Νεεμίας, κεφάλαιο 4
- 1
ΚΑΙ ἐγένετο ὡς ἤκουσε Σαναβαλλὰτ καὶ Τωβία καὶ οἱ ῎Αραβες καὶ οἱ ᾿Αμμανῖται ὅτι ἀνέβη ἡ φυὴ τοῖς τείχεσιν ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ἤρξαντο αἱ διασφαγαὶ ἀναφράσσεσθαι, καὶ πονηρὸν αὐτοῖς ἐφάνη σφόδρα·
Όταν λοιπὸν ἔμαθαν ὁ Σαναβαλλὰτ καὶ ὁ Τωβίας μαζὶ μὲ τοὺς συμμάχους των Ἄραβας καὶ Ἀμμανίτας ὅτι ἐπροχώρησεν ἀρκετὰ ἡ ἀνοικοδόμησις τῶν τειχῶν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ὅτι εἶχαν ἐπισκευασθῇ καὶ διορθωθῇ ὅλα τὰ χαλάσματα, ἐκυριεύθηκαν ἀπὸ ὀργήν, διότι τοὺς ἐφάνη τοῦτο πολὺ κακόν.
- 2
καὶ συνήχθησαν πάντες ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐλθεῖν παρατάξασθαι ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ποιῆσαι αὐτὴν ἀφανῆ.
Καὶ ἐμαζεύθηκαν ὅλοι εἰς ἕνα τόπον μὲ σκοπὸν νὰ ἐπιτεθοῦν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ διὰ νὰ τὴν καταστρέψουν καὶ τὴν ἑξαφανίσουν.
- 3
καὶ προσηυξάμεθα πρὸς τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ ἐστήσαμεν προφύλακας ἐπ' αὐτοὺς ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν.
Κατεφύγαμεν τότε μὲ τὴν προσευχὴν εἰς τὸν Θεόν μας καὶ ἐγκατεστήσαμεν ἀμέσως ἀπέναντί των φρουρούς, ποὺ ἦσαν ἐστραμμένοι πρὸς αὐτοὺς ἡμέραν καὶ νύκτα.
- 4
καὶ εἶπεν ᾿Ιούδας· συνετρίβη ἡ ἰσχὺς τῶν ἐχθρῶν, καὶ ὁ χοῦς πολύς, καὶ ἡμεῖς οὐ δυνησόμεθα οἰκοδομεῖν ἐν τῷ τείχει.
Οἱ ἄνθρωποι τῆς φυλῆς Ἰούδα ὅμως ἐδειλίασαν καὶ εἶπαν ὅτι ἡ δύναμις τῶν ἐχθρῶν εἶναι συντριπτικὴ καὶ τὰ ἐρείπια τοῦ τείχους πολλὰ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσωμεν τὴν ἀνέγερσιν τῶν τειχῶν.
- 5
καὶ εἶπαν οἱ θλίβοντες ἡμᾶς· οὐ γνώσονται καὶ οὐκ ὄψονται ἕως ὅτου ἔλθωμεν εἰς μέσον αὐτῶν καὶ φονεύσωμεν αὐτοὺς καὶ καταπαύσωμεν τὸ ἔργον.
Οἱ δὲ ἐχθροί μας, ποὺ μᾶς ἐπίεζαν ἀπὸ παντοῦ, εἶπαν: Οὔτε θὰ πάρουν εἴδησιν, οὔτε θὰ μᾶς ἰδοῦν, ἕως ὅτου ἔλθωμεν ἀνάμεσά τους καὶ τοὺς φονεύσωμεν καὶ σταματήσωμεν ἔτσι τὸ ἔργον, ποὺ ἐπιχειροῦν.
- 6
καὶ ἐγένετο ὡς ἤλθοσαν οἱ ᾿Ιουδαῖοι οἱ οἰκοῦντες ἐχόμενα αὐτῶν καὶ εἴποσαν ἡμῖν· ἀναβαίνουσιν ἐκ πάντων τῶν τόπων ἐφ' ἡμᾶς.
Μόλις λοιπὸν ἦλθαν οἱ Ἰουδαῖοι, ποὺ κατοικοῦσαν δίπλα εἰς τοὺς συναγμένους ἐχθρούς, καὶ μᾶς εἶπαν ὅτι αὐτοὶ προχωροῦν καὶ ἀνεβαίνουν ἐναντίον μας ἀπὸ ὅλας τὰς διευθύνσεις, ἔκαμα τὸ ἑξῆς:
- 7
καὶ ἔστησα εἰς τὰ κατώτατα τοῦ τόπου κατόπισθεν τοῦ τείχους ἐν τοῖς σκεπεινοῖς καὶ ἔστησα τὸν λαὸν κατὰ δήμους μετὰ ρομφαιῶν αὐτῶν, λόγχας αὐτῶν καὶ τόξα αὐτῶν.
