Ψαλμός 126
- 1
(Μασ. 127) ΕΑΝ μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες· ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων.
Εὰν δὲν οἰκοδομήσῃ τὸν οἶκον αὐτὸς ὁ Κύριος, ματαίως ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν. Ἐὰν δὲν φυλάξῃ τὴν πόλιν αὐτὸς ὁ Κύριος, ματαίως ἀγρύπνησαν οἱ φυλάσσοντας καὶ φρουροῦντες αὐτήν.
- 2
εἰς μάτην ὑμῖν ἐστι τὸ ὀρθρίζειν, ἐγείρεσθαι μετὰ τὸ καθῆσθαι, οἱ ἐσθίοντες ἄρτον ὀδύνης, ὅταν δῷ τοῖς ἀγαπητοῖς αὐτοῦ ὕπνον.
Ἐὰν δὲν ἔχετε τὸν Θεὸν βοηθόν, ματαίως ἐξυπνᾶτε προτοῦ ἐξημερώσῃ διὰ νὰ τρέξετε εἰς τὴν ἐργασίαν σας· εἰς μάτην ἀποβαίνει εἰς σᾶς τὸ νὰ σηκώνεσθε ἀπὸ τὴν κλίνην ἢ τὴν τράπεζαν γρήγορα καὶ εὐθὺς μόλις κατεκλίθητε πρὸς ἀνάπαυσιν ἢ ἐκαθήσατε διὰ νὰ φάγητε. Ἀπευθύνομαι πρὸς σᾶς, ποὺ τρώγετε ἄρτον βασανισμένον ἐκ τῆς πολλῆς καὶ ἀγωνιώδους μερίμνης, ἐνῷ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ὁ Κύριος δίδει γλυκὸν ὕπνον εἰς τοὺς ἀγαπητούς του, οἱ ὁποῖοι ἀναπαύονται, διότι ἐπέρριψαν τὴν μέριμνάν των εἰς αὐτόν.
- 3
ἰδοὺ ἡ κληρονομία Κυρίου υἱοί, ὁ μισθὸς τοῦ καρποῦ τῆς γαστρός.
Ἰδοὺ ποία εἶναι ἡ κληρονομία καὶ τὸ δῶρον τοῦ Κυρίου, τὸ διδόμενον ὑπὸ αὐτοῦ εἰς τοὺς ἀγαπητούς του. Εἶναι υἱοὶ καὶ ἀπόγονοι. Ὁ μισθὸς καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῶν δικαίων εἶναι τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ὡς καρπὸς ἐκβλαστάνουν ἐκ τῆς μητρικῆς γαστρός.
- 4
ὡσεὶ βέλη ἐν χειρὶ δυνατοῦ, οὕτως οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων.
Σὰν τὰ βέλη τὰ ὁποῖα κρατοῦνται εἰς τὴν χεῖρα ἀνδρὸς γενναίου καὶ ἐμπειροπολέμου, οὕτως ὁμοιάζουν καὶ οἱ υἱοὶ τῶν γονέων, οἵτινες εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἐκτιναχθοῦν καὶ ἐπιπέσουν κατὰ τοῦ ἐχθροῦ ἀκράτητοι.
- 5
μακάριος ὃς πληρώσει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ ἐξ αὐτῶν· οὐ καταισχυνθήσονται, ὅταν λαλῶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν ἐν πύλαις.
Μακάριος ὁ γονεύς, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπολαύσῃ δι’ αὐτῶν ὅ,τι ἐπεθύμει, ὅταν ἐνυμφεύετο καὶ ὁ ὁποῖος θὰ βλέπῃ γύρω του πλῆθος ἀκμαίων υἱῶν. Δὲν θὰ ἐντροπιασθοῦν οἱ τοιοῦτοι γονεῖς, ὅταν λογομαχοῦν μὲ τοὺς ἐχθρούς των ἔμπροσθεν τῶν πυλῶν τῆς πόλεως.
