Λευιτικόν, κεφάλαιο 25
- 1
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῷ ὄρει Σινὰ λέγων·
Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὅρος Σινᾶ καὶ εἶπε:
- 2
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ ἀναπαύσεται ἡ γῆ, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, σάββατα τῷ Κυρίῳ.
«Νὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Ὅταν θὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν χώραν, ποὺ Ἐγὼ σᾶς χαρίζω, τότε καὶ ἡ χώρα, ποὺ Ἐγὼ σᾶς δίδω, θὰ ἔχῃ ὡρισμένον καιρὸν ἀναπαύσεως ὡς ἄλλην ἀργίαν Σαββάτου πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου.
- 3
ἓξ ἔτη σπερεῖς τὸν ἀγρόν σου καὶ ἓξ ἔτη τεμεῖς τὴν ἄμπελόν σου καὶ συνάξεις τὸν καρπὸν αὐτῆς.
Ἐπὶ ἕξι χρόνια δηλαδὴ θὰ σπέρνῃς τὸ χωράφι σου καὶ ἐπὶ ἕξι χρόνια θὰ κλαδεύῃς καὶ θὰ σκαλίζῃς τὸ ἀμπέλι σου καὶ θὰ συγκεντρώνῃς τὰ σταφύλια του.
- 4
τῷ δὲ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ σάββατα, ἀνάπαυσις ἔσται τῇ γῇ, σάββατα τῷ Κυρίῳ· τὸν ἀγρόν σου οὐ σπερεῖς καὶ τὴν ἄμπελόν σου οὐ τεμεῖς,
Κατὰ τὸν ἕβδομον ὅμως χρόνον θὰ γίνεται ἀνάπαυσις. Θὰ ἀναπαύεται ἡ γῆ. Θὰ ἔχῃ ἀργίαν Σαββάτου πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου. Δὲν θὰ σπέρνῃς κατὰ τὸν χρόνον αὐτὸν τὸ χωράφι σου καὶ δὲν θὰ κλαδεύῃς τὸ ἀμπέλι σου.
- 5
καὶ τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα τοῦ ἀγροῦ σου οὐκ ἐκθερίσεις καὶ τὴν σταφυλὴν τοῦ ἁγιάσματός σου οὐκ ἐκτρυγήσεις· ἐνιαυτὸς ἀναπαύσεως ἔσται τῇ γῇ.
Καὶ δὲν θὰ θερίζῃς ἐντελῶς οὔτε αὐτὰ ποὺ φυτρώνουν μόνα των εἰς τὸ χωράφι σου, ἀπὸ σπόρους ποὺ εἶχαν πέσει κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος, οὔτε θὰ τρυγᾷς τελείως τὰ σταφύλια ἀπὸ τὸ ἀμπέλι, ποὺ σοῦ ἀνήκει καὶ τὸ φροντίζεις καὶ ξεχωρίζεις τὸν καρπόν του διὰ τὸν Κύριον. Ὁ ἕβδομος χρόνος θὰ εἶναι καιρὸς ἀναπαύσεως διὰ τὴν γῆν σου.
- 6
καὶ ἔσται τὰ σάββατα τῆς γῆς βρώματά σοι. καὶ τῷ παιδί σου καὶ τῇ παιδίσκῃ σου καὶ τῷ μισθωτῷ σου καὶ τῷ παροίκῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸς σὲ
Τὸ χωράφι ὅμως, ποὺ θὰ ἀναπαύεται κατὰ τὸ ἕβδομον ἔτος, θὰ δίδῃ, μὲ αὐτὰ ποὺ θὰ φυτρώνουν μόνα των εἰς αὐτό, τὴν ἀπαραίτητον τροφὴν καὶ διὰ σὲ καὶ διὰ τὸν δοῦλον σου καὶ διὰ τὴν δούλην σου καὶ διὰ τὸν μισθωτὸν ἐργάτην σου καὶ διὰ τὸν ξένον, ποὺ διαμένει μαζί σου,
- 7
καὶ τοῖς κτήνεσί σου, καὶ τοῖς θηρίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ σου ἔσται πᾶν τό γένημα αὐτοῦ εἰς βρῶσιν.
καὶ διὰ τὰ ζῶα σου καὶ διὰ τὰ θηρία, ποὺ ζοῦν εἰς τὴν χώραν σου. Ὀτιδήποτε φυτρώνει μόνον του εἰς τὸ χωράφι, θὰ χρησιμεύῃ σὰν τροφὴ ὅλων σας.
- 8
Καὶ ἐξαριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἀναπαύσεις αὐτῶν, ἑπτὰ ἔτη ἑπτάκις, καὶ ἔσονταί σοι ἑπτά ἑβδομάδες ἐτῶν ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα ἔτη.
Μετὰ τὸ ἔτος τῆς ἀγραναπαύσεως θὰ μετρήσῃς ἑπτὰ σαββατικὰ ἔτη, ἑπτὰ δηλαδὴ ἔτη ἑπτὰ φορές, καὶ θὰ ἔχῃς ἑπτὰ ἑβδομάδας ἐτῶν, δηλαδὴ σαράντα ἐννέα χρόνια.