Ὠδήγησα καὶ ἐτοποθέτησα τὸν λαὸν κατὰ δήμους εἰς τὰ χαμηλότερα σημεῖα τοῦ τόπου, πίσω ἀπὸ τὸ τεῖχος, εἰς μέρη καλυμμένα καὶ ἀθέατα. Ὅλοι αὐτοὶ εἶχαν μαζί των τὰς ρομφαίας των, τὰς λόγχας των καὶ τὰ τόξα των.
- 8
καὶ εἶδον καὶ ἀνέστην καὶ εἶπα πρὸς τοὺς ἐντίμους καὶ πρὸς τοὺς στρατηγοὺς καὶ πρὸς τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ· μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· μνήσθητε τοῦ Θεοῦ ἡμῶν τοῦ μεγάλου καὶ φοβεροῦ καὶ παρατάξασθε περὶ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν, υἱῶν ὑμῶν, θυγατέρων ὑμῶν, γυναικῶν ὑμῶν καὶ οἴκων ὑμῶν.
Καὶ ἀφοῦ εἶδα ὅτι ἐτακτοποιήθηκαν ἐκεῖ ὅλοι, ἐσηκώθηκα καὶ εἶπα πρὸς τοὺς προεστούς, πρὸς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ πρὸς ὅλον τὸν λαόν: Μὴ φοβηθῆτε ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἐχθρούς μας! Θυμηθῆτε τὸν Θεόν μας, ποὺ εἶναι μέγας καὶ φοβερός, ἐμπιστευθῆτε εἰς Αὐτὸν καὶ ἐτοιμασθῆτε νὰ ἀγωνισθῆτε διὰ τοὺς ἀδελφούς σας, διὰ τοὺς υἱούς σας, διὰ τὰς θυγατέρας σας, διὰ τὰς γυναῖκας σας καὶ διὰ τὰ σπίτια σας.
- 9
καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἥκουσαν οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν ὅτι ἐγνώσθη ἡμῖν καὶ διεσκέδασεν ὁ Θεὸς τὴν βουλὴν αὐτῶν, καὶ ἐπεστρέψαμεν πάντες ἡμεῖς εἰς τὸ τεῖχος, ἀνὴρ εἰς τὸ ἔργον αὐτοῦ.
Ἐν τῷ μεταξὺ μόλις οἱ ἐχθροί μας ἔμαθαν ὅτι ἐμεῖς ἐγνωρίζαμεν τὰς κινήσεις καὶ τὰ σχέδιά των, ἐκυριεύθηκαν ἀπὸ ἀποθάρρυνσιν καὶ ἔτσι ὁ Θεὸς διέλυσε τὰ σχέδιά των. Κατόπιν τούτου ἐπεστρέψαμεν ὅλοι μας εἰς τὸ τεῖχος, καθένας εἰς τὸ ἔργον, ποὺ ἔκαμνε προηγουμένως.
- 10
καὶ ἐγένετο ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἥμισυ τῶν ἐκτετιναγμένων ἐποίουν τὸ ἔργον καὶ ἥμισυ αὐτῶν ἀντείχοντο, καὶ λόγχαι καὶ θυρεοὶ καὶ τόξα καὶ θώρακες καὶ οἱ ἄρχοντες ὀπίσω παντὸς οἴκου ᾿Ιούδα
Ἀπὸ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ἐξῆς οἱ μισοὶ ἀπὸ τοὺς θαρραλέους ἄνδρας μας, ἐνῷ ἦσαν ἕτοιμοι νὰ τιναχθοῦν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν, εἰργάζοντο διὰ τὴν ἐπιδιόρθωσιν τοῦ τείχους. Οἱ δὲ ἄλλοι μισοὶ τοὺς ὑπεστήριζαν σὰν φρουροὶ μὲ λόγχας καὶ ἀσπίδας καὶ τόξα καὶ θώρακας. Ἦσαν μάλιστα παρόντες ἐκεῖ, πίσω ἀπὸ κάθε ἰουδαϊκὴν οἰκογένειαν, καὶ οἱ ἄρχοντές των.
- 11
τῶν οἰκοδομούντων ἐν τῷ τείχει, καὶ οἱ αἴροντες ἐν τοῖς ἀρτῆρσιν ἐν ὅπλοις· ἐν μιᾷ χειρὶ ἐποίει αὐτοῦ τὸ ἔργον καὶ ἐν μιᾷ ἐκράτει τὴν βολίδα.
Ἦσαν δὲ ὡπλισμένοι καὶ αὐτοὶ ποὺ ἔκτιζαν τὸ τεῖχος, καὶ αὐτοὶ ποὺ ἐσήκωναν καὶ μετέφεραν διάφορα βάρη. Μὲ τὸ ἕνα χέρι ἔκαμνε καθένας τὸ ἔργον του καὶ μὲ τὸ ἄλλο ἐκρατοῦσε τὸ βέλος, τὸ ὅπλον του.
