Αναζητήστε σελίδες, άρθρα και βιβλία (ράφια AnyFlip και δανειστική βιβλιοθήκη) σε όλο το galilea.gr.
LIVEΕδώ παρακολουθείτε ζωντανά το 24ωρο πρόγραμμα του Galilea WebTV, καθώς και τις ζωντανές μεταδόσεις της Galilea.gr — που περιλαμβάνουν και τις μεταδόσεις της Φιλαρμονικής.
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ

Λευιτικόν, κεφάλαιο 24

23 στίχοι · στο αρχαίο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση

Όλα τα κεφάλαια (27)
  1. 1

    ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

    Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε.

  2. 2

    ἔντειλαι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ λαβέτωσάν σοι ἔλαιον ἐλάϊνον καθαρὸν κεκομμένον εἰς φῶς, καῦσαι λύχνον διὰ παντός.

    «Διάταξε τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ πάρουν καὶ νὰ σοῦ φέρουν λάδι ἐλιᾶς, καθαρὸν καὶ ἀρίστης ποιότητος (κοπανισμένον, χωρὶς ὀξέα), κατάλληλον διὰ φωτισμόν, ὥστε νὰ καίῃ καὶ νὰ φωτίζῃ μὲ αὐτὸ ἡ Λυχνία συνεχῶς.

  3. 3

    ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου καύσουσιν αὐτὸ ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωΐ ἐνώπιον Κυρίου ἐνδελεχῶς· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν.

    Εἰς τὸ τμῆμα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ποὺ εὐρίσκεται ἀπὸ τὴν ἐξωτερικὴν πλευρὰν τοῦ Καταπετάσματος ποὺ χωρίζει τὰ «Ἅγια» ἀπὸ τὰ «Ἅγια τῶν Ἁγίων», θὰ καίουν συνεχῶς τὸ λάδι αὐτὸ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του ἀπὸ τὸ βράδυ μέχρι τὸ πρωΐ. Αὖτο θὰ εἶναι νόμος αἰώνιος εἰς τὰς γενεᾶς σας.

  4. 4

    ἐπὶ τῆς λυχνίας τῆς καθαρᾶς καύσετε τοὺς λύχνους ἐναντίον Κυρίου ἕως εἰς τὸ πρωΐ.

    Θὰ φροντίζετε νὰ καίουν οἱ λύχνοι μέχρι τὸ πρωΐ ἐνώπιον Κυρίου, ἐπάνω εἰς τὴν Λυχνίαν, ποὺ ἔχει κατασκευασθῇ μὲ καθαρὸ χρυσάφι.

  5. 5

    Καὶ λήψεσθε σεμίδαλιν καὶ ποιήσετε αὐτὴν δώδεκα ἄρτους, δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἷς·

    Θὰ πάρετε δὲ σιμιγδάλι καὶ ἀφοῦ τὸ ζυμώσετε, θὰ κάνετε δώδεκα ἄρτους. Ὁ κάθε ἄρτος θὰ ζυγίζῃ περίπου ὀκτὼ κιλά.

  6. 6

    καὶ ἐπιθήσετε αὐτοὺς δύο θέματα, ἓξ ἄρτους τὸ ἓν θέμα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἔναντι Κυρίου.

    Θὰ τοποθετήσετε δὲ τοὺς ἄρτους εἰς δύο σωρούς, τὸν ἕνα ἄρτον ἐπάνω εἰς τὸν ἄλλον. Κάθε σωρὸς θὰ ἔχει ἕξι ἄρτους, ποὺ θὰ εὑρίσκωνται διαρκῶς ἐνώπιον Κυρίου, ἐπάνω εἰς τὴν τράπεζαν ποὺ ἔχει κατασκευασθῇ μὲ καθαρὸ χρυσάφι.

  7. 7

    καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὸ θέμα λίβανον καθαρὸν καὶ ἅλα, καὶ ἔσονται εἰς ἄρτους εἰς ἀνάμνησιν προκείμενα τῷ Κυρίῳ.

    Θὰ βάλετε δὲ ἐπάνω εἰς τὴν κάθε στήλην τῶν ἄρτων λιβάνι καθαρὸ καὶ ἅλατι. Αὐτοὶ δὲ οἱ ἄρτοι, ποὺ θὰ τοποθετηθοῦν ἐνώπιον Κυρίου, θὰ εἶναι προσφορὰ εἰς ἀνάμνησιν τῶν δώδεκα φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ.

  8. 8

    τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων προσθήσεται ἔναντι Κυρίου διὰ παντὸς ἐνώπιον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, διαθήκην αἰώνιον.

    Κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου θὰ τοποθετοῦνται νέοι ἄρτοι εἰς τὴν θέσιν τῶν παλαιῶν, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἐπὶ παρουσία τῶν Ἰσραηλιτῶν, πρᾶγμα ποὺ θὰ γίνεται συνεχῶς σὰν σημάδι τῆς αἰωνίου συμφωνίας, ποὺ συνῆψα μὲ τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ.

  9. 9

    καὶ ἔσται ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, καὶ φάγονται αὐτὰ ἐν τόπῳ ἁγίῳ· ἔστι γὰρ ἅγια τῶν ἁγίων τοῦτο αὐτῶν ἀπὸ τῶν θυσιαζομένων τῷ Κυρίῳ, νόμιμον αἰώνιον.

    Θὰ ἀνήκουν δὲ οἱ ἄρτοι αὐτοὶ εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ θὰ τοὺς τρώγουν εἰς τόπον ἅγιον καὶ ἱερόν· διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ἁγιώτατον μερίδιον των ἀπὸ τὰ προσφερόμενα εἰς τὸν Κύριον. Αὐτὸ θὰ ἰσχύῃ ὡς νόμος αἰώνιος».

  10. 10

    Καὶ ἐξῆλθεν υἱὸς γυναικὸς ᾿Ισραηλίτιδος, καὶ οὗτος ἦν υἱὸς Αἰγυπτίου ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐμαχέσαντο ἐν τῇ παρεμβολῇ ὁ ἐκ τῆς ᾿Ισραηλίτιδος καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ᾿Ισραηλίτης·

    Μεταξὺ δὲ αὐτῶν, ποὺ ἠκολούθησαν τοὺς Ἰσραηλίτας κατὰ τὴν ἔξοδόν των ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, παρουσίασθη καὶ κάποιος υἱὸς μιᾶς Ἰσραηλίτιδος, ποὺ τὸν ἀπέκτησε μὲ ἄνδρα Αἰγύπτιον. Ἐφιλονείκησαν λοιπὸν μέσα εἰς τὸν χῶρον τῆς στρατοπεδεύσεως τοῦ Ἰσραὴλ ὁ μιγὰς αὐτὸς καὶ ἕνας καθαρόαιμος Ἑβραῖος.

  11. 11

    καὶ ἐπονομάσας ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς τῆς ᾿Ισραηλίτιδος τὸ ὄνομα κατηράσατο. καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς Μωυσῆν· καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Σαλωμεὶθ θυγάτηρ Δαβρεὶ ἐκ τῆς φυλῆς Δάν.

    Καὶ ἀφοῦ ἐπρόφερεν ὁ υἱὸς αὐτὸς τῆς Ἰσραηλίτιδος τὸ ἅγιον Ὄνομα τοῦ Θεόν, τὸ κατηράσθη καὶ τὸ ἐβλασφήμησε. Κατόπιν τούτου τὸν ἔφεραν ἀμέσως εἰς τὸν Μωϋσῆν. Τὸ δὲ ὄνομα τῆς μητρὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκεῖνου, ἡ ὁποία ἦτο κόρη τοῦ Δαβρεῖ καὶ κατήγετο ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Δάν, ἦτο Σαλωμείθ.

  12. 12

    καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν εἰς φυλακὴν διακρῖναι αὐτὸν διὰ προστάγματος Κυρίου.

    Καὶ ἔβαλαν τὸν βλάσφημον εἰς φυλακήν, προκειμένου νὰ ἀποφασίσουν περὶ αὐτοῦ μετὰ ἀπὸ εἰδικὴν διαταγὴν τοῦ Κυρίου, διότι δὲν ὑπῆρχε σχετικὴ ἐντολὴ ἕως τότε.

  13. 13

    καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων·

    Ὡμίλησε λοιπὸν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

  14. 14

    ἐξάγαγε τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐπιθήσουσι πάντες οἱ ἀκούσαντες τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή.

    «Βγάλε ἔξω ἀπὸ τὸν καταυλισμὸν τὸν βλάσφημον καὶ νὰ βάλουν ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι του τὰ χέρια των ὅλοι, ὅσοι τὸν ἤκουσαν νὰ βλασφημῇ, καὶ νὰ τὸν λιθοβολήσῃ ὅλος ὁ λαός.