- 9
καὶ διαγγελεῖτε σάλπιγγος φωνῇ ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνός· τῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἱλασμοῦ διαγγελεῖτε σάλπιγγι ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν.
Κατὰ δὲ τὴν δεκάτην ἡμέραν τοῦ ἑβδόμου μηνὸς τοῦ ἑπομένου χρόνου, δηλαδὴ τοῦ πεντηκοστοῦ, ὁπότε θὰ ἔχετε καὶ τὴν ἑορτὴν τοῦ Ἐξιλασμοῦ, θὰ σημάνετε μὲ ἦχον σάλπιγγος εἰς ὅλην τὴν χώραν σας τὴν ἔναρξιν τοῦ Ἰωβηλαίου ἔτους. Ἡ φωνὴ τῆς σάλπιγγος πρέπει νὰ ἀκουσθῇ εἰς ὅλην τὴν χώραν σας.
- 10
καὶ ἁγιάσετε τὸ ἔτος τὸν πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸν καὶ διαβοήσετε ἄφεσιν ἐπὶ τῆς γῆς πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν· ἐνιαυτὸς ἀφέσεως σημασία αὕτη ἔσται ὑμῖν, καὶ ἀπελεύσεται εἷς ἕκαστος εἰς τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ ἕκαστος εἰς τὴν πατριὰν αὐτοῦ ἀπελεύσεσθε.
Θὰ ξεχωρίσετε δὲ ὡς ἅγιον τὸ πεντηκοστὸν αὐτὸ ἔτος καὶ θὰ ἑξαγγείλετε ἄφεσιν καὶ ἐλευθερίαν δι’ ὅλους, ὅσοι κατοικοῦν εἰς τὴν χώραν σας. Ἡ φωνὴ τῆς σάλπιγγος θὰ σημαίνη διὰ σᾶς ὅτι ἀρχίζει ὁ χρόνος τῆς ἀφέσεως καὶ ἐλευθερίας. Καὶ θὰ ἐπιστρέφῃ καθένας εἰς τὸ κτῆμα του ἐλεύθερος καὶ θὰ ἐπανέρχεσθε καθένας εἰς τὴν οἰκογένειαν καὶ τὴν φυλήν του.
- 11
ἀφέσεως σημασία αὕτη, τὸ ἔτος τὸ πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸς ἔσται ὑμῖν· οὐ σπερεῖτε, οὐδὲ ἀμήσετε τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα αὐτῆς, καὶ οὐ τρυγήσετε τὰ ἡγιασμένα αὐτῆς,
Αὐτὴ εἶναι ἡ σημασία τοῦ πεντηκοστοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως διὰ σᾶς. Δὲν θὰ σπείρετε, οὔτε θὰ θερίσετε ὅσα φυτρώνουν μόνα των ἀπὸ τὴν γῆν, καὶ θὰ τρυγήσετε τὰ σταφύλια ἀπὸ τὰ ἀμπέλια σας. Θὰ μένουν ἔτσι σὰν νὰ εἶναι ἀφιερωμένα εἰς τὸν Θεόν, ποὺ ὁρίζει τὴν γῆν.
- 12
ὅτι ἀφέσεως σημασία ἐστίν, ἅγιον ἔσται ὑμῖν, ἀπὸ τῶν πεδίων φάγεσθε τὰ γενήματα αὐτῆς.
Θὰ γίνωνται ὅλα αὐτά, διότι τὸ πεντηκοστὸν ἔτος εἶναι ἔτος ἀφέσεως καὶ ἐλευθερίας. Θὰ εἶναι δὲ διὰ σᾶς ἅγιον καὶ ἱερόν. Θὰ τρώγετε κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ ἀπὸ τὰ προϊόντα, ποὺ παράγουν μόνα των τὰ χωράφια σας.
- 13
᾿Εν τῷ ἔτει τῆς ἀφέσεως σημασίας αὐτῆς ἐπανελεύσεται ἕκαστος εἰς τὴν κτῆσιν αὐτοῦ.
Ὅταν ἀρχίζῃ ὁ χρόνος τῆς ἀφέσεως τῶν χρεῶν, θὰ ἐπιστρέφῃ καὶ πάλιν καθένας ἐλεύθερος εἰς τὸ κτῆμα του.
- 14
ἐὰν δὲ ἀποδῷ πρᾶσιν τῷ πλησίον σου, ἐὰν δὲ καὶ κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον σου, μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον·
Ἐὰν δὲ ἐν τῷ μεταξὺ πωλήσῃς κάτι εἰς τὸν πλησίον σου, ἢ ἀγοράσῃς κάτι ἀπὸ τὸν συνάνθρωπόν σου, δὲν πρέπει νὰ ἐκμεταλλευῇ καὶ στενοχωρήσῃ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, ποὺ πλησιάζει καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον ὅλα ἐπανέρχονται εἰς τοὺς κυρίους των.
- 15
κατά ἀριθμὸν ἐτῶν μετὰ τὴν σημασίαν κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον, κατὰ ἀριθμὸν ἐνιαυτῶν γενημάτων ἀποδώσεταί σοι.
