀμέτρητον τὸ Ἅγιον Πνεῦμα καὶ σὲ ἔχρισε μὲ τὸ πνευματικὸν ἐκεῖνο χρῖσμα, ποὺ φέρει ἀγαλλίασιν εἰς τοὺς χρισμένους, καὶ ἐξέχυσε τοῦτο εἰς σὲ πολὺ παραπάνω ἀπὸ ἐκείνους τοὺς βασιλεῖς καὶ τοὺς προφήτας καὶ ἀρχιερεῖς, ὅσοι μετέχουν μαζὶ μὲ σὲ εἰς τὴν χρῖσιν ταύτην.
- 9
σμύρνα καὶ στακτὴ καὶ κασσία ἀπὸ τῶν ἱματίων σου ἀπὸ βάρεων ἐλεφαντίνων, ἐξ ὧν εὔφρανάν σε.
Εὐώδη μύρα, σμύρνα καὶ ἄρωμα ποὺ κατὰ σταγόνας πίπτει καὶ συλλέγεται ἐκ πολυτίμου δένδρου, καὶ κασία ἐκπέμπουν τὴν εὐωδίαν των ἀπὸ τὰ ἱμάτιά σου, τὰ ὁποῖα μόλις τὰ ἔβγαλαν ἀπὸ ἀνάκτορα δι’ ἐλεφαντοστοῦ περιενδεδυμένα, σὲ ηὔφραναν διὰ τῆς γλυκείας ἀποπνοίας των.
- 10
θυγατέρας βασιλέων ἐν τῇ τιμῇ σου· παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη.
Ἠγεμονίδες καὶ θυγατέρες βασιλέων ἀποτελοῦν τὴν τιμητικὴν συνοδείαν σου. Καὶ ἐκ δεξιῶν σου ἐξόχως τιμημένη ὑπὸ σοῦ παρέστη ἡ βασίλισσα Ἐκκλησία σου, μὲ ἱματισμὸν ἀρετῶν καὶ ἄλλων χαρίτων τοῦ Πνεύματος διάχρυσον περιβεβλημένη καὶ πολυποίκιλον στολισμὸν φοροῦσα.
- 11
ἄκουσον, θύγατερ, καὶ ἴδε καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου·
Ἄκουσε σύ, ὦ θυγάτερ, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ γίνῃς Νύμφη καὶ Σύζυγος τοῦ Μεσσίου· ἄκουσε τὰς συμβουλὰς ἐμοῦ τοῦ πρεσβύτου· ἴδε τὴν δόξαν τοῦ κατηγλαϊσμένου περιβάλλοντός σου. Κλῖνον τὸ οὖς σου εὐήκοον εἰς τὰ κελεύσματα τοῦ Βασιλέως καὶ ξέχασε ἐντελῶς τὸν λαόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἕως τώρα ἀνῆκες, καθὼς καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου. Λησμόνησε ἐξ ὁλοκλήρου τὸ παρελθόν σου διὰ νὰ ἀφοσιωθῇς εἰς τὸν νέον οἶκον σου καὶ εἰς τὸν νέον λαόν σου.
- 12
καὶ ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου, ὅτι αὐτός ἐστι Κύριός σου,
Καὶ τότε ὁ Βασιλεὺς Νυμφίος θὰ ἐπιθυμήσῃ τὴν καλλονήν σου. Μὴ λησμονήσῃς ὅμως ποτὲ ὅτι αὐτὸς δὲν παύει νὰ εἶναι καὶ Κύριός σου,
- 13
καὶ προσκυνήσεις αὐτῷ. καὶ θυγάτηρ Τύρου ἐν δώροις· τὸ πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ.
καὶ ὀφείλεις προσκύνησιν εἰς αὐτόν. Ἡ πλουσιωτάτη καὶ ἐξακουστὴ πόλις τῆς Τύρου ἦλθε δι’ ἀντιπροσώπων της καὶ ἔφερε δῶρα εἰς σέ· καὶ οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ καὶ οἱ ἄρχοντές του θὰ ἔλθουν διὰ νὰ ζητήσουν ἱκετευτικοὺς τὴν εὐμένειαν καὶ εὔνοιαν τοῦ προσώπου σου.
- 14
πᾶσα ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως ἔσωθεν, ἐν κροσσωτοῖς χρυσοῖς περιβεβλημένη, πεποικιλμένη.
Ὅλη ἡ δόξα τῆς Νύμφης, ἡ ὁποία εἶναι συγχρόνως καὶ θυγάτηρ γεννηθεῖσα ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Νυμφίου Βασιλέως, προέρχεται ἀπὸ τὸν ἐσωτερικὸν στολισμὸν τῆς ἀρετῆς καὶ τῶν χαρίτων της, μὲ κροσσωτὸν χρυσοκέντητον ἔνδυμα εἶναι περιβεβλημένη καὶ στολισμένη.
- 15
ἀπενεχθήσονται τῷ βασιλεῖ παρθένοι ὀπίσω αὐτῆς, αἱ πλησίον αὐτῆς ἀπενεχθήσονταί σοι·
Θὰ προσαχθοῦν πρὸς τὸν βασιλέα παρθένοι ἀκολουθοῦσαι ὀπίσω ἀπὸ αὐτήν· αἱ φίλαι της αἱ συνοδεύουσαι αὐτὴν θὰ προσαχθοῦν εἰς σὲ τὸν βασιλέα.
- 16
ἀπενεχθήσονται ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἀγαλλιάσει, ἀχθήσονται εἰς ναὸν βασιλέως.
θὰ προσαχθοῦν μὲ σκιρτήματα καὶ ᾄσματα πνευματικῆς εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάσεως· θὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τὰ ἀνάκτορα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἡ κατοικία καὶ ὁ ναὸς τοῦ Βασιλέως.
- 17
ἀντὶ τῶν πατέρων σου ἐγενήθησαν υἱοί σου· καταστήσεις αὐτοὺς ἄρχοντας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
Ἀντὶ τῶν προγόνων σου, τοὺς ὁποίους ἐγκατέλιπες καὶ ἠρνήθης, καὶ εἰς τὴν θέσιν αὐτῶν θὰ εἶναι τὰ τέκνα σου, τὰ ὁποῖα ἐγεννήθησαν εἰς σὲ ἐκ τοῦ πνευματικοῦ σου γάμου μετὰ τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ· θὰ ἀναδείξῃς καὶ θὰ ἐγκαταστήσῃς αὐτοὺς ἄρχοντας ἐφ' ὁλοκλήρου τῆς γῆς.
- 18
μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ· διὰ τοῦτο λαοὶ ἐξομολογήσονταί σοι εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
Θὰ μνημονεύω, ὦ βασιλεῦ, καὶ θὰ διαλαλῶ τὸ ὄνομά σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν· διὰ τοῦτο γνωρίζοντες αὐτὸ λαοὶ καὶ φυλαὶ καὶ γλῶσσαι διάφοροι θὰ σὲ ἀνυμνοῦν ἀπαύστως καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