  15. 15

    καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λάλησον καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ὃς ἐὰν καταράσηται Θεόν, ἁμαρτίαν λήψεται·

    Νὰ ὁμιλήσῃς δὲ εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ καταρᾶται καὶ θὰ βλασφημῇ τὸν Θεόν, διαπράττει ἁμαρτίαν καὶ θὰ εἶναι ἔνοχος.

  16. 16

    ὀνομάζων δὲ τὸ ὄνομα Κυρίου, θανάτῳ θανατούσθω· λίθοις λιθοβολείτω αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ ᾿Ισραήλ· ἐάν τε προσήλυτος, ἐάν τε αὐτόχθων, ἐν τῷ ὀνομάσαι αὐτὸν τὸ ὄνομα Κυρίου, τελευτάτω.

    Αὐτὸς δὲ ποὺ προφέρει μὲ ἀσέβειαν τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ βλασφημεῖ, νὰ τιμωρῆται μὲ θανατικὴν καταδίκην. Νὰ τὸν λιθοβολῇ ὅλος ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραήλ. Εἴτε εἶναι ξένος καὶ διαμένει μαζί σας, εἴτε εἶναι ἐκ καταγωγῆς Ἰσραηλίτης, ἐφ' ὅσον προφέρει ἀσεβῶς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ βλασφημεῖ, νὰ θανατώνεται.

  17. 17

    καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν πατάξῃ ψυχὴν ἀνθρώπου καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω.

    Ὁ δὲ ἄνθρωπος, ποὺ θὰ κτυπήσῃ ἄλλον ἄνθρωπον καὶ τὸν σκοτώσῃ, νὰ θανατώνεται.

  18. 18

    καὶ ὃς ἂν πατάξῃ κτῆνος καὶ ἀποθάνῃ, ἀποτισάτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς.

    Ἐκεῖνος δὲ ποὺ θὰ κτυπήσῃ ἕνα ζῶον καὶ αὐτὸ ψοφήσῃ, πρέπει νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ μὲ ἄλλο, ποὺ θὰ ἀξίζῃ ὅσον καὶ ἐκεῖνο.

  19. 19

    καὶ ἐάν τις δῷ μῶμον τῷ πλησίον, ὡς ἐποίησεν αὐτῷ, ὡσαύτως ἀντιποιηθήσεται αὐτῷ·

    Καὶ αὐτὸς ποὺ θὰ βλάψῃ μὲ ὁποιονδήποτε τρόπον τὸν πλησίον του, πρέπει νὰ πάθη ὅ,τι ἀκριβῶς ἔκανε ὁ ἴδιος εἰς τὸν ἄλλον.

  20. 20

    σύντριμμα ἀντὶ συντρίμματος, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, καθότι ἂν δῷ μῶμον τῷ ἀνθρώπῳ, οὕτω δοθήσεται αὐτῷ.

    Ἐὰν δηλαδὴ προεκάλεσε κάταγμα, πρέπει νὰ πάθῃ κάταγμα, ἐὰν ἔβγαλε μάτι, πρέπει νὰ βγῇ τὸ μάτι του, ἐὰν ἔσπασε δόντι, πρέπει νὰ τοῦ σπάσουν τὸ δόντι του καὶ οὕτω καθεξῆς. Θὰ τιμωρῆται μὲ τὴν ἰδίαν βλάβην, ποὺ ἐπροξένησεν εἰς τὸν ἄλλον.

  21. 21

    ὃς ἂν πατάξῃ ἄνθρωπον καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω·

    Ἐὰν κάποιος κτυπήσῃ ὁποιονδήποτε ἄνθρωπον καὶ τὸν σκοτώσῃ, νὰ θανατώνεται ὁ φονεύς, χωρὶς καμμίαν διάκρισιν.

  22. 22

    δικαίωσις μία ἔσται τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ἐγχωρίῳ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.

    Μία δικαιοσύνη θὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὸν ξένον, ποὺ ζῇ μαζί σας, καὶ διὰ τὸν ἐντόπιον Ἑβραῖον, διότι ἐγώ, ὁ Θεός σας, εἶμαι Κύριος ὅλων».

  23. 23

    καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξήγαγον τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοις· καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐποίησαν καθάπερ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ.

    Ἀνεκοίνωσε δὲ ὁ Μωϋσῆς τὰς ἐντολὰς αὐτὰς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἐκεῖνοι ἔβγαλαν ἔξω ἀπὸ τὸν κατοικημένον χῶρον τὸν βλάσφημον καὶ τὸν ἐσκότωσαν μὲ λιθοβολισμόν. Καὶ ἐνήργησαν οἱ Ἰσραηλῖται, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.