Ἐπειδὴ ὅλα ἐπανέρχονται εἰς τὸν ἰδιοκτήτην των κατὰ τὸ Ἰωβηλαῖον, ἡ τιμὴ τοῦ κτήματος, ποὺ θὰ ἀγοράσῃς ἀπὸ τὸν πλησίον σου, νὰ ὑπολογίζεται βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐτῶν ποὺ μεσολαβοῦν ἀπὸ τὸ παλαιὸν μέχρι τὸ νέον Ἰωβηλαῖον. Καὶ αὐτὸς θὰ σοῦ τὸ πωλήσῃ βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐτῶν μέχρι τὸ νέον Ἰωβηλαῖον, κατὰ τὰ ὁποῖα παράγει καρποὺς κανονικῶς. (Δὲν θὰ ὑπολογίζωνται δηλαδὴ τὰ σαββατικὰ ἔτη).
- 16
καθότι ἂν πλεῖον τῶν ἐτῶν, πληθυνεῖ τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ καθότι ἂν ἔλαττον τῶν ἐτῶν, ἐλαττονώσει τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, ὅτι ἀριθμὸν γενημάτων αὐτοῦ οὕτως ἀποδώσεταί σοι.
Ὅσον περισσότερα εἶναι τὰ ἔτη μέχρι τὸ νέον Ἰωβηλαῖον, τόσον μεγαλυτέρα θὰ εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ κτήματος. Ὅσον δὲ ὀλιγώτερα εἶναι τὰ ἔτη ποὺ ἀπομένουν, τόσον μικροτέρα θὰ εἶναι ἡ ἀξία τοῦ κτήματός του, διότι πρέπει νὰ σοῦ τὸ πωλήσῃ βάσει τῶν ἐτῶν, κατὰ τὰ ὁποῖα παράγονται κανονικῶς τὰ προϊόντα.
- 17
μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
Νὰ μὴ ἐκμεταλλεύεται καὶ στενοχωρῇ κανεὶς ἄνθρωπος τὸν συνάνθρωπόν του. Πρέπει νὰ φοβᾶσαι σὺ ὁ Ἰσραηλίτης τὸν Θεόν σου. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας.
- 18
καὶ ποιήσετε πάντα τὰ δικαιώματά μου καὶ πάσας τὰς κρίσεις μου καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε αὐτὰ καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς πεποιθότες.
Νὰ τηρήσετε λοιπὸν ὅλας τὰς ἐντολάς μου καὶ ὅλας τὰς ἀποφάσεις μου καὶ νὰ τὰς φυλάξετε καὶ νὰ συμμορφωθῆτε πρὸς αὐτὰς καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι θὰ κατοικήσετε εἰς τὴν χώραν μὲ ἀσφάλειαν, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς χαρίζῃ ἡ ἐμπιστοσύνη σας εἰς Ἐμέ.
- 19
καὶ δώσει ἡ γῆ τὰ ἐκφόρια αὐτῆς καὶ φάγεσθε εἰς πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῆς.
Σᾶς λέγω δὲ ὅτι θὰ δώσῃ ἡ γῆ ἄφθονα τὰ προϊόντα της καὶ θὰ τρώγετε καὶ θὰ χορταίνετε καὶ θὰ ζῆτε εἰς τὴν χώραν, χωρὶς καμμίαν ἀνησυχίαν διὰ τὴν διατροφήν σας.
- 20
ἐὰν δὲ λέγητε, τί φαγόμεθα ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ τούτῳ, ἐὰν μὴ σπείρωμεν μηδὲ συναγάγωμεν τὰ γενήματα ἡμῶν;
Ἐὰν δὲ ἐρωτᾶτε: «Τί θὰ φάγωμεν κατὰ τὸ ἕβδομον τοῦτο ἔτος, ἀφοῦ δὲν θὰ σπείρωμεν καὶ δὲν θὰ συγκεντρώσωμεν τὰ γεννήματά μας;», σᾶς ἀπαντῶ:
- 21
καὶ ἀποστέλλω τὴν εὐλογίαν μου ὑμῖν ἐν τῷ ἔτει τῷ ἕκτῳ, καὶ ποιήσει τὰ γενήματα αὐτῆς εἰς τὰ τρία ἔτη.
Θὰ ἀποστέλλω Ἐγὼ τὴν εὐλογίαν μου εἰς σᾶς κατὰ τὸν ἕκτον χρόνον καὶ ἔτσι τὰ χωράφια σας θὰ δίδουν καρπούς, ποὺ θὰ ἐπαρκοῦν διὰ τρία χρόνια.
- 22
καὶ σπερεῖτε τὸ ἔτος τὸ ὄγδοον καὶ φάγεσθε ἀπὸ τῶν γενημάτων παλαιὰ ἕως τοῦ ἔτους τοῦ ἐνάτου, ἕως ἂν ἔλθῃ τὸ γένημα αὐτῆς, φάγεσθε παλαιὰ παλαιῶν.
Θὰ σπείρετε δὲ καὶ πάλιν κατὰ τὸν ὄγδοον χρόνον, ἄλλα θὰ ἔχετε καὶ θὰ τρώγετε ἀπὸ τὰ παλαιὰ γεννήματα τοῦ ἕκτου χρόνου μέχρι καὶ τὸν ἔνατον χρόνον, ὁπότε καὶ θὰ μαζεύσετε τὰ νέα προϊόντα τῆς γῆς σας. Μέχρι τότε θὰ τρώγετε ἀπὸ τὰ πολὺ παλαιὰ καὶ δὲν θὰ στερηθῆτε.
