Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ

Λευιτικόν, κεφάλαιο 6

23 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (27)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

    Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

  2. 2

    ἔντειλαι ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, λέγων· οὗτος ὁ νόμος τῆς ὁλοκαυτώσεως· αὐτὴ ἡ ὁλοκαύτωσις ἐπὶ τῆς καύσεως αὐτῆς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ὅλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωΐ, καὶ τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου καυθήσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ, οὐ σβεσθήσεται.

    «Νὰ δώσῃς ἐντολὰς εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς τῆς θυσίας ὁλοκαυτώματος: Τὸ ζῶον ποὺ προσφέρεται ὡς θυσία ὁλοκαυτώσεως θὰ εὑρίσκεται ἐπάνω εἰς τὴν φωτιὰν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων καθ' ὅλην τὴν νύκτα μέχρι τὸ πρωΐ. Εἰς τὸ θυσιαστήριον θὰ καίῃ συνεχῶς ἡ φωτιὰ καὶ δεν θὰ σβήνῃ.

  3. 3

    καὶ ἐνδύσεται ὁ ἱερεὺς χιτῶνα λινοῦν καὶ περισκελὲς λινοῦν ἐνδύσεται περὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἀφελεῖ τὴν κατακάρπωσιν, ἣν ἂν καταναλώσῃ τὸ πῦρ, τὴν ὁλοκαύτωσιν, ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ παραθήσει αὐτὸ ἐχόμενον τοῦ θυσιαστηρίου.

    Ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ ἐνδύεται λινοῦν χιτῶνα καὶ θὰ φορῇ κατασάρκα λινὴν περισκελίδα. Θὰ βγάζῃ δὲ τὴν στάκτην, ποὺ ἀπομένει ἀπὸ τὴν προσφοράν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ καταφάγει ἡ φωτιὰ ὡς ὁλοκαύτωσιν καὶ θὰ τὴν ἀποθέτῃ δίπλα εἰς τὸ θυσιαστήριον.

  4. 4

    καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐνδύσεται στολὴν ἄλλην, καὶ ἐξοίσει τὴν κατακάρπωσιν ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρόν.

    Θὰ βγάζῃ καὶ τὴν στολήν του καὶ θὰ φορῇ ἐνδυμασίαν διαφορετικὴν καὶ θὰ μεταφέρῃ τὴν στάκτην ἔξω ἀπὸ τὸν τόπον τῆς διαμονῆς τοῦ λαοῦ, εἰς τοποθεσίαν καθαράν, ὡρισμένην πρὸς τοῦτο.

  5. 5

    καὶ πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καυθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ οὐ σβεσθήσεται, καὶ καύσει ἐπ᾿ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ξύλα τὸ πρωΐ πρωΐ· καὶ στοιβάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ ἐπιθήσει ἐπ᾿ αὐτὸ τὸ στέαρ τοῦ σωτηρίου·

    Ἡ δὲ φωτιὰ ἐπανῶ εἰς τὸ θυσιαστήριον θὰ καίῃ καὶ δεν θὰ σβήνῃ ποτέ. Ἐνωρὶς κάθε πρωῒ θὰ βάζῃ ὁ ἱερεὺς ξύλα ἐπάνω εἰς τὴν φωτιὰν καὶ θὰ στοιβάζῃ ἐπάνω της τὸ σφαγμένον ζῶον, ποὺ προσφέρεται διὰ νὰ καῇ ἐντελῶς. Ἐπάνω εἰς τὴν φωτιὰν αὐτὴν θὰ βάζῃ καὶ τὸ λίπος τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν.

  6. 6

    καὶ πῦρ διὰ παντὸς καυθήσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, οὐ σβεσθήσεται.

    Ἡ δὲ φωτιὰ θὰ καίῃ συνεχῶς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον. Δὲν θὰ σβήνῃ ποτέ.

  7. 7

    Οὗτος ὁ νόμος τῆς θυσίας, ἣν προσάξουσιν αὐτὴν οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν ἔναντι Κυρίου ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου·

    Αὐτὸς εἶναι ὁι νόμος τῆς ἀναιμάκτου θυσίας, ποὺ θὰ τὴν προσφέρουν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν ἐνώπιον Κυρίου, ἐμπρὸς εἰς τὸ θυσιαστήριον.

  8. 8

    καὶ ἀφελεῖ ἀπ᾿ αὐτοῦ τῇ δρακὶ ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως τῆς θυσίας σὺν τῷ ἐλαίῳ αὐτῆς καὶ σὺν παντὶ τῷ λιβάνῳ αὐτῆς τὰ ὄντα ἐπὶ τῆς θυσίας καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα, ὀσμὴν εὐωδίας, τὸ μνημόσυνον αὐτῆς τῷ Κυρίῳ.

