Λευιτικόν, κεφάλαιο 7
- 1
ΚΑΙ οὗτος ὁ νόμος τοῦ κριοῦ τοῦ περὶ τῆς πλημμελείας· ἅγια ἁγίων ἐστίν.
Αὐτὸς δὲ εἶναι ὁ νόμος, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ θυσιάζεται τὸ κριάρι, διὰ νὰ ἐπανορθωθῇ κάποιο πλημμέλημα. Ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι ἁγιωτάτη.
- 2
ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὸν κριὸν τῆς πλημμελείας ἔναντι Κυρίου, καὶ τὸ αἷμα προσχεεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ.
Θὰ σφάξουν ἐνώπιον Κυρίου, εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου τὸ κριάρι, ποὺ προσφέρεται δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος, εἰς τὸν ἴδιον ἀκριβῶς τόπον, ὅπου σφάζουν καὶ τὸ ζῶον, ποὺ προσφέρεται ὡς ὁλοκαύτωμα. Τὸ δὲ αἷμα του θὰ τὸ χύσουν ὁλόγυρα εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
- 3
καὶ πᾶν τὸ στέαρ αὐτοῦ προσοίσει ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ τὴν ὀσφὺν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων
Καὶ θὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ αὐτὸ εἰς τὸ θυσιαστήριον ὅλον τὸ λίπος του. Θὰ προσφέρῃ δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ εὑρίσκεται γύρω ἀπὸ τὴν μέσην τοῦ ζώου καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ καλύπτει τελείως τὰ ἐντόσθια καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὰ ἐντόσθια·
- 4
καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς, περιελεῖ αὐτά,
καὶ τοὺς δύο νεφρούς, καὶ τὸ λίπος, ποὺ ὑπάρχει ἐπάνω εἰς αὐτοὺς καὶ φθάνει μέχρι τοὺς μηρούς, καθὼς καὶ τὸν λοβόν, ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην τοῦ τὸ συκώτι. Θὰ τὰ ἀφαιρέσῃ
- 5
καὶ ἀνοίσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα τῷ Κυρίῳ· περὶ πλημμελείας ἐστί.
καὶ θὰ τὰ προσφερῆ ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν ς θυσία εἰς τὸν Κύριον. Ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι προσφορὰ δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος.
- 6
πᾶς ἄρσην ἐκ τῶν ἱερέων ἔδεται αὐτά, ἐν τόπῳ ἁγίῳ ἔδονται αὐτά· ἅγια ἁγίων ἐστίν.
Κάθε ἀρσενικὸν μέλος τῆς οἰκογενείας τῶν ἱερέων ἠμπορεῖ νὰ τρώγῃ ἀπὸ τὰ σφακτὰ αὐτά. Θὰ τρώγωνται δὲ εἰς τόπον ἅγιον, διότι εἶναι ἁγιώτατα.
- 7
ὥσπερ τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας, οὕτω καὶ τὸ τῆς πλημμελείας, νόμος εἷς αὐτῶν· ὁ ἱερεὺς ὅστις ἐξιλάσσεται ἐν αὐτῷ, αὐτῷ ἔσται.
Ὅ,τι ἰσχύει διὰ τὰς προσφορὰς τῆς ἐξιλαστηρίου θυσίας δι’ ἁμαρτίαν, τὸ ἴδιο θὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὴν προσφορὰν θυσίας δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος. Ἕνας νόμος ρυθμίζει καὶ τὰς δύο θυσίας. Ὁ ἱερεύς, ποὺ ἐξιλεώνει μὲ τὴν θυσίαν αὐτὴν τὸν προσφέροντα, θὰ λαμβάνῃ διὰ τὸν ἑαυτόν του ὅ,τι θὰ ἀπομένῃ ἀπὸ τὰ σφακτὰ τῆς θυσίας.
- 8
καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ προσάγων ὁλοκαύτωμα ἀνθρώπου, τὸ δέρμα τῆς ὁλοκαυτώσεως, ἧς προσφέρει αὐτός, αὐτῷ ἔσται.