- 23
καὶ ἡ γῆ οὐ πραθήσεται εἰς βεβαίωσιν. ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ γῆ, διότι προσήλυτοι καὶ πάροικοι ὑμεῖς ἐστε ἐναντίον μου·
Τὰ δὲ κτήματά σας δὲν θὰ πωλοῦνται μὲ τρόπον ὁριστικὸν καὶ ἀμετάκλητον, διότι ἡ χώρα εἶναι ἰδική μου καὶ σεῖς εἶσθε ξένοι καὶ παρεπίδημοι ἐνώπιόν μου. Διαμένετε προσωρινῶς εἰς τὴν χώραν μου.
- 24
καὶ κατὰ πᾶσαν γῆν κατασχέσεως ὑμῶν λύτρα δώσετε τῆς γῆς.
Δι’ ὅλα δὲ τὰ κτήματα, ποὺ θὰ ἀποκτάτε, θὰ δίδετε τὸ δικαίωμα τῆς ἑξαγορᾶς τῆς γῆς. Θὰ ὑπάρχῃ δηλαδὴ ἡ δυνατότης νὰ ἑξαγοράζωνται τὰ κτήματα αὐτὰ ἀπὸ τὸν προηγούμενον ἰδιοκτήτην των.
- 25
ἐὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀποδῶται ἀπὸ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ, καὶ ἔλθῃ ὁ ἀγχιστεύων ὁ ἐγγίζων αὐτῷ, καὶ λυτρώσεται τὴν πρᾶσιν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
Καὶ ἐὰν ἕνας ἀδελφός σου (Ἰσραηλίτης), ποὺ ζῇ κοντά σου, πτωχύνῃ καὶ σοῦ πωλήσῃ κάτι ἀπὸ τὰ κτήματά του, θὰ ἠμπορῇ ἕνας στενὸς συγγενής του νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ ἑξαγοράσῃ αὐτό, ποὺ ἐπώλησεν ὁ ἀδελφός του.
- 26
ἐὰν δὲ μὴ ᾖ τινι ὁ ἀγχιστεύων καὶ εὐπορηθῇ τῇ χειρὶ καὶ εὑρεθῇ αὐτῷ τὸ ἱκανὸν λύτρα αὐτοῦ,
Ἐὰν ὅμως κάποιος δὲν ἔχῃ συγγενεῖς, καὶ εὐπορήσῃ ὁ ἴδιος ἀργότερα καὶ ἀποκτήσῃ τὰ χρήματα, ποὺ χρειάζονται διὰ τὴν ἑξαγορὰν τοῦ κτήματος ποὺ εἶχε πωλήσει,
- 27
καὶ συλλογιεῖται τὰ ἔτη τῆς πράσεως αὐτοῦ καὶ ἀποδώσει ὃ ὑπερέχει τῷ ἀνθρώπῳ, ᾧ ἀπέδοτο αὐτὸ αὐτῷ, καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ.
θὰ ὑπολογίσῃ τὰ χρόνια ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ κτήματος καὶ θὰ πληρώσῃ τὰ ἐπὶ πλέον εἰσοδήματα τοῦ κτήματος μέχρι τὸν ἕβδομον χρόνον εἰς τὸν ἄνθρωπον, εἰς τὸν ὁποῖον τὸ εἶχε πωλήσει, καὶ ἔτσι τὸ κτῆμα θὰ ἐπανέλθη καὶ πάλιν εἰς τὴν κυριότητα τοῦ πρώτου ἰδιοκτήτου του.
- 28
ἐὰν δὲ μὴ εὐπορηθῇ αὐτοῦ ἡ χεὶρ τὸ ἱκανόν, ὥστε ἀποδοῦναι αὐτῷ, καὶ ἔσται ἡ πρᾶσις τῷ κτησαμένῳ αὐτὰ ἕως τοῦ ἕκτου ἔτους τῆς ἀφέσεως· καὶ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει, καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ.
Ἐὰν ὅμως δὲν ἔχῃ τὴν οἰκονομικὴν εὐχέρειαν καὶ δὲν συγκεντρώσῃ τὸ ἀπαραίτητον ποσόν, διὰ νὰ τὸ καταβάλῃ εἰς τὸν ἀγοραστὴν τοῦ κτήματός του, τότε αὐτὸ ποὺ ἐπωλήθη, θὰ ἀνήκῃ εἰς αὐτὸν ποὺ τὸ ἀπέκτησε, μέχρι τὸν ἕκτον χρόνον, ποὺ προηγεῖται ἀπὸ τὸ Ἰωβηλαῖον ἔτος. Κατὰ τὸ ἔτος ὅμως τῆς ἀφέσεως θὰ φεύγῃ αὐτὸ ἀπὸ τὴν κυριότητα τοῦ νέου ἰδιοκτήτου του καὶ θὰ ἐπιστρέφῃ εἰς τὸν παλαιόν.