    Θὰ ἀφαιρῇ ὁ ἱερεὺς με τὴν χούφταν του ἀπὸ τὸ σιμιγδάλι, ποὺ προσφέρεται ὡς θυσία, καὶ μαζὶ μὲ τὸ λάδι τῆς προσφορᾶς καθὼς καὶ ὅλο τὸ λιβάνι της, ποὺ εὑρίσκονται ἐπάνω εἰς τὴν προσφοράν, θὰ τὰ προσφέρῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν ὡς ὀσμὴ εὐωδίας καὶ εἰς μνημόσυνον αὐτοῦ, ποὺ τὰ προσφέρει, ἐνώπιον Κυρίου.

  9. 9

    τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπ᾿ αὐτῆς ἔδεται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ· ἄζυμα βρωθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔδονται αὐτήν.

    Αὐτὸ δὲ ποὺ θὰ ἀπομένῃ ἀπὸ τὸ σιμιγδάλι τῆς προσφορᾶς, θὰ τὸ τρώγῃ ὁ Ἀαρὼν μαζὶ μὲ τοὺς υἱούς του. Θὰ τρώγεται δέ, χωρὶς νὰ ζυμωθῇ μὲ προζύμι, εἰς τόπον ἅγιον. Θὰ τὸ τρώγουν δηλαδὴ οἱ ἱερεῖς εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

  10. 10

    οὐ πεφθήσεται ἐζυμωμένη· μερίδα αὐτὴν ἔδωκα αὐτοῖς ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου· ἅγια ἁγίων ἐστίν, ὥσπερ τὸ τῆς ἁμαρτίας καὶ ὥσπερ τὸ τῆς πλημμελείας.

    Δὲν πρέπει νὰ ψηθῇ τὸ σιμιγδάλι τῆς προσφορᾶς ζυμωμένο μὲ προζύμι. Τό ἔδωκα τοῦτο ὡς μερίδιον εἰς τοὺς ἱερεῖς ἀπὸ αὐτά, ποὺ προσφέρονται εἰς τὸν Κύριον. Ἀνήκει εἰς τὰ ἁγιώτατα, τὰ ἀφιερωμένα εἰς τὸν Θεὸν πράγματα, ὅπως γίνεται καὶ εἰς τὴν θυσίαν δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας καὶ εἰς τὴν θυσίαν δι’ ἐπανόρθωσιν παραβάσεως.

  11. 11

    πᾶν ἀρσενικὸν τῶν ἱερέων ἔδονται αὐτήν· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου. πᾶς ὃς ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἁγιασθήσεται.

    Ὅλα τὰ ἀρσενικὰ παιδιὰ τῶν ἱερέων θὰ δικαιοῦνται νὰ τρώγουν τὸ ὑπόλοιπον τῆς προσφορᾶς. Τὸ δὲ δικαίωμα αὐτό, νὰ τρώγουν δηλαδὴ ἀπὸ τὰς προσφορὰς τοῦ Κυρίου, θὰ εἶναι νόμος αἰώνιος διὰ τὰς γενεᾶς σας. Καθένας δὲ ποὺ θὰ ἐγγίζῃ τὰς προσφορὰς αὐτάς, θὰ θεωρῆται ἅγιος, ἀφιερωμένος δηλαδὴ εἰς τὸν Κύριον

  12. 12

    Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

    Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

  13. 13

    τοῦτο τὸ δῶρον ᾿Ααρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ὃ προσοίσουσι Κυρίῳ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν χρίσῃς αὐτόν· τὸ δέκατον τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεως εἰς θυσίαν διὰ παντός, τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ πρωΐ, καὶ τὸ ἥμισυ αὐτῆς τὸ δειλινόν.

    «Αὐτὴ εἶναι ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του, ποὺ θὰ τὴν προσφέρουν τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ τὸν χειροτονήσῃς ὡς ἀρχιερέα: Ἕνα δέκατον τοῦ οἰφί (4 κιλὰ) σιμιγδάλι ὡς θυσίαν, ποὺ θὰ προσφέρεται συνεχῶς. Ἡ μισὴ ποσότης του θὰ προσφέρεται τὸ πρωῒ καὶ ἡ ἄλλη μισὴ τὸ δειλινόν.

  14. 14

    ἐπὶ τηγάνου ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται, πεφυραμένην οἴσει αὐτήν, ἑλικτά, θυσίαν ἐκ κλασμάτων, θυσίαν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.

    Θὰ ἐτοιμασθῇ ἡ προσφορὰ αὐτὴ μὲ λάδι εἰς τὸ τηγάνι. Θὰ τὴν προσφέρῃ, ἀφοῦ θὰ ἔχῃ ἀναμειχθῆ μὲ τὸ λάδι καὶ ἐτοιμασθῆ εἰς τεμάχια διπλωμένα, ὡς θυσίαν εὐπρόσδεκτον, ὀσμὴν εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

  15. 15

    ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ποιήσει αὐτήν· νόμος αἰώνιος, ἅπαν ἐπιτελεσθήσεται.