- 12
καὶ οἱ οἰκοδόμοι ἀνὴρ ρομφαίαν αὐτοῦ ἐζωσμένος ἐπὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ᾠκοδομοῦσαν καὶ ὁ σαλπίζων ἐν τῇ κερατίνῃ ἐχόμενα αὐτοῦ.
Ἀλλὰ καὶ κάθε τεχνίτης οἰκοδόμος ἦτο ζωσμένος εἰς τὴν μέσην του μὲ τὴν ρομφαίαν του καὶ ἔκτιζαν ὅλοι ὡπλισμένοι. Ὁ δὲ σαλπιγκτὴς ἔστεκε διαρκῶς ἐκεῖ κοντά, μὲ τὴν κερατίνην σάλπιγγα εἰς τὸ χέρι, ἕτοιμος νὰ σαλπίσῃ κάθε πρόσταγμά μου.
- 13
καὶ εἶπα πρὸς τοὺς ἐντίμους καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ πρὸς τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ· τὸ ἔργον πλατὺ καὶ πολύ, καὶ ἡμεῖς σκορπιζόμεθα ἐπὶ τοῦ τείχους μακρὰν ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
Εἶπα τότε πρὸς τοὺς προεστούς, πρὸς τοὺς ἀξιωματούχους καὶ πρὸς τοὺς ὑπολοίπους Ἰουδαίους: Τὸ ἔργον τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ τείχους εἶναι μεγάλο καὶ πολὺ πλατὺ καὶ εἴμαστε κατ’ ἀνάγκην διασκορπισμένοι ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος. Καθένας μας εὑρίσκεται μακρυὰ ἀπὸ τὸν ἀδελφόν του.
- 14
ἐν τόπῳ, οὗ ἐὰν ἀκούσητε τὴν φωνὴν τῆς κερατίνης, ἐκεῖ συναχθήσεσθε πρὸς ἡμᾶς, καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν πολεμήσει περὶ ἡμῶν.
Δι' αὐτό, ἂν χρειασθῇ, πρέπει νὰ συγκεντρωθῆτε ἀμέσως κοντά μας εἰς τὸν τόπον, ὅπου θὰ ἀκούσετε τὸ σάλπισμα τῆς κερατίνης σάλπιγγος. Καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ὁ Θεός μας θὰ πολεμήσῃ ὁπωσδήποτε διὰ λογαριασμόν μας.
- 15
καὶ ἡμεῖς ποιοῦντες τὸ ἔργον, καὶ ἥμισυ αὐτῶν κρατοῦντες τὰς λόγχας ἀπὸ ἀναβάσεως τοῦ ὄρθρου ἕως ἐξόδου τῶν ἄστρων.
Ἔτσι λοιπὸν συνεχίζαμεν τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ τείχους, ἐνῷ οἱ μισοὶ ἀπὸ ἐμᾶς ἐκρατοῦσαν εἰς τὰ χέρια των λόγχας, ἀπὸ τὰ βαθειὰ χαράματα καὶ ἕως ὅτου ἔκαμναν τὴν ἐμφάνισίν των τὰ ἄστρα.
- 16
καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἶπα τῷ λαῷ· ἕκαστος μετὰ τοῦ νεανίσκου αὐτοῦ αὐλίσθητε ἐν μέσῳ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔστω ὑμῖν ἡ νὺξ προφυλακὴ καὶ ἡ ἡμέρα ἔργον.
Εἶπα δὲ τότε εἰς τὸν λαόν: Καθένας σας νὰ διανυκτερεύῃ μὲ τὸν ὑπηρέτην του μέσα εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Καὶ τὴν μὲν νύκτα νὰ φυλάγετε μὲ τὴν σειράν σας σκοπιάν, τὴν δὲ ἡμέραν νὰ ἐργάζεσθε εἰς τὸ τεῖχος.
- 17
καὶ ἤμην ἐγὼ καὶ οἱ ἄνδρες τῆς προφυλακῆς ὀπίσω μου, καὶ οὐκ ἦν ἐξ ἡμῶν ἐκδιδυσκόμενος ἀνὴρ τά ἱμάτια αὐτοῦ.
Ἤμουν δὲ παρὼν ἐκεῖ διαρκῶς καὶ ἐγώ, καὶ πίσω μου εἶχα τοὺς ἄνδρας τῆς φρουρᾶς. Κανείς μας δὲ δὲν ἔβγαζε ποτὲ τὰ ἐνδύματά του. Ἤμεθα πάντοτε ἕτοιμοι διὰ πόλεμον ἢ ἐργασίαν.