Ὁ ἱερεὺς ἐπίσης, ποὺ προσφέρει τὴν θυσίαν ὁλοκαυτώσεως διὰ λογαριασμὸν κάποιου ἀνθρώπου, θὰ λαμβάνῃ διὰ τὸν ἑαυτόν του τὸ δέρμα τοῦ ζώου, ποὺ προσφέρεται ὁλοκαύτωμα.
- 9
καὶ πᾶσα θυσία, ἥτις ποιηθήσεται ἐν τῷ κλιβάνῳ, καὶ πᾶσα, ἥτις ποιηθήσεται ἐπ᾿ ἐσχάρας ἢ ἐπὶ τηγάνου, τοῦ ἱερέως τοῦ προσφέροντος αὐτήν, αὐτῷ ἔσται.
Κάθε δὲ προσφορὰ ἀναίμακτος, ποὺ θὰ ἐτοιμασθῇ εἰς τὸν φοῦρνον, καὶ κάθε προσφορά, ποὺ θὰ γίνῃ εἰς τὴν ἐσχάραν ἢ εἰς τὸ τηγάνι, θὰ ἀνήκῃ μετὰ τὴν θυσίαν εἰς τὸν ἱερέα, ποὺ τὴν προσφέρει.
- 10
καὶ πᾶσα θυσία ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ καὶ μὴ ἀναπεποιημένη πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν ἔσται, ἑκάστῳ τὸ ἴσον.
Καὶ κάθε ἄζυμος προσφορά, εἴτε ἔχει παρασκευασθῇ μὲ λάδι εἴτε ὄχι, θὰ ἀνήκῃ εἰς ὅλους τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, τοὺς ἱερεῖς. Θὰ μοιράζεται ἐξ ἴσου εἰς τὸν καθένα.
- 11
Οὗτος ὁ νόμος θυσίας σωτηρίου, ἣν προσοίσουσι Κυρίῳ.
Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν ἀπὸ θλῖψιν ἢ ἄλλην δυσκολίαν, τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρουν εἰς τὸν Κύριον.
- 12
ἐὰν μὲν περὶ αἰνέσεως προσφέρῃ αὐτήν, καὶ προσοίσει ἐπὶ τῆς θυσίας τῆς αἰνέσεως ἄρτους ἐκ σεμιδάλεως ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ, λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ·
Ἐὰν μὲν προσφέρῃ κάποιος τὴν θυσίαν αὐτὴν διὰ δοξολογίαν τοῦ Κυρίου, θὰ προσφέρῃ ἐπὶ πλέον τῆς προσφορὰς τοῦ ζώου διὰ τὴν δοξολογητικὴν θυσίαν, καὶ ψωμιὰ ἀπὸ σιμιγδάλι παρεσκευασμένα μὲ λάδι, λαγάνες χωρὶς προζύμι ἀλειμμένες μὲ λάδι καὶ σιμιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι.
- 13
ἐπ᾿ ἄρτοις ζυμίταις προσοίσει τὰ δῶρα αὐτοῦ ἐπὶ θυσίᾳ αἰνέσεως σωτηρίου.
Θὰ προσφέρῃ τὰ δῶρα του αὐτὰ μαζὶ μὲ ψωμιά, ποὺ ἐζυμώθηκαν μὲ προζύμι, ὡς θυσίαν δοξολογίας διὰ τὴν διάσωσίν του.
- 14
καὶ προσάξει ἓν ἀπὸ πάντων τῶν δώρων αὐτοῦ, ἀφαίρεμα Κυρίῳ. τῷ ἱερεῖ τῷ προσχέοντι τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου, αὐτῷ ἔσται.
Θὰ προσφέρῃ δὲ ἕνα ἀπὸ κάθε εἶδος τῶν προσφορῶν του εἰς τὸ θυσιαστήριον ὡς ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον. Τὰ δῶρα αὐτῆς τῆς θυσίας θὰ ἀνήκουν εἰς τὸν ἱερέα, ποὺ χύνει εἰς τὸ θυσιαστήριον τὸ αἷμα τοῦ ζώου, ποὺ προσφέρεται ὡς εὐχαριστήριος θυσία διὰ σωτηρίαν.