- 29
᾿Εὰν δέ τις ἀποδῶται οἰκίαν οἰκητὴν ἐν πόλει τετειχισμένῃ, καὶ ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτῆς, ἕως πληρωθῇ ἐνιαυτὸς ἡμερῶν, ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτῆς.
Ἐὰν δὲ κάποιος πωλήσῃ σπίτι, ποὺ εἶναι ἕτοιμον πρὸς κατοίκησιν καὶ εὑρίσκεται μέσα εἰς πόλιν περιτειχισμένην, καὶ θελήσῃ αὐτὸς νὰ τὸ ἑξαγοράσῃ καὶ πάλιν, δικαιοῦται νὰ τὸ κάνη. Ἡ ἑξαγορὰ αὐτὴ ὅμως ἠμπορεῖ νὰ γίνὴ μόνον ἕως ὅτου συμπληρωθῇ ἕνας χρόνος, ἀπὸ τότε ποὺ ἐπωλήθη.
- 30
ἐὰν δὲ μὴ λυτρωθῇ ἕως ἂν πληρωθῇ αὐτῆς ἐνιαυτὸς ὅλος, κυρωθήσεται ἡ οἰκία ἡ οὖσα ἐν πόλει τῇ ἐχούσῃ τεῖχος βεβαίως τῷ κτησαμένῳ αὐτὴν εἰς τὰς γενεὰς αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει.
Διότι, ἐὰν δὲν ἑξαγορασθῇ κατὰ τὸ διάστημα τοῦ ἔτους μετὰ τὴν πώλησίν του τὸ σπίτι ἐκεῖνο, ποὺ εὑρίσκεται μέσα εἰς τὴν περιτειχισμένην πόλιν, θὰ ἐπικυρωθῇ ὁριστικῶς εἰς τὴν κυριότητα τοῦ νέου ἰδιοκτήτου του καὶ τῶν ἀπογόνων του καὶ δὲν θὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν κυριότητά των οὔτε καὶ κατὰ τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως.
- 31
αἱ δὲ οἰκίαι αἱ ἐν ἐπαύλεσιν, αἷς οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς τεῖχος κύκλῳ, πρὸς τὸν ἀγρὸν τῆς γῆς λογισθήσονται· λυτρωταὶ διαπαντὸς ἔσονται καὶ ἐν τῇ ἀφέσει ἐξελεύσονται.
Ἀντιθέτως τὰ σπίτια, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕπαιθρον, ἔξω ἀπὸ τὰς πόλεις ποὺ ἔχουν τεῖχος ὁλόγυρά των, θὰ ὑπολογίζωνται ὅπως τὰ κτήματα. Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἑξαγοράζωνται ὀποτεδήποτε καὶ νὰ φεύγουν ἀπὸ τὴν κυριότητα τοῦ νέου ἰδιοκτήτου των κατὰ τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως.
- 32
καὶ αἱ πόλεις τῶν Λευιτῶν, οἰκίαι τῶν πόλεων κατασχέσεως αὐτῶν, λυτρωταὶ διαπαντὸς ἔσονται τοῖς Λευίταις·
Εἰδικῶς δὲ διὰ τὰς πόλεις τῶν Λευϊτῶν θὰ ἰσχύῃ τὸ ἑξῆς: Τὰ σπίτια τῶν πόλεων ποὺ ἀνήκουν εἰς αὐτούς, ἔστω καὶ ἂν αἱ πόλεις εἶναι περιτειχισμέναι καὶ ἔχῃ περάσει πολὺς χρόνος ἀπὸ τότε ποὺ ἐπωλήθησαν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἑξαγοράζωνται καὶ νὰ ἐπιστρέφουν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας των Λευΐτας ὀποτεδήποτε.
- 33
καὶ ὃς ἂν λυτρώσηται παρὰ τῶν Λευιτῶν καὶ ἐξελεύσεται ἡ διάπρασις αὐτῶν οἰκιῶν πόλεως κατασχέσεως αὐτῶν ἐν τῇ ἀφέσει, ὅτι οἰκίαι τῶν πόλεων τῶν Λευιτῶν κατάσχεσις αὐτῶν ἐν μέσῳ υἱῶν ᾿Ισραήλ.
Ἐὰν δὲ κάποιος ἀγοράσῃ ἕνα σπίτι, ποὺ ἀνήκει εἰς τοὺς Λευΐτας, (ὁ δὲ Λευΐτης δὲν ἀσκήσῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἑξαγοράς του), τότε ἡ πώλησις αὐτὴ ποὺ ἔγινεν ἀπὸ τὰ σπίτια τῶν πόλεων, ποὺ ἀποτελοῦν ἰδιοκτησίαν τῶν Λευϊτῶν, θὰ ἀκυρώνεται αὐτομάτως κατὰ τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως· διότι τὰ σπίτια τῶν πόλεων τῶν Λευϊτῶν ἀποτελοῦν ἰδιαιτέραν κληρονομίαν τῶν μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν.
- 34
καὶ οἱ ἀγροὶ ἀφωρισμένοι ταῖς πόλεσιν αὐτῶν οὐ πραθήσονται, ὅτι κατάσχεσις αἰωνία τοῦτο αὐτῶν ἐστιν.