    Θὰ προσφέρῃ δὲ αὐτὴν τὴν θυσίαν ὁ ἱερεύς, ποὺ θὰ χρισθῇ ἀπὸ τοὺς υἱούς του ὡς διάδοχός του. Αὐτὸ εἶναι νόμος αἰώνιος. Ὅλη αὐτὴ ἡ προσφορὰ θά, μένῃ καὶ θὰ καίεται ἐντελῶς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον.

  16. 16

    καὶ πᾶσα θυσία ἱερέως ὁλόκαυτος ἔσται καὶ οὐ βρωθήσεται.

    Καὶ κάθε θυσία, ποὺ προσφέρεται δι' ἱερέα, θὰ καίεται ἐντελῶς καὶ δὲν θὰ τρώγεται κανένα μέρος της ἀπὸ ἀνθρώπους».

  17. 17

    Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

    Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

  18. 18

    λάλησον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων· οὗτος ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας· ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἔναντι Κυρίου· ἅγια ἁγίων ἐστίν.

    «Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς θυσίας, ποὺ προσφέρεται δι' ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας. Εἰς τὴν ὡρισμένην θέσιν, ὅπου σφάζουν τὰ ζῶα ποὺ πρόκειται νὰ καοῦν ἐντελῶς εἰς τὸ θυσιαστήριον, θὰ σφάξουν καὶ αὐτά, ποὺ προσφέρονται ὡς θυσία ἐξιλαστήριος δι’ ἁμαρτίαν ἐνώπιον Κυρίου. Τὰ σφακτὰ αὐτὰ εἶναι ἁγιώτατα.

  19. 19

    ὁ ἱερεὺς ὁ ἀναφέρων αὐτὴν ἔδεται αὐτήν· ἐν τόπῳ ἁγίῳ βρωθήσεται, ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.

    Ὁ ἱερεύς, ποὺ προσφέρει τὴν θυσίαν, θὰ φάγῃ κατόπιν τὸ ὑπόλοιπον τῆς προσφορᾶς. Πρέπει νὰ τρώγεται εἰς τόπον ἅγιον, εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

  20. 20

    πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν κρεῶν αὐτῆς ἁγιασθήσεται· καὶ ᾧ ἐὰν ἐπιρραντισθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς ἐπὶ τὸ ἱμάτιον, ὃς ἐὰν ραντισθῇ ἐπ᾿ αὐτό, πλυθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ.

    Καθένας ποὺ ἐγγίζει τὰ κρέατα τῆς θυσίας αὐτῆς θὰ θεωρῆται ἅγιος, ἀφιερωμένος εἰς τὸν Θεόν. Ἐὰν δὲ πέσουν εἰς τὸ ἔνδυμα κάποιου ρανίδες ἀπὸ τὸ αἷμα τῆς θυσίας αὐτῆς, πρέπει νὰ πλυθῇ αὐτὸ ποὺ ἐρραντίσθη εἰς τόπον ξεχωριστὸν καὶ ἱερόν.

  21. 21

    καὶ σκεῦος ὀστράκινον, οὗ ἐὰν ἑψηθῇ ἐν αὐτῷ, συντριβήσεται· ἐὰν δὲ ἐν σκεύει χαλκῷ ἑψηθῇ, ἐκτρίψει αὐτὸ καὶ ἐκκλύσει ὕδατι.

    Τὸ δὲ πήλινον σκεῦος, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ψηθῇ τὸ ὑπόλοιπον σφακτὸν τῆς θυσίας αὐτῆς, πρέπει νὰ συντριβῇ. Ἐὰν δὲ ψηθῇ μέσα εἰς σκεῦος χάλκινον, πρέπει τὸ σκεῦος αὐτὸ νὰ τριβῇ καλὰ καὶ νὰ ξεπλυθῇ τελείως μὲ νερό.

  22. 22

    πᾶς ἄρσην ἐν τοῖς ἱερεῦσι φάγεται αὐτά· ἅγια ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ.

    Μόνον κάθε ἀρσενικὸν μέλος τῆς οἰκογενείας τῶν ἱερέων θὰ δικαιοῦται νὰ τρώγῃ τὰ ὑπόλοιπα τῶν θυσιῶν αὐτῶν. Εἶναι ἁγιώτατα, ἀφιερωμένα εἰς τὸν Κύριον.

  23. 23

    καὶ πάντα τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας, ὧν ἐὰν εἰσενεχθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, οὐ βρωθήσεται· ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται.

    Ὅσα ὅμως προσφέρονται ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας καὶ εἰσάγεται μέρος ἀπὸ τὸ αἷμα των μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου (ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας ἀρχιερέως ἢ ὅλου τοῦ λαοῦ), διὰ νὰ γίνῃ ἐξιλασμὸς ἐμπρὸς εἰς τὸν ἅγιον τόπον ἔναντι τοῦ Καταπετάσματος, δὲν πρέπει νὰ τρώγωνται. Θὰ καίωνται ἐντελῶς εἰς τὴν φωτιάν.