- 15
καὶ τὰ κρέα θυσίας αἰνέσεως σωτηρίου αὐτῷ ἔσται, καὶ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ δωρεῖται, βρωθήσεται· οὐ καταλείψουσιν ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωΐ.
Εἰς τὸν ἱερέα θὰ ἀνήκουν ἐπίσης καὶ τὰ κρέατα τῆς δοξολογητικῆς θυσίας διὰ σωτηρίαν. Θὰ τρώγωνται ὅμως εἰς τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν προσφέρονται. Δὲν θὰ ἀφήνουν τίποτε διὰ τὸ πρωῒ τῆς ἄλλης ἡμέρας.
- 16
καὶ ἐὰν εὐχὴ ᾖ, ἢ ἑκούσιον θυσιάζῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ προσαγάγῃ τὴν θυσίαν αὐτοῦ, βρωθήσεται, καὶ τῇ αὔριον·
Ἐὰν ὅμως ἡ προσφορά του εἶναι διὰ κάποιο τάμα του, ἢ εἶναι θυσία ἑκουσία καὶ αὐθόρμητος, τὰ κρέατα θὰ τρώγωνται κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρῃ τὴν θυσίαν καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην.
- 17
καὶ τὸ καταλειφθὲν ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας ἕως ἡμέρας τρίτης, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.
Αὐτὸ δὲ ποὺ θὰ ἀπομείνῃ ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς θυσίας μέχρι τὴν τρίτην ἡμέραν, πρέπει νὰ καῇ ἐντελῶς εἰς τὴν φωτιάν.
- 18
ἐὰν δὲ φαγὼν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, οὐ δεχθήσεται αὐτῷ τῷ προσφέροντι αὐτό, οὐ λογισθήσεται αὐτῷ, μίασμά ἐστιν· ἡ δὲ ψυχή, ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ, τὴν ἁμαρτίαν λήψεται.
Ἐὰν δὲ κάποιος φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατα αὐτὰ κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, δὲν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ θυσία, ποὺ πρόσεφερε, δὲν θὰ ὑπολογισθῇ ὑπὲρ αὐτοῦ. Ἡ θυσία εἶναι μολυσμένη. Ὁ δὲ ἄνθρωπος, ποὺ θὰ φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατά της, θὰ φέρῃ ἐπάνω του τὴν ἐνοχὴν τῆς ἁμαρτίας.
- 19
καὶ κρέα ὅσα ἐὰν ἅψηται παντὸς ἀκαθάρτου, οὐ βρωθήσεται, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. πᾶς καθαρὸς φάγεται κρέα.
Ὅσα δὲ κρέατα ἐγγίσουν κάτι, ποὺ θεωρεῖται ἀκάθαρτον, δὲν θὰ φαγωθοῦν. Πρέπει νὰ καοῦν ἐντελῶς εἰς τὴν φωτιάν. Αὐτός, ποὺ εἶναι καθαρός, δικαιοῦται νὰ φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατα τῶν εἰρηνικῶν θυσιῶν.
- 20
ἡ δὲ ψυχή, ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
Αὐτὸς δὲ πού, ἐνῷ εἶναι ἀκάθαρτος, θὰ φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἀποκοπῇ ἀτὸ τὸν λαόν του καὶ θὰ ἐζαφανισθῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος.
- 21
καὶ ψυχή, ἣ ἂν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου, ἢ ἀπὸ ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου, ἢ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων, ἢ παντὸς βδελύγματος ἀκαθάρτου, καὶ φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
Καὶ αὐτὸς ποὺ θὰ ἐγγίσῃ κάθε πρᾶγμα, ποὺ θεωρεῖται ἀκάθαρτον, εἴτε ἀκαθαρσίαν ἀνθρώπου, εἴτε ἀκάθαρτα ζῶα, εἴτε ὁποιοδήποτε ἄλλο ἀκάθαρτον μόλυσμα καὶ θὰ φάγῃ κατόπιν ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν, ποὺ ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἀποκοπῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀπὸ τὸν λαόν του καὶ θὰ ἑξαφανισθη».