Καὶ τὰ κτήματα ἐπίσης, ποὺ ἔχουν ξεχωρισθῇ καὶ προσαρτηθῆ εἰς τὰς πόλεις τῶν Λευϊτῶν, δεν θὰ πωλοῦνται κατὰ τρόπον ὁριστικὸν καὶ ἀμετάκλητον, διότι αὐτὰ εἶναι αἰώνια ἰδιοκτησία τῶν Λευϊτῶν.
- 35
᾿Εὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀδυνατήσῃ ταῖς χερσὶ παρὰ σοί, ἀντιλήψῃ αὐτοῦ ὡς προσηλύτου καὶ παροίκου καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σοῦ.
Ἐὰν δὲ στερῆται ὁ ἀδελφός σου (ὁ Ἰσραηλίτης), ποὺ διαμένει κοντά σου, καὶ παρουσιασθῇ ἐνώπιόν σου εἰς κατάστασιν ἀδυναμίας, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὰ πρὸς τὸ ζῆν, θὰ τὸν βοηθήσῃς, ὅπως θὰ τὸ ἔκαμνες καὶ δι' ἕνα ξένον καὶ παρεπίδημον καὶ ἔτσι θὰ ζήσῃ μαζί σου ὁ ἀδελφός σου.
- 36
οὐ λήψῃ παρ᾿ αὐτοῦ τόκον, οὐδὲ ἐπὶ πλήθει· καὶ φοβηθήσῃ τὸν Θεόν σου, ἐγὼ Κύριος, καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σοῦ.
Δὲν θὰ πάρῃς ἀπὸ αὐτὸν τόκον διὰ τὴν χρηματικὴν βοήθειαν (ἀκόμη καὶ ἂν εἶναι πολὺ μεγάλη), οὔτε θὰ ζητῇς περισσότερα ἀπὸ ὅσα τοῦ ἐδάνεισες. Πρέπει νὰ φοβᾶσαι τὸν Θεόν σου. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ὅλων καὶ ὁρίζω νὰ ζήσῃ μαζί σου ὁ ἀδελφός σου.
- 37
τὸ ἀργύριόν σου οὐ δώσεις αὐτῷ ἐπὶ τόκῳ καὶ ἐπὶ πλεονασμῷ οὐ δώσεις αὐτῷ τὰ βρώματά σου.
Δὲν θὰ δανείσῃς τὰ χρήματά σου εἰς τὸν πτωχόν μὲ τόκον καὶ δὲν θὰ τοῦ δώσῃς τὰ τρόφιμά σου μὲ σκοπὸν να ἀποκτήσης περισσότερα.
- 38
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, δοῦναι ὑμῖν τὴν γῆν Χαναάν, ὥστε εἶναι ὑμῶν Θεός.
Τὸ ὁρίζω Ἐγώ, ὁ Κύριος καὶ Θεός σας, ποὺ σᾶς ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ σᾶς χαρίσω τὴν γῆν Χαναὰν καὶ νὰ εἶμαι ὁ Θεός, τὸν ὁποῖον θὰ λατρεύετε καὶ θὰ ὑπακούετε.
- 39
᾿Εὰν δὲ ταπεινωθῇ ὁ ἀδελφός σου παρὰ σοί, καὶ πραθῇ σοι, οὐ δουλεύσει σοι δουλείαν οἰκέτου·
Ἐὰν δὲ ὁ ἀδελφός σου Ἰσραηλίτης ἀναγκασθῇ νὰ ταπεινωθῇ ἐμπρός σου καὶ νὰ πωληθῇ εἰς σέ, διὰ να ἐξοφλήσῃ χρέη του, δὲν θὰ δουλεύῃ εἰς τὴν ἐργασίαν σου σὰν σκλάβος.
- 40
ὡς μισθωτὸς ἢ πάροικος ἔσται σοι, ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως ἐργᾶται παρὰ σοί,
Θὰ εἶναι διὰ σὲ σὰν μισθωτὸς ἐργάτης ἢ ξένος καὶ θὰ δουλεύῃ μαζί σου εἰς τὰς ἐργασίας σου μέχρι τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως.
- 41
καὶ ἐξελεύσεται τῇ ἀφέσει καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν γενεὰν αὐτοῦ, εἰς τὴν κατάσχεσιν τὴν πατρικὴν ἀποδραμεῖται,
Κατὰ τὸ Ἰωβηλαῖον ὅμως ἔτος θὰ φύγῃ ἐλεύθερος ἀπὸ τὴν κυριότητά σου μαζί μὲ τὰ παιδιά του καὶ θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν οἰκογένειαν καὶ τὴν φυλήν του καὶ θὰ τρέξῃ καὶ πάλιν εἰς τὴν πατρικήν του κληρονομίαν.
- 42
διότι οἰκέται μού εἰσιν οὗτοι, οὓς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου· οὐ πραθήσεται ἐν πράσει οἰκέτου.
Θὰ γίνεται δὲ αὐτό, διότι καὶ αὐτοί, ποὺ πτωχεύουν τόσον πολύ, εἶναι δοῦλοι ἰδικοί μου, τοὺς ὁποίους Ἐγὼ ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου. Δὲν θὰ πωλοῦνται, ὅπως οἱ μὴ Ἰσραηλῖται, ποὺ πωλοῦνται ὡς ἰσόβιοι σκλάβοι εἰς τοὺς κυρίους των.