- 22
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:
- 23
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγων· πᾶν στέαρ βοῶν, καὶ προβάτων, καὶ αἰγῶν οὐκ ἔδεσθε.
«Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Κάθε λίπος ἀπὸ βόδια καὶ πρόβατα καὶ γίδια δεν θὰ τὸ τρώγετε.
- 24
καὶ στέαρ θνησιμαίων καὶ θηριαλώτων ποιηθήσεται εἰς πᾶν ἔργον, καὶ εἰς βρῶσιν οὐ βρωθήσεται.
Τὸ λίπος ὅμως τῶν ζώων, ποὺ ἐψόφησαν ἢ ἔχουν κατασπαραχθῆ ἀπὸ ἄγρια θηρία, ἠμπορεῖτε νὰ τὸ χρησιμοποιῆτε εἰς ὁποιανδήποτε ἐργασίαν σας. Δὲν θὰ τὸ τρώγετε ὅμως εἰς τὸ φαγητόν σας.
- 25
πᾶς ὁ ἔσθων στέαρ ἀπὸ τῶν κτηνῶν, ὧν προσάξει ἀπ᾿ αὐτῶν κάρπωμα Κυρίῳ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
Αὐτὸς ποὺ τρώγει λίπος ἀπὸ τὰ ζῶα, ποὺ θὰ προσφέρῃ ὡς θυσίαν εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἀποκοπῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀπὸ τὸν λαόν του καὶ θὰ ἑξαφανισθῇ.
- 26
πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν ἀπό τε τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν.
Κάθε αἷμα καὶ ἀπὸ τὰ κτήνη καὶ ἀπὸ τὰ πουλιὰ δὲν θὰ τὸ τρώγετε, ὁπουδήποτε καὶ ἂν κατοικῆτε.
- 27
πᾶσα ψυχή, ἣ ἂν φάγῃ αἷμα, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
Κάθε ἄνθρωπος, ποὺ θὰ φάγῃ αἷμα, θὰ ἀποκοπῇ ἀπὸ τὸν λαόν του καὶ θὰ χαθῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος».
- 28
Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·
Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:
- 29
καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις, λέγων· ὁ προσφέρων θυσίαν σωτηρίου, οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ καὶ ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου.
«Νὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Αὐτὸς ποὺ προσφέρει θυσίαν, διὰ νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην του εἰς τὸν Κύριον διὰ τὴν διάσωσίν του ἀπὸ κάποιαν δυσκολίαν, θὰ προσφέρῃ ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν θυσίαν του αὐτὴν ὡς δῶρον εἰς τὸν Κύριον.
- 30
αἱ χεῖρες αὐτοῦ προσοίσουσι τὰ καρπώματα Κυρίῳ· τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τοῦ στηθυνίου, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος, προσοίσει αὐτά, ὥστε ἐπιτιθέναι δόμα ἔναντι Κυρίου.
Μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια θὰ προσφέρῃ τὰ τμήματα αὐτά, ποὺ θὰ καοῦν ὡς δῶρον εἰς τὸν Κύριον· τὸ λίπος δηλαδή, ποὺ εἶναι εἰς τὸ στῆθος, καὶ τὸν λοβόν, ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην του τὸ συκώτι. Θὰ τὰ προσφέρῃ, διὰ νὰ τεθοῦν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον ὡς δῶρον ἐνώπιον Κυρίου.
- 31
καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ στέαρ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔσται τὸ στηθύνιον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ.
Θὰ προσφέρῃ λοιπὸν ὁ ἱερεὺς εἰς τὸ θυσιαστήριον τὸ λίπος, διὰ νὰ καῇ, τὸ δὲ στῆθος τῆς προσφορᾶς θὰ δίδεται εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του.
- 32
καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν δώσετε ἀφαίρεμα τῷ ἱερεῖ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν·
Θὰ δίδετε ἐπίσης ὡς ἰδιαίτερον δῶρον εἰς τὸν ἱερέα ἀπὸ τὰς εὐχαριστηρίους θυσίας σας καὶ τὴν δεξιὰν ὠμοπλάτην του ζώου.
- 33
ὁ προσφέρων τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου καὶ τὸ στέαρ τὸ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ααρών, αὐτῷ ἔσται ὁ βραχίων ὁ δεξιὸς ἐν μερίδι·
Ἡ δεξιὰ ὠμοπλάτη τοῦ ζώου θὰ ἀνήκῃ ὡς μερίδιον εἰς ἐκεῖνον ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, ποὺ προσφέρει τὸ αἷμα καὶ τὸ λίπος τοῦ ζώου τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν.
- 34
τὸ γὰρ στηθύνιον τοῦ ἐπιθέματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος εἴληφα παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν καὶ ἔδωκα αὐτὰ ᾿Ααρὼν τῷ ἱερεῖ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, νόμιμον αἰώνιον παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
Διότι τὸ στῆθος καὶ τὴν ὠμοπλάτην, ποὺ ἐξεχωρίσθησαν καὶ ὑψώθησαν εἰς τὸ θυσιαστήριον ὡς ἀφιερώμα, τὰ ἐπῆρα ἐγὼ ὁ Κύριος ἀπὸ σᾶς τοὺς Ἰσραηλίτας, ἀπὸ τὰς εὐχαριστηρίους θυσίας σας διὰ σωτηρίαν καὶ τὰ ἔδωσα εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀρχιερέα καὶ εἰς τοὺς υἱούς του. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῶν ἱερέων θὰ ἰσχύῃ ὡς νόμος αἰώνιος εἰς τὰς γενεᾶς τῶν Ἰσραηλιτῶν.
- 35
Αὕτη ἡ χρῖσις ᾿Ααρὼν καὶ ἡ χρῖσις τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ προσηγάγετο αὐτοὺς τοῦ ἱερατεύειν τῷ Κυρίῳ.
Αὐτὸ εἶναι τὸ δικαίωμα, ποὺ θὰ λαμβάνουν ἀπὸ τὰς θυσίας τοῦ Κυρίου καὶ τὸ ὁποῖον ἀπορρέει ἀπὸ τὴν χρῖσιν τοῦ Ἀαρὼν καὶ τὴν χρῖσιν τῶν υἱῶν του εἰς τὸ ἱερατικὸν ἔργον των καὶ τοὺς ἐδόθη κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ ὠδηγηθήσαν ἐμπρὸς εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ λειτουργοῦν εἰς τὸν Κύριον.
- 36
καθὰ ἐνετείλατο Κύριος δοῦναι αὐτοῖς ᾗ ἡμέρᾳ ἔχρισεν αὐτοὺς παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.
Αὐτὸ δὲ τὸ δικαίωμα εἶναι σύμφωνον πρὸς ὅσα διέταξεν ὁ Κύριος νὰ τοὺς δίδουν, κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ τοὺς ἐξεχώρισεν ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ τοὺς ἔχρισεν εἰς τὸ ἔργον των. Εἶναι νόμος αἰώνιος διὰ τὰς γενεᾶς τῶν Ἰσραηλιτῶν».
- 37
οὗτος ὁ νόμος τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας καὶ περὶ ἁμαρτίας καὶ τῆς πλημμελείας καὶ τῆς τελειώσεως καὶ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου,
Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος, ποὺ ρυθμίζει τὴν θυσίαν τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τὴν ἀναίμακτον θυσίαν καὶ τὴν θυσίαν δι' ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας καὶ δι' ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος καὶ διὰ καθιέρωσιν προσώπων εἰς τὸν Θεόν, καθὼς καὶ τὴν εὐχαριστήριον θυσίαν διὰ διάσωσιν ἀπὸ κάποιαν δυσκολίαν.
- 38
ὃν τρόπον ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ ἐν τῷ ὄρει Σινά, ᾗ ἡμέρᾳ ἐνετείλατο τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ προσφέρειν τὰ δῶρα αὐτῶν ἔναντι Κυρίου ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινά.
Ὁ νόμος αὐτὸς τῶν θυσιῶν εἶναι σύμφωνος πρὸς ὅσα διέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὅρος Σινᾶ, κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ προσφέρουν τὰς θυσίας των ἐνώπιον Κυρίου εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ.