- 43
οὐ κατατενεῖς αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου.
Δὲν θὰ κατατυραννήσῃς τὸν ἀδελφόν σου Ἰσραηλίτην, ποὺ εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν σου. Θὰ φοβᾶσαι Κύριον τὸν Θεόν σου.
- 44
καὶ παῖς καὶ παιδίσκη, ὅσοι ἂν γένωνταί σοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, ὅσοι κύκλῳ σού εἰσιν, ἀπ᾿ αὐτῶν κτήσεσθε δοῦλον καὶ δούλην·
Ὁ δοῦλος ὅμως καὶ ἡ δούλη, ποὺ θὰ σοῦ ἔλθουν ἀπὸ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, ποὺ εἶναι γύρω σου, διαφέρουν ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας. Ἀπὸ αὐτοὺς ἠμπορεῖτε νὰ ἀποκτήσετε δοῦλον καὶ δούλην ἰσοβίως.
- 45
καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν παροίκων τῶν ὄντων ἐν ὑμῖν, ἀπὸ τούτων κτήσεσθε καὶ ἀπὸ τῶν συγγενῶν αὐτῶν, ὅσοι ἂν γένωνται ἐν γῇ ὑμῶν, ἔστωσαν ὑμῖν εἰς κατάσχεσιν.
Ἠμπορεῖτε ἐπίσης νὰ ἀποκτήσετε ἰσοβίους δούλους καὶ ἀπὸ τὰ παιδιὰ τῶν ξένων, ποὺ ζοῦν μαζί σας, καὶ ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς των, ποὺ θὰ εὐρεθοῦν εἰς τὴν χώραν σας. Αὐτοὶ ἂς ἀνήκουν εἰς σᾶς ὡς ἰδιοκτησία σας.
- 46
καὶ καταμεριεῖτε αὐτοὺς τοῖς τέκνοις ὑμῶν μεθ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσονται ὑμῖν κατόχιμοι εἰς τὸν αἰῶνα· τῶν δὲ ἀδελφῶν ὑμῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐ κατατενεῖ αὐτὸν ἐν τοῖς μόχθοις.
Θὰ τοὺς μοιράσετε δὲ σὰν κληρονομίαν εἰς τὰ παιδιά σας, ποὺ θὰ σᾶς διαδεχθοῦν, καὶ θὰ εἶναι διὰ σᾶς οἱ δοῦλοι αὐτοὶ ἰδιοκτησία αἰώνιος. Δὲν θὰ ἰσχύῃ ὅμως τὸ ἰδιο καὶ διὰ τοὺς ἀδελφούς σας Ἰσραηλίτας. Δὲν θὰ κατατυραννῇ καθένας σας τὸν ἀδελφόν του μὲ βαρυτάτην ἐργασίαν.
- 47
᾿Εὰν δὲ εὕρῃ ἡ χεὶρ τοῦ προσηλύτου ἢ τοῦ παροίκου τοῦ παρὰ σοί, καὶ ἀπορηθεὶς ὁ ἀδελφός σου πραθῇ τῷ προσηλύτῳ ᾒ τῷ παροίκῳ τῷ παρὰ σοὶ ἢ ἐκ γενετῆς προσηλύτῳ,
Ἐὰν δὲ πλουτήσῃ καὶ ἀποκτήσῃ οἰκονομικὴν εὐχέρειαν ὁ ξένος ἢ ὁ παρεπίδημος, ποὺ ζοῦν μαζί σου, καὶ κάποιος ἀδελφός σου Ἰσραηλίτης εὑρεθῇ εἰς μεγάλην οἰκονομικὴν δυσχέρειαν καὶ ἀναγκασθῇ νὰ πωληθῇ ὡς δοῦλος εἰς αὐτὸν τὸν ξένον καὶ παρεπίδημον, ποὺ εἶναι μαζί σου, ἢ εἰς κάποιον ἀπόγονον αὐτοῦ τοῦ ξένου,
- 48
μετὰ τὸ πραθῆναι αὐτῷ, λύτρωσις ἔσται αὐτοῦ· εἷς τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ λυτρώσεται αὐτόν.
πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἑξαγορά του μετὰ τὴν πώλησίν του εἰς αὐτόν. Θὰ πληρώσῃ λύτρα καὶ θὰ τὸν ἑξαγοράσῃ ἕνας ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς του.
- 49
ἀδελφὸς πατρὸς αὐτοῦ ἢ υἱὸς ἀδελφοῦ πατρὸς λυτρώσεται αὐτὸν ἢ ἀπὸ τῶν οἰκείων τῶν σαρκῶν αὐτοῦ, ἐκ τῆς φυλῆς αὐτοῦ, λυτροῦται αὐτόν· ἐὰν δὲ εὐπορηθεὶς ταῖς χερσὶ λυτρῶται ἑαυτόν,
Ἠμπορεῖ νὰ τὸν ἑξαγοράσῃ ὁ θεῖος ἀπὸ τὸν πατέρα του, ἢ ὁ ἀνεψιὸς ἀπὸ τὸν πατέρα του, ἢ ὁποιοσδήποτε ἀπὸ τοὺς κατὰ σάρκα συγγενεῖς του. Ἠμπορεῖ καὶ πρέπει νὰ τὸν ἑξαγοράσῃ οἰοσδήποτε ἄνθρωπος, ποὺ ἀνήκει εἰς τὴν ἰδίαν μὲ ἐκεῖνον φυλήν. Ἐὰν δὲ ἀποκτήσῃ ὀκονομικὴν εὐχέρειαν, ἠμπορεῖ νὰ ἑξαγοράσῃ καὶ ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτόν του.
- 50
καὶ συλλογιεῖται πρὸς τὸν κεκτημένον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἔτους, οὗ ἀπέδοτο ἑαυτὸν αὐτῷ ἕως τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως, καὶ ἔσται τὸ ἀργύριον τῆς πράσεως αὐτοῦ ὡς μισθίου· ἔτος ἐξ ἔτους ἔσται μετ᾿ αὐτοῦ.
Θὰ ὑπολογίσῃ λοιπὸν μαζὶ μὲ αὐτόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει πωληθῇ, τὸ χρονικὸν διάστημα ποὺ ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπώλησε τὸν ἑαυτόν του εἰς ἐκεῖνον, μέχρι τὸ Ἰωβηλαῖον ἔτος. Καὶ θὰ καταβάλῃ τὸ χρηματικὸν ποσὸν διὰ τὴν ἑξαγορὰν τῆς πωλήσεώς του βάσει τῆς χρηματικῆς ἀξίας τοῦ ἡμερομισθίου ἑνὸς ἐργάτου καὶ συμφώνως πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν ποὺ ἦτο δοῦλος. Θὰ ὑπολογίζωνται μὲ τὴν σειρὰν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο ἀκριβῶς ὅλα τὰ χρόνια. Δὲν πρέπει νὰ ἀδικηθῇ κανείς.
- 51
ἐὰν δέ τινι πλεῖον τῶν ἐτῶν ᾖ, πρὸς ταῦτα ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἀργυρίου τῆς πράσεως αὐτοῦ·
Καὶ ἐὰν δι' αὐτόν, ποὺ ἐπωλήθη δοῦλος, ὑπολείπωνται πολλὰ ἀκόμη χρόνια μέχρι τὸ Ἰωβηλαῖον ἔτος, θὰ καταβάλῃ πολλὰ λύτρα διὰ τὴν ἑξαγοράν του, ἀνάλογα πρὸς τὰ χρόνια ποὺ ὑπολείπονται.
- 52
ἐὰν δὲ ὀλίγον καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν ἐτῶν εἰς τὸν ἐνιαυτὸν τῆς ἀφέσεως, καὶ συλλογιεῖται αὐτῷ κατὰ τὰ ἔτη αὐτοῦ, καὶ ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ.
Ἐὰν ἀντιθέτως ὑπολείπωνται ὀλίγα χρόνια μέχρι τὸ Ἰωβηλαῖον, θὰ ὑπολογίσῃ καὶ θὰ καταβάλῃ εἰς τὸν κύριόν του, βάσει τῶν ἐτῶν ποὺ ὑπολείπονται, ὀλιγώτερα λύτρα διὰ τὴν ἑξαγοράν του.
- 53
ὡς μισθωτὸς ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτοῦ ἔσται μετ᾿ αὐτοῦ· οὐ κατατενεῖς αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ ἐνώπιόν σου.
Ὁ Ἰσραηλίτης ποὺ ἐπωλήθη, θὰ ἐργάζεται εἰς τὸν ἰδιοκτήτην του ὡς μισθωτὸς ἐργάτης καθ' ὅλα τὰ ἔτη μέχρι τὸ Ἰωβηλαῖον. Καὶ δὲν θὰ τὸν θεωρῆτε σκλάβον σας, οὔτε θὰ τὸν βασανίζετε, μὲ τὸ νὰ ἐργάζεται ἐμπρός σας βαρυτάτην ἐργασίαν.
- 54
ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται κατὰ ταῦτα, ἐξελεύσεται ἐν τῷ ἔτει τῆς ἀφέσεως αὐτὸς καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ·
Καὶ ἐὰν δὲν ἠμπορέσῃ νὰ ἑξαγοράσὴ ἐν τῷ μεταξὺ τὸν ἑαυτόν του, βάσει αὐτῶν ποὺ ἀνεφέρθησαν προηγουμένως, θὰ φύγῃ ἐλεύθερος κατὰ τὸ Ἰωβηλαῖον ἔτος ἀπὸ τὸν κύριόν του καὶ ὁ ἴδιος καὶ τὰ παιδιά του μαζί του.
- 55
ὅτι ἐμοὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οἰκέται εἰσί, παῖδές μου οὗτοί εἰσιν, οὓς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
Θὰ γίνωνται ὅλα, ὅπως τὰ ὁρίζω, διότι οἱ Ἰσραηλῖται εἶναι ἰδικοί μου δοῦλοι, εἶναι ὑπηρέται μου, τοὺς ὁποίους ἔβγαλα Ἐγὼ ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου. Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας.
